การผจญภัยสุดมหัศจรรย์ของ Thelxie - I
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/2801934712
Story Chapters
Story evidence
Delaroche:ไม่น่าจะใช่มั้ง? ไม่สิ! หรืออาจจะใช่ก็ได้... ไม่ ๆ! ต้องไม่ใช่แน่... แต่ถ้าเกิดมันใช่ขึ้นมาล่ะ?
Paimon:สวัสดี! เธอกำลังพูดอะไรกับตัวเองเหรอ?
Delaroche:เอ๋? เปล่า ไม่มีอะไร... ฉันเป็นตัวแทนของสมาคมตกปลาแห่ง Fontaine ชื่อว่า Delaroche พวกเธอสองคนมีอะไรให้ช่วยมั้ย?
Traveler:เราได้รับคำขอจากพวกเธอน่ะ
Delaroche:อ๋อ ที่แท้ก็นักผจญภัยสองคนนี้เอง ฉันกำลังรอพวกเธออยู่เลย!
Paimon:ฉันว่าแล้ว ที่แท้ก็มีเรื่องกลุ้มใจอยู่นี่เอง พวกเราเป็นนักผจญภัยที่มากประสบการณ์สุด ๆ เลยนะ แค่จ่าย Mora นิด ๆ หน่อย ๆ พวกเราก็ช่วยแก้ได้ทุกปัญหานั่นแหละ
Delaroche:เยี่ยมไปเลย ฉันกำลังต้องการผู้ช่วยอย่างพวกเธออยู่พอดี เพราะช่วงนี้ฝูงปลาในจุดตกปลาของเกาะ Erinnyes หายไปหมดเลยน่ะ!
Delaroche:จู่ ๆ ฝูงปลาก็หายไป ซึ่งเป็นไปไม่ได้แน่ที่จะถูกพวกเราตกไปจนหมด ในฐานะตัวแทนของสมาคมตกปลาแห่ง Fontaine ฉันเลยตั้งใจว่าจะไปตรวจสอบสักหน่อย...
Traveler:ประโยคต่อไปต้องเป็น "แต่ว่า" ชัวร์
Delaroche:อะแฮ่ม... ก็นะ... แต่ว่าในฐานะตัวแทนสมาคมตกปลาแห่ง Fontaine ฉันยังมีงานอื่นที่ต้องจัดการ เพราะงั้น...
Paimon:ประโยคต่อไปต้องพูดว่า "เพราะงั้นเลยอยากไหว้วานทั้งสองไปตรวจสอบให้หน่อย" แหง ๆ
Delaroche:โอ้วว! ถูกเผงเลย! เพราะงั้นเลยอยากไหว้วานทั้งสองไปตรวจสอบให้หน่อยน่ะ... พวกเธอสองคนเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์จากไหนเหรอ หรือว่าเป็นปรมาจารย์หมอดูในตำนาน...?
Traveler:บอกไปก่อนหน้านี้แล้ว
Paimon:พวกเราเป็นนักผจญภัยที่มากประสบการณ์สุด ๆ ไง!
Delaroche:ฮ่าฮ่า งั้นก็เยี่ยมไปเลย คำขอแบบนี้ มีแต่ต้องให้พวกเธอจัดการเท่านั้นแหละถึงจะวางใจได้
Paimon:ก็แค่ตรวจสอบหาสาเหตุที่ฝูงปลาหายไปไม่ใช่เหรอ ก็ฟังดูไม่ได้ยากเย็นอะไรนี่นา
Delaroche:ไม่หรอก ทั้งสองอย่าประมาทเชียวนะ ในฐานะตัวแทนสมาคมตกปลาแห่ง Fontaine ฉันมีเหตุผลนึงที่สงสัยว่า สาเหตุที่ฝูงปลาหายไปเพราะมันเจอเข้ากับอิมป์น้ำ...
Traveler:อิมป์น้ำคืออะไรอะ?
