Adventure EXP× 450
Primogem× 50
Mora× 50,000
Hero's Wit× 5
Mystic Enhancement Ore× 4
Main Quests
หมายเหตุของผู้บรรยาย
Story evidence
Quest flow
与绮良良对话$HIDDEN
Open step page →Kirara:เอ๋? เรื่องที่พวกเธอต้องทำในเมืองหลวงเสร็จแล้วงั้นเหรอ?
Kirara:ฉันไม่รีบหรอก แค่มีเรื่องที่อยากตรวจสอบหน่อยก็เท่านั้นเองน่ะ ไว้พวกเธอพร้อมเมื่อไหร่ค่อยมาก็ได้
Traveler:ฉันพร้อมแล้วล่ะ
Kirara:โอเค งั้นพวกเราออกเดินทางกันเถอะ!
Traveler:รอฉันอีกแป๊บนึง...
Kirara:อื้อ สบายใจได้เลย ฉันไม่ไปไหนไกลหรอก!
Kirara:ตอนนี้สามารถตรวจสอบที่นี่ได้อย่างสบายใจแล้วสินะ? เป็นยังไงบ้าง ทุกคนพร้อมกันรึยัง
ตาม Kirara ไปที่หมู่บ้านข้างหน้า
Open step page →ฟัง "ผู้บรรยาย" เล่าเรื่อง
Open step page →Kirara:เอ๋? ฉันนึกว่าจะมีคนอยู่ที่นี่ซะอีก...
???:...เคยมีเทพธิดาแห่งโชคชะตาผู้หนึ่ง หลังจากที่เธอจากไป ก็ได้ทิ้งปริศนาสามข้อให้กับอาณาจักรที่เธอสร้างขึ้น
Paimon:นั่นใครพูดน่ะ?
???:สรุปก็คือ ตอนนี้มีแมวที่ฟังภาษามนุษย์รู้เรื่อง คนต่างแดน แล้วก็... เอ่อ ภูตตัวน้อยมาที่นี่ด้วยสินะ
???:พวกเขา/พวกเธอมองไปที่ถนนสายเล็กด้านข้าง
Paimon:ด้านข้างนี่ด้านไหนอ่ะ?
Kirara:ถ้าที่อยู่ผู้รับแบบนี้ไปถึงที่ "Komaniya Express" พี่ ๆ ที่รับสินค้าจะตีกลับไปให้คุณเขียนใหม่นะ
ผู้บรรยาย:...ถึงแม้จะชัดเจนขนาดนี้ แต่ภูตน้อยกับแมวก็ยังเกิดความสงสัยอยู่ เฮ้อ แม้ว่าบางทีความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนั้นอาจจะเกิดขึ้นจากการเล่าเรื่องที่น่าเบื่อของฉันก็ตาม
ผู้บรรยาย:งั้นฉันจะลองดูใหม่อีกครั้งนะ อะแฮ่ม "ถนนสายเล็กทางซ้ายส่งกลิ่นหอมที่น่าหลงใหล ซึ่งที่ปลายทางนั้นก็คือสมบัติและความรุ่งโรจน์"
Kirara:โอ๊ะ! ฟังดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ดีเลยนะเนี่ย! แล้วไงต่อล่ะ?
สำรวจเส้นทางเบื้องหน้า
Open step page →สำรวจ "ห้องหินรอคอยมาร์ควิส/มาร์เชอเนส"
Open step page →(test)坐椅子$HIDDEN
Open step page →(test)坐椅子$HIDDEN
Open step page →Boborano:หยุดแต่งบทกวีแป๊บนึงได้มั้ย เกิดเรื่องใหญ่แล้ว คนคนนี้ดูท่าทางแปลก ๆ นะ
Kirara:เธอโอเคมั้ย? Traveler?
Traveler:มี... กาวน้ำอยู่น่ะ...
คุณลองลุกขึ้น แต่กาวน้ำก็ติดคุณหนึบเลย...
Paimon:พะ...พยายามเข้าสิ! จะให้เรื่องราวของพวกเราจะจบลงแค่นี้ไม่ได้นะ!
Traveler:(พยายามลุกขึ้น)
ดูเหมือนคุณจะหลุดออกมาได้นิดหน่อยแล้ว ไม่ใช่ว่าคุณมีแรงไม่พอหรอก แต่เป็นเพราะกลัวว่าจะทำเสื้อผ้าที่มีความหมายในความทรงจำพังเสียหาย
Kirara:ฉันให้ยืมมือเอามั้ย? หรือจะจับหางฉันก็ได้นะ!
Traveler:(พยายามลุกขึ้นสุดแรง)
ในที่สุดคุณก็ลุกขึ้นมาได้ โดยไม่ทำให้เสื้อผ้าเสียหาย...
ดึงเครื่องลานอันยิ่งใหญ่
Open step page →พูดคุยกับทั้งสามคนใน "ห้องหินรอคอยมาร์ควิส/มาร์เชอเนส"
Open step page →พูดคุยกับทั้งสามคนใน "ห้องหินรอคอยมาร์ควิส/มาร์เชอเนส"
Open step page →Cappet:โอ้ ท่านผู้มาเยือนผู้สูงส่งและมีเกียรติ โปรดให้พวกเราได้แนะนำตัวเองด้วยเถอะ
Albizzi:พวกเราคือผู้ดูแลประวัติศาสตร์ที่ได้รับอนุญาต ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากสามตระกูลใหญ่ของที่นี่
Boborano:เพื่อรอคอยให้ใครสักคนอย่างคุณ ที่สามารถดึงเครื่องลานออกมาได้
Cappet:ชื่อของฉันก็คือ...
Kirara:คุณคือ Cappet, เขาคือ Albizzi ส่วนคนนี้ก็คือ Boborano ใช่มั้ย
Kirara:เมื่อกี้ได้ยินพวกคุณคุยกันตั้งเยอะแล้ว ฉันก็พอจะแยกว่าใครเป็นใคร จากเสียงที่พวกคุณพูดออกมาน่ะ
Paimon:แต่ในหมู่พวกคุณยังมีอีกคนนึงไม่ใช่เหรอ? คนที่นำทางพวกเรามาที่ถ้ำแห่งนี้น่ะ?
Cappet:ใครกัน?
ผู้บรรยาย:และแล้วทีมในตำนานที่เปิดเผยประวัติศาสตร์ที่แท้จริง ก็ได้มาพบกันที่นี่ ขออนุญาตอ้างอิง: "ประวัติศาสตร์ของเมืองหลวง Constellation ได้เปิดหน้าใหม่แล้ว"
Kirara:เขาไง
Boborano:ในหมู่พวกเราไม่มีคนแบบนั้นหรอกนะ หรือว่าพวกนายแอบไปเรียนพากย์เสียง แต่ปิดบังทุกคนไว้ รีบสารภาพมาเลยนะ
Albizzi:ฉันไม่เคยได้ยินเสียงนี้มาก่อนเลยนะ แต่เหมาะที่จะใช้เล่านิทานกล่อมเด็กก่อนนอนมากเลยล่ะ
Cappet:ใครกัน? ไม่รู้จัก ไม่สำคัญ และไม่ควรค่าแม้แต่จะกล่าวถึง พวกเรามาพูดถึงรายละเอียดการเดินทางของพวกเราต่อดีกว่านะ
Albizzi:เครื่องลานที่อยู่ในมือของคุณ คือกุญแจเชื่อมต่อเมืองหลวง Constellation ในปัจจุบันกับอดีต แล้วพวกเราทั้งสามตระกูล ก็เคยมีความขัดแย้ง... ในอดีตกันอยู่นิดหน่อย
Boborano:ตระกูลของพวกเราต่างมีประวัติศาสตร์เกี่ยวกับมังกรร้ายในอดีต และต้นกำเนิดของตระกูล แต่ไม่รู้ว่าของตระกูลไหนที่เป็นเรื่องจริง
Paimon:มังกรร้ายเหรอ? หมายถึงเจ้าตัวที่ออกมาสร้างความวุ่นวายช่วงนี้น่ะเหรอ?
Boborano:อ๊ะ ไม่ใช่เขาหรอกนะ ภูตตัวน้อยแสนน่ารัก มันเป็นสิ่งที่ถูกเรียกว่ามังกรร้าย "ในอดีต" น่ะ...
Cappet:เป็นมังกรชั่วร้ายที่ถูกปราบปรามไปน๊านนานแล้วน่ะ เจ้าตัวใหม่นี่ไม่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของตระกูลพวกเราหรอก
Kirara:เอ่อ... เมื่อกี้เป็นมุกรึเปล่า? นี่แสดงว่า เพื่อค้นหาประวัติศาสตร์ที่แท้จริง พวกคุณก็เลยรอให้มีคนดึงเครื่องลานออกอยู่ตลอดเลยงั้นเหรอ?
