จอมปราชญ์
หืม หอมจัง! ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไม Varesa ถึงยอมหิวท้องกิ่วเพื่อรออาหารมื้อนี้!
15030Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:หืม หอมจัง! ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไม Varesa ถึงยอมหิวท้องกิ่วเพื่อรออาหารมื้อนี้!
Paimon:นั่นสิ ฉันว่าถ้าเราสองคนช่วยกันกินก็ยังพอฝืนกินหมดได้ แต่ถ้าให้กินคนละจานก็ออกจะ...
Varesa:ฉันจะกินแล้วล่ะ ขอบคุณนะลุง Atolli!
Paimon:หวาา?! เดี๋ยวนะ จานของ Varesa ต่างจากของเราเห็น ๆ เลย!
Acatl:ฮ่าฮ่าฮ่า ก่อนหน้านี้ลืมบอกพวกเธอไป การแข่งขัน "ศึกกระเพาะเหล็ก" นี้แบ่งออกเป็นสองระดับ มี "ระดับทั่วไป" และ "ระดับ Varesa"
Acatl:ผู้ที่ลงแข่งเป็นครั้งแรกจะเข้าร่วมได้เฉพาะ "ระดับทั่วไป" พอท้าทายสำเร็จแล้ว ถึงจะเข้าร่วม "ระดับ Varesa" ได้
Acatl:เหตุผลที่ใช้ชื่อ Varesa เป็นชื่อเรียก ก็เพราะมีแค่ Varesa ที่เคยพิชิตระดับนี้ได้สำเร็จ
Paimon:บะ...บ้าไปแล้ว... ถึงกับตั้งระดับพิเศษให้เขาโดยเฉพาะเลยเหรอเนี่ย
Acatl:ใช่แล้วล่ะ ถ้าให้คนธรรมดามาแข่งระดับเดียวกับเขา ก็คงมีแต่เขาที่ได้เป็นแชมป์น่ะสิ แล้วแบบนี้การแข่งขันจะไปสนุกอะไรล่ะ?
Acatl:ถ้าให้พูดถึงคนที่เกือบจะท้าทาย "ระดับ Varesa" สำเร็จละก็ ฉันว่าก็น่าจะเป็นท่านเทพแห่งไฟ Mavuika แล้วล่ะ
Traveler:เขาก็เคยมาท้าทายเหมือนกันเหรอ?
Acatl:ใช่แล้วล่ะ สำหรับเขาแล้ว การท้าทายทั่วไปน่ะจิ๊บจ๊อยมาก แต่การท้าทาย "ระดับ Varesa" ก็ยังคงเป็นบททดสอบที่โหดหินอยู่ดี
Acatl:ว่ากันว่าตอนที่เขามาที่นี่ครั้งแรก ก็เพราะอยากจะมาตรวจสอบว่าทำไม Varesa ถึงมากินอาหารในปริมาณเท่ากับหลายสิบคนกิน ที่ "โรงแรมคลายล้า" ในคืนก่อน "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ทุกครั้งเลย
Acatl:เจ้าหน้าที่ห้องสื่อสาส์นคิดว่า ใบแจ้งหนี้นี้มีเบื้องหลังบางอย่าง อาจเพราะเจ้าหน้าที่ของ "โรงแรมคลายล้า" คิดบัญชีผิด หรือไม่ก็เพื่อรายงานบัญชีเท็จ...
Acatl:แต่หลังจากที่ท่าน Mavuika ได้เห็นปริมาณอาหารที่ Varesa กินแล้ว ความเข้าใจผิดทั้งหมดก็คลี่คลายลง
Paimon:โอ้... นี่มันช่าง...
Paimon:ปริมาณเท่าที่อยู่ตรงหน้าเรานี่ ก็ "จิ๊บจ๊อย" สำหรับ Mavuika งั้นเหรอ?
Paimon:ถูกของเธอ เริ่มเลยเถอะ! นี่คือการต่อสู้โดยมีเกียรติยศของ Paimon เป็นเดิมพันเลยนะ!
Paimon:โอ้วว! เนื้อย่างสุกกำลังดี หอมนุ่มชุ่มฉ่ำ อร่อยมากเลยอะ!
Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...
Paimon:เธอลองชิมอันนี้สิ Traveler อันนี้ก็อร่อย! อันนี้ก็ด้วย...
Varesa:ง่ำ ง่ำ ง่ำ...
Paimon:อันนี้ก็... เอิ๊ก!
Paimon:ฉันมีคำถาม...
Paimon:พวกเราก็กินอยู่ตลอดแท้ ๆ แต่ทำไมรู้สึกว่าของที่อยู่ในจานนี้ถึงไม่ลดลงเลยล่ะ...
Paimon:ฉะ...ฉันไม่ไหวแล้ว...