Delaroche:นี่พวกเธอสองคนไม่ใช่ชาว Fontaine ล่ะสิ ในนิทานของ Fontaine มีสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวตัวหนึ่ง อาศัยอยู่ในผืนน้ำ ชื่อว่า Thelxie
Delaroche:พวกผู้ใหญ่มักจะบอกว่า เด็ก ๆ ไม่ควรไปเล่นใกล้น้ำคนเดียว ไม่อย่างนั้นจะถูก Thelxie จับไปกิน ซึ่งมันก็คืออิมป์น้ำนั่นแหละ
Paimon:อิมป์น้ำที่กินเด็ก ๆ งั้นเหรอ?! มันหน้าตาเป็นยังไงเหรอ?
Delaroche:พ่อของฉันบอกว่ามันเป็นอสรพิษสาวหลากสี... ขณะที่แม่ดันบอกว่ามันมีใบหน้าที่งามสง่า แต่บางคนก็บอกว่ามันเป็นแค่นกเพนกวินตัวอ้วนท้วน ที่มีหน้าตาชวนสับสน แปลกจริง ๆ เลย...
Delaroche:ถึงแม้ทุกคนจะพูดถึงรูปลักษณ์ภายนอกที่ไม่เหมือนกัน แต่ก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามันอันตรายมาก มันอาศัยอยู่ในถ้ำใต้น้ำที่รายล้อมไปด้วยกระดูกขาวโพลน มันสามารถได้กลิ่นอายความโดดเดี่ยว จึงใช้สิ่งนี้เพื่อตามหาเด็กที่อยู่เพียงลำพัง...
Delaroche:จากนั้นมันจะใช้เสียงร้องอันไพเราะล่อพวกเขาลงมาในน้ำ และสุดท้ายก็กลืนกินพวกเขาจนหมดสิ้นในคำเดียว... น่ากลัวมากเลยใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:อืม... ถึงแม้จะน่ากลัวหน่อย ๆ แต่ยังไงก็เป็นแค่นิทานใช่มั้ยล่ะ? เอาไว้หลอกเด็กไม่ให้เข้าใกล้ริมแม่น้ำ
Delaroche:แต่บางทีนิทานก็อาจจะมีต้นกำเนิดที่แท้จริงก็ได้นะ เหมือนกับสายน้ำยังไงล่ะ
Traveler:มีหลักฐานมั้ย?
Delaroche:ก็ไม่เชิงว่าหลักฐานหรอก แค่ได้ยินมาเฉย ๆ น่ะ... ได้ยินมาว่า ช่วงนี้มีคนเห็นเด็กคนหนึ่งเดินลงไปในน้ำ... ราวกับถูกผีสิง นี่มันเหมือนกับโดนอิมป์น้ำทำร้ายเลยไม่ใช่เหรอ?
Paimon:อะไรนะ? มีเหยื่อที่ถูกอิมป์น้ำกินไปจริง ๆ เหรอ?
Delaroche:ก็เป็นแค่ข่าวลือเท่านั้น ฉันก็ยังยืนยันไม่ได้เหมือนกัน... แต่ฉันคิดว่า เรื่องราวเกิดขึ้นที่เกาะ Erinnyes นั่นเป็นสถานที่ที่สุดยอดมากเลยนะ!
Delaroche:ทั้งโรงอุปรากรและสระน้ำพุ Lucine ต่างถูกสร้างขึ้นที่นั่น แหล่งกำเนิดของสายน้ำก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีหมอกประหลาด ต้นไม้ยักษ์ที่หยั่งรากอยู่ในพื้นดิน และยังมีข่าวลือว่า Vishap ที่นั่น พูดภาษามนุษย์ได้ด้วย...
Delaroche:ถ้าบนเกาะที่เต็มไปด้วยตำนานเช่นนี้ จะมีอิมป์น้ำที่น่ากลัวซ่อนอยู่ ก็ดูจะสมเหตุสมผลไม่ใช่เหรอ?
Paimon:จริงปะเนี่ย? ยิ่งพูดก็ยิ่งลึกลับ... แต่ Traveler ถ้าเกิดมีเหยื่อโผล่ขึ้นมาจริง ๆ พวกเราก็ปล่อยไว้เฉย ๆ ไม่ได้นะ
Traveler:ไปลองดูก่อนละกัน
Delaroche:เยี่ยมเลย ฉันทำเครื่องหมายแหล่งน้ำนั้นไว้ให้พวกเธอในแผนที่แล้วล่ะ ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง พวกเธอสองคนก็ต้องปลอดภัยไว้ก่อนนะ
รอยเท้าใหม่:(รอยเท้าทอดยาวไปทางผืนน้ำ...)
