Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Natlan_Bisonsaurus

Story Chapters

เห็ดในท้องทุ่ง

Tribal ChroniclesChapter number: มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 3Location: "ผองสรรพสิ่ง"

Story evidence

Chapter quests

3

จอมปราชญ์

Open quest →
Quest flow
1

ไปยังสถานที่จัดงาน "ศึกกระเพาะเหล็ก"

Open step page →
Conversation 1 · 35 linesOpen full page →

Iansan:โอ๊ะ พวกเธอมาแล้วเหรอ ยินดีต้อนรับนะ

Acatl:ไม่เจอกันนานเลยนะ ได้ยิน Varesa บอกว่าพวกเธอจะเข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก" ฉันยังตกใจแทบแย่แหนะ

Acatl:ดูเหมือนว่าในที่สุด Varesa ก็ต้องเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งอีกแล้วสินะ

Varesa:อ๊ะ... จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก...

Paimon:เป็นอะไรไป? รู้สึกเหมือนเธอยังไม่ตื่นดีเลยนะ ใช่เปล่า?

Varesa:ก็แค่หิวแล้วน่ะ ฉันมาเพราะหิว ถ้าจะแข่ง ก็ต้องทนหิว...

Acatl:Varesa รออีกหน่อยละกันนะ Atolli เตรียมพร้อมจนเครื่องร้อนเต็มที่แล้ว เดี๋ยวก็จะเริ่มแล้วล่ะ

Varesa:อืม ฉันรู้แล้ว จะอดทนอีกนิดละกัน...

Acatl:จริงสิ ตามกติกาแล้ว ถ้าผู้เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก" ท้าทายไม่สำเร็จ ก็จะต้องจ่ายค่าอาหารตามปกติ

Acatl:แต่ได้ยินว่าพวกเธอจะเข้าร่วมด้วย ฉันเลยปรึกษากับ Atolli แล้วว่า จะยกเว้นค่าใช้จ่ายส่วนนี้ของพวกเธอทั้งหมดเลย!

Paimon:เอ๋ ดีขนาดนี้เลย? หมายความว่ากินฟรีได้งั้นเหรอ?!

Paimon:เยี่ยมไปเลย แบบนี้ต่อให้กินไม่หมด ก็ห่อกลับบ้านได้อย่างสบายใจแล้วสิ

Traveler:ขอบคุณที่เลี้ยงนะ

Acatl:ไม่ต้องเกรงใจหรอก เทียบกับเรื่องที่พวกเธอทำเพื่อ Natlan แล้ว เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก ถือซะว่าเป็นการแสดงความขอบคุณจากพวกเราก็แล้วกัน

Acatl:ตอนที่ Abyss บุกเข้ามา ถึงมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวใน "ผองสรรพสิ่ง" จะมีไม่มาก แต่จู่ ๆ ภูเขาไฟกลับตื่นตัวอย่างผิดปกติ

Acatl:ในฐานะ "ผู้พิทักษ์แห่ง Tollan" แล้ว เราจะปล่อยไว้เฉย ๆ ไม่ได้ ก็เลยรีบส่งทีมไปที่ยอดเขาทันที

Acatl:Varesa เองก็เป็นหนึ่งในสมาชิกคนสำคัญด้วยเหมือนกัน

Acatl:Varesa?

Varesa:หืม...อ้อ ใช่แล้ว ฉันอยู่นี่ ๆ ตอนนั้นฉันพก "Saurus Cracker" ไปเยอะมากเลย... อ๊ะ ไม่ใช่สิ ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้...

Varesa:"Abyss Tumor" ที่อยู่บนยอดเขา ไม่ใช่แค่เรียกมอนสเตอร์ออกมาได้เท่านั้น แต่ยังกระตุ้นการเคลื่อนตัวของลาวาได้อีกด้วย

Varesa:โชคดีที่หลังจากนั้นก็ได้ท่านเทพแห่งไฟมาช่วย ทำให้พวกเราทำลายเจ้านั่นได้

Iansan:พอมาคิดดูตอนนี้แล้ว นี่คงเป็นแผนการของ Abyss ด้วยเหมือนกัน ขอแค่ถ่วงเวลา "ผองสรรพสิ่ง" ไว้ได้ รอบ ๆ ลานประลองก็จะไม่ได้รับการสนับสนุนอีก

Paimon:ก็มีเหตุผลนะ คนที่นี่ชอบออกกำลังกายกันมาก จะต้องสู้เก่งมากแน่ ๆ... Abyss จะเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว

Paimon:ว่าแต่ "ผู้พิทักษ์แห่ง Tollan" หมายถึงอะไรเหรอ?

Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า นี่คือหน้าที่ที่สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบันของ "ผองสรรพสิ่ง" น่ะ

Acatl:ภูเขาไฟแห่งนี้สำคัญกับเรามาก มันไม่ใช่แค่นำพาภัยพิบัติมาให้ แต่ยังนำพาโอกาสมาให้ด้วย

Acatl:ทั้งดินที่อุดมสมบูรณ์ และระบบนิเวศที่อุดมสมบูรณ์... ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งตอบแทนที่จะได้รับ ต่อเมื่อเผชิญหน้ากับ "การท้าทาย"

Iansan:ใช่แล้วล่ะ "การท้าทาย" เองก็เข้ากับชาว Natlan มากด้วย

Iansan:และถ้าเมื่อไหร่ที่ภูเขาไฟมีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ เราก็รายงานไปที่ลานประลองโดยเร็วที่สุดได้

Paimon:ที่แท้ก็อย่างนี้เอง ฉันว่าแล้วเชียวว่า ไม่น่าจะอยู่ที่นี่ แค่เพราะที่นี่ปลูกของอร่อยอยู่แล้ว

Paimon:เอ๋ Varesa ล่ะ? หายไปไหนแล้ว?

Iansan:เขาเพิ่งจะออกไปเมื่อกี้นี้เอง ฉันก็นึกว่ามีคนเรียกเขาซะอีก

Acatl:ฉันเดาว่าน่าจะไปที่ห้องครัวนะ กลิ่นหอมโชยมาจากทางนั้นตลอดเลย

Paimon:ถ้าอย่างนั้นเราไปหาเขากันเถอะ ฉันรู้ว่าเวลาที่ท้องหิวมันทรมานแค่ไหน

Iansan:งั้นเราก็ไปด้วยกันเลย

2

ไปที่ห้องครัว เพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของ Varesa

Open step page →
Conversation 1 · 24 linesOpen full page →

Varesa:หอมจังเลย...

