Ghost
Category icon · UI_CharacterTabIcon_Flycloak

World Documents

Melusinaların Hediyesi

world_document340026

Localized evidence

Text fields

2 fields
Neuvillette, Fontaine'e vardığında Mermonia Sarayı'nda kalacağı yeri büyük bir özenle seçti.
Göklere uzanan odalardan hoşlanmıyordu, çünkü bu odalar onu suyun sakin yüzeyinden uzaklaştırıyordu. Ancak çok alçakta yaşamak da canını sıkıyordu, çünkü gözleri uzaktaki okyanusu, kalbine huzur veren o manzarayı arzuluyordu.
Bu sebeple ikisinin arasında bir yer seçti ve birkaç özel eşyasını oraya yerleştirdi. Ne efendi ne de köle olduğu bu insan dünyasında kendine ait bir oda talep etmek, hayatında verdiği ilk büyük karar gibiydi.
Bir zamanlar bu tür düşüncelere bir daha gerek kalmayacağına inanıyordu, ta ki Melusinalar yavaş yavaş Gölge Mareşosesine katılmaya başlayana dek. Fontaine Şehri'nden uzakta yaşayan insan yoldaşları, Mermonia Sarayı tarafından sağlanan personel yurtlarında kalmayı seçebiliyordu. Burada çalışan Melusinalar da aynı haklara sahipti.
Korumacı doğası gereği Neuvillette, doğal olarak Melusinaların kendi katına bitişik bir katta yaşamasını istedi. Eğer hemen bir üst katında yaşarlarsa merdivenlerdeki hafif ayak seslerini dinleyerek onların gidip gelmelerini kolayca takip edebilirdi.
Ama sonra, bir anda zihninde bir fikir belirdi. Belki de Melusinalar bu kadar yakından izlenmeyi istemezlerdi. Üstelik baktığı bazı davalar, aşırıya kaçan nezaketin bir sürü soruna yol açabileceğini hatırlatmıştı ona.
Sonunda, tıpkı Fontaine Şehri'ne ilk geldiğinde kendisinin de yaptığı gibi seçimi Melusinalara bırakmaya karar verdi.
Kalpleri neşeyle dolu olan Melusinalar, onunkinin altındaki bir katı seçtiler. "Mösyö Neuvillette ve insan meslektaşlarımızın yaşadığı yerin hemen yanı başında. Alarmlar çalarsa çok daha hızlı bir şekilde karşılık verebiliriz. Çok pratik olur!"
Zaman akıp giderken hem parlak hem de kasvetli nice olay yaşandı. Neuvillette belki de kalbinin derinliklerinde, bilginin erişemediği bir yerde, gücünün yetmediği eylemler için kendini azarlıyordu.