Boborano:ไม่ใช่แค่ค้นหาหรอก แต่เป็นการถกเถียงกันอย่างไม่หยุดหย่อนต่างหากล่ะ อันที่จริงฉันไม่ได้สนใจอะไรมากเท่าไหร่หรอก แต่เจ้า Cappet เอาแต่หาเรื่องพวกเราสองคนตลอดเลย
Albizzi:ในอดีตใครเป็นคนขจัดภัยพิบัติของมังกรร้าย มีเพียงการรู้เรื่องนี้ให้แน่ชัดก่อนเท่านั้น ถึงจะเลือก "ตระกูลอันสูงส่ง" ได้
Cappet:นับตั้งแต่วินาทีที่คุณดึงเครื่องลานออกมา คุณก็กลายเป็นมาร์ควิส/มาร์เชอเนสทรงเกียรติยศแล้วล่ะ พวกเราต้องรบกวนคุณแล้วล่ะ ชาวต่างแดนผู้สูงส่ง...
Traveler:ฉันชื่อ Traveler
Cappet:มาร์ควิส/มาร์เชอเนส Traveler ผู้สูงส่ง ช่วยพาแมวสวมบูทที่พูดภาษาคนได้ และภูตสีขาวบินได้ตัวน้อย มาช่วยเหลือพวกเราด้วยเถอะ
Kirara:บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่แมว! เฮ้อ ถึงแม้จะเพราะกว่าชื่อปีศาจแมวเหมียวนิดนึงก็เถอะ...
Albizzi:อินจริง ๆ นะ ปกติแล้วเนโกะ (แมว) ก็ไม่ใส่รองเท้าบูท แล้วก็พูดไม่ได้อยู่แล้ว ใช่มั้ยล่ะ?
Kirara:อย่างน้อยก็พูดคำว่า "มาตะ" ออกมาด้วยเซ่!
Cappet:ฉันขอนำทางทุกท่านไปยัง "อนุสรณ์สถานศักดิ์สิทธิ์" ด้วยเถอะ เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว ฉันจะได้อธิบายว่าจะทำอะไรได้สะดวกขึ้นหน่อย
Cappet พาทุกคนมุ่งหน้าไปยัง "อนุสรณ์สถานศักดิ์สิทธิ์"
ไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ตระกูลของ Cappet
Open step page →Cappet:ที่นี่ก็คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเรา บรรพบุรุษของเราเคยใช้ความกล้าหาญ และองอาจของตัวเอง ต่อสู้กับมังกรร้ายในอดีตที่นี่น่ะ
Cappet:หลังจากผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมาหลายวันหลายคืน บรรพบุรุษของเราก็ขับไล่มังกรร้ายไปได้ ถึงแม้ว่าในช่วงกลางคืนของหลายวันนั้น บรรพบุรุษของเราจะผลัดเวรกันออกไปต่อสู้ก็เถอะ
Traveler:มีแต่มังกรร้ายที่ต้องอดหลับอดนอนสินะ? น่าสงสารจัง...
Cappet:มันเป็นแค่ตำนานน่ะ
Boborano:เดี๋ยวนะ นี่นายกำลังยอมรับว่าประวัติศาสตร์ของตระกูลนาย เป็นแค่ตำนานงั้นเหรอ?
Cappet:มันจะเป็นประวัติศาสตร์หรือตำนานก็ไม่สำคัญหรอกน่า ยังไงความกล้าหาญของตระกูลเรา ก็เป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว
Cappet:พวกเราทะเลาะกันไม่หยุดมาตลอดหลายปี แก่นแท้ที่ทะเลาะกัน ก็เพราะอยากรู้ว่า "ความจริง" มันเป็นยังไงกันแน่ใช่มั้ยล่ะ?
ผู้บรรยาย:คำพูดของ Cappet ทำให้ Traveler เริ่มครุ่นคิด ความจริงในโลกสมมุติกับจินตนาการของโลกแห่งความจริง มันมีค่าเทียบเท่ากันรึเปล่านะ?
ผู้บรรยาย:แต่ดูเหมือนว่า นอกจาก Cappet แล้ว ยังมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนอื่น ๆ ที่สนใจสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเป็นพิเศษด้วย
ผู้บรรยาย:Traveler กับแมวที่พูดได้... อะแฮ่ม เนโกะมาตะตัดสินใจที่จะสั่งสอนพวกเขาสักหน่อย
กำจัดศัตรูตรงหน้า
Open step page →คุยกับ Cappet
Open step page →Cappet:ศิลปะการต่อสู้และความกล้าหาญของคุณ เป็นการตีความความสำเร็จของบรรพบุรุษเราให้ชัดเจน และเข้ากับสุนทรียศาสตร์สมัยใหม่มากขึ้น
Cappet:ตอนนี้พวกเรามาเข้าเรื่องกันเถอะ
Cappet:ทุกคนต่างก็รู้ว่า เวลาเป็นเพียงภาพลวงตา บางครั้งมันก็วิ่งเป็นเส้น บางครั้งก็เป็นหน้า และบางครั้งก็เป็นเฟรม แต่ส่วนใหญ่แล้ว มันจะเคลื่อนไหวในรูปแบบการหมุนของไขลานและฟันเฟือง
Albizzi:และเครื่องลานที่อยู่ในมือคุณ ก็สามารถหมุนเวลาให้อดีตปรากฏขึ้นอีกครั้งได้
Boborano:ความจริงแล้ว ในความคิดของฉัน เวลาเป็นเพียงภาพลวงตาที่เกิดจากจิตสำนึก และพวกเราก็ถูกร่างที่ขับเคลื่อนโดยฟันเฟืองพวกนี้ รองรับจิตสำนึกเอาไว้
Boborano:แต่จิตสำนึกกลับไม่สามารถเข้าใจมิติของเวลาได้ เพราะงั้นพวกเราถึงต้องเดินหน้าไปตามฟันเฟือง และสัมผัสกับทุกช่วงเวลาอย่างไม่สิ้นสุดไงล่ะ
Kirara:ทะ...ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกำลังส่งของอยู่ในสถาบัน Sumeru เลยล่ะ...
ผู้บรรยาย:อาจารย์ถามว่า Albizzi กลัวอะไรมากที่สุด Albizzi บอกว่ากลัวมังกรมากที่สุด จากนั้นอาจารย์ก็ถาม Boborano ว่า เขากลัวอะไร Boborano ตอบว่าเวลา พร้อมกับอธิบายความคิดดังที่กล่าวมาข้างต้น
ผู้บรรยาย:และเมื่ออาจารย์ถามว่า Cappet กลัวอะไรมากที่สุด Cappet ก็ตอบว่ากลัว Boborano มากที่สุด
Cappet:ต้นฉบับที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ที่แท้จริง, แผนที่การสร้างสรรค์โลก และลายมือของนักเวท ซ่อนอยู่ที่จุดเริ่มต้นของฟันเฟืองและหน้าแรกของหนังสือ
Paimon:เอ่อ ถึงจะฟังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ความหมายของพวกคุณก็คือ แค่ใส่เครื่องลานเข้าไป แล้วหมุนไปทางที่ตรงกันข้ามก็พอแล้วใช่มั้ย?
Cappet:ใช่แล้วล่ะ ว่ากันว่าในช่วงเวลาแรกเริ่ม เทพธิดาผู้สร้างโลกใช้ต้นฉบับของเทพธิดาแห่งโชคชะตาเป็นพิมพ์เขียว และวางไว้ใต้ท้องฟ้าประดับดาวของเทพธิดาพยากรณ์ จากนั้นก็สร้างโลกขึ้นมา โดยมีพื้นฐานมาจากวงเวทหลายอัน
Cappet:เพราะงั้นพอเครื่องลานอันยิ่งใหญ่นำพาพื้นที่เล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้เคียง ย้อนเวลากลับไปยังจุดเริ่มต้น พวกเราก็แค่ต้องทำให้ภาพของวงเวทกลับคืนสู่สภาพเดิม แค่นี้ก็ได้แล้วล่ะ
Kirara:เดี๋ยวนะ การเอาพิมพ์เขียวส่วนหนึ่งของโลกไปแบบนี้ มันไม่อันตรายเหรอ? แล้วพวกเราจะรู้ได้ยังไง ว่าวงเวทมันเป็นภาพแบบไหน?
Cappet:ฮ่า รูปร่างของวงเวทพวกนี้ถูกถ่ายทอดมารุ่นสู่รุ่น จนกลายเป็นตราประจำตระกูลของเรา เพราะงั้นแค่เชื่อมต่อเส้น ตามสัญลักษณ์ประจำตระกูลของพวกเราก็ได้แล้วล่ะ
Cappet:ส่วนความกังวลเรื่องอื่น ๆ ถ้าบ้านสร้างเสร็จแล้ว คิดว่าการที่ทีมงานก่อสร้างและพิมพ์เขียวหายไป จะทำให้บ้านพังเหรอ?