Varesa:สเต๊กหอมกรุ่น, ชีสละลาย, เห็ดที่ชุ่มฉ่ำ... เอื๊อก...

Atolli:เป็นเธอจริง ๆ ด้วย Varesa

Atolli:ฉันรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ดูแข็งกร้าวอยู่ข้างนอก แรงกดดันไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

Atolli:เดี๋ยวก็จะเริ่มแล้ว รออีกแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น เธอลองชิมอันนี้ดูก่อนสิ

Varesa:กลิ่นหอมแบบนี้ ซุปเนื้อตุ๋นใช่มั้ย? ขอบคุณนะคะคุณลุง Atolli!

Varesa:อืม... อ้าห์...

Paimon:เธออยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย ทำไมถึงไม่บอกกันก่อนล่ะ?

Varesa:อ๊ะ พวกเธอเองเหรอ ขอโทษที ๆ เมื่อกี้สมองฉันว่างเปล่าไปหมดเลยน่ะ

Varesa:ฉันไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ดี ๆ ก็มาถึงที่นี่แล้ว แถมยังมีซุปเนื้อตุ๋นชามนึงอยู่ในมือด้วย

Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ พวกเรารู้หมดแหละว่ามันเกิดอะไรขึ้น

Atolli:ขอโทษจริง ๆ ที่วันนี้ใช้เวลาเตรียมนานไปหน่อย ก็เลยต้องเลื่อนเวลาเริ่มออกไป ทำให้เธอต้องทนหิวแล้ว

Varesa:ไม่เป็นไรค่ะ พอได้กินซุปเนื้อแสนอร่อยนี้แล้ว ฉันก็ดีขึ้นเยอะเลย

Paimon:ฮี่ฮี่ เหมือนว่าในที่สุดเธอก็กลับมาเป็นเหมือนตอนที่เราเพิ่งเจอกันครั้งแรกแล้วซะทีนะ

Varesa:เวลาหิว ๆ ฉันไม่ค่อยสนใจอะไรมากนักหรอก ฉันก็อยากจะตั้งใจฟังพวกเธอพูดหรอกนะ แต่ว่า... มันยากมากเลย

Iansan:มันเป็นเรื่องปกติแหละ Varesa เพราะปกติเธอออกกำลังกายหนัก แล้วก็ใช้พลังงานเยอะ ร่างกายเลยต้องการพลังงานมาเสริมมากขึ้น

Iansan:พวกเธอน่าจะเคยผ่านเรื่องทำนองนี้มาก่อนใช่มั้ยล่ะ ถ้าไปออกกำลังกายทั้งที่ไม่ได้กินอะไรเลย อีกไม่นานก็จะรู้สึกเวียนหัวและไม่มีแรง

Paimon:ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นดีเลยแหละ

Varesa:เพราะงั้น อีกนานแค่ไหน "ศึกกระเพาะเหล็ก" ถึงจะเริ่มเหรอ ฉันรอไม่ไหวแล้วนะ

Atolli:รอแป๊บนึงนะ เดี๋ยวฉันกลับไปดูก่อน

Atolli:ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ! Acatl เรียกทุกคนมารวมตัวกัน เตรียมเริ่มการแข่งขันได้!

Acatl:เข้าใจแล้ว!

Acatl:ถ้างั้นเราไปที่สถานที่จัดงานกันเถอะ อีกเดี๋ยวอาหารอร่อย ๆ ก็จะเสิร์ฟขึ้นโต๊ะแล้ว

Varesa:ในที่สุดก็ได้กินข้าวซะที...

3

เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก"

Open step page →
Conversation 1 · 84 linesOpen full page →

Paimon:หืม หอมจัง! ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไม Varesa ถึงยอมหิวท้องกิ่วเพื่อรออาหารมื้อนี้!

Paimon:นั่นสิ ฉันว่าถ้าเราสองคนช่วยกันกินก็ยังพอฝืนกินหมดได้ แต่ถ้าให้กินคนละจานก็ออกจะ...

Varesa:ฉันจะกินแล้วล่ะ ขอบคุณนะลุง Atolli!

Paimon:หวาา?! เดี๋ยวนะ จานของ Varesa ต่างจากของเราเห็น ๆ เลย!

Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า ก่อนหน้านี้ลืมบอกพวกเธอไป การแข่งขัน "ศึกกระเพาะเหล็ก" นี้แบ่งออกเป็นสองระดับ มี "ระดับทั่วไป" และ "ระดับ Varesa"

Acatl:ผู้ที่ลงแข่งเป็นครั้งแรกจะเข้าร่วมได้เฉพาะ "ระดับทั่วไป" พอท้าทายสำเร็จแล้ว ถึงจะเข้าร่วม "ระดับ Varesa" ได้

Acatl:เหตุผลที่ใช้ชื่อ Varesa เป็นชื่อเรียก ก็เพราะมีแค่ Varesa ที่เคยพิชิตระดับนี้ได้สำเร็จ

Paimon:บะ...บ้าไปแล้ว... ถึงกับตั้งระดับพิเศษให้เขาโดยเฉพาะเลยเหรอเนี่ย

Acatl:ใช่แล้วล่ะ ถ้าให้คนธรรมดามาแข่งระดับเดียวกับเขา ก็คงมีแต่เขาที่ได้เป็นแชมป์น่ะสิ แล้วแบบนี้การแข่งขันจะไปสนุกอะไรล่ะ?

Acatl:ถ้าให้พูดถึงคนที่เกือบจะท้าทาย "ระดับ Varesa" สำเร็จละก็ ฉันว่าก็น่าจะเป็นท่านเทพแห่งไฟ Mavuika แล้วล่ะ

Traveler:เขาก็เคยมาท้าทายเหมือนกันเหรอ?