Traveler:แล้วเกียรติยศของเธอล่ะ?
Paimon:เกียรติยศของฉันคือการต่อสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ศัตรูแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก...
Paimon:ฉันว่าการแข่งขันนี้ควรจะเพิ่ม "ระดับ Paimon" เข้าไปด้วยนะถึงจะยุติธรรม ฉันตัวเล็กกว่าพวกเธอตั้งเยอะ แต่ต้องกินเท่ากับพวกเธอเลย ยังไงก็กินไม่หมดอยู่แล้วสิ!
Varesa:ฮ่าาาาา...
Atolli:ยินดีกับ Varesa ด้วยนะ ท้าทายสำเร็จได้อีกครั้งแล้ว!
Atolli:ครั้งนี้มีการเพิ่มปริมาณจากปีที่แล้วขึ้นอีก 10% เพราะงั้นครั้งนี้ Varesa เลยทำสถิติใหม่ได้อีกแล้ว!
Acatl:ทำได้ดีมากเลย Varesa!
Iansan:เก่งมาก สุดยอดไปเลย!
Varesa:ไม่หรอก เพราะคุณลุง Atolli ทำอาหารอร่อยมากต่างหาก กินเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอสักที
Paimon:นี่เธอกินหมดจริง ๆ เหรอเนี่ย เป็นยังไงบ้าง ยังโอเคอยู่มั้ย?
Varesa:หืม? ที่ว่ายังโอเคหมายถึงอะไรเหรอ...
Paimon:หมายถึงรู้สึกท้องอืด หรือว่าพะอืดพะอมอะไรแบบนั้นมั้ย... อย่างฉัน ฉันรู้สึกว่าตัวเองบินไม่ไหวแล้วล่ะ
Varesa:ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ แค่รู้สึกสบายใจจัง ในที่สุดก็กินอิ่มซะที
Traveler:คงต้องบอกว่าสมแล้วที่เป็นแชมป์แหละนะ...
Varesa:ขอบคุณนะ ยังไงก็เป็นงานถนัดของฉันอยู่แล้ว แต่เรื่องกินจุแบบนี้ นอกจากใช้เข้าร่วมการแข่งขันแล้ว ก็เหมือนจะไม่มีอะไรน่าอวดแล้วล่ะ
Varesa:ฉันอิจฉาคนที่ต่อสู้กับ Abyss ได้อย่างกล้าหาญแบบพวกเธอ กับอาจารย์ Iansan มากกว่า นั่นต่างหากที่เรียกว่าผู้กล้า!
Iansan:ชมเกินไปแล้ว เธอก็ไม่ต้องร้อนใจไปหรอก เธอมีพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งมาก อีกไม่นานเธอต้องโดดเด่นในสนามแน่นอน
Paimon:Iansan กินหมดแล้วเหรอ?
Iansan:แน่นอน "ระดับทั่วไป" น่ะจิ๊บ ๆ สำหรับฉันอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ฉันเคยท้าทาย "ระดับ Varesa" ไปแล้วหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวไม่เป็นท่าทุกครั้งเลย
Traveler:แค่นั้นเธอก็เก่งมากแล้วนะ...
Paimon:เรื่องกินจุก็เรื่องนึง แต่การท้าทายนี้มีเคล็ดลับอะไรบ้างมั้ย?
Paimon:ฉันรู้สึกว่าพอกินไปจนใกล้จะหมด ยิ่งกินเนื้อก็ยิ่งเลี่ยน แล้วก็จะเริ่มกลืนไม่ค่อยลงแล้ว...
Varesa:อ้อ เวลาแบบนี้ก็ต้องกินคู่กับเห็ดชนิดนั้น เห็ดที่เราเคยเห็นในสวนผลไม้ก่อนหน้านี้น่ะ
Varesa:ปกติฉันจะทำแบบนี้ พออาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะปุ๊บ ก็คัดเห็ดบางส่วนออกมา อย่าให้พวกมันแช่อยู่ในน้ำมัน
Varesa:แบบนี้ก็จะรักษากลิ่นหอมดั้งเดิมของพวกมันไว้ได้ แล้วก็จะได้ไม่เละด้วย
Paimon:อย่างนี้เองเหรอ เห็ดมีไว้กินแก้เลี่ยนนี่เอง!
