Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_NodKrai

Story Chapters

ล้ำค่าเหนือเงินทอง

Story evidence

Chapter quests

4

เกาะลอยฟ้าหรรษา

Open quest →
Quest flow
1

ไปยังสวนของแม่มด

Open step page →
2

เข้าไปในกระท่อม

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

Nicole:ยินดีต้อนรับนะ

Paimon:ว้าว บ้านหรูหราอลังการจัง คุณตกแต่งได้สวยมาก ๆ เลยนะ!

Nicole:ฮุฮุ ตาถึงนี่นา ไม่เสียแรงเลยที่ช่วงนี้ฉันอุตส่าห์เจียดเวลามาตั้งใจออกแบบซะขนาดนี้

Nicole:...ถ้าจะให้ลงรายละเอียด คงต้องเล่าย้อนไปตั้งแต่วันที่สร้างกระท่อมลับ หลังนี้เสร็จเลยล่ะ

Nicole:ตอนแรกฉันกะว่าไหน ๆ ก็มือขึ้นแล้ว เลยอยากจะสร้างกระท่อมแม่มดเพิ่มอีกสักสองสามหลัง แต่พอไม่มีใครช่วยมอบแรงบันดาลใจใหม่ ๆ ให้ นานวันเข้าก็เริ่มรู้สึกเบื่อ

Nicole:"ไม่มีวิธีที่ทั้งสนุก น่าสนใจ แถมยังได้ความรู้สึกถึงความสำเร็จบ้างเลยเหรอ?" จู่ ๆ คำตอบก็แล่นปรู๊ดเข้ามาในหัวของฉัน

Paimon:เดี๋ยวสิ ข้ามไปที่คำตอบเลยเหรอ?

Nicole:คำพูดไม่คอยท่าใครหรอกนะ นี่ไง มันอยู่ตรงหน้าพวกเธอแล้ว

Paimon:หลังประตูบานนี้เหรอ?

Nicole:ที่จริงแล้วไม่ใช่แค่ประตูบานนี้หรอก แต่ก็ไม่ผิดซะทีเดียว ยังไงซะมันก็ต้องมีลำดับก่อนหลังอยู่แล้ว งั้นเรามาเริ่มจากบานนี้กันเลยดีกว่า พร้อมรึยังล่ะ?

Paimon:ดะ... เดี๋ยวสิ คุณพูดเร็วเกินไปแล้ว ฉันตามไม่ค่อยทันเลย... คุณจะให้พวกเราเตรียมตัวเรื่องอะไร?

Nicole:อ้อ ไม่ต้องลนลานไป พวกเธอไม่ต้องเตรียมอะไรทั้งนั้นแหละ ฉันก็แค่ถามพอเป็นพิธีน่ะ

Nicole:จากการสังเกตและความเข้าใจที่ฉันมีต่อพวกเธอ... แทนที่จะมานั่งฟังคำอธิบายยืดยาวซับซ้อน พวกเธอน่าจะชอบหาความสนุกจากการสำรวจมากกว่าใช่มั้ยล่ะ?

Nicole:ฮ่าฮ่า พูดได้ถูกใจฉันมาก งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ!

Nicole:Traveler เธอเองก็รู้จักพวกเราเหล่าทูตสวรรค์ดีนี่นา ความรู้สึกอิ่มเอมใจเวลาได้นำทางผู้คนให้ไปเจอขุมทรัพย์น่ะ ทำให้พวกเราหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้นมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

Nicole:ในเมื่อยังไงก็ต้องทำดีและคอยช่วยเหลือผู้คน งั้นจะไม่ให้นึกถึงเพื่อนของตัวเองเป็นอันดับแรกได้ยังไงกันล่ะ?

Nicole:ฉันก็เลยปิ๊งไอเดียขึ้นมา โดยการเปลี่ยนกระท่อมหลังนี้ให้กลายเป็นบ้านแห่งความสำราญ ที่ให้พวกเธอได้มาพักผ่อนและเล่นสนุกกัน แถมยังเอาสมบัติไปซ่อนไว้ในแต่ละห้องด้วย

Nicole:บอกตามตรงเลยนะ แม้แต่ในบรรดาทูตสวรรค์ด้วยกันเอง ฉันก็ถือว่าเป็นยอดฝีมือด้านการซ่อนของเลยล่ะ!

Nicole:ถ้าให้ฉันออกไปซ่อนหีบสมบัติข้างนอกแบบเอาจริงขึ้นมา แล้วไม่นำทางพวกเธอไปละก็ เกรงว่าต่อให้หาเป็นเดือน ๆ พวกเธอก็คงหาไม่เจอหรอก

Nicole:อะแฮ่ม นอกเรื่องไปไกลเลย...