Paimon:รอยเท้าพวกนี้ดูใหม่อยู่เลย... อย่าบอกนะว่ามีเหยื่อรายใหม่อีกแล้ว? พวกเราไปดูรอบ ๆ กันเถอะว่ามีเบาะแสอื่น ๆ อีกมั้ย
Paimon:เดี๋ยวก่อน Traveler เธอได้ยินเสียงอะไรมั้ย?
กูลุ... กูลุ...
เสียงดังมาจากริมน้ำ...
กูลุกูลุกูลุ...
เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ...
โครม...
ถึงฝั่งแล้ว...
"Thelxie":-.. -... .-- -...?
Paimon:ว้าว! นี่คือ "Thelxie" เหรอ? ดูไม่ต่างจาก "Pers" เลย แถมยังเป็นเพนกวินเหมือนด้วย
Freminet:อื้ม ถ้า "Thelxie" อยู่ในเมืองเพนกวิน ก็คงจะกลายเป็นเพื่อนของ "Pers" แหละฮะ
Traveler:"เมืองเพนกวิน" อยู่ที่ไหนเหรอ?
Freminet:...ไม่ต้องสนใจหรอก มันเป็นแค่สถานที่ที่ไม่ได้โดดเด่นอะไร...
Paimon:เฮ้ ๆ! "Thelxie" สวัสดี! แกสวัสดีเป็นเปล่า?
"Thelxie":-.. -... .-- -...?
Traveler:"Thelxie" พูดได้เหรอ?
Freminet:ตอนแรกผมมีแผนที่จะติดตั้งโมดูลภาษาให้มัน แต่เมื่อพิจารณาถึงระยะเวลาการทำงานแล้ว สุดท้ายก็เลยละทิ้งเรื่องนี้ไป
Freminet:ตอนนี้ "Thelxie" สามารถส่งได้แค่รหัสสัญญาณที่เขียนไว้บนเมนบอร์ดเท่านั้น แต่ไม่สามารถแปลเป็นภาษาที่เราเข้าใจได้ ก็ถือว่าพูดไม่ได้แหละเนอะ...
Paimon:ไม่... ไม่ต้องพูดเฉพาะทางขนาดนั้นก็ได้! พวกเราเข้าใจน่า นายอยากให้เราช่วยทำโมดูลภาษานี้ให้สำเร็จใช่มั้ย?
Freminet:...ไม่หรอก เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก นายจ้างเองก็ไม่ได้บอกด้วย ผมแค่อยากจะลองเองน่ะ
Freminet:ที่จะขอให้พวกคุณช่วยก็มีอยู่สองเรื่อง หนึ่งคือการปรับแก้วงจรการทำงานเมนบอร์ดของ "Thelxie" เพื่อให้แน่ใจว่าสามารถทำงานได้อย่างราบรื่น ในสถานการณ์ส่วนใหญ่
Paimon:ฟังดูไม่ได้ซับซ้อนอะไรนะ แล้วงานที่สองล่ะ?
Freminet:งานที่สองนี้ง่ายมาก คุณแค่ต้องลงไปหาเปลือกหอยและปะการังหลากสีที่อยู่ใต้น้ำ เพื่อนำมาใช้ทำอาวุธของ "Thelxie"
Paimon:มีอาวุธด้วย? "Thelxie" ต้องต่อสู้ด้วยเหรอ?
Freminet:ใช่ฮะ "Thelxie" ต้องถืออาวุธและก้าวไปข้างหน้าเหมือนองค์ชายผู้กล้าหาญ นี่เป็นความต้องการของนายจ้างน่ะ...
Paimon:นายจ้างคนนี้นี่ช่างคิดแฮะ! ตั้งชื่อ "Thelxie" ให้เหมือนกับอิมป์น้ำ แต่กลับขอให้เขามีความเป็นองค์ชายด้วย...
