Ghost

Quest Steps

เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก"

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก"

Open step page →
Conversation 1 · 84 linesOpen full page →

Paimon:หืม หอมจัง! ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไม Varesa ถึงยอมหิวท้องกิ่วเพื่อรออาหารมื้อนี้!

Paimon:นั่นสิ ฉันว่าถ้าเราสองคนช่วยกันกินก็ยังพอฝืนกินหมดได้ แต่ถ้าให้กินคนละจานก็ออกจะ...

Varesa:ฉันจะกินแล้วล่ะ ขอบคุณนะลุง Atolli!

Paimon:หวาา?! เดี๋ยวนะ จานของ Varesa ต่างจากของเราเห็น ๆ เลย!

Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า ก่อนหน้านี้ลืมบอกพวกเธอไป การแข่งขัน "ศึกกระเพาะเหล็ก" นี้แบ่งออกเป็นสองระดับ มี "ระดับทั่วไป" และ "ระดับ Varesa"

Acatl:ผู้ที่ลงแข่งเป็นครั้งแรกจะเข้าร่วมได้เฉพาะ "ระดับทั่วไป" พอท้าทายสำเร็จแล้ว ถึงจะเข้าร่วม "ระดับ Varesa" ได้

Acatl:เหตุผลที่ใช้ชื่อ Varesa เป็นชื่อเรียก ก็เพราะมีแค่ Varesa ที่เคยพิชิตระดับนี้ได้สำเร็จ

Paimon:บะ...บ้าไปแล้ว... ถึงกับตั้งระดับพิเศษให้เขาโดยเฉพาะเลยเหรอเนี่ย

Acatl:ใช่แล้วล่ะ ถ้าให้คนธรรมดามาแข่งระดับเดียวกับเขา ก็คงมีแต่เขาที่ได้เป็นแชมป์น่ะสิ แล้วแบบนี้การแข่งขันจะไปสนุกอะไรล่ะ?

Acatl:ถ้าให้พูดถึงคนที่เกือบจะท้าทาย "ระดับ Varesa" สำเร็จละก็ ฉันว่าก็น่าจะเป็นท่านเทพแห่งไฟ Mavuika แล้วล่ะ

Traveler:เขาก็เคยมาท้าทายเหมือนกันเหรอ?

Acatl:ใช่แล้วล่ะ สำหรับเขาแล้ว การท้าทายทั่วไปน่ะจิ๊บจ๊อยมาก แต่การท้าทาย "ระดับ Varesa" ก็ยังคงเป็นบททดสอบที่โหดหินอยู่ดี

Acatl:ว่ากันว่าตอนที่เขามาที่นี่ครั้งแรก ก็เพราะอยากจะมาตรวจสอบว่าทำไม Varesa ถึงมากินอาหารในปริมาณเท่ากับหลายสิบคนกิน ที่ "โรงแรมคลายล้า" ในคืนก่อน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ทุกครั้งเลย

Acatl:เจ้าหน้าที่ห้องสื่อสาส์นคิดว่า ใบแจ้งหนี้นี้มีเบื้องหลังบางอย่าง อาจเพราะเจ้าหน้าที่ของ "โรงแรมคลายล้า" คิดบัญชีผิด หรือไม่ก็เพื่อรายงานบัญชีเท็จ...

Acatl:แต่หลังจากที่ท่าน Mavuika ได้เห็นปริมาณอาหารที่ Varesa กินแล้ว ความเข้าใจผิดทั้งหมดก็คลี่คลายลง

Paimon:โอ้... นี่มันช่าง...

Paimon:ปริมาณเท่าที่อยู่ตรงหน้าเรานี่ ก็ "จิ๊บจ๊อย" สำหรับ Mavuika งั้นเหรอ?

Paimon:ถูกของเธอ เริ่มเลยเถอะ! นี่คือการต่อสู้โดยมีเกียรติยศของ Paimon เป็นเดิมพันเลยนะ!

Paimon:โอ้วว! เนื้อย่างสุกกำลังดี หอมนุ่มชุ่มฉ่ำ อร่อยมากเลยอะ!

Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...

Paimon:เธอลองชิมอันนี้สิ Traveler อันนี้ก็อร่อย! อันนี้ก็ด้วย...

Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...

Paimon:อันนี้ก็... เอิ๊ก!

Paimon:ฉันมีคำถาม...

Paimon:พวกเราก็กินอยู่ตลอดแท้ ๆ แต่ทำไมรู้สึกว่าของที่อยู่ในจานนี้ถึงไม่ลดลงเลยล่ะ...

Paimon:ฉะ...ฉันไม่ไหวแล้ว...

Traveler:แล้วเกียรติยศของเธอล่ะ?