Acatl:ใช่แล้วล่ะ สำหรับเขาแล้ว การท้าทายทั่วไปน่ะจิ๊บจ๊อยมาก แต่การท้าทาย "ระดับ Varesa" ก็ยังคงเป็นบททดสอบที่โหดหินอยู่ดี

Acatl:ว่ากันว่าตอนที่เขามาที่นี่ครั้งแรก ก็เพราะอยากจะมาตรวจสอบว่าทำไม Varesa ถึงมากินอาหารในปริมาณเท่ากับหลายสิบคนกิน ที่ "โรงแรมคลายล้า" ในคืนก่อน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ทุกครั้งเลย

Acatl:เจ้าหน้าที่ห้องสื่อสาส์นคิดว่า ใบแจ้งหนี้นี้มีเบื้องหลังบางอย่าง อาจเพราะเจ้าหน้าที่ของ "โรงแรมคลายล้า" คิดบัญชีผิด หรือไม่ก็เพื่อรายงานบัญชีเท็จ...

Acatl:แต่หลังจากที่ท่าน Mavuika ได้เห็นปริมาณอาหารที่ Varesa กินแล้ว ความเข้าใจผิดทั้งหมดก็คลี่คลายลง

Paimon:โอ้... นี่มันช่าง...

Paimon:ปริมาณเท่าที่อยู่ตรงหน้าเรานี่ ก็ "จิ๊บจ๊อย" สำหรับ Mavuika งั้นเหรอ?

Paimon:ถูกของเธอ เริ่มเลยเถอะ! นี่คือการต่อสู้โดยมีเกียรติยศของ Paimon เป็นเดิมพันเลยนะ!

Paimon:โอ้วว! เนื้อย่างสุกกำลังดี หอมนุ่มชุ่มฉ่ำ อร่อยมากเลยอะ!

Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...

Paimon:เธอลองชิมอันนี้สิ Traveler อันนี้ก็อร่อย! อันนี้ก็ด้วย...

Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...

Paimon:อันนี้ก็... เอิ๊ก!

Paimon:ฉันมีคำถาม...

Paimon:พวกเราก็กินอยู่ตลอดแท้ ๆ แต่ทำไมรู้สึกว่าของที่อยู่ในจานนี้ถึงไม่ลดลงเลยล่ะ...

Paimon:ฉะ...ฉันไม่ไหวแล้ว...

Traveler:แล้วเกียรติยศของเธอล่ะ?

Paimon:เกียรติยศของฉันคือการต่อสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ศัตรูแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก...

Paimon:ฉันว่าการแข่งขันนี้ควรจะเพิ่ม "ระดับ Paimon" เข้าไปด้วยนะถึงจะยุติธรรม ฉันตัวเล็กกว่าพวกเธอตั้งเยอะ แต่ต้องกินเท่ากับพวกเธอเลย ยังไงก็กินไม่หมดอยู่แล้วสิ!

Varesa:ฮ่าาาาา...

Atolli:ยินดีกับ Varesa ด้วยนะ ท้าทายสำเร็จได้อีกครั้งแล้ว!

Atolli:ครั้งนี้มีการเพิ่มปริมาณจากปีที่แล้วขึ้นอีก 10% เพราะงั้นครั้งนี้ Varesa เลยทำสถิติใหม่ได้อีกแล้ว!

Acatl:ทำได้ดีมากเลย Varesa!

Iansan:เก่งมาก สุดยอดไปเลย!

Varesa:ไม่หรอก เพราะคุณลุง Atolli ทำอาหารอร่อยมากต่างหาก กินเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอสักที

Paimon:นี่เธอกินหมดจริง ๆ เหรอเนี่ย เป็นยังไงบ้าง ยังโอเคอยู่มั้ย?

Varesa:หืม? ที่ว่ายังโอเคหมายถึงอะไรเหรอ...

Paimon:หมายถึงรู้สึกท้องอืด หรือว่าพะอืดพะอมอะไรแบบนั้นมั้ย... อย่างฉัน ฉันรู้สึกว่าตัวเองบินไม่ไหวแล้วล่ะ

Varesa:ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ แค่รู้สึกสบายใจจัง ในที่สุดก็กินอิ่มซะที

Traveler:คงต้องบอกว่าสมแล้วที่เป็นแชมป์แหละนะ...

Varesa:ขอบคุณนะ ยังไงก็เป็นงานถนัดของฉันอยู่แล้ว แต่เรื่องกินจุแบบนี้ นอกจากใช้เข้าร่วมการแข่งขันแล้ว ก็เหมือนจะไม่มีอะไรน่าอวดแล้วล่ะ

Varesa:ฉันอิจฉาคนที่ต่อสู้กับ Abyss ได้อย่างกล้าหาญแบบพวกเธอ กับอาจารย์ Iansan มากกว่า นั่นต่างหากที่เรียกว่าผู้กล้า!

Iansan:ชมเกินไปแล้ว เธอก็ไม่ต้องร้อนใจไปหรอก เธอมีพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งมาก อีกไม่นานเธอต้องโดดเด่นในสนามแน่นอน

Paimon:Iansan กินหมดแล้วเหรอ?

Iansan:แน่นอน "ระดับทั่วไป" น่ะจิ๊บ ๆ สำหรับฉันอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ฉันเคยท้าทาย "ระดับ Varesa" ไปแล้วหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวไม่เป็นท่าทุกครั้งเลย

Traveler:แค่นั้นเธอก็เก่งมากแล้วนะ...

Paimon:เรื่องกินจุก็เรื่องนึง แต่การท้าทายนี้มีเคล็ดลับอะไรบ้างมั้ย?

Paimon:ฉันรู้สึกว่าพอกินไปจนใกล้จะหมด ยิ่งกินเนื้อก็ยิ่งเลี่ยน แล้วก็จะเริ่มกลืนไม่ค่อยลงแล้ว...

Varesa:อ้อ เวลาแบบนี้ก็ต้องกินคู่กับเห็ดชนิดนั้น เห็ดที่เราเคยเห็นในสวนผลไม้ก่อนหน้านี้น่ะ

Varesa:ปกติฉันจะทำแบบนี้ พออาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะปุ๊บ ก็คัดเห็ดบางส่วนออกมา อย่าให้พวกมันแช่อยู่ในน้ำมัน

Varesa:แบบนี้ก็จะรักษากลิ่นหอมดั้งเดิมของพวกมันไว้ได้ แล้วก็จะได้ไม่เละด้วย

Paimon:อย่างนี้เองเหรอ เห็ดมีไว้กินแก้เลี่ยนนี่เอง!