Freminet:ไม่ว่าจะเป็นอิมป์น้ำหรือองค์ชาย เป้าหมายการถือกำเนิดของ "Thelxie" ก็ไม่เปลี่ยนแปลง เขาก็เหมือนกับ "Pers" ที่เกิดขึ้นเพื่อคอยอยู่เคียงข้าง
"Thelxie":-.. .--. -. --.- -... .... --- .--- ..-.
Paimon:โอ้วว "Thelxie" พูดอีกแล้ว เขาฟังพวกเรารู้เรื่องด้วยเหรอ?
Freminet:เขาสามารถตอบสนองต่อคำสำคัญบางคำบางอย่างได้ แต่เนื่องจากขาดโมดูลการแปลในตัวเอง ก็เลย... โทษทีนะ เขายังสื่อสารไม่ได้น่ะ...
Paimon:...น่าเสียดายจัง ช่างเถอะ พวกเรารีบเริ่มงานกันดีกว่า! เริ่มจาก... จากการปรับแก้เมนบอร์ดดีมั้ย ฟังดูเหมือนจะทำให้เสร็จในแคมป์นี้ได้นะ
Freminet:โอเค เมนบอร์ดอยู่บนโต๊ะอุปกรณ์ เชิญตามผมมาได้เลย
Freminet:ตรงนี้แหละ ผมมีคู่มือปรับแก้อยู่ ถ้าไม่แน่ใจตรงไหนก็ลองอ่านดูได้นะ
Freminet:จะทดสอบตอนนี้เลยมั้ย? ถึงล้มเหลวก็ไม่เป็นไรหรอก ผมมีเมนบอร์ดสำรองอีกเพียบเลย
Traveler:ลองดูละกัน
Freminet:อื้ม... ถ้าเป็นคุณ ยังไงก็ต้องได้แน่
Freminet:ลองดูสิ เมนบอร์ดอยู่บนโต๊ะข้าง ๆ นี่นะ
Freminet:Traveler งานแบบนี้ไม่ยากสำหรับคุณจริงด้วย
Paimon:ฮิฮิ พวกเราเคยรับงานคล้ายแบบนี้มาเยอะแล้วล่ะ
Freminet:งั้นเราก็ไปที่ริมน้ำกันเถอะ อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ เป้าหมายของพวกเรา คือเปลือกหอยและปะการังหลากสีที่อยู่ใต้น้ำ
Freminet:จริงสิ พวกคุณน่าจะคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมใต้น้ำของ Fontaine ดีแล้วใช่มั้ย?
Freminet:งั้นก็ดีแล้ว ถ้ารู้สึกไม่สบายตัวก็อย่าประหม่าไปเลยนะ ผมจะคอยอยู่เคียงข้างคุณเอง
Zuria Destree:♪♫♪~
Zuria Destree:อ้าว คุณ Freminet กลับมาแล้วเหรอ ฉันกะแล้วเชียวว่าคุณต้องลงไปใต้น้ำ
Freminet:ขอโทษทีฮะ มาดาม Zuria Destree คงรอนานเลยใช่มั้ย? ความคืบหน้าของ "Thelxie" ราบรื่นดีมากฮะ
Zuria Destree:ไม่ต้องรีบร้อนหรอก ฉันเป็นแค่นายจ้าง ไม่ใช่หัวหน้างานของคุณสักหน่อย ว่าแต่... สองคนนี้คือ?
Freminet:พวกเขา... พวกเขาเป็นคู่หูที่เชื่อถือได้น่ะ พวกเขามาช่วยฮะ
Zuria Destree:อืม เห็นจะเป็นอย่างนั้น คนที่พึ่งพาได้ ก็ย่อมมีคนที่พึ่งพาได้อยู่เคียงข้างเสมอแหละนะ
Paimon:สวัสดีมาดาม Zuria Destree! คุณคือนายจ้างของ Freminet เหรอ? ฉันชื่อ Paimon ส่วนนี่คือ Traveler
Zuria Destree:สวัสดี เพื่อนตัวโตและเพื่อนตัวเล็ก พวกคุณสองคนน่ารักจังเลยนะ เหมือนภูตน้อยที่อยู่ใต้หลังคาเลย พวกคุณเรียกชื่อฉันเฉย ๆ ก็ได้
Paimon:ฮิฮิ จริงเหรอ?
