มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2361601192
Story Chapters
Story evidence
Iansan:โอ๊ะ พวกเธอมาแล้วเหรอ ยินดีต้อนรับนะ
Acatl:ไม่เจอกันนานเลยนะ ได้ยิน Varesa บอกว่าพวกเธอจะเข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก" ฉันยังตกใจแทบแย่แหนะ
Acatl:ดูเหมือนว่าในที่สุด Varesa ก็ต้องเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งอีกแล้วสินะ
Varesa:อ๊ะ... จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก...
Paimon:เป็นอะไรไป? รู้สึกเหมือนเธอยังไม่ตื่นดีเลยนะ ใช่เปล่า?
Varesa:ก็แค่หิวแล้วน่ะ ฉันมาเพราะหิว ถ้าจะแข่ง ก็ต้องทนหิว...
Acatl:Varesa รออีกหน่อยละกันนะ Atolli เตรียมพร้อมจนเครื่องร้อนเต็มที่แล้ว เดี๋ยวก็จะเริ่มแล้วล่ะ
Varesa:อืม ฉันรู้แล้ว จะอดทนอีกนิดละกัน...
Acatl:จริงสิ ตามกติกาแล้ว ถ้าผู้เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก" ท้าทายไม่สำเร็จ ก็จะต้องจ่ายค่าอาหารตามปกติ
Acatl:แต่ได้ยินว่าพวกเธอจะเข้าร่วมด้วย ฉันเลยปรึกษากับ Atolli แล้วว่า จะยกเว้นค่าใช้จ่ายส่วนนี้ของพวกเธอทั้งหมดเลย!
Paimon:เอ๋ ดีขนาดนี้เลย? หมายความว่ากินฟรีได้งั้นเหรอ?!
Paimon:เยี่ยมไปเลย แบบนี้ต่อให้กินไม่หมด ก็ห่อกลับบ้านได้อย่างสบายใจแล้วสิ
Traveler:ขอบคุณที่เลี้ยงนะ
Acatl:ไม่ต้องเกรงใจหรอก เทียบกับเรื่องที่พวกเธอทำเพื่อ Natlan แล้ว เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก ถือซะว่าเป็นการแสดงความขอบคุณจากพวกเราก็แล้วกัน
Acatl:ตอนที่ Abyss บุกเข้ามา ถึงมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวใน "ผองสรรพสิ่ง" จะมีไม่มาก แต่จู่ ๆ ภูเขาไฟกลับตื่นตัวอย่างผิดปกติ
Acatl:ในฐานะ "ผู้พิทักษ์แห่ง Tollan" แล้ว เราจะปล่อยไว้เฉย ๆ ไม่ได้ ก็เลยรีบส่งทีมไปที่ยอดเขาทันที
Acatl:Varesa เองก็เป็นหนึ่งในสมาชิกคนสำคัญด้วยเหมือนกัน
Acatl:Varesa?
Varesa:หืม...อ้อ ใช่แล้ว ฉันอยู่นี่ ๆ ตอนนั้นฉันพก "Saurus Cracker" ไปเยอะมากเลย... อ๊ะ ไม่ใช่สิ ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้...
Varesa:"Abyss Tumor" ที่อยู่บนยอดเขา ไม่ใช่แค่เรียกมอนสเตอร์ออกมาได้เท่านั้น แต่ยังกระตุ้นการเคลื่อนตัวของลาวาได้อีกด้วย
Varesa:โชคดีที่หลังจากนั้นก็ได้ท่านเทพแห่งไฟมาช่วย ทำให้พวกเราทำลายเจ้านั่นได้
Iansan:พอมาคิดดูตอนนี้แล้ว นี่คงเป็นแผนการของ Abyss ด้วยเหมือนกัน ขอแค่ถ่วงเวลา "ผองสรรพสิ่ง" ไว้ได้ รอบ ๆ ลานประลองก็จะไม่ได้รับการสนับสนุนอีก
Paimon:ก็มีเหตุผลนะ คนที่นี่ชอบออกกำลังกายกันมาก จะต้องสู้เก่งมากแน่ ๆ... Abyss จะเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว
Paimon:ว่าแต่ "ผู้พิทักษ์แห่ง Tollan" หมายถึงอะไรเหรอ?
Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า นี่คือหน้าที่ที่สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบันของ "ผองสรรพสิ่ง" น่ะ
Acatl:ภูเขาไฟแห่งนี้สำคัญกับเรามาก มันไม่ใช่แค่นำพาภัยพิบัติมาให้ แต่ยังนำพาโอกาสมาให้ด้วย
Acatl:ทั้งดินที่อุดมสมบูรณ์ และระบบนิเวศที่อุดมสมบูรณ์... ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งตอบแทนที่จะได้รับ ต่อเมื่อเผชิญหน้ากับ "การท้าทาย"
Iansan:ใช่แล้วล่ะ "การท้าทาย" เองก็เข้ากับชาว Natlan มากด้วย
Iansan:และถ้าเมื่อไหร่ที่ภูเขาไฟมีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ เราก็รายงานไปที่ลานประลองโดยเร็วที่สุดได้
Paimon:ที่แท้ก็อย่างนี้เอง ฉันว่าแล้วเชียวว่า ไม่น่าจะอยู่ที่นี่ แค่เพราะที่นี่ปลูกของอร่อยอยู่แล้ว
Paimon:เอ๋ Varesa ล่ะ? หายไปไหนแล้ว?
Iansan:เขาเพิ่งจะออกไปเมื่อกี้นี้เอง ฉันก็นึกว่ามีคนเรียกเขาซะอีก
Acatl:ฉันเดาว่าน่าจะไปที่ห้องครัวนะ กลิ่นหอมโชยมาจากทางนั้นตลอดเลย
Paimon:ถ้าอย่างนั้นเราไปหาเขากันเถอะ ฉันรู้ว่าเวลาที่ท้องหิวมันทรมานแค่ไหน
Iansan:งั้นเราก็ไปด้วยกันเลย
Varesa:หอมจังเลย...