Varesa:ใช่แล้ว พวกเธอก็เคยชิมมันแล้วนี่ รสชาติมันเหมือนผลไม้มากกว่า ก็เลยให้ผลลัพธ์ที่คล้ายกับผลไม้ได้ไงล่ะ

Varesa:ที่คนนอกมาเข้าร่วมการแข่งขันหลายคนท้าทายไม่สำเร็จ ฉันคิดว่าก็เพราะพวกเขาไม่รู้จักเห็ดพิเศษชนิดนี้นี่แหละ

Atolli:Iansan มีผู้เข้าแข่งขันหลายคนกำลังตามหาเธออยู่น่ะ พวกเขาบอกว่า กินอิ่มแล้วก็ควรจะฝึกซ้อมได้แล้ว

Iansan:จริง ๆ เล้ย เวลาแบบนี้ไม่ควรหักโหมออกกำลังกายแท้ ๆ... โทษทีนะ ฉันต้องไปห้ามพวกเขา ไปก่อนนะ

Paimon:อื้ม รีบไปเถอะ ให้พวกเขาพักก่อนเถอะ!

Varesa:สถานการณ์วันนี้เป็นยังไงบ้าง คุณลุง Atolli

Atolli:คนที่พิชิต "ระดับทั่วไป" สำเร็จน่าจะประมาณครึ่งนึงได้ เยอะที่สุดในการแข่งครั้งที่ผ่าน ๆ มาแล้วล่ะ

Atolli:ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทุกคนมีประสบการณ์การท้าทายมากขึ้น หรือเพราะฝีมือทำอาหารของฉันดีขึ้นเรื่อย ๆ กันแน่นะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

Paimon:ฮี่ฮี่ อาหารอร่อยมากจริง ๆ โดยเฉพาะตอนที่เพิ่งมาเสิร์ฟร้อน ๆ ฉันชอบมากเลยล่ะ

Atolli:ขอบคุณนะ เพราะเห็ดชนิดนี้ จะส่งกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ออกมาเมื่ออยู่ในอุณหภูมิที่สูง และดึงรสชาติของวัตถุดิบอื่น ๆ ออกมาพร้อมกันได้ด้วย

Atolli:อ้อ จริงสิ ไหน ๆ ก็คุยมาถึงเรื่องนี้แล้ว พวกเธอเป็นนักเดินทาง ยังมีอีกเรื่องนึงเกี่ยวกับเห็ดที่ต้องบอกพวกเธอด้วย

Atolli:ถึงเห็ดชนิดนี้จะมีคุณสมบัติพิเศษที่น่าทึ่งมากมาย และเป็นวัตถุดิบชั้นดี แต่ในสวนผลไม้ นอกจากเห็ดสีแดงที่เราใช้กันอยู่บ่อย ๆ แล้ว บางครั้งก็มีเห็ดสีเขียวงอกขึ้นมาด้วย

Atolli:เห็ดสีแดงจะจัดการยังไงก็ได้ จะกินหรือขายก็ได้ แต่เมื่อเห็นเห็ดสีเขียว ต้องรีบกินให้หมดทันที

Paimon:เอ๋ ทะ...ทำไมล่ะ?

Varesa:นี่คือคำพูดที่นักวิชาการ Sumeru คนนึงพูดเอาไว้ ตอนที่เพิ่งทำสวนผลไม้นี้ขึ้นมา

Varesa:เราเองก็ไม่มีใครรู้เหมือนกันว่าทำไม เพราะจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยมีใครฝ่าฝืนคำพูดประโยคนี้เลย

Varesa:พอฉันเห็นเห็ดสีเขียวในสวนผลไม้ ก็จะเด็ดมากินทันที รสชาติของมันไม่ต่างจากเห็ดสีแดงเลย

Paimon:ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนกำลังฟังเรื่องลึกลับพิศวงยังไงก็ไม่รู้...

Traveler:พวกคุณไม่อยากรู้เหรอว่าเป็นเพราะอะไร?

Atolli:อยากรู้... ก็ต้องอยากรู้อยู่แล้วสิ ใครไม่สงสัยบ้างล่ะ? แต่ความอยากรู้ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป จริงมั้ย

Atolli:จริงสิ Varesa เห็ดแดงที่มีอยู่ตอนนี้ฉันใช้ใกล้จะหมดแล้ว ยังไงเธอช่วยไปเก็บมาเพิ่มให้ฉันหน่อยได้มั้ย

Varesa:โอเค ได้อยู่แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละ

Varesa:พวกเธอล่ะ จะไปด้วยกันมั้ย?

Paimon:เอาไงดี? ฉันอยากออกกำลังกายหลังกินข้าวอะ จะได้ช่วยย่อยหน่อย...

Paimon:ดูท่าทางเธอก็เต็มใจจะไปนะ งั้นพวกเราไปกันเถอะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะ Atolli!

Atolli:ฮ่า ๆ ๆ ไม่ต้องคิดมากหรอก ครั้งหน้าก็พยายามกินให้หมดนะ!

4

กลับไปที่สวนผลไม้

Open step page →
Conversation 1 · 85 linesOpen full page →

Varesa:พอกินอิ่มแล้วมาทำงานต่อ ก็รู้สึกมีแรงขึ้นมาเลยแฮะ

Varesa:เป็นอะไรไป ยังคิดถึงเรื่องเห็ดเขียวอยู่อีกเหรอ? ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ลุง Atolli ก็แค่ชอบทำเป็นมีลับลมคมใน แล้วก็ใช้น้ำเสียงที่ดูเวอร์ไปหน่อยเท่านั้นเอง

Varesa:เห็ดชนิดนั้นจะโผล่มาเป็นครั้งคราวเท่านั้น ฉันมาที่สวนผลไม้ทุกวัน ถ้าเจอมันเมื่อไหร่ ก็จะกินจนหมดเลย

Varesa:ฉันอยากให้มันงอกอีกเยอะ ๆ น่ะ จะได้กินได้อีกเยอะ ๆ

Paimon:เอ๋ เธอดูสิ... นั่นใช่เห็ดเขียวที่ว่ามั้ย? จู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมาตอนนี้พอดีเลย จะบังเอิญเกินไปแล้วมั้ง...