ผู้บรรยาย:มาร์ควิส/มาร์เชอเนส Traveler เตรียมใช้เครื่องลานอันยิ่งใหญ่ เสียบเข้าไปในรูเครื่องลานที่อยู่ใกล้ ๆ
ประกอบภาพของเสาพยากรณ์ให้เสร็จสมบูรณ์ (ขยายเพื่อดูคำแนะนำ)
Open step page →(test)绮良良表现$HIDDEN
Open step page →(test)绮良良表现$HIDDEN
Open step page →อ่านประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของตระกูลแห่ง "ความกล้าหาญ"
Open step page →Cappet:ดูสิ นี่มันบันทึกประวัติศาสตร์ที่แท้จริง... ไม่สิ บทเรียบเรียงศักดิ์สิทธิ์ ที่สร้างประวัติศาสตร์ที่แท้จริงขึ้นมาต่างหาก พวกเรามาดูพร้อมกันเลยเถอะ!
Cappet:ต้องมองใหม่แล้วล่ะ ดูสิ ชื่นชมให้เต็มที่ นี่คือความจริงที่ไม่อาจสงสัยได้ ดูลายเซ็นนี่สิ ใครก็ปลอมไม่ได้หรอก!
Albizzi:เป็นแบบนี้เองเหรอเนี่ย! งั้นก็หมายความว่าประวัติศาสตร์ของพวกเรา มันเป็นเรื่องโกหกมาตลอดเลยงั้นเหรอ?
Boborano:อย่าเพิ่งท้อใจไป Albizzi เขาเป็นของจริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเราเป็นของปลอมสักหน่อย
Cappet:เหลวไหลอะไรกัน! เล่นลิ้นอีกละ Boborano ฉันล่ะอยากเห็นสีหน้าอิจฉาแบบนี้ของนายมาตลอดเลยนะ
ผู้บรรยาย:ความจริงแล้ว ดูเหมือนปริศนาจะไม่ได้มีแค่คำตอบเดียว ทุกคนเองต่างก็เห็นด้วยว่าความจริงอาจไม่ได้มีเพียงหนึ่งเดียว
ผู้บรรยาย:ทุกคนตัดสินใจว่าจะไปดูสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลอื่น รวมถึงเอกสารที่เก็บรักษาไว้ในนั้น
Cappet:ผู้บรรยายควรจะเป็นกลางไม่ใช่เหรอ? ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคุณมีอคติล่ะ?
Cappet:ช่างเถอะ ฉันอารมณ์ดี งั้นฉันไปด้วยละกัน เพราะในคำอธิบายบอกว่า การปรากฏซ้ำสามครั้งจะต้องทำให้สำเร็จ อีกอย่าง ฉันอยากเห็นสีหน้าที่ผิดหวังของพวกนายสองคนด้วย
Boborano:ต่อไปก็ไปที่ตระกูลของฉันละกัน เดี๋ยวฉันจะนำทางเอง
ไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูล Boborano
Open step page →Traveler:ตำรวจ
ผู้บรรยาย:มุกนี้อาจจะไม่ใช่มุกแป้ก แต่ก็อธิบายยากอยู่เหมือนกัน แต่ฉันชื่นชมอารมณ์ขันของคุณ และความมั่นใจในอารมณ์ขันของตัวเองนะ
เสียงจากด้านหลังประตู:คำถามที่ 1: คุณเป็นใคร?
Traveler:มาตรวจนับของ ในคลังวัตถุโบราณตามปกติน่ะ
ผู้บรรยาย:อ่า เป็นความคิดที่อัจฉริยะจริง ๆ คุณฉลาดกว่าบรรพบุรุษของ Boborano เยอะเลยล่ะ! แต่ฉันขอแนะนำว่าอย่าทำแบบนั้นจะดีกว่า
เสียงจากด้านหลังประตู:คำถามที่ 1: คุณเป็นใคร?
Traveler:มาร์ควิส/มาร์เชอเนส Traveler กับคนรับใช้ของเขา/เธอ
Kirara:โยไกผู้ยิ่งใหญ่เนโกะมาตะสวมบูท!
Paimon:แล้วก็ภูตน้อยผู้นำทาง... ไม่สิ ผู้นำทางต่างหากล่ะ!
เสียงจากด้านหลังประตู:ข้อที่ 2: มีคุณสมบัติอะไรที่จะเอาชนะมังกรร้ายได้?
Traveler:ความกล้าหาญและพลัง
ผู้บรรยาย:อ้อ ไม่ใช่หรอกนะ แม้ว่าสิ่งที่คุณเห็นเมื่อกี้ จะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าความกล้าหาญนั้นมีประโยชน์ก็เถอะ
Albizzi:เอ่อ คุณรู้ใช่มั้ยว่าพวกเราได้ยินมาตลอดเลยน่ะ?
ผู้บรรยาย:แต่ถ้าคุณพูดแบบนี้อีก เราก็จะได้เห็นเจ้าสามคนนั้นเริ่มเถียงกันอีกแล้ว รับปากฉันนะ คิดอย่างเดียวก็พอ อย่าพูดออกมาเชียว
เสียงจากด้านหลังประตู:ข้อที่ 2: มีคุณสมบัติอะไรที่จะเอาชนะมังกรร้ายได้?
Traveler:ความขยันและความมั่งคั่ง
ผู้บรรยาย:บอกตามตรงนะ ชาวเมืองหลวง Constellation อย่างพวกเราไม่มีตับมีไต คำตอบพวกนี้พวกเราก็เลยทำความเข้าใจไม่ได้น่ะ
เสียงจากด้านหลังประตู:ข้อที่ 2: มีคุณสมบัติอะไรที่จะเอาชนะมังกรร้ายได้?
ผู้บรรยาย:ทุกคนพบว่าข้างหน้าไม่มีฐานที่เหมาะสมกับเครื่องลานอันยิ่งใหญ่ มีเพียงแค่ประตูที่ปิดสนิทเท่านั้น
Cappet:แล้วฐานของพวกนายล่ะ? หรือว่ากลัวขายหน้าถ้าถูกเปิดเผยว่าเป็นของปลอม ก็เลยแอบเอาไปซ่อนไว้ก่อน?
Boborano:อืม เอาเถอะ เพราะความสำเร็จหลักของตระกูลเราคือ...
Cappet:"ความสำเร็จที่สมมุติขึ้นมาเองนั้นคือ..."
Boborano:เอ่อ หุบปากนะ Cappet
Albizzi & ผู้บรรยาย:เงียบไปเลยนะ Cappet
Cappet:ถ้าวันหนึ่งฉันถูกฆ่าละก็ ฆาตกรจะต้องเป็น Boborano แน่ ๆ ฉันพูดสั่งเสียจบแล้วล่ะ
Boborano:ความสำเร็จของตระกูลฉัน คือการชิงสมบัติของมังกรร้ายในอดีต และขโมยสมบัติของมันไป เพราะงั้นของมีค่าทั้งหมด รวมทั้งฐานนั่น ก็เลยถูกวางเอาไว้ที่ด้านหลังประตูยังไงล่ะ
Kirara:งั้นพวกเราก็แค่เปิดประตูก็ได้แล้วสินะ?
Boborano:ต้องเพิ่มขั้นตอนอีกขั้นนึงน่ะ ประตูมันมีระบบตอบคำถามอัจฉริยะอยู่ ต้องตอบคำถามของมันก่อน ถ้าตอบผิดมันก็จะส่งเสียงเตือนถึงทหารรักษาการณ์
Paimon:โอ้โห งั้นคุณรู้คำตอบมั้ย?
Boborano:เวลาได้แปดเปื้อนหน้าตำราแห่งความรู้ไปหมดแล้วล่ะ คำตอบคือไม่รู้
Boborano:แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันได้แจ้งไปก่อนแล้ว เพราะงั้นถ้ามันส่งเสียงเตือน ทหารรักษาการณ์ก็จะไม่มา เพราะงั้นก็ลองได้อย่างสบายใจเลยนะ
ประตู:(ประตูไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ และก็ไม่มีอะไรที่พิเศษเกิดขึ้น)
Traveler:(เคาะประตู)
เสียงจากด้านหลังประตู:คำถามที่ 1: คุณเป็นใคร?
Traveler:ปัญญา
Cappet:ถ้านี่เป็นคำตอบที่ถูกต้อง ฉันจะ...
เสียงจากด้านหลังประตู:ถูกต้อง
Cappet:ให้ตายสิ! ไร้ยางอายจริง ๆ!
เสียงจากด้านหลังประตู:คำถามที่ 3: ระหว่างจินตนาการของโลกภายนอกกับความเป็นจริงของโลกนี้ อันไหนถือว่ามีความจริงมากกว่ากัน?