Paimon:เกียรติยศของฉันคือการต่อสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ศัตรูแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก...

Paimon:ฉันว่าการแข่งขันนี้ควรจะเพิ่ม "ระดับ Paimon" เข้าไปด้วยนะถึงจะยุติธรรม ฉันตัวเล็กกว่าพวกเธอตั้งเยอะ แต่ต้องกินเท่ากับพวกเธอเลย ยังไงก็กินไม่หมดอยู่แล้วสิ!

Varesa:ฮ่าาาาา...

Atolli:ยินดีกับ Varesa ด้วยนะ ท้าทายสำเร็จได้อีกครั้งแล้ว!

Atolli:ครั้งนี้มีการเพิ่มปริมาณจากปีที่แล้วขึ้นอีก 10% เพราะงั้นครั้งนี้ Varesa เลยทำสถิติใหม่ได้อีกแล้ว!

Acatl:ทำได้ดีมากเลย Varesa!

Iansan:เก่งมาก สุดยอดไปเลย!

Varesa:ไม่หรอก เพราะคุณลุง Atolli ทำอาหารอร่อยมากต่างหาก กินเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอสักที

Paimon:นี่เธอกินหมดจริง ๆ เหรอเนี่ย เป็นยังไงบ้าง ยังโอเคอยู่มั้ย?

Varesa:หืม? ที่ว่ายังโอเคหมายถึงอะไรเหรอ...

Paimon:หมายถึงรู้สึกท้องอืด หรือว่าพะอืดพะอมอะไรแบบนั้นมั้ย... อย่างฉัน ฉันรู้สึกว่าตัวเองบินไม่ไหวแล้วล่ะ

Varesa:ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ แค่รู้สึกสบายใจจัง ในที่สุดก็กินอิ่มซะที

Traveler:คงต้องบอกว่าสมแล้วที่เป็นแชมป์แหละนะ...

Varesa:ขอบคุณนะ ยังไงก็เป็นงานถนัดของฉันอยู่แล้ว แต่เรื่องกินจุแบบนี้ นอกจากใช้เข้าร่วมการแข่งขันแล้ว ก็เหมือนจะไม่มีอะไรน่าอวดแล้วล่ะ

Varesa:ฉันอิจฉาคนที่ต่อสู้กับ Abyss ได้อย่างกล้าหาญแบบพวกเธอ กับอาจารย์ Iansan มากกว่า นั่นต่างหากที่เรียกว่าผู้กล้า!

Iansan:ชมเกินไปแล้ว เธอก็ไม่ต้องร้อนใจไปหรอก เธอมีพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งมาก อีกไม่นานเธอต้องโดดเด่นในสนามแน่นอน

Paimon:Iansan กินหมดแล้วเหรอ?

Iansan:แน่นอน "ระดับทั่วไป" น่ะจิ๊บ ๆ สำหรับฉันอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ฉันเคยท้าทาย "ระดับ Varesa" ไปแล้วหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวไม่เป็นท่าทุกครั้งเลย

Traveler:แค่นั้นเธอก็เก่งมากแล้วนะ...

Paimon:เรื่องกินจุก็เรื่องนึง แต่การท้าทายนี้มีเคล็ดลับอะไรบ้างมั้ย?

Paimon:ฉันรู้สึกว่าพอกินไปจนใกล้จะหมด ยิ่งกินเนื้อก็ยิ่งเลี่ยน แล้วก็จะเริ่มกลืนไม่ค่อยลงแล้ว...

Varesa:อ้อ เวลาแบบนี้ก็ต้องกินคู่กับเห็ดชนิดนั้น เห็ดที่เราเคยเห็นในสวนผลไม้ก่อนหน้านี้น่ะ

Varesa:ปกติฉันจะทำแบบนี้ พออาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะปุ๊บ ก็คัดเห็ดบางส่วนออกมา อย่าให้พวกมันแช่อยู่ในน้ำมัน

Varesa:แบบนี้ก็จะรักษากลิ่นหอมดั้งเดิมของพวกมันไว้ได้ แล้วก็จะได้ไม่เละด้วย

Paimon:อย่างนี้เองเหรอ เห็ดมีไว้กินแก้เลี่ยนนี่เอง!