Traveler:ใช่เห็ดเขียวจริง ๆ ด้วย

Varesa:พวกเธอดูสิ ที่จริงนอกจากสีแล้ว ก็ไม่ได้มีตรงไหนพิเศษเลย ว่ามั้ย

Varesa:รอเดี๋ยวนะ ฉันจะจุดไฟ แล้วรีบเอามันมาย่างกินเดี๋ยวนี้เลย

Paimon:เอ่อ ไม่ต้องทำเผื่อฉันนะ ตอนนี้ฉันยังกินอะไรไม่ลงเลย...

Traveler:แต่ฉันก็ยังสงสัยเหตุผลเบื้องหลังอยู่ดีนั่นแหละ

Varesa:เธอหมายถึง ทำไมต้องกินเห็ดเขียวให้หมดใช่มั้ย?

Varesa:อืม... บอกตามตรงฉันเองก็สงสัยเหมือนกัน ตอนนั้นนักวิชาการคนนั้นพูดไว้แค่นี้ แถมสีหน้าก็ดูจริงจังมาก แต่ก็ไม่ได้อธิบายเหตุผลเลย

Varesa:ฉันก็เห็นด้วยกับลุง Atolli นะ ความอยากรู้อยากเห็นไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป ถ้าไม่ทำตามคำพูดนั้น อาจจะเกิดผลกระทบที่รุนแรงกว่าเดิมก็ได้

Paimon:งี้ก็ต้องปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปเหรอ? ถ้าเป็นนักผจญภัยละก็ จะต้องขุดคุ้ยลึกลงไปอีกแน่นอน

Varesa:อืม ฉันเข้าใจนะ แต่ว่า... ฉันชอบ "ผองสรรพสิ่ง" มาก ที่นี่สำคัญสำหรับฉัน เพราะงั้นฉันเลยอยากให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปก็พอแล้ว

Varesa:ความจริงเป็นสิ่งสำคัญ แต่ฉันไม่ควรตัดสินใจโดยพลการ แล้วทำในสิ่งที่อาจทำให้คนที่นี่ต้องตกอยู่ในอันตราย

Varesa:หรือพูดอีกอย่างก็คือ... เฮ้อ บางทีฉันคงกลัวอยู่ในใจลึก ๆ ละมั้ง ว่า "การเปลี่ยนแปลง" นี้จะทำให้เสียการควบคุม...

Varesa:เอ๋ ควบคุมเหรอ?

Paimon:ใช่ เราเริ่มตรวจสอบโดยรวบรวมเบาะแสให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยที่ไม่ต้องฝ่าฝืนคำพูดนั้นก็ได้นะ

Varesa:อื้ม... เข้าใจแล้วล่ะ!

Varesa:ฮี่ฮี่ เธอทำให้ฉันนึกถึงผู้กล้าคนนึงใน "ผองสรรพสิ่ง" ที่ชื่อ "Fietena" เลย

Varesa:เขากล้าหาญอยู่ตลอด ไม่เคยหยุดท้าทายอะไร และคอยสำรวจสิ่งที่ไม่รู้จักเสมอ เหมือนกับเธอเป๊ะเลย... เขาน่ะคือไอดอลของฉันเลยนะ!

Varesa:ขอเวลาฉันแป๊บนึงนะ แค่สามวินาทีก็พอ คุณ Fietena ช่วยมอบความกล้าหาญให้ฉันหน่อยนะ

Varesa:สาม สอง หนึ่ง... ฮึบ!

Varesa:พวกเธอพูดถูก! คนที่ควรเผชิญหน้ากับความจริงมากที่สุดคือฉัน และยังไง... ฉันก็ต้องได้พลังในการควบคุมความจริง

Varesa:แล้วตอนนี้พวกเราจะตรวจสอบยังไงกันดีล่ะ? พวกเธอน่าจะมีประสบการณ์พอตัวแน่เลย

Traveler:เอาเป็นว่าให้ฉันลองชิมดูก่อนมั้ยล่ะ?

Varesa:เห็ดเขียวเหรอ? รสชาติเหมือนเห็ดแดงเปี๊ยบเลย ไม่มีอะไรพิเศษ...

Paimon:เขาน่ะมีความสามารถน่าทึ่งมากมาย แถมยังรับรู้ในสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นได้ด้วย ให้เขาลองดูสิ

Varesa:อย่างนี้นี่เอง งั้นฉันจะไปจัดการกับเห็ดเดี๋ยวนี้แหละ

ไม่นาน เห็ดเขียวก็ปรุงเสร็จเรียบร้อย พวกคุณกินไปเล็กน้อย ปรากฏว่ารสชาติก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่จริง ๆ

Paimon:เป็นไงบ้าง เจออะไรบ้างมั้ย?

Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีอะไรพิเศษนะ

Paimon:ว่าแล้วเชียว พวกเรารู้สึกเหมือนกันเลย

???:ในที่สุดผู้ที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมก็ปรากฏตัวแล้ว น่าสนใจจริง ๆ

Paimon:ใครน่ะ?! ใครพูดน่ะ?

???:ไม่ต้องตกใจไป ข้าสนใจแค่เจ้าคนผมบลอนด์เท่านั้น แต่เห็นพวกเจ้าเหมือนจะเป็นเพื่อนสนิทกัน ข้าก็เลยให้โอกาสพวกเจ้าได้ยินเสียงข้า

???:ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าจะอนุญาตให้พวกเจ้ามาเป็นราษฎรกลุ่มแรกของข้าในยุคสมัยนี้ก็แล้วกัน

???:พูดอะไรกัน พวกเจ้าต่างหากที่อยากรู้ที่มาของข้า ข้าก็แค่ตอบรับความปรารถนาของพวกเจ้าเท่านั้น

Varesa:ที่มา... หรือว่าเธอก็คือเห็ดเขียว?!

???:ในที่สุดก็ฉลาดขึ้นมาสักที สาวน้อย ปกติเจ้าทั้งขี้ขลาดและโง่เขลา เพราะงั้นข้าเลยไม่ได้สนใจอะไรเจ้าหรอกนะ

Paimon:คำพูดคำจาเธอนี่มันสุดจะทนจริง ๆ!