Varesa:สเต๊กหอมกรุ่น, ชีสละลาย, เห็ดที่ชุ่มฉ่ำ... เอื๊อก...
Atolli:เป็นเธอจริง ๆ ด้วย Varesa
Atolli:ฉันรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ดูแข็งกร้าวอยู่ข้างนอก แรงกดดันไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า
Atolli:เดี๋ยวก็จะเริ่มแล้ว รออีกแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น เธอลองชิมอันนี้ดูก่อนสิ
Varesa:กลิ่นหอมแบบนี้ ซุปเนื้อตุ๋นใช่มั้ย? ขอบคุณนะคะคุณลุง Atolli!
Varesa:อืม... อ้าห์...
Paimon:เธออยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย ทำไมถึงไม่บอกกันก่อนล่ะ?
Varesa:อ๊ะ พวกเธอเองเหรอ ขอโทษที ๆ เมื่อกี้สมองฉันว่างเปล่าไปหมดเลยน่ะ
Varesa:ฉันไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ดี ๆ ก็มาถึงที่นี่แล้ว แถมยังมีซุปเนื้อตุ๋นชามนึงอยู่ในมือด้วย
Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ พวกเรารู้หมดแหละว่ามันเกิดอะไรขึ้น
Atolli:ขอโทษจริง ๆ ที่วันนี้ใช้เวลาเตรียมนานไปหน่อย ก็เลยต้องเลื่อนเวลาเริ่มออกไป ทำให้เธอต้องทนหิวแล้ว
Varesa:ไม่เป็นไรค่ะ พอได้กินซุปเนื้อแสนอร่อยนี้แล้ว ฉันก็ดีขึ้นเยอะเลย
Paimon:ฮี่ฮี่ เหมือนว่าในที่สุดเธอก็กลับมาเป็นเหมือนตอนที่เราเพิ่งเจอกันครั้งแรกแล้วซะทีนะ
Varesa:เวลาหิว ๆ ฉันไม่ค่อยสนใจอะไรมากนักหรอก ฉันก็อยากจะตั้งใจฟังพวกเธอพูดหรอกนะ แต่ว่า... มันยากมากเลย
Iansan:มันเป็นเรื่องปกติแหละ Varesa เพราะปกติเธอออกกำลังกายหนัก แล้วก็ใช้พลังงานเยอะ ร่างกายเลยต้องการพลังงานมาเสริมมากขึ้น
Iansan:พวกเธอน่าจะเคยผ่านเรื่องทำนองนี้มาก่อนใช่มั้ยล่ะ ถ้าไปออกกำลังกายทั้งที่ไม่ได้กินอะไรเลย อีกไม่นานก็จะรู้สึกเวียนหัวและไม่มีแรง
Paimon:ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นดีเลยแหละ
Varesa:เพราะงั้น อีกนานแค่ไหน "ศึกกระเพาะเหล็ก" ถึงจะเริ่มเหรอ ฉันรอไม่ไหวแล้วนะ
Atolli:รอแป๊บนึงนะ เดี๋ยวฉันกลับไปดูก่อน
Atolli:ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ! Acatl เรียกทุกคนมารวมตัวกัน เตรียมเริ่มการแข่งขันได้!
Acatl:เข้าใจแล้ว!
Acatl:ถ้างั้นเราไปที่สถานที่จัดงานกันเถอะ อีกเดี๋ยวอาหารอร่อย ๆ ก็จะเสิร์ฟขึ้นโต๊ะแล้ว
Varesa:ในที่สุดก็ได้กินข้าวซะที...
Paimon:หืม หอมจัง! ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไม Varesa ถึงยอมหิวท้องกิ่วเพื่อรออาหารมื้อนี้!
Paimon:นั่นสิ ฉันว่าถ้าเราสองคนช่วยกันกินก็ยังพอฝืนกินหมดได้ แต่ถ้าให้กินคนละจานก็ออกจะ...
Varesa:ฉันจะกินแล้วล่ะ ขอบคุณนะลุง Atolli!
Paimon:หวาา?! เดี๋ยวนะ จานของ Varesa ต่างจากของเราเห็น ๆ เลย!
Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า ก่อนหน้านี้ลืมบอกพวกเธอไป การแข่งขัน "ศึกกระเพาะเหล็ก" นี้แบ่งออกเป็นสองระดับ มี "ระดับทั่วไป" และ "ระดับ Varesa"
Acatl:ผู้ที่ลงแข่งเป็นครั้งแรกจะเข้าร่วมได้เฉพาะ "ระดับทั่วไป" พอท้าทายสำเร็จแล้ว ถึงจะเข้าร่วม "ระดับ Varesa" ได้
Acatl:เหตุผลที่ใช้ชื่อ Varesa เป็นชื่อเรียก ก็เพราะมีแค่ Varesa ที่เคยพิชิตระดับนี้ได้สำเร็จ
Paimon:บะ...บ้าไปแล้ว... ถึงกับตั้งระดับพิเศษให้เขาโดยเฉพาะเลยเหรอเนี่ย
Acatl:ใช่แล้วล่ะ ถ้าให้คนธรรมดามาแข่งระดับเดียวกับเขา ก็คงมีแต่เขาที่ได้เป็นแชมป์น่ะสิ แล้วแบบนี้การแข่งขันจะไปสนุกอะไรล่ะ?
Acatl:ถ้าให้พูดถึงคนที่เกือบจะท้าทาย "ระดับ Varesa" สำเร็จละก็ ฉันว่าก็น่าจะเป็นท่านเทพแห่งไฟ Mavuika แล้วล่ะ
Traveler:เขาก็เคยมาท้าทายเหมือนกันเหรอ?