Varesa:ใช่แล้ว พวกเธอก็เคยชิมมันแล้วนี่ รสชาติมันเหมือนผลไม้มากกว่า ก็เลยให้ผลลัพธ์ที่คล้ายกับผลไม้ได้ไงล่ะ

Varesa:ที่คนนอกมาเข้าร่วมการแข่งขันหลายคนท้าทายไม่สำเร็จ ฉันคิดว่าก็เพราะพวกเขาไม่รู้จักเห็ดพิเศษชนิดนี้นี่แหละ

Atolli:Iansan มีผู้เข้าแข่งขันหลายคนกำลังตามหาเธออยู่น่ะ พวกเขาบอกว่า กินอิ่มแล้วก็ควรจะฝึกซ้อมได้แล้ว

Iansan:จริง ๆ เล้ย เวลาแบบนี้ไม่ควรหักโหมออกกำลังกายแท้ ๆ... โทษทีนะ ฉันต้องไปห้ามพวกเขา ไปก่อนนะ

Paimon:อื้ม รีบไปเถอะ ให้พวกเขาพักก่อนเถอะ!

Varesa:สถานการณ์วันนี้เป็นยังไงบ้าง คุณลุง Atolli

Atolli:คนที่พิชิต "ระดับทั่วไป" สำเร็จน่าจะประมาณครึ่งนึงได้ เยอะที่สุดในการแข่งครั้งที่ผ่าน ๆ มาแล้วล่ะ

Atolli:ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทุกคนมีประสบการณ์การท้าทายมากขึ้น หรือเพราะฝีมือทำอาหารของฉันดีขึ้นเรื่อย ๆ กันแน่นะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

Paimon:ฮี่ฮี่ อาหารอร่อยมากจริง ๆ โดยเฉพาะตอนที่เพิ่งมาเสิร์ฟร้อน ๆ ฉันชอบมากเลยล่ะ

Atolli:ขอบคุณนะ เพราะเห็ดชนิดนี้ จะส่งกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ออกมาเมื่ออยู่ในอุณหภูมิที่สูง และดึงรสชาติของวัตถุดิบอื่น ๆ ออกมาพร้อมกันได้ด้วย

Atolli:อ้อ จริงสิ ไหน ๆ ก็คุยมาถึงเรื่องนี้แล้ว พวกเธอเป็นนักเดินทาง ยังมีอีกเรื่องนึงเกี่ยวกับเห็ดที่ต้องบอกพวกเธอด้วย

Atolli:ถึงเห็ดชนิดนี้จะมีคุณสมบัติพิเศษที่น่าทึ่งมากมาย และเป็นวัตถุดิบชั้นดี แต่ในสวนผลไม้ นอกจากเห็ดสีแดงที่เราใช้กันอยู่บ่อย ๆ แล้ว บางครั้งก็มีเห็ดสีเขียวงอกขึ้นมาด้วย

Atolli:เห็ดสีแดงจะจัดการยังไงก็ได้ จะกินหรือขายก็ได้ แต่เมื่อเห็นเห็ดสีเขียว ต้องรีบกินให้หมดทันที

Paimon:เอ๋ ทะ...ทำไมล่ะ?

Varesa:นี่คือคำพูดที่นักวิชาการ Sumeru คนนึงพูดเอาไว้ ตอนที่เพิ่งทำสวนผลไม้นี้ขึ้นมา

Varesa:เราเองก็ไม่มีใครรู้เหมือนกันว่าทำไม เพราะจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยมีใครฝ่าฝืนคำพูดประโยคนี้เลย

Varesa:พอฉันเห็นเห็ดสีเขียวในสวนผลไม้ ก็จะเด็ดมากินทันที รสชาติของมันไม่ต่างจากเห็ดสีแดงเลย

Paimon:ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนกำลังฟังเรื่องลึกลับพิศวงยังไงก็ไม่รู้...

Traveler:พวกคุณไม่อยากรู้เหรอว่าเป็นเพราะอะไร?

Atolli:อยากรู้... ก็ต้องอยากรู้อยู่แล้วสิ ใครไม่สงสัยบ้างล่ะ? แต่ความอยากรู้ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป จริงมั้ย

Atolli:จริงสิ Varesa เห็ดแดงที่มีอยู่ตอนนี้ฉันใช้ใกล้จะหมดแล้ว ยังไงเธอช่วยไปเก็บมาเพิ่มให้ฉันหน่อยได้มั้ย

Varesa:โอเค ได้อยู่แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละ

Varesa:พวกเธอล่ะ จะไปด้วยกันมั้ย?

Paimon:เอาไงดี? ฉันอยากออกกำลังกายหลังกินข้าวอะ จะได้ช่วยย่อยหน่อย...

Paimon:ดูท่าทางเธอก็เต็มใจจะไปนะ งั้นพวกเราไปกันเถอะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะ Atolli!

Atolli:ฮ่า ๆ ๆ ไม่ต้องคิดมากหรอก ครั้งหน้าก็พยายามกินให้หมดนะ!

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 3492308564
เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก"
เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/3492308564

Properties

5

quest1503002

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/15030.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/1
order
3
subId
1503002
mainId
15030
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
3