Traveler:ฉันไม่รู้
ผู้บรรยาย:เด็กน้อย คุณจะตอบแบบนี้ไม่ได้นะ คือฉันหมายความว่ามาร์ควิส/มาร์เชอเนส Traveler คุณกับเพื่อน ๆ เป็นคนกลุ่มเดียวที่รู้ความจริงเกี่ยวกับพวกเราน่ะ
เสียงจากด้านหลังประตู:คำถามที่ 3: ระหว่างจินตนาการของโลกภายนอกกับความเป็นจริงของโลกนี้ อันไหนถือว่ามีความจริงมากกว่ากัน?
Traveler:ปลอมหมดเลย
ผู้บรรยาย:อย่าพูดจาโหดร้ายแบบนั้นสิ
เสียงจากด้านหลังประตู:คำถามที่ 3: ระหว่างจินตนาการของโลกภายนอกกับความเป็นจริงของโลกนี้ อันไหนถือว่ามีความจริงมากกว่ากัน?
Traveler:บางที อาจจะจริงเหมือนกันก็ได้
ผู้บรรยาย:ใช่แล้วล่ะ แล้วใครจะรับประกันได้ว่าโลกภายนอกไม่ใช่ความฝัน? พอตื่นจากความฝันนี้แล้ว บางทีอาจจะเป็นแค่นิยายเล่มหนึ่งก็ได้?
ผู้บรรยาย:ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว พวกมันต่างก็เป็นความจริงเหมือนกันหมด
เสียงจากด้านหลังประตู:ถูกต้องทั้งหมดเลย ส่วนฐานนั้นก็ฝากคุณด้วยแล้วกันนะ
ประตูเปิดแล้ว แต่มีเพียงควันที่ลอยออกมา
หลังจากควันจางลง ฐานก็ปรากฏขึ้น
Boborano:มาร์ควิส/มาร์เชอเนส Traveler งั้นก็เชิญคุณเสียบเครื่องลานอันยิ่งใหญ่เข้าไป เหมือนที่เคยทำก่อนหน้านี้ได้เลยนะ
Boborano:อ้อ แล้วก็ตราของตระกูลเราเป็นแบบนี้นะ
ประกอบภาพของเสาพยากรณ์ให้เสร็จสมบูรณ์ (ขยายเพื่อดูคำแนะนำ)
Open step page →(test)绮良良表现$HIDDEN
Open step page →(test)绮良良表现$HIDDEN
Open step page →อ่านประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของตระกูลแห่ง "ปัญญา"
Open step page →Boborano:ไหนดูซิ...
Cappet:ดูหน่อยสิว่า ตระกูลแห่งปัญญาสร้างเรื่องราวสมมุติที่ยอดเยี่ยมขึ้นมาได้ยังไงกัน
Boborano:ถ้าฉันมีคำพูดสั่งเสีย คำพูดสั่งเสียของฉันก็คือ ฉันขอมอบตัว ฉันเป็นคนฆ่า Cappet เอง
Boborano:ฮ่า ดูสิ! ประวัติศาสตร์ของตระกูลเราก็เป็นเรื่องจริง ที่นี่ก็มีลายเซ็นที่ปลอมแปลงไม่ได้อยู่เหมือนกัน
Cappet:อะไรนะ!
Albizzi:หรือว่าจะมีแค่ตระกูลของเราที่...
Boborano:พอพิจารณาแล้วว่า สติปัญญาของตระกูลเรา กลายเป็นเรื่องตลกในสายตาของทุกคนไปซะแล้ว ฉันคิดว่าสติปัญญาของฉันนั้น เหนือกว่าสติปัญญาของคนในตระกูล ก็เลยขอคาดการณ์ออกมาแบบนี้:
Boborano:ดูเหมือนว่าประวัติศาสตร์ และคุณธรรมของพวกเราสามตระกูลนี้จะเป็นเรื่องจริง
Albizzi:Boborano...
Kirara:ฉันเข้าใจ ๆ ก่อนหน้านี้ท่าน Guuji Yae ก็เดิมพันให้ฉันกินปลาแห้ง โดยให้ฉันทายว่าในแก้วไหนมีอูเมโบชิซ่อนอยู่ข้างล่าง
Kirara:ซึ่งฉันทายผิดตลอด ท่าน Yae มักจะสามารถเอาอูเมโบชิออกมาจากแก้วอีกใบ ได้อยู่ตลอดเลยล่ะ
Kirara:ต่อมาพี่มิโกะที่ชื่อ Miyuki บอกฉันว่า ที่จริงแล้วใต้แก้วแต่ละใบมีอูเมโบชิอยู่หมดเลย! เฮ้อ... คุณสมบัติการเป็นโยไกของฉันยังน้อยเกินไป... ฉันต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะแยะเลย
Paimon:ยัยจิ้งจอกนั่นก็แกล้งเธอเล่นเท่านั้นแหละ!
Boborano:จะว่าไปแล้วก็มีเรื่องดีอยู่เรื่องนึงนะ นั่นก็คือ หีบสมบัติทั้งสามใบนี้สามารถเปิดได้แล้ว ไม่เหมือนกับแก้วอูเมโบชิหลอกลวงนั่น...
Albizzi:ถ้าเอาสมบัติก้อนสุดท้ายของตระกูลเจ้า Boborano เสร็จแล้ว ก็ไปที่ตระกูลของฉันกันเถอะ
ไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูล Albizzi
Open step page →ไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูล Albizzi
Open step page →ผู้บรรยาย:ทุกคนตาม Albizzi มายังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเขา และเบื้องหน้าพวกเขาก็มีทหารรักษาการณ์ที่ตัวใหญ่ยืนอยู่
Albizzi:ข้างหน้าคือทหารรักษาการณ์ตัวใหญ่ของเรา ออกจะหัวดื้อไปหน่อย แต่มีพลังมากมายมหาศาล มีดหอกฟันแทงไม่เข้าเลยด้วย
Kirara:เดี๋ยวนะ รู้สึกว่าตระกูลพวกคุณจะเหมาะกับความเชื่อเรื่อง "พลัง" มากกว่าตระกูล Cappet อีกนะ ความเชื่อของตระกูลพวกคุณคืออะไรเหรอ?
Albizzi:ทหารรักษาการณ์ก็คือคนของ Cappet นั่นแหละ ยังไงการที่ตัวใหญ่ขึ้นก็ดึงดูดตระกูลแห่ง "พลัง" มากเลยนี่นา
Albizzi:ส่วนความเชื่อของตระกูลเราคือ "ความเห็นใจ" น่ะ ซึ่งหลัก ๆ ก็คือการให้โพชั่นขยายร่าง!
Kirara:นี่มันเห็นใจกันตรงไหนเนี่ย!
Albizzi:ในตำนานบอกว่าบรรพบุรุษของเรารู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กเกินไป ก็เลยตอบได้ยากว่ามังกรร้ายในอดีตตั้งใจจะทำร้ายพวกเรา บางทีมันอาจจะแค่มองไม่เห็นหรือไม่ได้สังเกตก็ได้น่ะ?
Albizzi:เพราะงั้นพวกเขาก็เลยดื่มโพชั่นนั้นเข้าไป แล้วตัวพวกเขาก็ใหญ่กว่ามังกรร้าย พวกเขานั่งขนาบกับมังกรร้าย แล้วพูดคุยกับมันด้วยเหตุผล จนสุดท้ายก็สอนมันให้รู้จักมีความเห็นอกเห็นใจบ้าง
Kirara:เอ่อ...
Albizzi:ตอนนี้สูตรโพชั่นอาจจะด้อยคุณภาพไปแล้ว ถ้าดื่มไปก็ไม่มีทางที่จะขยายตัวได้ขนาดนั้น แถมยังสูญเสียความเห็นใจไปด้วย เพราะงั้นฉันขอแนะนำว่าอย่าดื่มจะดีกว่านะ
ตามหาฐานของเครื่องลานอันยิ่งใหญ่
Open step page →คุยกับ Albizzi
Open step page →Albizzi:น่าจะอยู่แถวนี้แหละ
Kirara:ทำไมตรงนี้ถึงมีขยะเยอะแบบนี้ล่ะ! พวกคุณกลัวว่าถ้าไม่มีกล่องแบบเดิม จะคืนของไม่ได้ ก็เลยแกะกล่องพัสดุแต่ไม่ทิ้งกล่องอะไรงี้เหรอ?
Kirara:แบบนี้ต่อให้ "เสาพยากรณ์" โผล่ออกมา ก็หาไม่เจอหรอกว่าอยู่ไหน!