Traveler:ฉันก็เหมือนภูตเหรอ?
Zuria Destree:แน่นอนสิ ถ้าลูกของฉันมีเพื่อนอย่างพวกคุณ ก็คงจะไม่หลงใหลในเรื่องราวอิมป์น้ำ และฉันก็ไม่ต้องรบกวนคุณ Freminet ด้วย
Paimon:หลงใหลในเรื่องราวอิมป์น้ำงั้นเหรอ?
Zuria Destree:พวกคุณยังไม่รู้เรื่องของฉันเหรอ? ฉันนึกว่าคุณ Freminet เล่าให้พวกคุณฟังแล้วซะอีก
Paimon:Freminet บอกว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของมาดาม เลยไม่สามารถลงรายละเอียดได้น่ะ
Zuria Destree:อย่างงี้นี่เอง คุณ Freminet นี่วางใจได้มากกว่าที่คิดอีกนะ ฉันว่า ไหน ๆ พวกคุณก็เป็นผู้ช่วยในครั้งนี้ งั้นฉันจะบอกรายละเอียดให้เอง เผื่อจะเป็นประโยชน์กับความคืบหน้าในอนาคต
Zuria Destree:แต่การระบายความเศร้าต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตแบบนี้ ช่างเป็นการเสียมารยาทจริง ๆ พวกคุณ... ยินดีจะรับฟังรึเปล่า?
Paimon:มาดาม Zuria ถ้ามีเรื่องที่ทำให้คุณเป็นกังวลก็รีบบอกพวกเรามาเถอะ คุณอุตส่าห์ชมว่าเราน่ารัก เดี๋ยวเราจะช่วยหาวิธีแก้ไขปัญหาให้เอง!
Zuria Destree:ช่างเป็นภูตน้อยที่น่ารักซะจริง ๆ งั้นฉันขอคิดก่อนนะว่าจะพูดยังไงดี อืม... พวกคุณคงจะรู้เรื่องอิมป์น้ำแล้วใช่มั้ย?
Zuria Destree:เพื่อที่จะให้เด็ก ๆ อยู่ในที่ปลอดภัย ผู้ใหญ่จึงแต่งเรื่องที่ว่าหากไปเล่นริมน้ำจะโดนอิมป์น้ำจับตัวไปขึ้นมา แต่ลูกของฉันกลับแตกต่างจากคนอื่น เด็กคนอื่นต่างหวาดกลัว Thelxie แต่เขากลับหลงใหลมัน
Paimon:ละ...หลงใหลอิมป์น้ำ? สุดยอดไปเลย!
Zuria Destree:อืม เขาบอกกับฉันว่า บางทีทุกคนอาจจะเข้าใจอิมป์น้ำผิดไป อิมป์น้ำก็แค่รู้สึกโดดเดี่ยว ก็เลยอยากร้องเพลงให้เด็ก ๆ ฟังเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ ทำให้เขามักจะแอบหนีไปที่ริมน้ำอยู่บ่อย ๆ
Paimon:เขารู้สึกว่าอิมป์น้ำเหงา ก็เลยอยากเป็นเพื่อนกับอิมป์น้ำเหรอ? เป็นความคิดที่แตกต่างจากคนอื่นจริง ๆ!
Zuria Destree:ขอบคุณนะ Paimon น้อย เขาแตกต่างจากคนอื่นจริงนั่นแหละ เพราะงั้นเขาจึงได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเก็บตัวตั้งแต่อายุ 8 ขวบ...
Traveler:โรคเก็บตัว?
Zuria Destree:อืม มันคืออาการป่วยทางจิตที่คนไข้มักจะรู้สึกเหงาอยู่ในใจลึก ๆ และหมดความสนใจในหลาย ๆ อย่าง อาจเป็นเพราะเหตุนี้ ทำให้เขาอยากเป็นเพื่อนกับอิมป์น้ำ
Paimon:เป็นไปได้ไง... แล้วโรคนี้อันตรายมั้ย?