???:ฮ่า ๆ ข้าขอย้ำอีกครั้งว่า ข้าไม่ใช่พวกที่ขับเคลื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็น และข้าก็ไม่จำเป็นต้องลดตัวลงไปทำอะไรแบบนั้นด้วย

???:แต่ข้ารู้สึกว่าพวกเจ้ามีความสามารถบางอย่าง ข้าก็เลยตัดสินใจให้โอกาสพวกเจ้า

"จอมปราชญ์เห็ด":ข้าคือ "จอมปราชญ์เห็ด" การได้รับใช้ข้าถือเป็นโอกาสที่หาได้ยาก และเป็นเกียรติยศอันสูงส่งยิ่ง

Paimon:น่ารังเกียจชะมัด ตอนนี้ถึงตาฉันพูดแล้ว ชื่อเธอนี่แปลกจัง ตั้งเองใช่รึเปล่า?

"จอมปราชญ์เห็ด":แปลกตรงไหน ก่อนจะตั้งคำถามกับชื่อของข้า เจ้าน่าจะตั้งคำถามกับรสนิยมของตัวเองก่อนมากกว่า!

"จอมปราชญ์เห็ด":อะแฮ่ม... "จอมปราชญ์เห็ด" ไม่ถือสาพวกแพลงก์ตอนที่อ่อนต่อโลกหรอกนะ

Varesa:มันอดไม่ได้ไปชั่ววูบนึงใช่รึเปล่า?

Traveler:ฉันคิดว่าใช่นะ

"จอมปราชญ์เห็ด":ห้ามแอบซุบซิบนะ! มนุษย์อย่างพวกเจ้านี่มันอะไรกัน ปกติพอมาถึงที่นี่ก็ควรทำตัวนอบน้อมยำเกรงแล้วสิ...

"จอมปราชญ์เห็ด":เอาเป็นว่า! ถึงข้าจะไม่รู้ว่ามันมีปัญหาตรงไหนก็เถอะ แต่เหมือนพวกเจ้าจะขาดความเชื่อใจและความเคารพในตัวข้า การที่พูดถึงเรื่อง "ราษฎร" ตรง ๆ คงจะเร็วเกินไปหน่อยจริง ๆ

"จอมปราชญ์เห็ด":ข้ายินดีที่จะแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับ "จอมปราชญ์เห็ด" ให้กับพวกเจ้า ข้ามีคำตอบทั้งหมดที่พวกเจ้าต้องการ

"จอมปราชญ์เห็ด":แต่นับแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน การขอคำตอบนั้นต้องแสดงความจริงใจ เพราะงั้นขึ้นอยู่กับว่าพวกเจ้าจะทำให้ข้าพอใจได้หรือไม่

Paimon:เอ๊ะ เห็ดงอกออกมาอีกแล้ว มันงอกออกมาต่อหน้าเราเลย!

"จอมปราชญ์เห็ด":นั่นคือร่างแยกของข้า และเป็น "ราษฎร" ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของข้าด้วย ข้าซ่อนความลับไว้ในตัวพวกมัน

"จอมปราชญ์เห็ด":หากต้องการคำตอบ ก็จงใช้สติปัญญาของพวกเจ้ารวบรวมเบาะแส และค่อยเรียกข้าอีกครั้งละกัน

"จอมปราชญ์เห็ด":หวังว่าพอถึงตอนนั้น พวกเจ้าจะเชื่อใจข้า และเคารพข้ามากกว่านี้

"จอมปราชญ์เห็ด":ฮี่ฮี่ ๆ ๆ...

Paimon:เสียงของมันหายไปแล้ว... เอะอะเจี๊ยวจ๊าวชะมัด!

Paimon:รำคาญจริง ๆ มันโผล่ในหัวเราโดยพลการ แถมยังเสียงดังอีก ไม่ได้ดีไปกว่า Ajaw เลย!

Varesa:ถ้างั้น ที่เขาพูดมาเป็นความจริงรึเปล่า? "จอมปราชญ์เห็ด" อะไรนั่นน่ะ...

Paimon:ฉันคิดว่ามีส่วนที่เป็นความจริงอยู่ แต่ส่วนใหญ่มันก็แค่โอ้อวดตัวเองมากกว่า

Traveler:อย่างน้อยมันก็มีอยู่จริงนะ

Varesa:อืม ไม่งั้นมันจะโผล่เข้ามาในหัวเรา แล้วสื่อสารกับเราได้ยังไงล่ะ?

Paimon:ตอนนี้พิสูจน์ได้อยู่เรื่องนึง เห็ดชนิดนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ และฉันรู้สึกว่ามันต้องไม่ใช่เห็ดที่ดีด้วย!

Traveler:แสดงว่าที่เราตัดสินใจตรวจสอบน่ะถูกต้องแล้ว

Varesa:รู้สึกเหมือนเรื่องราวของผู้กล้ากำลังจะเปิดฉากขึ้นเลยแฮะ ต่อไปพวกเราก็ควรจะเอาอย่างผู้กล้า ควบคุมความจริง... หรือก็คือควบคุมเจ้าเห็ดนี้ไงล่ะ!

Varesa:เอ่อ ฟังดูไม่ค่อยเท่เท่าไหร่เลยแฮะ...

Paimon:อื้อ แต่ก็เหมือนจะไม่มีทางเลือกละนะ ก่อนหน้านี้เราเคยเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้มามากมาย เห็ดอาจจะเป็นหนึ่งในคู่ต่อสู้ที่ธรรมดาสุดแล้วก็ได้

"จอมปราชญ์เห็ด":หน็อย... เสียมารยาท!

Varesa:พวกเธอได้ยินรึเปล่า เหมือนจะมีคนโกรธแหละ

Paimon:ที่แท้ก็แอบฟังอยู่นี่เอง!