Acatl:ใช่แล้วล่ะ สำหรับเขาแล้ว การท้าทายทั่วไปน่ะจิ๊บจ๊อยมาก แต่การท้าทาย "ระดับ Varesa" ก็ยังคงเป็นบททดสอบที่โหดหินอยู่ดี
Acatl:ว่ากันว่าตอนที่เขามาที่นี่ครั้งแรก ก็เพราะอยากจะมาตรวจสอบว่าทำไม Varesa ถึงมากินอาหารในปริมาณเท่ากับหลายสิบคนกิน ที่ "โรงแรมคลายล้า" ในคืนก่อน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ทุกครั้งเลย
Acatl:เจ้าหน้าที่ห้องสื่อสาส์นคิดว่า ใบแจ้งหนี้นี้มีเบื้องหลังบางอย่าง อาจเพราะเจ้าหน้าที่ของ "โรงแรมคลายล้า" คิดบัญชีผิด หรือไม่ก็เพื่อรายงานบัญชีเท็จ...
Acatl:แต่หลังจากที่ท่าน Mavuika ได้เห็นปริมาณอาหารที่ Varesa กินแล้ว ความเข้าใจผิดทั้งหมดก็คลี่คลายลง
Paimon:โอ้... นี่มันช่าง...
Paimon:ปริมาณเท่าที่อยู่ตรงหน้าเรานี่ ก็ "จิ๊บจ๊อย" สำหรับ Mavuika งั้นเหรอ?
Paimon:ถูกของเธอ เริ่มเลยเถอะ! นี่คือการต่อสู้โดยมีเกียรติยศของ Paimon เป็นเดิมพันเลยนะ!
Paimon:โอ้วว! เนื้อย่างสุกกำลังดี หอมนุ่มชุ่มฉ่ำ อร่อยมากเลยอะ!
Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...
Paimon:เธอลองชิมอันนี้สิ Traveler อันนี้ก็อร่อย! อันนี้ก็ด้วย...
Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...
Paimon:อันนี้ก็... เอิ๊ก!
Paimon:ฉันมีคำถาม...
Paimon:พวกเราก็กินอยู่ตลอดแท้ ๆ แต่ทำไมรู้สึกว่าของที่อยู่ในจานนี้ถึงไม่ลดลงเลยล่ะ...
Paimon:ฉะ...ฉันไม่ไหวแล้ว...
Traveler:แล้วเกียรติยศของเธอล่ะ?
Paimon:เกียรติยศของฉันคือการต่อสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ศัตรูแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก...
Paimon:ฉันว่าการแข่งขันนี้ควรจะเพิ่ม "ระดับ Paimon" เข้าไปด้วยนะถึงจะยุติธรรม ฉันตัวเล็กกว่าพวกเธอตั้งเยอะ แต่ต้องกินเท่ากับพวกเธอเลย ยังไงก็กินไม่หมดอยู่แล้วสิ!
Varesa:ฮ่าาาาา...
Atolli:ยินดีกับ Varesa ด้วยนะ ท้าทายสำเร็จได้อีกครั้งแล้ว!
Atolli:ครั้งนี้มีการเพิ่มปริมาณจากปีที่แล้วขึ้นอีก 10% เพราะงั้นครั้งนี้ Varesa เลยทำสถิติใหม่ได้อีกแล้ว!
Acatl:ทำได้ดีมากเลย Varesa!
Iansan:เก่งมาก สุดยอดไปเลย!
Varesa:ไม่หรอก เพราะคุณลุง Atolli ทำอาหารอร่อยมากต่างหาก กินเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอสักที
Paimon:นี่เธอกินหมดจริง ๆ เหรอเนี่ย เป็นยังไงบ้าง ยังโอเคอยู่มั้ย?
Varesa:หืม? ที่ว่ายังโอเคหมายถึงอะไรเหรอ...
Paimon:หมายถึงรู้สึกท้องอืด หรือว่าพะอืดพะอมอะไรแบบนั้นมั้ย... อย่างฉัน ฉันรู้สึกว่าตัวเองบินไม่ไหวแล้วล่ะ
Varesa:ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ แค่รู้สึกสบายใจจัง ในที่สุดก็กินอิ่มซะที
Traveler:คงต้องบอกว่าสมแล้วที่เป็นแชมป์แหละนะ...
Varesa:ขอบคุณนะ ยังไงก็เป็นงานถนัดของฉันอยู่แล้ว แต่เรื่องกินจุแบบนี้ นอกจากใช้เข้าร่วมการแข่งขันแล้ว ก็เหมือนจะไม่มีอะไรน่าอวดแล้วล่ะ
Varesa:ฉันอิจฉาคนที่ต่อสู้กับ Abyss ได้อย่างกล้าหาญแบบพวกเธอ กับอาจารย์ Iansan มากกว่า นั่นต่างหากที่เรียกว่าผู้กล้า!
Iansan:ชมเกินไปแล้ว เธอก็ไม่ต้องร้อนใจไปหรอก เธอมีพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งมาก อีกไม่นานเธอต้องโดดเด่นในสนามแน่นอน
Paimon:Iansan กินหมดแล้วเหรอ?
Iansan:แน่นอน "ระดับทั่วไป" น่ะจิ๊บ ๆ สำหรับฉันอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ฉันเคยท้าทาย "ระดับ Varesa" ไปแล้วหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวไม่เป็นท่าทุกครั้งเลย
Traveler:แค่นั้นเธอก็เก่งมากแล้วนะ...
Paimon:เรื่องกินจุก็เรื่องนึง แต่การท้าทายนี้มีเคล็ดลับอะไรบ้างมั้ย?
Paimon:ฉันรู้สึกว่าพอกินไปจนใกล้จะหมด ยิ่งกินเนื้อก็ยิ่งเลี่ยน แล้วก็จะเริ่มกลืนไม่ค่อยลงแล้ว...
Varesa:อ้อ เวลาแบบนี้ก็ต้องกินคู่กับเห็ดชนิดนั้น เห็ดที่เราเคยเห็นในสวนผลไม้ก่อนหน้านี้น่ะ
Varesa:ปกติฉันจะทำแบบนี้ พออาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะปุ๊บ ก็คัดเห็ดบางส่วนออกมา อย่าให้พวกมันแช่อยู่ในน้ำมัน
Varesa:แบบนี้ก็จะรักษากลิ่นหอมดั้งเดิมของพวกมันไว้ได้ แล้วก็จะได้ไม่เละด้วย
Paimon:อย่างนี้เองเหรอ เห็ดมีไว้กินแก้เลี่ยนนี่เอง!