Freminet:สมมุติ Paimon สามารถพูดกับ Traveler วันละพันประโยค พอเป็นโรคนี้ก็จะสามารถพูดได้แค่ 1-2 ประโยคเท่านั้น
Paimon:ได้ไงกัน? รีบให้หมอรักษาโรคนี้ให้หายขาดเร็วเข้า! วันนึงฉันต้องคุยกับ Traveler ให้ได้สองพันประโยคนะ ขาดไปประโยคเดียวก็ไม่ได้!
Zuria Destree:หมอประจำครอบครัวของฉันได้ทำการรักษาแล้วล่ะ แต่เนื่องจากมีผู้ป่วยไม่มากนัก จึงไม่มีแผนการรักษาที่ดี ล่าสุดเขายังมีอาการใหม่ ๆ ด้วย... อย่างเช่น จินตนาการที่ไม่อาจควบคุม
Paimon:จินตนาการที่ไม่อาจควบคุม?
Freminet:จินตนาการที่ควบคุมไม่ได้ หมายถึง ความหลงละเลิงในจินตนาการและภาพหลอนที่ไม่สามารถควบคุมได้ และสับสนกับความจริง...
Paimon:แล้ว...แล้วเขาจินตนาการอะไรอยู่เหรอ?
Zuria Destree:ความฝันที่เขามักเล่าให้ฉันฟังตอนที่ยังเด็ก ๆ ฉันได้บันทึกการพึมพำของเขาในช่วงนี้ไว้ มันเป็นแบบนี้...
ในอดีต มีอาณาจักรอิมป์น้ำที่ยิ่งใหญ่และงดงามแห่งหนึ่ง อยู่ใต้น้ำลึกห้าร้อยฟุตใน Salacia Plain
ที่แห่งนี้มีอิมป์น้ำน่ารักมากมายอาศัยอยู่ พวกมันอยู่ในบ้านที่สร้างด้วยเปลือกหอยและปะการังหลากสีสัน เวลากลางวันจะคอยทำงานอย่างหนักเพื่อดูแลอสูรทะเล และในเวลากลางคืนพวกมันจะร้องเพลงท่ามกลางพืชน้ำสีทองมากมาย...
พวกมันใช้ชีวิตอย่างมีความสุข กระทั่งวันพาเรดสายรุ้งมาถึง มันเป็นเทศกาลสำคัญที่ราชาองค์ใหม่จะจุติ
Paimon:มีอะไรเหรอ Freminet นายอยากจะพูดอะไรงั้นเหรอ?
Freminet:อะแฮ่ม... ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้พวกคุณทำใจไว้หน่อย...
Traveler:ทำใจอะไร?
Freminet:Traveler คุณน่าจะเพิ่งเคยเจอผู้ป่วยโรคนี้เป็นครั้งแรกใช่มั้ย? ผมรู้ว่าคุณแข็งแกร่ง และจะต้องช่วยเหลืออย่างเต็มที่แน่ แต่โรคแบบนี้ ถ้าเกิด...
Freminet:ถ้าเกิดผลลัพธ์ไม่เป็นอย่างที่พวกเราหวังไว้... ผมอยากให้คุณรับมันให้ได้ และอย่าโทษตัวเองเด็ดขาด...
Paimon:Freminet ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดแบบนี้ล่ะ เมื่อกี้ก็รับปากมาดาม Zuria แล้วไม่ใช่เหรอว่าจะมองโลกในแง่ดีน่ะ?
Freminet:ไม่ใช่ว่าผมมองโลกในแง่ร้ายนะ... เพียงแต่ว่า...
Traveler:นายเข้าใจคนป่วยโรคนี้ดี?
Paimon:เมื่อกี้นายทำหน้าเหมือนกับว่า "ฉันรู้ดี"... หา! อย่าบอกนะว่านายก็...