Varesa:ใช่แล้ว พวกเธอก็เคยชิมมันแล้วนี่ รสชาติมันเหมือนผลไม้มากกว่า ก็เลยให้ผลลัพธ์ที่คล้ายกับผลไม้ได้ไงล่ะ
Varesa:ที่คนนอกมาเข้าร่วมการแข่งขันหลายคนท้าทายไม่สำเร็จ ฉันคิดว่าก็เพราะพวกเขาไม่รู้จักเห็ดพิเศษชนิดนี้นี่แหละ
Atolli:Iansan มีผู้เข้าแข่งขันหลายคนกำลังตามหาเธออยู่น่ะ พวกเขาบอกว่า กินอิ่มแล้วก็ควรจะฝึกซ้อมได้แล้ว
Iansan:จริง ๆ เล้ย เวลาแบบนี้ไม่ควรหักโหมออกกำลังกายแท้ ๆ... โทษทีนะ ฉันต้องไปห้ามพวกเขา ไปก่อนนะ
Paimon:อื้ม รีบไปเถอะ ให้พวกเขาพักก่อนเถอะ!
Varesa:สถานการณ์วันนี้เป็นยังไงบ้าง คุณลุง Atolli
Atolli:คนที่พิชิต "ระดับทั่วไป" สำเร็จน่าจะประมาณครึ่งนึงได้ เยอะที่สุดในการแข่งครั้งที่ผ่าน ๆ มาแล้วล่ะ
Atolli:ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทุกคนมีประสบการณ์การท้าทายมากขึ้น หรือเพราะฝีมือทำอาหารของฉันดีขึ้นเรื่อย ๆ กันแน่นะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า
Paimon:ฮี่ฮี่ อาหารอร่อยมากจริง ๆ โดยเฉพาะตอนที่เพิ่งมาเสิร์ฟร้อน ๆ ฉันชอบมากเลยล่ะ
Atolli:ขอบคุณนะ เพราะเห็ดชนิดนี้ จะส่งกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ออกมาเมื่ออยู่ในอุณหภูมิที่สูง และดึงรสชาติของวัตถุดิบอื่น ๆ ออกมาพร้อมกันได้ด้วย
Atolli:อ้อ จริงสิ ไหน ๆ ก็คุยมาถึงเรื่องนี้แล้ว พวกเธอเป็นนักเดินทาง ยังมีอีกเรื่องนึงเกี่ยวกับเห็ดที่ต้องบอกพวกเธอด้วย
Atolli:ถึงเห็ดชนิดนี้จะมีคุณสมบัติพิเศษที่น่าทึ่งมากมาย และเป็นวัตถุดิบชั้นดี แต่ในสวนผลไม้ นอกจากเห็ดสีแดงที่เราใช้กันอยู่บ่อย ๆ แล้ว บางครั้งก็มีเห็ดสีเขียวงอกขึ้นมาด้วย
Atolli:เห็ดสีแดงจะจัดการยังไงก็ได้ จะกินหรือขายก็ได้ แต่เมื่อเห็นเห็ดสีเขียว ต้องรีบกินให้หมดทันที
Paimon:เอ๋ ทะ...ทำไมล่ะ?
Varesa:นี่คือคำพูดที่นักวิชาการ Sumeru คนนึงพูดเอาไว้ ตอนที่เพิ่งทำสวนผลไม้นี้ขึ้นมา
Varesa:เราเองก็ไม่มีใครรู้เหมือนกันว่าทำไม เพราะจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยมีใครฝ่าฝืนคำพูดประโยคนี้เลย
Varesa:พอฉันเห็นเห็ดสีเขียวในสวนผลไม้ ก็จะเด็ดมากินทันที รสชาติของมันไม่ต่างจากเห็ดสีแดงเลย
Paimon:ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนกำลังฟังเรื่องลึกลับพิศวงยังไงก็ไม่รู้...
Traveler:พวกคุณไม่อยากรู้เหรอว่าเป็นเพราะอะไร?
Atolli:อยากรู้... ก็ต้องอยากรู้อยู่แล้วสิ ใครไม่สงสัยบ้างล่ะ? แต่ความอยากรู้ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป จริงมั้ย
Atolli:จริงสิ Varesa เห็ดแดงที่มีอยู่ตอนนี้ฉันใช้ใกล้จะหมดแล้ว ยังไงเธอช่วยไปเก็บมาเพิ่มให้ฉันหน่อยได้มั้ย
Varesa:โอเค ได้อยู่แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละ
Varesa:พวกเธอล่ะ จะไปด้วยกันมั้ย?
Paimon:เอาไงดี? ฉันอยากออกกำลังกายหลังกินข้าวอะ จะได้ช่วยย่อยหน่อย...
Paimon:ดูท่าทางเธอก็เต็มใจจะไปนะ งั้นพวกเราไปกันเถอะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะ Atolli!
Atolli:ฮ่า ๆ ๆ ไม่ต้องคิดมากหรอก ครั้งหน้าก็พยายามกินให้หมดนะ!
Localized evidence
เข้าร่วม "ศึกกระเพาะเหล็ก"
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3492308564BinOutput/Quest/15030.json/JIJKODHIEED/13
1503002
15030
true
3