Varesa:ใช่แล้ว พวกเธอก็เคยชิมมันแล้วนี่ รสชาติมันเหมือนผลไม้มากกว่า ก็เลยให้ผลลัพธ์ที่คล้ายกับผลไม้ได้ไงล่ะ
Varesa:ที่คนนอกมาเข้าร่วมการแข่งขันหลายคนท้าทายไม่สำเร็จ ฉันคิดว่าก็เพราะพวกเขาไม่รู้จักเห็ดพิเศษชนิดนี้นี่แหละ
Atolli:Iansan มีผู้เข้าแข่งขันหลายคนกำลังตามหาเธออยู่น่ะ พวกเขาบอกว่า กินอิ่มแล้วก็ควรจะฝึกซ้อมได้แล้ว
Iansan:จริง ๆ เล้ย เวลาแบบนี้ไม่ควรหักโหมออกกำลังกายแท้ ๆ... โทษทีนะ ฉันต้องไปห้ามพวกเขา ไปก่อนนะ
Paimon:อื้ม รีบไปเถอะ ให้พวกเขาพักก่อนเถอะ!
Varesa:สถานการณ์วันนี้เป็นยังไงบ้าง คุณลุง Atolli
Atolli:คนที่พิชิต "ระดับทั่วไป" สำเร็จน่าจะประมาณครึ่งนึงได้ เยอะที่สุดในการแข่งครั้งที่ผ่าน ๆ มาแล้วล่ะ
Atolli:ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทุกคนมีประสบการณ์การท้าทายมากขึ้น หรือเพราะฝีมือทำอาหารของฉันดีขึ้นเรื่อย ๆ กันแน่นะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า
Paimon:ฮี่ฮี่ อาหารอร่อยมากจริง ๆ โดยเฉพาะตอนที่เพิ่งมาเสิร์ฟร้อน ๆ ฉันชอบมากเลยล่ะ
Atolli:ขอบคุณนะ เพราะเห็ดชนิดนี้ จะส่งกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ออกมาเมื่ออยู่ในอุณหภูมิที่สูง และดึงรสชาติของวัตถุดิบอื่น ๆ ออกมาพร้อมกันได้ด้วย
Atolli:อ้อ จริงสิ ไหน ๆ ก็คุยมาถึงเรื่องนี้แล้ว พวกเธอเป็นนักเดินทาง ยังมีอีกเรื่องนึงเกี่ยวกับเห็ดที่ต้องบอกพวกเธอด้วย
Atolli:ถึงเห็ดชนิดนี้จะมีคุณสมบัติพิเศษที่น่าทึ่งมากมาย และเป็นวัตถุดิบชั้นดี แต่ในสวนผลไม้ นอกจากเห็ดสีแดงที่เราใช้กันอยู่บ่อย ๆ แล้ว บางครั้งก็มีเห็ดสีเขียวงอกขึ้นมาด้วย
Atolli:เห็ดสีแดงจะจัดการยังไงก็ได้ จะกินหรือขายก็ได้ แต่เมื่อเห็นเห็ดสีเขียว ต้องรีบกินให้หมดทันที
Paimon:เอ๋ ทะ...ทำไมล่ะ?
Varesa:นี่คือคำพูดที่นักวิชาการ Sumeru คนนึงพูดเอาไว้ ตอนที่เพิ่งทำสวนผลไม้นี้ขึ้นมา
Varesa:เราเองก็ไม่มีใครรู้เหมือนกันว่าทำไม เพราะจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยมีใครฝ่าฝืนคำพูดประโยคนี้เลย
Varesa:พอฉันเห็นเห็ดสีเขียวในสวนผลไม้ ก็จะเด็ดมากินทันที รสชาติของมันไม่ต่างจากเห็ดสีแดงเลย
Paimon:ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนกำลังฟังเรื่องลึกลับพิศวงยังไงก็ไม่รู้...
Traveler:พวกคุณไม่อยากรู้เหรอว่าเป็นเพราะอะไร?
Atolli:อยากรู้... ก็ต้องอยากรู้อยู่แล้วสิ ใครไม่สงสัยบ้างล่ะ? แต่ความอยากรู้ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป จริงมั้ย
Atolli:จริงสิ Varesa เห็ดแดงที่มีอยู่ตอนนี้ฉันใช้ใกล้จะหมดแล้ว ยังไงเธอช่วยไปเก็บมาเพิ่มให้ฉันหน่อยได้มั้ย
Varesa:โอเค ได้อยู่แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละ
Varesa:พวกเธอล่ะ จะไปด้วยกันมั้ย?
Paimon:เอาไงดี? ฉันอยากออกกำลังกายหลังกินข้าวอะ จะได้ช่วยย่อยหน่อย...
Paimon:ดูท่าทางเธอก็เต็มใจจะไปนะ งั้นพวกเราไปกันเถอะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะ Atolli!
Atolli:ฮ่า ๆ ๆ ไม่ต้องคิดมากหรอก ครั้งหน้าก็พยายามกินให้หมดนะ!
Varesa:พอกินอิ่มแล้วมาทำงานต่อ ก็รู้สึกมีแรงขึ้นมาเลยแฮะ
Varesa:เป็นอะไรไป ยังคิดถึงเรื่องเห็ดเขียวอยู่อีกเหรอ? ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ลุง Atolli ก็แค่ชอบทำเป็นมีลับลมคมใน แล้วก็ใช้น้ำเสียงที่ดูเวอร์ไปหน่อยเท่านั้นเอง
Varesa:เห็ดชนิดนั้นจะโผล่มาเป็นครั้งคราวเท่านั้น ฉันมาที่สวนผลไม้ทุกวัน ถ้าเจอมันเมื่อไหร่ ก็จะกินจนหมดเลย
Varesa:ฉันอยากให้มันงอกอีกเยอะ ๆ น่ะ จะได้กินได้อีกเยอะ ๆ
Paimon:เอ๋ เธอดูสิ... นั่นใช่เห็ดเขียวที่ว่ามั้ย? จู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมาตอนนี้พอดีเลย จะบังเอิญเกินไปแล้วมั้ง...