Freminet:ไม่ใช่ ๆ... อย่าเข้าใจผิด ผมแค่... แค่เคยเห็นมาแล้วเท่านั้น ในสมัยผู้อำนวยการคนก่อนของบ้านแสนอบอุ่น
Freminet:พวกเขาบอกว่า สาเหตุของโรคนี้มีความซับซ้อนมากและมีทฤษฎีต่าง ๆ มากมาย ทั้งพันธุกรรม จิตวิทยา สิ่งแวดล้อม และแม้กระทั่งบางคนก็บอกว่า เกิดจากผลกระทบของกระแสพลังแปรปรวน หรือได้รับผลกระทบจากสารตกค้างของเศษซากเทพอสูร...
Freminet:ในเคสที่ผมรู้ และพูดได้ว่ามีผลลัพธ์ที่ดีนั้น... มีไม่มากเลย กรณีที่เลวร้ายที่สุด ผู้ป่วยอาจจะ... อาจจะจากเราไปเลยก็ได้
Paimon:หา? นี่มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันก็นึกว่าส่วนใหญ่แค่ไม่พูดไม่จาซะอีก...
Freminet:อืม เพราะงั้น ถ้าพวกคุณรับผลลัพธ์ที่เลวร้ายไม่ได้ พวกคุณก็หยุดซะตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า... ผมไม่อยากให้คุณต้องมาเสียใจเพราะเรื่องนี้...
Paimon:ใช่ ๆ ๆ! ฉันก็เจอเรื่องราวต่าง ๆ มากมายมากับผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวคนนี้เหมือนกัน ไม่ว่าจะเจออุปสรรคอะไร พวกเราก็ไม่กลัวทั้งนั้นแหละ!
Freminet:...งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว งั้นพวกเราไปผจญภัยในจินตนาการให้สำเร็จกันเถอะ
Paimon:ได้เลย! แต่ตะกี้ฉันกะจะถาม ในเมื่อโรคนี้ซับซ้อนวุ่นวายขนาดนี้ แล้วนายคิดว่าวิธีนี้จะได้ผลจริง ๆ เหรอ?
Paimon:สร้างของเล่น แล้วทำเป็นว่ามันคือ "Thelxie" จากนั้นก็ตามหาโบราณสถาน แล้วสมมุติว่าเป็น "อาณาจักรอิมป์น้ำ" สุดท้ายก็บันทึกการผจญภัยครั้งนี้ลงในสมุดวาดภาพ แล้วเอาไปมอบให้ผู้ป่วยดู...
Freminet:ผมว่า... น่าจะได้ผลนะ เด็กคนนั้นสร้างจินตนาการขึ้นมา นั่นหมายความว่าเขาต้องการจะช่วยเหลือตัวเอง แต่เขาไม่มีแรงที่จะควบคุมมัน จึงปล่อยให้อาณาจักรภายในใจพังทลายลง
Freminet:แต่ถ้าเราช่วยเขาควบคุมจินตนาการ และช่วยเขาหลบหนีจากความมืด ก็เหมือนกับช่วยคนที่พูดไม่ได้กลับมาพูดได้อีกครั้งนั่นแหละ ผมเชื่อว่าเรื่องราวจะต้องแตกต่างออกไป...
Paimon:แบบนี้ก็ดูจะมีเหตุผลนะ... Freminet นายคิดถึงเรื่องนี้ได้ไงเนี่ย?
Freminet:เอ่อ... คงเป็นเพราะผมก็เคยจินตนาการถึงโลกในเทพนิยายเหมือนกับเด็กคนนั้น ซึ่งมันช่วยเหลือผมในเรื่องต่าง ๆ มากมาย ผมเลยเชื่อในพลังของจินตนาการ
Traveler:งั้นเมืองเพนกวินที่นายพูดถึงก่อนหน้านี้?
Freminet:อ๋า... คุณจำได้ด้วยเหรอ Traveler...
Paimon:เมืองเพนกวินอะไร? ทำไมฉันจำไม่ได้อะ... เป็นโลกในเทพนิยายเหมือนกันเหรอ รีบเล่ามาเลยนะ!
ทันใดนั้น Freminet ก็หยิบหมวกดำน้ำออกมาสวม
Paimon:เฮ้ ๆ ทำไมจู่ ๆ ถึงใส่เจ้านี่ล่ะ!