Albizzi:เทียบกับเรื่องนั้นแล้ว ตราสัญลักษณ์ของตระกูลเรา ก็ดูเหมือนจะมีปัญหาเหมือนกัน บางทีอาจจะต้องให้มาร์ควิส/มาร์เชอเนสใช้สติปัญญาของเขาแล้วล่ะ
Boborano:ยอมใจเลย ที่นี่นอกจาก "ความเห็นใจ" แล้ว ก็ไม่มีอะไรอีกเลยจริง ๆ
ประกอบภาพของเสาพยากรณ์ให้เสร็จสมบูรณ์ (ขยายเพื่อดูคำแนะนำ)
Open step page →(test)绮良良表现$HIDDEN
Open step page →(test)绮良良表现$HIDDEN
Open step page →กลับไปยังฐานของเครื่องลานอันยิ่งใหญ่
Open step page →(test)回滚隔离$HIDDEN
Open step page →อ่านประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของตระกูลแห่ง "ความเห็นใจ"
Open step page →Albizzi:นี่คืออันสุดท้ายแล้วล่ะ
Albizzi:มีลายเซ็นด้วย มันเป็นของจริงนี่นา! "ความเห็นใจ" ก็เป็นหนึ่งในรากฐานที่ประกอบเป็นเมืองหลวง Constellation เหมือนกัน!
Boborano:เหมือนกับที่พวกเราคิดไว้ไม่มีผิด เบาะแสทั้งสามเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเลยล่ะ
Cappet:เอาเถอะ ตอนนี้ฉันสับสนมากเลย แถมยังรู้สึกว่างเปล่าด้วย ถึงแม้จะรู้ความจริงแล้ว แต่ความจริงมันก็มีเยอะเหลือเกิน
Kirara:ฉันเข้าใจเลยล่ะ มีช่วงหนึ่งที่ชาว Inazuma ต่างพากันพูดว่า "บันทึกสงครามลวงตา" มีแค่หกเล่ม มันเลยได้รับความนิยมมาก
Kirara:ภายหลังหนังสือเล่มนี้ก็ออกมาถึง 88 เล่ม แต่ใคร ๆ กลับไม่อยากอ่านมันอีกแล้ว
ผู้บรรยาย:ทุกคนตกอยู่ในความเศร้า แม้ว่าระหว่างนี้จะมีความสุขอยู่นิดหน่อย หรือบางที อาจจะยังมีแสงสว่างแห่งการรู้แจ้งอยู่?
ผู้บรรยาย:ต้องมีคนคิดออกแน่เลยใช่มั้ยล่ะ? ว่าทำไมประวัติศาสตร์ทั้งสามที่เป็นความจริง ถึงสามารถอยู่ร่วมกันได้?
Paimon:อันที่จริงฉันเองก็สงสัยเรื่องนี้เหมือนกันนะ แต่ว่าก่อนหน้านี้ Boborano เคยพูดอะไรบางอย่างที่มีเหตุผลมากออกมาด้วย
Paimon:ฉันกลัวว่าถ้าถามออกไปแล้ว ฉันจะดูโง่เกินไปน่ะ
Boborano:ไม่ต้องห่วงนะ ภูตน้อยที่รัก ฉันเคยบอกเอาไว้ว่าความจริงสามารถอยู่ร่วมกันได้ก็จริง แต่ว่าตอนนี้มีความจริงสามอย่าง มันก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่
Boborano:เพราะความจริงทั้งสามประวัติศาสตร์นี้ ต่างก็เกี่ยวข้องกับมังกรร้ายและการก่อตั้งเมือง แล้วยังมีลายเซ็นที่แสดงถึงความจริงทั้งหมดเลยด้วย
ผู้บรรยาย:และในตอนนี้เอง เสียงนาฬิกาก็ดังขึ้น!
(test)回滚隔离$HIDDEN
Open step page →หนีออกจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลแห่ง "ความเห็นใจ"
Open step page →พูดคุยกับทุกคน
Open step page →Kirara:ฟู่ววว ในที่สุดก็หนีออกมาได้สักที ถึงไม่รู้ว่าเครื่องลานจะยังใช้การได้อยู่มั้ย แต่ก่อนจะหนี ฉันก็หยิบมันมาด้วยล่ะ!
Paimon:งั้นพวกเรากลับมาที่คำถามเรื่องความจริงกัน ความจริงที่ทับซ้อนกันสามอย่าง มันหมายความว่ายังไงกันแน่?
Boborano:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เกรงว่าคนที่อาศัยอยู่ใน Simulanka ทั้งหมด ก็คงไม่มีใครเข้าใจหรอก เพราะพวกเราได้แต่ต้องยอมรับ ตามต้นฉบับที่มีชื่อของเธอเซ็นอยู่เท่านั้นน่ะ
Cappet:เธอคือเทพธิดาแห่งโชคชะตาที่สร้างทุกสิ่งนี้ขึ้นมา แล้วหนังสือพวกนี้ก็คือแผนการสร้างสรรค์ของสิ่งที่เธอสร้างขึ้น
Albizzi:เหตุผลที่พวกเราทะเลาะกัน ก็เป็นเพราะความจริงเกี่ยวกับอดีตนั้นมีน้อยมาก แต่ตอนนี้พวกเรามีความจริงแล้ว ก็ควรยอมรับความจริงนี้สิ
Albizzi:ก็เหมือนกับที่พวกเราเดินไปตามร่องรอย ที่ถูกเครื่องลานออกแบบเอาไว้ นี่คือร่องรอยของอดีตที่ชัดเจน และถูกต้องไม่มีผิดเพี้ยน
Boborano:พวกเราจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้วล่ะ ขอบคุณพวกคุณมากนะ
ผู้บรรยาย:จะเป็นแบบนี้จริง ๆ เหรอ? ทางเลือกที่เลือกตั้งแต่ทางแยกบนเส้นทางแห่งโชคชะตา จะนำไปสู่จุดจบที่ไร้ความหมายแบบนี้น่ะเหรอ?
ผู้บรรยาย:คิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ วันนี้พักผ่อนก่อนละกัน
Paimon:ฮ่า ฉันเข้าใจแล้วล่ะ คุณวางแผนอะไรอีกแล้วล่ะสิ!
Boborano:ไม่ว่ายังไงก็ตาม วันนี้ฉันก็ได้รู้อะไรบ้างแล้วล่ะ ฉันจะกลับไปเล่าเรื่องนี้ให้คนในตระกูลของฉันฟัง
Cappet:ฉันเองก็เหมือนกัน
Albizzi:ฉันก็ด้วย
Kirara:งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาดูว่าผู้บรรยายที่แปลก ๆ นั่น จะวางแผนทำอะไรอีก
รอจนถึง 8:00 ของวันถัดไป
Open step page →ไปที่ตรอก Pendulum
Open step page →พูดคุยกับทุกคน
Open step page →คนทั่วไป:ให้ตายสิ นี่มันแย่เกินไปแล้วนะ เพิ่งจะคลี่คลายความขัดแย้ง ระหว่างสามตระกูลใหญ่ของเมืองหลวง Constellation ได้เอง แล้วทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ล่ะเนี่ย?
Kirara:เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ? คนที่นอนอยู่บนพื้นนั่นมัน... Cappet นี่นา!
Paimon:ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ?
Boborano:เจ้าบ้า Cappet ตื่นขึ้นมาเร็วเข้า คำพูดสั่งเสียของนายเมื่อวานยังไม่ได้แก้ไขเลยนะ ฉันจะถูกสงสัยเอานะ!
คนที่ท่าทางเหมือนนักสืบ:เขาพูดสั่งเสียอะไรไว้เหรอ?
Albizzi:"ถ้าฉันถูกฆ่า ฆาตกรจะต้องเป็น Boborano แน่ ๆ"
Boborano:ไม่ต้องจำแม่นขนาดนี้ก็ได้...
Albizzi:Boborano นี่คือการสอบปากคำนะ คุณนักสืบถามอะไร พวกเราก็ต้องตอบตามนั้น...
นักสืบ:วางใจเถอะ Boborano ฉันไม่ได้สงสัยคุณหรอกนะ แล้วก็ไม่ได้มีสิทธิ์ตัดสินว่าคุณเป็นคนร้ายด้วย ว่าแต่ พวกคุณเป็นคนสุดท้ายที่ติดต่อกับเขาใช่มั้ย?
Traveler:ใช่แล้วล่ะ...
นักสืบ:ฉันเสียใจด้วยนะ ที่เพื่อนร่วมทีมที่เคยอยู่ด้วยกันเมื่อวาน ต้องมาเจอเรื่องที่น่าเศร้าขนาดนี้น่ะ ภายในอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งนี้เขาน่าจะยังไม่ฟื้นหรอก
Paimon:หืม?
นักสืบ:น่าเศร้าจริง ๆ เลยล่ะ การถูกตีจากข้างหลัง ถือเป็นการกระทำที่โหดร้าย รองลงมาจากการเปลี่ยนน้ำมันเครื่องลาน เป็นแท่งกาวเหนียวแน่นทรงพลังเลยนะ
Kirara:แสดงว่าคุณ Cappet... ยังไม่ตายงั้นเหรอ?
นักสืบ:เครื่องลาน, โครงสร้างโลหะ และเปลือกหุ้มของเขาอยู่ในสภาพดีมากเลยล่ะ แต่แผ่นเก็บพลังงานมีความผิดปกตินิดหน่อย...