Nicole:เอาเป็นว่า ฉันจะไม่แกล้งให้พวกเธอต้องลำบากหรอก แล้วก็ไม่จำเป็นต้องให้พวกเธอไปวิ่งวุ่นตามป่าตามเขา เพื่อสนองงานอดิเรกเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉันด้วย...

Nicole:แค่หาขนนกที่เป็นสัญลักษณ์ของสมบัติในห้องนี้ให้เจอครบ 3 อัน ก็ถือว่าผ่านด่านแล้วล่ะ! พอถึงตอนนั้น ฮิฮิ ช่วยเปิดหีบสมบัติให้ฉันดูต่อหน้าด้วยนะ!

Paimon:คราวนี้ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งเลย! สมบัติจ๋า ฉันอดใจรอไม่ไหวแล้ว!

Nicole:สมบัติจ๋า ฉันเองก็อดใจรอไม่ไหวแล้วเหมือนกัน!

3

เข้าห้อง

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Traveler:ผลักประตูเข้าไป

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Nicole:เมื่อกี้ฟังไม่ทันเหรอ? แหม ง่ายนิดเดียวเอง สรุปก็คือใช้สมองให้เต็มที่ พยายามหาสมบัติให้เจอ แล้วสุดท้ายก็คว้าสมบัติมาให้ได้ ยังไงก็เป็นเรื่องที่พวกเธอถนัดอยู่แล้วนี่นา!

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

ตรวจสอบประตู:(เสียงช้อนชากระทบกับถ้วยชาดังแว่วมาจากหลังประตู...)

4

สำรวจภายในห้อง

Open step page →
5

สำรวจภายในห้อง

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

ลมวูบหนึ่งพัดมาปะทะใบหน้า
แปลกจัง มันมีกลิ่นเหมือนกับ Fruit Tandem Turnovers, Midsommar Torte, Crispy Roast และ Berry Herbal Candy เลย

Paimon:อึ่ก! อยู่ดี ๆ ก็มีลมรสหวานเจี๊ยบพุ่งเข้าคออะ แค่กแค่กแค่ก... เอ๋? พวกเราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย? ทำไมกาน้ำชากับถ้วยน้ำชาถึงดูใหญ่ขนาดนี้ล่ะ...

Paimon:หรือว่า... พวกเราตัวเล็กลงงั้นเหรอ?!

Traveler:ดูเหมือนจะเป็นเวทมนตร์ของ Nicole นะ

Nicole:ขอโทษด้วยนะ พอดีฉันไม่ได้เชิญนักแสดงที่เป็นสัตว์มาเลย ปกติฉันจะคลุกคลีอยู่กับพวกนักแสดงที่เป็นหินน่ะ...

Paimon:เอ๋? Nicole คุณก็ตัวเล็กจึ๋งเดียวเหมือนกันนี่ ฉันนึกว่าคุณจะขยายร่างใหญ่ขึ้นซะอีก

Nicole:แม่มดยักษ์ Nicole ผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้าแม้กระทั่งตอนนั่งยอง ๆ น่ะเหรอ? ไม่เอา ๆ ฉันพอใจกับรูปร่างของตัวเองในตอนนี้สุด ๆ แล้วล่ะ

Nicole:เอาเป็นว่า ยินดีต้อนรับเข้าสู่ช่วงเวลางานเลี้ยงน้ำชาของแม่มดผู้ยิ่งใหญ่! ตอนนี้ รินชาได้!

6

ใช้ธาตุไฟอุ่นกาน้ำชา

Open step page →
7

สำรวจภายในห้อง

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Paimon:จู่ ๆ ก็ลื่นไถลลงมา ทำเอาตกใจหมดเลย เอ๊ะ นั่นมันรูปปั้น... แมนดราโกราขนาดยักษ์เหรอ?

แมนดราโกรา:กึกกึก

Nicole:รอก่อนนะ ขอโทษที ดูเหมือนจะมีอะไรผิดพลาดนิดหน่อย ไม่น่าจะใช่แบบนี้นี่...

แมนดราโกรา:กึก... กึก...

Paimon:มันขยับแล้ว! เหมือนจะเข้ามาโจมตีพวกเราเลย!

Nicole:ฟู่ววว แบบนี้สิถึงจะถูก...

8

เอาชนะรูปปั้นแมนดราโกรายักษ์

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Paimon:Nicole คุณพูดอะไรของคุณเนี่ย?