Freminet:อะแฮ่ม... พอดีผมเอ่อ... เป็นความเคยชินล่ะ อย่าสนใจเลยนะ...
Freminet:เอาเถอะ เมืองเพนกวินเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่เงียบสงบ ที่นั่นมีชาวเพนกวินอาศัยอยู่มากมาย พวกเขาเชี่ยวชาญในการสร้างของเล่นไขลานมาก
Freminet:และ "Pers" คือฮีโร่แห่งชัยชนะ ผู้ที่คอยปกป้องทุกคนในเมืองอย่างเงียบ ๆ
Paimon:"Pers"? แต่ "Pers" คือสิ่งที่นายสร้างขึ้นมาไม่ใช่เหรอ?
Freminet:แต่ผมมักจะคิดอยู่บ่อย ๆ ว่า บางทีหลังจากนั้นเขาอาจรู้สึกถึงความต้องการของผม จึงได้มาอยู่เคียงข้าง... เพราะงั้น ไม่ใช่ว่าผมสร้าง "Pers" ขึ้นมาหรอก แต่เป็น "Pers" ต่างหากที่เลือกผม
Paimon:ให้ตายสิ รู้สึกว่า... Freminet ก็เริ่มจะมีจินตนาการที่ไม่อาจควบคุมแล้วแฮะ
Freminet:ไม่ฮะ... ผมสามารถแยกแยะความจริงได้ ผมแค่คิดว่า... คิดว่าโลกเทพนิยายนั้นมีอยู่จริงเหมือนกัน
Freminet:พวกมันอาจซ่อนอยู่ในมุมที่หาเจอได้ยาก และจะปรากฏขึ้นเฉพาะช่วงเวลาพิเศษเท่านั้น...
Paimon:ช่วงเวลาพิเศษ? ตอนที่ใส่หมวกดำน้ำน่ะเหรอ?
Freminet:...ก็ เป็นครั้งคราวน่ะ...
Paimon:จริงดิ?! ฉันแค่พูดมั่วเองนะเนี่ย...
Freminet:พวกคุณเคยมองออกไปข้างนอกจากในน้ำบ้างรึเปล่า? เหมือนกับซ่อนตัวอยู่ในโลกอื่น ความรู้สึกนั้นมันพิเศษมากเลยนะ รู้สึกแปลกแต่ก็เหมือนได้รับการปกป้องด้วย
Freminet:ตอนสวมหมวกดำน้ำก็เหมือนกัน ในช่วงนั้น อาจจะสามารถมองเห็น... สิ่งที่สวยงามบางอย่าง ราวกับเทพนิยายกลายเป็นความจริง เหมือนกับปาฏิหาริย์เลยล่ะ
Paimon:ปาฏิหาริย์?!
Traveler:พูดซะฉันอยากจะลองใช้หมวกของนายเลย
Freminet:...ถ้าเป็นคำสั่งของคุณละก็...
Paimon:ใช่ Freminet ยังต้องใช้เวลาไปทำอาวุธของ "Thelxie" อีกนี่เนอะ พวกเราอย่ามัวเสียเวลาที่นี่เลย
Paimon:นี่! Traveler ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาทำเรื่องแบบนี้นะ Freminet ยังต้องใช้เวลาทำอาวุธของ "Thelxie" อีกนะ
Freminet:จริงด้วย... Paimon ขอบคุณนะที่เตือน ผมยังต้องไปเก็บอุปกรณ์ทำอาวุธ และต้องทำให้เสร็จก่อนวันพรุ่งนี้... ส่วนเรื่องหมวก ยังไงในอนาคตก็ต้องมีโอกาสแน่...
Freminet:Traveler, Paimon ขอบคุณมากนะที่ช่วย ผมขอตัวก่อนนะ แล้วเดี๋ยวเจอกันที่นี่ในอีกสองวันนะ
Localized evidence
การผจญภัยสุดมหัศจรรย์ของ Thelxie - I
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2801934712No text in the selected or fallback locales.
การคาดเดาของอิมป์น้ำ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/315343994Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/30810157
10157
EQ
4012806
UI_ChapterIcon_RainbowPrince
4012811
event