Traveler:ใช่เห็ดเขียวจริง ๆ ด้วย
Varesa:พวกเธอดูสิ ที่จริงนอกจากสีแล้ว ก็ไม่ได้มีตรงไหนพิเศษเลย ว่ามั้ย
Varesa:รอเดี๋ยวนะ ฉันจะจุดไฟ แล้วรีบเอามันมาย่างกินเดี๋ยวนี้เลย
Paimon:เอ่อ ไม่ต้องทำเผื่อฉันนะ ตอนนี้ฉันยังกินอะไรไม่ลงเลย...
Traveler:แต่ฉันก็ยังสงสัยเหตุผลเบื้องหลังอยู่ดีนั่นแหละ
Varesa:เธอหมายถึง ทำไมต้องกินเห็ดเขียวให้หมดใช่มั้ย?
Varesa:อืม... บอกตามตรงฉันเองก็สงสัยเหมือนกัน ตอนนั้นนักวิชาการคนนั้นพูดไว้แค่นี้ แถมสีหน้าก็ดูจริงจังมาก แต่ก็ไม่ได้อธิบายเหตุผลเลย
Varesa:ฉันก็เห็นด้วยกับลุง Atolli นะ ความอยากรู้อยากเห็นไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป ถ้าไม่ทำตามคำพูดนั้น อาจจะเกิดผลกระทบที่รุนแรงกว่าเดิมก็ได้
Paimon:งี้ก็ต้องปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปเหรอ? ถ้าเป็นนักผจญภัยละก็ จะต้องขุดคุ้ยลึกลงไปอีกแน่นอน
Varesa:อืม ฉันเข้าใจนะ แต่ว่า... ฉันชอบ "ผองสรรพสิ่ง" มาก ที่นี่สำคัญสำหรับฉัน เพราะงั้นฉันเลยอยากให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปก็พอแล้ว
Varesa:ความจริงเป็นสิ่งสำคัญ แต่ฉันไม่ควรตัดสินใจโดยพลการ แล้วทำในสิ่งที่อาจทำให้คนที่นี่ต้องตกอยู่ในอันตราย
Varesa:หรือพูดอีกอย่างก็คือ... เฮ้อ บางทีฉันคงกลัวอยู่ในใจลึก ๆ ละมั้ง ว่า "การเปลี่ยนแปลง" นี้จะทำให้เสียการควบคุม...
Varesa:เอ๋ ควบคุมเหรอ?
Paimon:ใช่ เราเริ่มตรวจสอบโดยรวบรวมเบาะแสให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยที่ไม่ต้องฝ่าฝืนคำพูดนั้นก็ได้นะ
Varesa:อื้ม... เข้าใจแล้วล่ะ!
Varesa:ฮี่ฮี่ เธอทำให้ฉันนึกถึงผู้กล้าคนนึงใน "ผองสรรพสิ่ง" ที่ชื่อ "Fietena" เลย
Varesa:เขากล้าหาญอยู่ตลอด ไม่เคยหยุดท้าทายอะไร และคอยสำรวจสิ่งที่ไม่รู้จักเสมอ เหมือนกับเธอเป๊ะเลย... เขาน่ะคือไอดอลของฉันเลยนะ!
Varesa:ขอเวลาฉันแป๊บนึงนะ แค่สามวินาทีก็พอ คุณ Fietena ช่วยมอบความกล้าหาญให้ฉันหน่อยนะ
Varesa:สาม สอง หนึ่ง... ฮึบ!
Varesa:พวกเธอพูดถูก! คนที่ควรเผชิญหน้ากับความจริงมากที่สุดคือฉัน และยังไง... ฉันก็ต้องได้พลังในการควบคุมความจริง
Varesa:แล้วตอนนี้พวกเราจะตรวจสอบยังไงกันดีล่ะ? พวกเธอน่าจะมีประสบการณ์พอตัวแน่เลย
Traveler:เอาเป็นว่าให้ฉันลองชิมดูก่อนมั้ยล่ะ?
Varesa:เห็ดเขียวเหรอ? รสชาติเหมือนเห็ดแดงเปี๊ยบเลย ไม่มีอะไรพิเศษ...
Paimon:เขาน่ะมีความสามารถน่าทึ่งมากมาย แถมยังรับรู้ในสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นได้ด้วย ให้เขาลองดูสิ
Varesa:อย่างนี้นี่เอง งั้นฉันจะไปจัดการกับเห็ดเดี๋ยวนี้แหละ
ไม่นาน เห็ดเขียวก็ปรุงเสร็จเรียบร้อย พวกคุณกินไปเล็กน้อย ปรากฏว่ารสชาติก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่จริง ๆ
Paimon:เป็นไงบ้าง เจออะไรบ้างมั้ย?
Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีอะไรพิเศษนะ
Paimon:ว่าแล้วเชียว พวกเรารู้สึกเหมือนกันเลย
???:ในที่สุดผู้ที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมก็ปรากฏตัวแล้ว น่าสนใจจริง ๆ
Paimon:ใครน่ะ?! ใครพูดน่ะ?
???:ไม่ต้องตกใจไป ข้าสนใจแค่เจ้าคนผมบลอนด์เท่านั้น แต่เห็นพวกเจ้าเหมือนจะเป็นเพื่อนสนิทกัน ข้าก็เลยให้โอกาสพวกเจ้าได้ยินเสียงข้า
???:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าจะอนุญาตให้พวกเจ้ามาเป็นราษฎรกลุ่มแรกของข้าในยุคสมัยนี้ก็แล้วกัน
???:พูดอะไรกัน พวกเจ้าต่างหากที่อยากรู้ที่มาของข้า ข้าก็แค่ตอบรับความปรารถนาของพวกเจ้าเท่านั้น
Varesa:ที่มา... หรือว่าเธอก็คือเห็ดเขียว?!