นักสืบ:เดี๋ยวก่อนนะ... อย่าบอกนะว่า พวกคุณคิดว่าถ้า Cappet ไม่เป็นอะไร ก็ไม่จำเป็นต้องหาตัวคนร้ายงั้นเหรอ?
Paimon:ตะ...ต้องหาตัวคนร้ายให้เจอสิ!
นักสืบ:น่าเสียดาย นี่เป็นคดีที่ยังไขไม่ได้ ไม่มีเบาะแส แล้วก็ไม่มีพยานด้วย เว้นแต่ว่าแถวนี้จะมีฐานเครื่องลานทางการ ของเทพธิดาพยากรณ์อยู่...
นักสืบ:แค่ก ๆ แค่ก ๆ ๆ... ขอโทษทีนะ
ผู้บรรยาย:ทันใดนั้นเอง มังกรร้ายในอดีตที่หายไปนาน ก็บินพาดผ่านท้องฟ้า!
Kirara:ไหนอะ ไหน?
Boborano:ไม่เห็นจะมีอะไรเลย... เดี๋ยวนะ ทำไมถึงขยับตัวไม่ได้เลยล่ะ
ผู้บรรยาย:ที่แท้ก็เป็นเมฆก้อนนึง หรือไม่ก็นกน้อยตัวหนึ่งเอง ฉันตาฝาดไปน่ะ
นักสืบ:ถ้าสามารถย้อนเวลากลับไป แล้วจำลองสถานที่เกิดเหตุอีกครั้งได้ก็ดีสิ
Traveler:เอ่อ...
Kirara:ด้านหลังนักสืบนั่นคือ... ช่องใส่เครื่องลานเรือนนั้นไม่ใช่เหรอ?
นักสืบ:ว้าว จริงด้วยแฮะ มิน่าล่ะ ทุกคนที่อยู่รอบตัวถึงถูกจำกัดการเคลื่อนไหว Traveler รีบไปจำลองเหตุการณ์ที่เกิดในสถานที่เกิดเหตุใหม่หน่อยสิ
(test)invoke流转group$HIDDEN
Open step page →หมุนฐานของเครื่องลาน เพื่อย้อนรอยความจริง
Open step page →พูดคุยกับทุกคน
Open step page →นักสืบ:ความจริงชัดเจนแล้วนี่ Cappet เดินอยู่บนถนน แล้วจู่ ๆ ก็ล้มลง เขาแค่แสดงเท่านั้นแหละ
Paimon:การสืบสวนของคุณดูมักง่ายไปหน่อยมั้ย!
นักสืบ:ถ้าคุณมีความสามารถในการจำลองสถานการณ์ในที่เกิดเหตุ แล้วทำไมต้องใช้ตรรกะหรือหลักฐานอะไรอีกล่ะ อีกอย่าง ความจริงก็อาจจะแปลกประหลาดอยู่แล้วก็ได้
นักสืบ:ก็อย่างเช่นที่ต้นกำเนิดของเมืองหลวง Constellation แห่งนี้ มีประวัติศาสตร์ที่แท้จริงถึงสามแบบไงล่ะ
Kirara:แต่คุณบอกว่า Cappet สลบไปเพราะโดนกระแทกที่ท้ายทอยไม่ใช่เหรอ?
นักสืบ:บางทีก่อนออกจากบ้าน เขาอาจจะเอาท้ายทอย ไปชนกระแทกกับฝาชักโครกที่บ้านของตัวเองก็ได้ ใครจะไปรู้ จากนั้นก็เลยเดินมึน ๆ งง ๆ มาจนหมดสติล้มพับอยู่ที่นี่
นักสืบ:ส่วนเหตุผลที่เขาทำแบบนี้ ฉันขอเดาว่าเป็นเพราะ...
Kirara:...เพราะ?
นักสืบ:เรื่องราวของ "ตระกูลอันสูงส่ง" ยังคลุมเครืออยู่ บรรยากาศที่ตึงเครียดของเมืองหลวง Constellation เองก็หายวับไป แต่เขากลับยังคงอยากจะสร้างความขัดแย้งขึ้นมาอีก
นักสืบ:มีเพียงวิธีนี้ ที่จะทำให้เมืองนี้มีชีวิตชีวาขึ้นมา
Paimon:ดูจากระดับสติปัญญาเฉลี่ยของชาว Simulanka แล้ว พวกเขาจะสามารถคิดอะไรได้เยอะแยะขนาดนี้จริง ๆ เหรอ...
Kirara:Traveler ฉันรู้สึกว่าฉากที่จำลองขึ้นมาใหม่อีกครั้งมันแปลกอยู่หน่อย ๆ นะ แบบว่า มันดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติน่ะ
Kirara:แล้วก็ สิ่งของที่ไม่ได้อยู่ในบริเวณนี้จะไม่ปรากฏขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เป็นไปได้มั้ยว่า ที่เกิดเหตุจะขาดอะไรบางอย่างไป?
Kirara:พวกเราไปหาดูรอบ ๆ กันเถอะ?
นักสืบ:พวกคุณจะทำอะไรน่ะ?
Kirara:พวกเรา... พวกเราก็จะไปดูไงว่าที่ชักโครกของตระกูล Cappet มีร่องรอยของการชนรึเปล่า
ตามหาจุดที่น่าสงสัยและเบาะแส
Open step page →ทหารรักษาการณ์เมืองหลวง Constellation:สวัสดี พวกคุณเห็นหอกของฉันบ้างมั้ย?
ทหารรักษาการณ์เมืองหลวง Constellation:เมื่อกี้พอได้ยินคนตะโกนว่ามีมังกรบนท้องฟ้า ฉันก็เลยโยนขึ้นไปบนฟ้าตามสัญชาตญาณน่ะ
ตามหาจุดที่น่าสงสัยและเบาะแส
Open step page →เจ้าของร้าน:พวกคุณเป็นคนต่างแดนสินะ?
Kirara:ใช่แล้วล่ะ คุณลุงมีอะไรรึเปล่า?
เจ้าของร้าน:ตอนแรกฉันกะจะแนะนำงานที่ดี ๆ อย่างงานขุดแร่บล็อกไม้ให้พวกคุณน่ะ สภาพแวดล้อมในเหมืองปลอดภัยมากเลยนะ
Kirara:เอ่อ... ฟังดูไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่นะ... อย่างน้อยก็ไม่ได้ปลอดภัยเท่าการส่งพัสดุน่ะ
เจ้าของร้าน:เพื่อรับประกันคุณภาพของแร่บล็อกไม้ การใช้อีเต้อพิเศษของเราจะไม่ทำให้เกิดรอยขีดข่วนภายนอก ถึงแม้จะโดนตัวคน ก็จะไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้บนร่างกายเลยด้วย
เจ้าของร้าน:อีกอย่างระดับการใช้แรงงาน ก็ได้รับการประเมินจากองค์กรที่เชื่อถือได้ ว่าเป็นงานที่ต้องใช้พลังกายระดับ 2 แม้แต่แมวยังทำได้เลยน่ะ
Kirara:เฮ้อ ฉันบอกไปตั้งหลายรอบแล้วนะ ฉันไม่อยากพูดอีกแล้ว
Paimon:เธอเองก็เข้าใจความรู้สึกของฉันแล้วสินะ
เจ้าของร้าน:แต่วันนี้ไม่รู้ว่าอีเต้อหายไปไหนซะแล้ว อาจจะเป็นเพราะฟันเฟืองของทหารยามยักษ์บางตัวขัดข้อง ผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาก็เลยเอามัน ไปใช้รักษาฉุกเฉินละมั้ง
Kirara:วิธีการปฐมพยาบาลของพวกคุณดูรุนแรงจัง...
Kirara:แต่ว่าอีเต้อหายไปอันนึงงั้นเหรอ... Traveler เธอรู้สึกว่ามันน่าสงสัยมั้ย?
ตามหาจุดที่น่าสงสัยและเบาะแส
Open step page →ตามหาจุดที่น่าสงสัยและเบาะแส
Open step page →เจ้าของร้านขายของชำ:เฮ้อ ไม่ว่าทุกคนจะมาซื้ออะไร ก็รบกวนรอพรุ่งนี้ก่อนละกันนะ วันนี้ฉันจะปิดร้านแล้วล่ะ
เจ้าของร้านขายของชำ:วันนี้ฉันทำโพชั่นขยายร่างหายไปขวดนึง ถ้ามันถูกเอาไปใช้ทำร้ายคนละก็ ฉันไม่อยากจะคิดถึงผลที่ตามมาเลย
เจ้าของร้านขายของชำ:เพราะงั้นฉันเลยต้องปิดร้าน และให้ความร่วมมือในการตรวจสอบสินค้าในคลังน่ะ ถ้าเกิดว่าฉันนับขาดไป ฉันก็จะมีความผิดในข้อหาแพร่ข่าวลือ และสร้างความตื่นตระหนกได้
ตามหาจุดที่น่าสงสัยและเบาะแส
Open step page →ตามหาจุดที่น่าสงสัยและเบาะแส
Open step page →(test)回滚隔离$HIDDEN
Open step page →คุยกับ Paimon และ Kirara เพื่อตั้งสมมุติฐานเรื่องอาวุธก่อเหตุ
Open step page →Kirara:ถ้ามีอาวุธก่อเหตุที่หายไปจริง ๆ มันจะเป็นอะไรกันแน่นะ?