Varesa:...ไม่เห็นมีปฏิกิริยาอะไรเลย มันไม่อยากยอมรับสินะ

Paimon:สรุปก็คือ มันบอกว่ามันทิ้งเบาะแสไว้ให้กับ "ราษฎร" ของมัน... ไม่ว่าจะจริงหรือหลอก พวกเราก็จะปล่อยเห็ดเขียวไปเฉย ๆ ไม่ได้ ไปตรวจสอบกันเถอะ

5

ลองตรวจสอบเห็ดลึกลับ

Open step page →
Conversation 1 · 17 linesOpen full page →

Paimon:ตรงนี้มีเห็ดสีแดงอยู่ดอกนึง... เหวอออ!

Paimon:Fungus มันกลายเป็น Fungus ไปแล้ว ทำไม Natlan ถึงมี Fungus ได้ล่ะ!

Varesa:นี่ก็คือ... ราษฎรงั้นเหรอ? ฮี่ฮี่ หน้าตาน่ารักดีนะ

Mushwatalli:นักสู้กระทิง พูดจาน่าฟังดีนี่ ตกรางวัล

Mushwatalli:ไม่สิ นักสู้กระทิง ศัตรูทางธรรมชาติ อาหาร ต่อต้าน!

Paimon:Varesa ระวังด้วยนะ นี่เป็นมอนสเตอร์ชนิดหนึ่งของ Sumeru อย่าเห็นว่ามันน่ารักเชียว อยู่ดี ๆ มันก็โจมตีคนได้นะ

Varesa:เป็นมอนสเตอร์งั้นเหรอ? น่าเสียดายจัง แบบนั้นก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ ทีแรกนึกว่าจะเป็นเพื่อนกันได้ซะอีก

Mushwatalli:...

Mushwatalli:ยอมแล้ว ยอมแล้ว!

Mushwatalli:อาหาร คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์! นอกจากนี้แล้ว เสียของ!

Mushwatalli:อย่างอื่น ไม่รู้! ไม่รู้!

Paimon:เปลี่ยนกลับไปเป็นเห็ดธรรมดาแล้ว... เอ่อ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย

Traveler:ดูทรงแล้วมันน่าจะรู้แค่นี้แหละ

Varesa:"อาหารคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์!" ประโยคนี้ใช่มั้ย?

Paimon:ลำพังฟังแค่คำพูดของเห็ดนี้อย่างเดียว ก็ยังไม่เข้าใจอะไรอยู่ดี ลองไปดูที่อื่นกันดีกว่า

6

ตรวจสอบเห็ดลึกลับต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

Paimon:เห็ดเขียวตรงนี้... กลายเป็น Fungus ไปแล้ว เป็นอย่างที่คิดไว้เลย ครั้งนี้ฉันเตรียมใจไว้แล้ว หลอกฉันไม่ได้หรอก!

Paimon:เปิดก่อนได้เปรียบกว่า นี่ "อาหารคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์!" หมายความว่ายังไงเหรอ?

Asmu:ท่านจอมปราชญ์น่าจะเคยบอกพวกเธอแล้วว่า ถ้าอยากได้คำตอบ พวกเธอก็ต้องแสดงปัญญาของพวกเธอให้เห็นก่อน เพราะงั้น ฉันต่างหากที่ควรเป็นคนถาม ไม่ใช่พวกเธอ

Paimon:คราวนี้จู่ ๆ ก็พูดเก่งขึ้นมาซะงั้น เอาเถอะ ๆ ดูท่าทางถ้าอยากได้ข้อมูลของ Fungus ตัวนี้ ก็คงต้องไขปริศนาให้ได้ก่อนละนะ

Varesa:ไขปริศนาเหรอ? ฉันไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่... ของ่ายกว่านี้หน่อยได้มั้ย?

Asmu:ฉันไม่ได้เป็นพวกเดียวกับเธอซะหน่อย จะมาปรึกษาฉันเพื่อ!

Asmu:ช่างเถอะ พร้อมแล้วใช่มั้ย ฉันจะถามแล้วนะ

Asmu:ทำไมเห็ดในสวนผลไม้แห่งนี้ ถึงเต็มใจที่จะเป็นราษฎรของ "จอมปราชญ์เห็ด" ล่ะ?

Paimon:เอ่อ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ...

Varesa:เพราะ... พวกเธอเป็นร่างแยกของมันเหรอ? เหมือนว่ามันจะเคยพูดไว้ว่าแบบนี้นะ

Asmu:หัวทึบจริง ๆ เลย คำตอบมันต้องไม่ธรรมดาขนาดนั้นแหงอยู่แล้ว

Traveler:เพราะพวกเธอเป็นพวกมี "เห็ดผล"

Asmu:อะไรเนี่ย ทำไมเธอถึงตอบได้ทันทีเลยล่ะ!

Varesa:...ฝืดมากเลย

Paimon:หน็อย ฉันประมาทเกินไป Fungus ของ Sumeru... ฉันน่าจะเอะใจถึงความเป็นไปได้นี้ตั้งแต่แรกสิ

Varesa:เดี๋ยวนะ หมายความว่า ชาว Sumeru ชอบเล่นมุกฝืดกันเหรอ? เพราะอากาศที่นั่นร้อนเหนียวไปหมดงั้นเหรอ?

Paimon:ไม่ ๆ ๆ พวกเราก็แค่... เอ่อ มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มาบ้างน่ะ

Asmu:เอาละ เธอได้พิสูจน์ถึงปัญญาของเธอแล้ว ฉันจะตอบคำถามเธอละกัน

Asmu:การกินอาหารนั้น ไม่ใช่แค่การเติมเต็มความต้องการทางร่างกาย แต่ยังเป็นพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย

Asmu:เห็ดอย่างพวกเราเป็นสื่อกลางของ "จอมปราชญ์เห็ด" เมื่อเผาผลาญร่างกายของเรา ก็จะสร้างสะพานแห่งจิตวิญญาณเชื่อมกับ "จอมปราชญ์เห็ด" ได้

Varesa:อย่างนี้นี่เอง ก่อนหน้านี้ก็เคยสัมผัสมาแล้วครั้งนึง

Paimon:หมายความว่า ถ้าเราอยากได้ยินเสียงของมันอีก ก็ต้อง... กินเห็ดเพิ่มงั้นเหรอ?

Paimon:เฮ้ อย่าหนีสิ! ทำไมถึงกลายเป็นเห็ดธรรมดาอีกแล้วล่ะ อย่างนี้ก็เท่ากับว่าไม่ได้บอกอะไรเลยไม่ใช่เหรอ!