Nicole:หืม? การโจมตีแค่นี้ไม่ระคายผิวเลยไม่ใช่เหรอ? ถึงเวลาที่ Traveler ต้องแสดงฝีมือแล้วล่ะ

Paimon:เฮ้ ๆ Nicole คุณก็ช่วยกันหน่อยสิ!

Nicole:ก็ได้ งั้นก็... "ข้าขอใช้เจตจำนงแห่งตน แทนที่เจตจำนงแห่งสวรรค์"!

9

สัมผัส "ขนนก"

Open step page →
10

เปิดหีบสมบัติ

Open step page →
11

คุยกับ Nicole

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Paimon:จะว่าไป ทั้งที่เป็นคนเอาของมาให้พวกเราแท้ ๆ แต่ทำไม Nicole ถึงดูตื่นเต้นขนาดนั้นล่ะ?

Paimon:ฉันหมายถึง เวลาที่ฉันให้ของขวัญกับ Traveler ฉันก็ตั้งตารอดูปฏิกิริยาของเขานะ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยเหมือนกับท่าทีของ Nicole เท่าไหร่น่ะ?

Traveler:เรื่องนี้ถามได้อยู่ใช่มั้ย?

Nicole:ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ อย่างมากก็แค่ทำให้ความรู้สึกดี ๆ ที่พวกเธอมีต่อเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์หายไป แล้วก็เปลี่ยนความเชื่อที่ว่าทูตสวรรค์มีแต่คนดี มาสู่การรับรู้ความจริงก็เท่านั้นเอง

Nicole:ประเด็นที่ Paimon พูดถึงน่ะ ที่จริงแล้วไม่ได้เป็นเพราะพวกเราเกิดรู้สึกร่วม ไปกับผู้ที่ถูกชี้นำหรอกนะ แต่เป็นเพราะภารกิจและคำสั่ง ที่พวกเราแบกรับเอาไว้ต่างหากล่ะ

Paimon:หา?

Nicole:...ถ้าจะให้ลงรายละเอียด คงต้องเล่าย้อนไปตั้งแต่จุดเริ่มต้นการถือกำเนิดของทูตสวรรค์เลยล่ะ

Nicole:ทูตสวรรค์ได้รับมอบหมายพันธกิจให้รักในสรรพชีวิตบนโลกใบนี้ แต่แตกต่างจากเทพอสูรในยุคหลัง...

Nicole:การรับรู้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของพวกเราไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมาก ส่วนใหญ่แล้วก็แค่ปฏิบัติตามคำสั่งจากเบื้องบน เหมือนเครื่องจักรเท่านั้น

Nicole:นอกจากการ "สั่งสอน" แล้ว การ "ชี้นำ" ก็คือภารกิจที่สำคัญที่สุดของพวกเรา และมันได้กลายมาเป็นสัญชาตญาณเพียงไม่กี่อย่าง ที่หลงเหลืออยู่ของเพื่อนร่วมงานในอดีต หลังจากที่พวกเขาสูญเสียสติปัญญาไป

Nicole:เมื่อภารกิจนี้สำเร็จลุล่วง พวกเราจะสัมผัสได้ถึงความปีติยินดีที่แฝงไปด้วยความโล่งใจ ซึ่งนี่ก็นับว่าเป็นความรู้สึกทางอารมณ์ที่รุนแรงที่สุด เท่าที่พวกเราจะรับรู้ได้ตามปกติแล้วล่ะ

Paimon:แบบนั้นมันจะไม่... น่าสงสารไปหน่อยเหรอ?

Nicole:ก็อาจจะนะ แต่ฉันไม่อยากให้มันกลายเป็นเรื่องที่ต้องมาสงสารกันหรอก เพราะถึงยังไง ต่อให้เป็นผู้ปกครองท้องนภา ก็ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกที่แท้จริงในใจของฉัน ณ วินาทีนี้ได้หรอก

Nicole:ไม่ว่ายังไงก็ตาม สิ่งที่พวกเราทำสำเร็จไปก็ถือเป็นเรื่องดี ๆ เรื่องนึง ใช่มั้ยล่ะ?

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 1120981120
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ล้ำค่าเหนือเงินทอง
ล้ำค่าเหนือเงินทอง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/4070636722

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_NodKrai
Chapter iconchapterIcon232 × 232 · 15 KBUI_ChapterIcon_NodKraiResource name

Properties

7

chapter10242

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/386
id
10242
cityId
7
questType
WQ
endQuestId
7620503
chapterIcon
UI_ChapterIcon_NodKrai
beginQuestId
7620201
chapterCategory
other