Traveler:โพชั่นขยายร่าง?
Kirara:ถ้าเป็นโพชั่นขยายร่างจริง ตอนนี้ Cappet น่าจะตัวใหญ่ขึ้นมากแล้วล่ะ
Paimon:อีกอย่างถ้าเป็นแบบนั้น โพชั่นก็น่าจะแตกแล้ว บนพื้นก็น่าจะมีเศษขวดอยู่ด้วยสิ
Kirara:ถ้ามีอาวุธก่อเหตุที่หายไปจริง ๆ มันจะเป็นอะไรกันแน่นะ?
Traveler:หอกของทหารยาม?
Kirara:ถ้าเป็นแบบนั้น หัวของ Cappet ก็ไม่น่าจะอยู่ครบนะ น่าจะยุบไปฝั่งหนึ่งแล้วล่ะ
Paimon:แถมทหารยามยังบอกอีกว่า โยนหอกไปเพราะได้ยินเสียงน่าสงสัยที่บอกว่ามีมังกรอยู่บนท้องฟ้า
Kirara:ถ้ามีอาวุธก่อเหตุที่หายไปจริง ๆ มันจะเป็นอะไรกันแน่นะ?
Traveler:อีเต้อขุดแร่?
Paimon:ถ้าเป็นอีเต้อ แค่ไม่ฝังเข้าหัวก็ถือว่าบุญแล้วล่ะ...
Kirara:ไม่ใช่หรอก Paimon เมื่อกี้หัวหน้าคนงานเหมืองบอกว่า อีเต้อนี้ไม่ทำลายแร่บล็อกไม้ เพราะงั้นคงทำลายรูปลักษณ์ภายนอกของชาวบ้านที่นี่ไม่ได้หรอก
Kirara:ถ้าเป็นอีเต้อนี้จริง ๆ บางทีอาจทำให้ชาวบ้านที่นี่สลบได้นะ แถมยังไม่พบบาดแผลภายนอกอะไรเลยด้วย
Kirara:พวกเราเอาเจ้านี่กลับไปที่เกิดเหตุ แล้วจำลองสถานการณ์อีกครั้งกันเถอะ
นักสืบ:พวกคุณกลับมาแล้วเหรอ ชักโครกของตระกูล Cappet เป็นยังไงบ้างล่ะ?
Kirara:ชักโครก? ชักโครกอะไรกัน? อ๋อ เรื่องนี้ไม่สำคัญหรอก!
Traveler:(โชว์อีเต้อขุดเหมือง)
นักสืบ:พวกคุณหมายความว่าไง?
Kirara:พวกเรารู้สึกว่าท่าทางตอนที่ Cappet ล้ม ดูแปลกเกินไป ก็เลยหาของที่น่าสงสัยอันหนึ่งจากแถว ๆ นี้มาน่ะ
Kirara:อาจตั้งใจวางไว้ให้พ้นระยะที่เกิดเหตุนะ พวกเราเอาอีเต้อนี้วางไว้ตรงนี้ แล้วจำลองสถานการณ์กันใหม่อีกครั้งดีกว่า คุณนักสืบคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ย?
นักสืบ:คือว่า พอดีฉันลืมปิดตัวหมุนเครื่องลานในครัวน่ะ ฉันขอ...
Boborano:ยืนนิ่ง ๆ อยู่ตรงนั้นแหละ
นักสืบ:เอ่อ...
นำอีเต้อกลับไปวางไว้ในที่เกิดเหตุ
Open step page →หมุนฐานของเครื่องลาน เพื่อย้อนรอยความจริงอีกครั้ง
Open step page →เผชิญหน้ากับนักสืบ
Open step page →Boborano:ที่แท้ก็เป็นคุณนี่เอง
นักสืบ:หึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
นักสืบ:ถึงแม้ว่าตอนแรกฉันอยากจะชมว่าพวกคุณทำได้ดีมาก แต่พอคิด ๆ ดูแล้ว ฉันเองก็ทำได้ไม่เท่าไหร่ และพวกคุณก็ไม่มีข้อสันนิษฐานอะไรเลยด้วย
นักสืบ:ฉันก็เลยทำได้แค่...
Kirara:...แค่?
นักสืบ:ชิ่งหนีแล้วล่ะ!
ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →(test)弹蓝框指引用$HIDDEN
Open step page →ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →ไล่ตามนักสืบที่เป็นคนร้ายตัวจริง
Open step page →(test)回滚隔离$HIDDEN
Open step page →คุยกับผู้บรรยาย
Open step page →Kirara:คุณหนีไปไหนไม่ได้แล้วล่ะ!
นักสืบ:เอาเถอะ ฉันยอมรับผิดก็ได้
Paimon:เร็วจัง!
นักสืบ:การถูกพวกคุณจับได้ที่นี่ ก็ถือเป็นแผนสำรองอย่างนึงเหมือนกัน ฉันเองก็ไม่แน่ใจ ว่าการกระทำของตัวเองจะทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีรึเปล่า
นักสืบ:อันที่จริง ฉันก็คือ "ผู้บรรยาย" ที่คอยชี้นำพวกคุณอยู่ตลอดยังไงล่ะ
นักสืบ:ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าการเปลี่ยนเส้นเสียงของฉัน จะไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไหร่สินะ
นักสืบ:ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพราะ...
Paimon:ทำไมจู่ ๆ ก็สารภาพออกมาซะแล้วล่ะ!
นักสืบ:ก็ฉันอุตส่าห์ทุ่มเททำเรื่องนี้แบบสุดตัว ก็เลยกลัวว่าพวกคุณจะไม่ถามนี่น่ะ
นักสืบ:ที่จริงฉันเป็นจิตสำนึก ที่ถูกเทพธิดาผู้สร้างโลกสร้างขึ้นมาในตอนแรก ฉันเองก็รู้มาตั้งนานแล้วล่ะ ว่าโลกนี้เป็นแค่นิทานเล่มหนึ่ง ที่เทพธิดาแห่งโชคชะตาแต่งขึ้นมา
Traveler:...!
นักสืบ:แม้ว่าจะมีคำกล่าวที่ว่านิทานเป็นสิ่งที่มีไว้ให้เด็ก ๆ อ่าน แต่ฉันเชื่อว่านิทานไม่ใช่แค่เรื่องที่สมมุติขึ้น
นักสืบ:ต้นกำเนิดที่แท้จริงของเมืองหลวง Constellation แห่งนี้มีสามแบบ นั่นก็เป็นเพราะหลังจากที่เทพธิดาแห่งโชคชะตา เขียนเรื่องราวฉบับทั้งสามเสร็จแล้ว เธอไม่รู้ว่าเวอร์ชันไหนเป็นเวอร์ชันที่ดีที่สุด
นักสืบ:แล้วในตอนที่ลูกแมวของเธอกำลังเล่นซนอยู่ ก็ดันเหยียบกระดาษทั้งสามแผ่นจนขาดทะลุ เพราะงั้นโลกทั้งสามก็เลยซ้อนทับกันยังไงล่ะ
นักสืบ:ซึ่งเทพธิดาเองก็ลังเลอยู่แล้วว่า ตอนจบแบบไหนที่จะดีที่สุดสำหรับมังกรร้าย และเหล่าเด็กน้อย
นักสืบ:พอเห็นว่าเป็นแบบนี้ เธอก็เลยคิดว่ามีสามแบบก็ดีเหมือนกัน
Paimon:แบบนี้นี่เอง แต่ว่ามันเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่คุณทำลงไปล่ะ?
นักสืบ:คุณไม่ใช่ตัวละครสมมติ คุณไม่มีทางเข้าใจความโศกเศร้าของฉันได้หรอก อันที่จริง ทั่วทั้ง Simulanka เองก็ไม่มีทางเข้าใจฉันเหมือนกัน
นักสืบ:ทุกวันที่ผ่านมาของฉัน การติดต่อกับทุกคนที่อยู่รอบตัว ทั้งหมดนี้มันเป็นแค่เรื่องแต่งขึ้นเท่านั้นเหรอ?