Varesa:สำหรับพวกมันแล้ว การกินเป็นพิธีกรรม... งั้นจะต้องใช้เครื่องมือพิธีกรรมหรือขั้นตอนพิเศษรึเปล่านะ?

Paimon:ฟังดูมีเหตุผลอยู่ เธอนี่หัวไวดีแฮะ! เราไปยืนยันกับเห็ดตัวอื่น ๆ กันเถอะ

Paimon:อ๊ะ ใช่แล้ว นี่แหละเห็ดเขียว อย่าลืมเก็บมันไปด้วยนะ!

7

ตรวจสอบเห็ดลึกลับต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 32 linesOpen full page →

Paimon:ตรงนั้นเหมือนจะมี Fungus สองตัวกำลังคุยอะไรกันอยู่นะ

Huzziya:เธอคิดไว้รึยัง ว่าจะทดสอบเจ้ามนุษย์พวกนั้นยังไง?

Ammuna:แหงสิ พวกเขาดูไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ แค่ฉันตั้งโจทย์สุ่ม ๆ ไป พวกเขาก็คิดไม่ตกแล้ว

Huzziya:ว้าว สุดยอดไปเลย ไม่เสียทีที่มีหมวกเห็ดสีเขียวเหมือนท่านปราชญ์ น่าอิจฉาจังเลย

Ammuna:หึหึ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดไว้ เดี๋ยวพวกเขาต้องถามแน่นอนว่า...

Ammuna:"โอ๊ย ขอร้องล่ะ ช่วยบอกเราหน่อยได้มั้ยว่าต้องทำพิธีกรรมยังไงกันแน่!"

Ammuna:"หึ โลกนี้ไม่มีคำตอบฟรี ๆ หรอกนะ เอาอย่างนี้ละกัน เรื่องดวงดาวและพระจันทร์บนฟ้า กับเรื่องห้วงทมิฬใต้พิภพ เธอถนัดตอบอันไหนมากกว่ากัน?"

Huzziya:"ยากจังเลย ยากซะจนหมวกเห็ดของฉันจะปล่อยสปอร์ออกมาอยู่แล้ว"

Ammuna:พวกเขาเป็นมนุษย์ จะมีสปอร์ได้ยังไง เจ้าโง่!

Huzziya:อ๊ะ ก็ถูกของเธอ...

Ammuna:"ขนาดคำถามพื้น ๆ ระดับประถมแบบนี้ยังตอบไม่ได้เลย รีบกลับไปเรียนต่ออีกสักหลาย ๆ ปีเถอะ!"

Huzziya:กลับไปเรียนอีกสักหลาย ๆ ปีเถอะ!

Ammuna:สงสัยคงต้องใช้เวลาหลายสิบปีจริง ๆ เจ้าบื้อพวกนั้นถึงจะเข้าใจว่าการกินเป็นพิธีกรรมอย่างนึง และพิธีกรรมนั้น แน่นอนว่าก็คือการปรุงอาหารไงล่ะ

Huzziya:แน่นอนว่าก็คือการปรุงอาหารไงล่ะ!

Varesa:ดูเหมือนพวกมันจะบอกออกมาตรง ๆ เลยนะ...

Ammuna:เฮ้ ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ?!

Paimon:เอาแต่พูดอยู่ได้ว่าโง่ ใครกันแน่ที่โง่น่ะ!

Huzziya:เจ้าปุยขาวน่ากลัว! น่ากลัวซะจนหมวกเห็ดจะพ่นสปอร์ออกมาเลย!

Paimon:น่ากลัวตรงไหนกัน เฮ้ ยังไม่ทันอธิบายก็จะหนีซะแล้วเหรอ!

Paimon:เราผ่านการทดสอบแล้วแท้ ๆ แต่ไม่รู้สึกถึงความสำเร็จเลยสักนิด...

Paimon:บอกว่าจะต้องใช้ "ปัญญา" เพื่อหาเบาะแส แต่สุดท้ายเบาะแสทั้งสามอย่าง ก็ไม่ได้มาเพราะใช้ "ปัญญา" ซะงั้น

Paimon:ช่างเถอะ ไม่ต้องไปสนใจคำถามแปลก ๆ พวกนี้แล้ว สรุปก็คือ "จอมปราชญ์เห็ด" อยากให้เราใช้การปรุงอาหาร เพื่อสร้างสายสัมพันธ์ในแง่จิตใจกับมันให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นงั้นเหรอ?

Varesa:ฟังดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ... จำได้ว่าลุง Atolli เคยบอกว่า อุณหภูมิในการปรุงเห็ดชนิดนี้ยิ่งสูงเท่าไหร่ กลิ่นหอมก็จะยิ่งแรงขึ้น...

Paimon:จริงสิ ตอนที่เธอปรุงเห็ดชนิดนี้ในสวนผลไม้ก่อนหน้านี้ ก็เหมือนจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน พอเร่งไฟแล้ว เห็ดก็หอมขึ้นมาเยอะเลย

Paimon:ก็มีเหตุผลนะ งั้นเราเริ่มกันเลยเถอะ!

Traveler:พร้อมรึยัง Varesa?

Varesa:อืม ฉันไม่มีปัญหา... แต่ก่อนที่เราจะเริ่ม เราไปทักทายคุณลุง Acatl กับคนอื่น ๆ ในเผ่าก่อนดีกว่า

Paimon:เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ทุกคนควรจะเตรียมตัวให้พร้อม!

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2361601192
มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 3
มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 3

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2361601192
"ผองสรรพสิ่ง"
"ผองสรรพสิ่ง"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2752190478
เห็ดในท้องทุ่ง
เห็ดในท้องทุ่ง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2846497082

Relationships

3 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Natlan_Bisonsaurus
Chapter iconchapterIcon192 × 192 · 7 KBUI_ChapterIcon_Natlan_BisonsaurusResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_3
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 1 KBUI_QuestType_Chapter_3Resource name

Properties

10

chapter2073

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/269
id
2073
cityId
6
groupId
2070
questType
LQ
endQuestId
1503210
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Natlan_Bisonsaurus
beginQuestId
1503001
chapterCategory
tribal
needPlayerLevel
28
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_3