???:ในที่สุดก็ฉลาดขึ้นมาสักที สาวน้อย ปกติเจ้าทั้งขี้ขลาดและโง่เขลา เพราะงั้นข้าเลยไม่ได้สนใจอะไรเจ้าหรอกนะ
Paimon:คำพูดคำจาเธอนี่มันสุดจะทนจริง ๆ!
???:ฮ่า ๆ ข้าขอย้ำอีกครั้งว่า ข้าไม่ใช่พวกที่ขับเคลื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็น และข้าก็ไม่จำเป็นต้องลดตัวลงไปทำอะไรแบบนั้นด้วย
???:แต่ข้ารู้สึกว่าพวกเจ้ามีความสามารถบางอย่าง ข้าก็เลยตัดสินใจให้โอกาสพวกเจ้า
"จอมปราชญ์เห็ด":ข้าคือ "จอมปราชญ์เห็ด" การได้รับใช้ข้าถือเป็นโอกาสที่หาได้ยาก และเป็นเกียรติยศอันสูงส่งยิ่ง
Paimon:น่ารังเกียจชะมัด ตอนนี้ถึงตาฉันพูดแล้ว ชื่อเธอนี่แปลกจัง ตั้งเองใช่รึเปล่า?
"จอมปราชญ์เห็ด":แปลกตรงไหน ก่อนจะตั้งคำถามกับชื่อของข้า เจ้าน่าจะตั้งคำถามกับรสนิยมของตัวเองก่อนมากกว่า!
"จอมปราชญ์เห็ด":อะแฮ่ม... "จอมปราชญ์เห็ด" ไม่ถือสาพวกแพลงก์ตอนที่อ่อนต่อโลกหรอกนะ
Varesa:มันอดไม่ได้ไปชั่ววูบนึงใช่รึเปล่า?
Traveler:ฉันคิดว่าใช่นะ
"จอมปราชญ์เห็ด":ห้ามแอบซุบซิบนะ! มนุษย์อย่างพวกเจ้านี่มันอะไรกัน ปกติพอมาถึงที่นี่ก็ควรทำตัวนอบน้อมยำเกรงแล้วสิ...
"จอมปราชญ์เห็ด":เอาเป็นว่า! ถึงข้าจะไม่รู้ว่ามันมีปัญหาตรงไหนก็เถอะ แต่เหมือนพวกเจ้าจะขาดความเชื่อใจและความเคารพในตัวข้า การที่พูดถึงเรื่อง "ราษฎร" ตรง ๆ คงจะเร็วเกินไปหน่อยจริง ๆ
"จอมปราชญ์เห็ด":ข้ายินดีที่จะแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับ "จอมปราชญ์เห็ด" ให้กับพวกเจ้า ข้ามีคำตอบทั้งหมดที่พวกเจ้าต้องการ
"จอมปราชญ์เห็ด":แต่นับแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน การขอคำตอบนั้นต้องแสดงความจริงใจ เพราะงั้นขึ้นอยู่กับว่าพวกเจ้าจะทำให้ข้าพอใจได้หรือไม่
Paimon:เอ๊ะ เห็ดงอกออกมาอีกแล้ว มันงอกออกมาต่อหน้าเราเลย!
"จอมปราชญ์เห็ด":นั่นคือร่างแยกของข้า และเป็น "ราษฎร" ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของข้าด้วย ข้าซ่อนความลับไว้ในตัวพวกมัน
"จอมปราชญ์เห็ด":หากต้องการคำตอบ ก็จงใช้สติปัญญาของพวกเจ้ารวบรวมเบาะแส และค่อยเรียกข้าอีกครั้งละกัน
"จอมปราชญ์เห็ด":หวังว่าพอถึงตอนนั้น พวกเจ้าจะเชื่อใจข้า และเคารพข้ามากกว่านี้
"จอมปราชญ์เห็ด":ฮี่ฮี่ ๆ ๆ...
Paimon:เสียงของมันหายไปแล้ว... เอะอะเจี๊ยวจ๊าวชะมัด!
Paimon:รำคาญจริง ๆ มันโผล่ในหัวเราโดยพลการ แถมยังเสียงดังอีก ไม่ได้ดีไปกว่า Ajaw เลย!
Varesa:ถ้างั้น ที่เขาพูดมาเป็นความจริงรึเปล่า? "จอมปราชญ์เห็ด" อะไรนั่นน่ะ...
Paimon:ฉันคิดว่ามีส่วนที่เป็นความจริงอยู่ แต่ส่วนใหญ่มันก็แค่โอ้อวดตัวเองมากกว่า
Traveler:อย่างน้อยมันก็มีอยู่จริงนะ
Varesa:อืม ไม่งั้นมันจะโผล่เข้ามาในหัวเรา แล้วสื่อสารกับเราได้ยังไงล่ะ?
Paimon:ตอนนี้พิสูจน์ได้อยู่เรื่องนึง เห็ดชนิดนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ และฉันรู้สึกว่ามันต้องไม่ใช่เห็ดที่ดีด้วย!
Traveler:แสดงว่าที่เราตัดสินใจตรวจสอบน่ะถูกต้องแล้ว
Varesa:รู้สึกเหมือนเรื่องราวของผู้กล้ากำลังจะเปิดฉากขึ้นเลยแฮะ ต่อไปพวกเราก็ควรจะเอาอย่างผู้กล้า ควบคุมความจริง... หรือก็คือควบคุมเจ้าเห็ดนี้ไงล่ะ!
Varesa:เอ่อ ฟังดูไม่ค่อยเท่เท่าไหร่เลยแฮะ...
Paimon:อื้อ แต่ก็เหมือนจะไม่มีทางเลือกละนะ ก่อนหน้านี้เราเคยเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้มามากมาย เห็ดอาจจะเป็นหนึ่งในคู่ต่อสู้ที่ธรรมดาสุดแล้วก็ได้
"จอมปราชญ์เห็ด":หน็อย... เสียมารยาท!
Varesa:พวกเธอได้ยินรึเปล่า เหมือนจะมีคนโกรธแหละ
Paimon:ที่แท้ก็แอบฟังอยู่นี่เอง!