นักสืบ:สามตระกูลใหญ่ต้องการที่จะรู้ความจริง เพียงเพราะ "ตระกูลอันสูงส่ง" ที่น่าเบื่อนั่น หลังจากที่รู้ความจริงแล้ว ตอนแรกฉันคิดว่าพวกเขาคงจะสืบหาความจริงไปอีกขั้นซะอีก
นักสืบ:แต่พวกเขากลับยอมรับเรื่องที่แต่งขึ้นนี้ แล้วใช้ชีวิตที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงต่อไปเหมือนเดิมซะงั้น
นักสืบ:ฉันต้องทำให้พวกเขารู้ถึง ความรู้สึกที่น่าตื่นเต้นหลังจากได้รู้ความจริง แล้วต้องทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจ เพราะความจริงที่ชัดเจนที่สุดยังไงล่ะ
นักสืบ:ต้องรีบใช้โอกาสตอนที่บุคคลจริง ๆ ที่มาจากโลกภายนอกอย่างพวกคุณยังอยู่ มาทำความเข้าใจเรื่องนี้ให้แน่ชัด ว่าพวกเรามีอยู่จริง ๆ รึเปล่า?
Paimon:นักสืบ...
นักสืบ:ฉันสารภาพเรื่องของตัวเองเสร็จแล้ว จับตัวฉันกลับไปเถอะ ฉันคงถูกตัดสินลงโทษให้ขอโทษต่อสาธารณะ และถูกคุมขังครึ่งวัน ฉันก็สมควรถูกขังครึ่งวันแล้วล่ะ
นักสืบ:แล้วก็ฝากไปบอก Cappet, Boborano และ Albizzi ด้วยว่า ที่จริงแล้ว ตอนแรกบรรพบุรุษของทั้งสามตระกูล เป็นคนเสียบเครื่องลานอันยิ่งใหญ่นี้เข้าไปด้วยกัน
นักสืบ:ขอแค่พวกเขาทั้งสามร่วมมือกัน ก็จะสามารถดึงเครื่องลานออกมาได้เอง
นักสืบ:ตลอดหลายปีมานี้ พวกเขาทั้งสามไม่เคยร่วมมือกันเลยสักครั้ง...
???:โถ ๆ เด็กน้อยที่น่าสงสารของฉัน มีเรื่องหนึ่งที่เธอเข้าใจผิดมาตลอดนะ
Kirara:เหวอ เสียงใครน่ะ? คุณเหรอ นักสืบ คุณนี่เปลี่ยนเสียงได้เยอะเหมือนกันนะ
???:ที่นิทานเหมาะกับเด็ก ๆ ก็เพราะมันสามารถช่วยให้เด็ก ๆ เข้าใจโลกได้
???:แม้ว่านิทานจะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น แต่ตรรกะภายในของมัน ก็เอามาจากความจริงของโลกอย่างไม่ต้องสงสัยเลยล่ะ บางทีความดีและความชั่วอาจจะเรียบง่ายเกินไป หรือบางทีในคำอุปมาอุปไมย ก็อาจจะซ่อนความมืดมิดเอาไว้ได้
???:แต่สิ่งที่อยู่ในนิทานล้วนแต่เป็นโลกที่แท้จริง เหมือนกับพวกคุณที่มีอยู่จริงเช่นเดียวกัน
นักสืบ:นั่นท่านใช่มั้ย!? ท่านเทพธิดา!
หมายเหตุ:หมายเหตุและบทบรรยายถูกแยกออกจากกัน ด้วยเส้นบรรทัดและไม่มีวันบรรจบกันได้ เพราะงั้นก่อนหน้านี้คุณเลย ไม่เคยได้ยินเสียงของฉัน
หมายเหตุ:แต่ในตอนนี้คุณอยากจะหลุดออกไปจากเรื่องราว และแถวนี้ก็บังเอิญมีแมวอยู่พอดี เพราะงั้นคุณก็เลยได้ยินเสียงสะท้อนของฉันไงล่ะ
Kirara:แมว...
นักสืบ:...เป็นแค่เสียงสะท้อนของคุณงั้นเหรอ...
นักสืบ:...
Paimon:นักสืบ...
นักสืบ:พวกเราเองก็เป็นส่วนหนึ่งของความจริงเหรอ...
ตัวหนังสือบนจอมืด:หลังจากพานักสืบไปมอบตัวแล้ว ก็กลับมาที่บ้านของ Cappet...
ตัวหนังสือบนจอมืด:"รวบรวมหลักฐานในสถานที่เกิดเหตุ การให้คนร้ายมอบตัวและยื่นหลักฐาน เป็นการแสดงความกล้าหาญที่น่ายกย่อง..." ทหารยามกล่าว "ถ่ายรูปสามใบมันยุ่งยากเกินไป ถ่ายรูปพร้อมกับที่สถานที่เกิดเหตุเลยละกัน"
"คนร้ายทำตัวให้จริงจังหน่อยสิ ผู้กล้าผดุงความยุติธรรมคนนั้นก็อย่าฝืนยิ้มขนาดนั้น มีความสุขกันหน่อย แล้วก็ผู้เสียหายกับครอบครัว ไม่ต้องยิ้มตามนะ แล้วผู้เสียหายก็ไม่ต้องลุกขึ้นมาด้วย คุกเข่าลง ๆ ถ้าคุณลุกขึ้นมา จะทำลายสถานที่เกิดเหตุเอานะ!"
"เอ้า หนึ่ง สอง สาม! แชะ!"
Traveler:(ช่างเป็นรูปถ่ายที่แปลกมากจริง ๆ...)
Cappet:หัวฉันยังมึน ๆ อยู่เลย เมื่อกี้ Albizzi เล่าให้ฉันฟังแบบคร่าว ๆ แล้วล่ะ พวกคุณจับนักสืบได้แล้วเหรอ?
Paimon:พอพวกเราตามไปถึง เขาก็ยอมมอบตัวแล้วล่ะ จริงสิ เขามีข้อความฝากมาบอกพวกคุณด้วยนะ
เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นให้ทั้งสามคนฟัง...
พร้อมทั้งบอกเล่าเรื่องที่ทั้งสามคนต้องดึงเครื่องลานอันยิ่งใหญ่ออกมาด้วยกัน
Cappet:เขาคิดว่าพวกเราไม่เคยทำงั้นเหรอ? เดือนที่หกหลังจากที่พวกเราไปที่นั่นด้วยกัน ก็เคยดึงเครื่องลานด้วยกันแล้ว
Boborano:ขอโทษทีนะ ตอนแรกฉันคิดว่ามันดูโง่เกินไป เลยไม่ได้ออกแรงอะไรเลยน่ะ
Albizzi:เอ่อ ฉะ...ฉันก็เริ่มไม่ได้ออกแรงตั้งแต่ปีที่สามแล้วล่ะ
Cappet:พวกนายนี่นะ! ช่างเถอะ ฉันเองก็ไม่มีสิทธิ์พูดอะไร เพราะว่าตั้งแต่ครั้งที่สองเป็นต้นมา ฉันก็แค่จับเครื่องลานเอาไว้ แล้วแกล้งทำเป็นเหนื่อยมาก ๆ แล้วเหมือนกัน
Kirara:พวกคุณนี่นะ... สุนัขของคุณยายข้างบ้านที่วัน ๆ เอาแต่นอนอาบแดด ยังไม่ขี้เกียจเท่าพวกคุณเลยนะ...
Cappet:แต่ว่า เสียงสุดท้ายนั่นเป็นเสียงของเทพธิดาแห่งโชคชะตาใช่มั้ย? น่าสนใจดีจริง ๆ
Albizzi:นอกจากโลกนี้ ยังมีโลกอื่นอยู่จริง ๆ ด้วยสินะ
Cappet:เป็นไงล่ะ ไว้หลังจากนี้พวกเราไปดูโลกภายนอกด้วยกันเถอะ ไม่งั้นหัวฉันก็คงโดนฟาดไปฟรี ๆ แน่
Boborano:พวกนายรู้วิธีออกไปข้างนอกเหรอ... แต่ฉันก็เห็นด้วยนะ แล้วก็ไม่ต้องเรียกนักสืบมาด้วย ปล่อยให้เขาโมโหไปเลย
Boborano:พวกเราไม่ได้สนใจเรื่องความจริงของตัวเองเท่าเขา บางทีอาจเป็นเพราะพวกเราไม่เคยได้เห็นการสร้างโลกเหมือนอย่างเขา เพราะงั้นพวกเราเลยคิดมาตลอดว่าตัวเองมีอยู่จริง
Boborano:ถ้าคนโง่เง่าที่น่าสนใจอย่าง Cappet กับ Albizzi เป็นแค่เรื่องแต่ง มันก็ดูจะน่ากลัวไปหน่อยนะ
Albizzi:ฮิฮิ
(test)插入石中发条
Open step page →Rewards
Localized evidence
Text fields
Kirara บอกว่ามีเรื่องที่อยากจะตรวจสอบด้วยตัวเอง เริ่มอยากรู้แล้วสิ ลองไปดูกับเธอกันเถอะ...
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/1275004814
หมายเหตุของผู้บรรยาย
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_0.json- JSON Pointer
/3761170063
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/MainQuestExcelConfigData.json- JSON Pointer
/4394
- id
79062
- type
WQ
- luaPath
Actor/Quest/WQ79062
- activityId
2032
- rewardIdList
[ 179062 ]