Varesa:...ไม่เห็นมีปฏิกิริยาอะไรเลย มันไม่อยากยอมรับสินะ
Paimon:สรุปก็คือ มันบอกว่ามันทิ้งเบาะแสไว้ให้กับ "ราษฎร" ของมัน... ไม่ว่าจะจริงหรือหลอก พวกเราก็จะปล่อยเห็ดเขียวไปเฉย ๆ ไม่ได้ ไปตรวจสอบกันเถอะ
Paimon:ตรงนี้มีเห็ดสีแดงอยู่ดอกนึง... เหวอออ!
Paimon:Fungus มันกลายเป็น Fungus ไปแล้ว ทำไม Natlan ถึงมี Fungus ได้ล่ะ!
Varesa:นี่ก็คือ... ราษฎรงั้นเหรอ? ฮี่ฮี่ หน้าตาน่ารักดีนะ
Mushwatalli:นักสู้กระทิง พูดจาน่าฟังดีนี่ ตกรางวัล
Mushwatalli:ไม่สิ นักสู้กระทิง ศัตรูทางธรรมชาติ อาหาร ต่อต้าน!
Paimon:Varesa ระวังด้วยนะ นี่เป็นมอนสเตอร์ชนิดหนึ่งของ Sumeru อย่าเห็นว่ามันน่ารักเชียว อยู่ดี ๆ มันก็โจมตีคนได้นะ
Varesa:เป็นมอนสเตอร์งั้นเหรอ? น่าเสียดายจัง แบบนั้นก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ ทีแรกนึกว่าจะเป็นเพื่อนกันได้ซะอีก
Mushwatalli:...
Mushwatalli:ยอมแล้ว ยอมแล้ว!
Mushwatalli:อาหาร คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์! นอกจากนี้แล้ว เสียของ!
Mushwatalli:อย่างอื่น ไม่รู้! ไม่รู้!
Paimon:เปลี่ยนกลับไปเป็นเห็ดธรรมดาแล้ว... เอ่อ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย
Traveler:ดูทรงแล้วมันน่าจะรู้แค่นี้แหละ
Varesa:"อาหารคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์!" ประโยคนี้ใช่มั้ย?
Paimon:ลำพังฟังแค่คำพูดของเห็ดนี้อย่างเดียว ก็ยังไม่เข้าใจอะไรอยู่ดี ลองไปดูที่อื่นกันดีกว่า
Paimon:เห็ดเขียวตรงนี้... กลายเป็น Fungus ไปแล้ว เป็นอย่างที่คิดไว้เลย ครั้งนี้ฉันเตรียมใจไว้แล้ว หลอกฉันไม่ได้หรอก!
Paimon:เปิดก่อนได้เปรียบกว่า นี่ "อาหารคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์!" หมายความว่ายังไงเหรอ?
Asmu:ท่านจอมปราชญ์น่าจะเคยบอกพวกเธอแล้วว่า ถ้าอยากได้คำตอบ พวกเธอก็ต้องแสดงปัญญาของพวกเธอให้เห็นก่อน เพราะงั้น ฉันต่างหากที่ควรเป็นคนถาม ไม่ใช่พวกเธอ
Paimon:คราวนี้จู่ ๆ ก็พูดเก่งขึ้นมาซะงั้น เอาเถอะ ๆ ดูท่าทางถ้าอยากได้ข้อมูลของ Fungus ตัวนี้ ก็คงต้องไขปริศนาให้ได้ก่อนละนะ
Varesa:ไขปริศนาเหรอ? ฉันไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่... ของ่ายกว่านี้หน่อยได้มั้ย?
Asmu:ฉันไม่ได้เป็นพวกเดียวกับเธอซะหน่อย จะมาปรึกษาฉันเพื่อ!
Asmu:ช่างเถอะ พร้อมแล้วใช่มั้ย ฉันจะถามแล้วนะ
Asmu:ทำไมเห็ดในสวนผลไม้แห่งนี้ ถึงเต็มใจที่จะเป็นราษฎรของ "จอมปราชญ์เห็ด" ล่ะ?
Paimon:เอ่อ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ...
Varesa:เพราะ... พวกเธอเป็นร่างแยกของมันเหรอ? เหมือนว่ามันจะเคยพูดไว้ว่าแบบนี้นะ
Asmu:หัวทึบจริง ๆ เลย คำตอบมันต้องไม่ธรรมดาขนาดนั้นแหงอยู่แล้ว
Traveler:เพราะพวกเธอเป็นพวกมี "เห็ดผล"
Asmu:อะไรเนี่ย ทำไมเธอถึงตอบได้ทันทีเลยล่ะ!
Varesa:...ฝืดมากเลย
Paimon:หน็อย ฉันประมาทเกินไป Fungus ของ Sumeru... ฉันน่าจะเอะใจถึงความเป็นไปได้นี้ตั้งแต่แรกสิ
Varesa:เดี๋ยวนะ หมายความว่า ชาว Sumeru ชอบเล่นมุกฝืดกันเหรอ? เพราะอากาศที่นั่นร้อนเหนียวไปหมดงั้นเหรอ?
Paimon:ไม่ ๆ ๆ พวกเราก็แค่... เอ่อ มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มาบ้างน่ะ
Asmu:เอาละ เธอได้พิสูจน์ถึงปัญญาของเธอแล้ว ฉันจะตอบคำถามเธอละกัน
Asmu:การกินอาหารนั้น ไม่ใช่แค่การเติมเต็มความต้องการทางร่างกาย แต่ยังเป็นพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย
Asmu:เห็ดอย่างพวกเราเป็นสื่อกลางของ "จอมปราชญ์เห็ด" เมื่อเผาผลาญร่างกายของเรา ก็จะสร้างสะพานแห่งจิตวิญญาณเชื่อมกับ "จอมปราชญ์เห็ด" ได้
Varesa:อย่างนี้นี่เอง ก่อนหน้านี้ก็เคยสัมผัสมาแล้วครั้งนึง
Paimon:หมายความว่า ถ้าเราอยากได้ยินเสียงของมันอีก ก็ต้อง... กินเห็ดเพิ่มงั้นเหรอ?
Paimon:เฮ้ อย่าหนีสิ! ทำไมถึงกลายเป็นเห็ดธรรมดาอีกแล้วล่ะ อย่างนี้ก็เท่ากับว่าไม่ได้บอกอะไรเลยไม่ใช่เหรอ!
Varesa:สำหรับพวกมันแล้ว การกินเป็นพิธีกรรม... งั้นจะต้องใช้เครื่องมือพิธีกรรมหรือขั้นตอนพิเศษรึเปล่านะ?
Paimon:ฟังดูมีเหตุผลอยู่ เธอนี่หัวไวดีแฮะ! เราไปยืนยันกับเห็ดตัวอื่น ๆ กันเถอะ
Paimon:อ๊ะ ใช่แล้ว นี่แหละเห็ดเขียว อย่าลืมเก็บมันไปด้วยนะ!
Paimon:ตรงนั้นเหมือนจะมี Fungus สองตัวกำลังคุยอะไรกันอยู่นะ
Huzziya:เธอคิดไว้รึยัง ว่าจะทดสอบเจ้ามนุษย์พวกนั้นยังไง?
Ammuna:แหงสิ พวกเขาดูไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ แค่ฉันตั้งโจทย์สุ่ม ๆ ไป พวกเขาก็คิดไม่ตกแล้ว
Huzziya:ว้าว สุดยอดไปเลย ไม่เสียทีที่มีหมวกเห็ดสีเขียวเหมือนท่านปราชญ์ น่าอิจฉาจังเลย
Ammuna:หึหึ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดไว้ เดี๋ยวพวกเขาต้องถามแน่นอนว่า...
Ammuna:"โอ๊ย ขอร้องล่ะ ช่วยบอกเราหน่อยได้มั้ยว่าต้องทำพิธีกรรมยังไงกันแน่!"
Ammuna:"หึ โลกนี้ไม่มีคำตอบฟรี ๆ หรอกนะ เอาอย่างนี้ละกัน เรื่องดวงดาวและพระจันทร์บนฟ้า กับเรื่องห้วงทมิฬใต้พิภพ เธอถนัดตอบอันไหนมากกว่ากัน?"
Huzziya:"ยากจังเลย ยากซะจนหมวกเห็ดของฉันจะปล่อยสปอร์ออกมาอยู่แล้ว"
Ammuna:พวกเขาเป็นมนุษย์ จะมีสปอร์ได้ยังไง เจ้าโง่!
Huzziya:อ๊ะ ก็ถูกของเธอ...
Ammuna:"ขนาดคำถามพื้น ๆ ระดับประถมแบบนี้ยังตอบไม่ได้เลย รีบกลับไปเรียนต่ออีกสักหลาย ๆ ปีเถอะ!"
Huzziya:กลับไปเรียนอีกสักหลาย ๆ ปีเถอะ!
Ammuna:สงสัยคงต้องใช้เวลาหลายสิบปีจริง ๆ เจ้าบื้อพวกนั้นถึงจะเข้าใจว่าการกินเป็นพิธีกรรมอย่างนึง และพิธีกรรมนั้น แน่นอนว่าก็คือการปรุงอาหารไงล่ะ
Huzziya:แน่นอนว่าก็คือการปรุงอาหารไงล่ะ!
Varesa:ดูเหมือนพวกมันจะบอกออกมาตรง ๆ เลยนะ...
Ammuna:เฮ้ ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ?!
Paimon:เอาแต่พูดอยู่ได้ว่าโง่ ใครกันแน่ที่โง่น่ะ!
Huzziya:เจ้าปุยขาวน่ากลัว! น่ากลัวซะจนหมวกเห็ดจะพ่นสปอร์ออกมาเลย!
Paimon:น่ากลัวตรงไหนกัน เฮ้ ยังไม่ทันอธิบายก็จะหนีซะแล้วเหรอ!
Paimon:เราผ่านการทดสอบแล้วแท้ ๆ แต่ไม่รู้สึกถึงความสำเร็จเลยสักนิด...
Paimon:บอกว่าจะต้องใช้ "ปัญญา" เพื่อหาเบาะแส แต่สุดท้ายเบาะแสทั้งสามอย่าง ก็ไม่ได้มาเพราะใช้ "ปัญญา" ซะงั้น
Paimon:ช่างเถอะ ไม่ต้องไปสนใจคำถามแปลก ๆ พวกนี้แล้ว สรุปก็คือ "จอมปราชญ์เห็ด" อยากให้เราใช้การปรุงอาหาร เพื่อสร้างสายสัมพันธ์ในแง่จิตใจกับมันให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นงั้นเหรอ?
Varesa:ฟังดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ... จำได้ว่าลุง Atolli เคยบอกว่า อุณหภูมิในการปรุงเห็ดชนิดนี้ยิ่งสูงเท่าไหร่ กลิ่นหอมก็จะยิ่งแรงขึ้น...
Paimon:จริงสิ ตอนที่เธอปรุงเห็ดชนิดนี้ในสวนผลไม้ก่อนหน้านี้ ก็เหมือนจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน พอเร่งไฟแล้ว เห็ดก็หอมขึ้นมาเยอะเลย
Paimon:ก็มีเหตุผลนะ งั้นเราเริ่มกันเลยเถอะ!
Traveler:พร้อมรึยัง Varesa?
Varesa:อืม ฉันไม่มีปัญหา... แต่ก่อนที่เราจะเริ่ม เราไปทักทายคุณลุง Acatl กับคนอื่น ๆ ในเผ่าก่อนดีกว่า
Paimon:เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ทุกคนควรจะเตรียมตัวให้พร้อม!
Localized evidence
มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2361601192"ผองสรรพสิ่ง"
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2752190478เห็ดในท้องทุ่ง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2846497082Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2692073
6
2070
LQ
1503210
UI_ChapterIcon_Natlan_Bisonsaurus
1503001
tribal
28
UI_QuestType_Chapter_3