Kadim Su Ejderhası olarak bu ezeli dünyaya karşı belirli bir sorumluluk taşıdığına inanmıştı daima. Ve bu dünya yavaş yavaş gözlerinin önüne serildiğinde ve o da nihayet bulunduğu konumu kabullendiğinde, bu sorumluluk duygusu artık büyük ve soyut bir ideal olmaktan çıkıp yerine getirilmesi gereken bir dizi somut göreve dönüştü.
Ya da daha açık bir şekilde ifade etmek gerekirse; bu şekilde doğmuş biri olarak, her ne kadar bunu kabul etmek istemese de, içinde bulunduğu çağa girmesi ve zamanla bu çağda bir şeyler yapma arzusunun kıpırtılarını hissetmesi kaçınılmazdı.
Örneğin tam da şu an olduğu gibi diye düşünüyor Neuvillette. Melusinaları ve Pahsiv'i çoktan himayesine almışken, "onların dileklerini yerine getirmenin" notlarına yazılması ve vakit varken son derece ciddiyetle ele alınması gerektiğini düşünüyor.
Aklındaki bu düşünceyle yeni kıyafetlerini giydi. Ofisinden çıkarken adımları kararlılıkla yankılanıyordu.
Ancak ardından yaşanan olaylar kısa süre sonra bir kez daha kontrolünden çıktı. Tamamen şans eseri Sigewinne ve Wriothesley ile karşılaştı ve onlarla birlikte gezinip şundan bundan bahsederken kendini beklenmedik yerlerde bulup umulmadık şeyler edindi.
Döndüğünde Melusinalara ve Pahsiv'e anlatacağı bu yolculuk öyküsünün onları memnun edip etmeyeceğini düşünmeden edemedi. Neuvillette, bu kadar özgürce ve plansız yapılan bir yolculuğun düzenden yoksun olabileceğinden, bu yüzden de onların nezaketine layık olamayacağından korkarak endişelendi.
"... Başhemşire, aşırı sorumlu olmanın bazen bir tür 'kibir' sayılabileceğini hiç düşündün mü?" dedi Wriothesley, Neuvillette kendi düşüncelerine dalmışken. Belki de Neuvillette durumu abartıyordu ama Dük, Sigewinne'e seslenirken ona doğru bir bakış atmış gibiydi.
Neuvillette irkildi. O tam da böyle biriydi. Sıradan övgüler onu rahatsız etmezdi, çünkü ona göre bunlar kibar insan etkileşiminin bir parçasından ibaretti. Ama bunun gibi "eleştirel" bir yorum onu telaşlandırır, yine tuhaf bir şey yapıp yapmadığını merak etmesine neden olurdu. Sağanak yağmurda iliklerine kadar ıslandığı an aklına geldi.
"O zaman bence bir ay boyunca işlerinizi ihmal etmek yerine biraz daha 'kibirli' olabilirsiniz Ekselansları." dedi Sigewinne, halinden hiç memnun olmadığı belliydi. "Ve belki de Dük'ün 'alçak gönüllülüğünden' bir iki ders almalısınız Mösyö Neuvillette... Aa, yol yine ayrılıyor."
Sigewinne gülümseyerek sessizce duran Neuvillette'e döndü. "Mösyö Neuvillette, hangi yoldan gitmeliyiz?"
"Çok doğru." Wriothesley de ona döndü. Belki konunun değişmesinden memnundu, belki de bir imada bulunmak istiyordu. "Çabuk ol Neuvillette, üç saniyen var. Hangi yoldan gitmek istiyorsun?"
Neuvillette, sanki bir seçim yapması gereken sayısız ana geri dönmüş gibi yoldaki o sıradan, göze çarpmayan ayrıma gözlerini dikti. Ancak bu sefer kalbinde en ufak bir ağırlık yoktu. Belki de bu yabancı diyarın nazik gece esintisi "sorumluluk" kelimesini ondan birdenbire uzaklaştırmıştı. Bunun onun kadim kimliğiyle, başkalarının beklentileriyle ya da kontrolü dışındaki faktörlerle hiçbir ilgisi yoktu. Belki de bazı şeyler gerçekten bu kadar basitti ve sadece gerçekten ne "istediğini" düşünmesi gerekiyordu.
"Daha kalabalık olan yoldan gidelim."
... Bazı basit sorumluluklar bir kenara bırakılamazdı tabii.
"Ama bu yol üzerinde Xiao Fenerleri satan bir dükkan yoksa bulmak için geri dönmek zorunda kalırız. Ne de olsa Melusinalara söz verdim."
"Peki, tamam."
Neuvillette, Fontaine'e vardığında Mermonia Sarayı'nda kalacağı yeri büyük bir özenle seçti.
Göklere uzanan odalardan hoşlanmıyordu, çünkü bu odalar onu suyun sakin yüzeyinden uzaklaştırıyordu. Ancak çok alçakta yaşamak da canını sıkıyordu, çünkü gözleri uzaktaki okyanusu, kalbine huzur veren o manzarayı arzuluyordu.
Bu sebeple ikisinin arasında bir yer seçti ve birkaç özel eşyasını oraya yerleştirdi. Ne efendi ne de köle olduğu bu insan dünyasında kendine ait bir oda talep etmek, hayatında verdiği ilk büyük karar gibiydi.
Bir zamanlar bu tür düşüncelere bir daha gerek kalmayacağına inanıyordu, ta ki Melusinalar yavaş yavaş Gölge Mareşosesine katılmaya başlayana dek. Fontaine Şehri'nden uzakta yaşayan insan yoldaşları, Mermonia Sarayı tarafından sağlanan personel yurtlarında kalmayı seçebiliyordu. Burada çalışan Melusinalar da aynı haklara sahipti.
Korumacı doğası gereği Neuvillette, doğal olarak Melusinaların kendi katına bitişik bir katta yaşamasını istedi. Eğer hemen bir üst katında yaşarlarsa merdivenlerdeki hafif ayak seslerini dinleyerek onların gidip gelmelerini kolayca takip edebilirdi.
Ama sonra, bir anda zihninde bir fikir belirdi. Belki de Melusinalar bu kadar yakından izlenmeyi istemezlerdi. Üstelik baktığı bazı davalar, aşırıya kaçan nezaketin bir sürü soruna yol açabileceğini hatırlatmıştı ona.
Sonunda, tıpkı Fontaine Şehri'ne ilk geldiğinde kendisinin de yaptığı gibi seçimi Melusinalara bırakmaya karar verdi.
Kalpleri neşeyle dolu olan Melusinalar, onunkinin altındaki bir katı seçtiler. "Mösyö Neuvillette ve insan meslektaşlarımızın yaşadığı yerin hemen yanı başında. Alarmlar çalarsa çok daha hızlı bir şekilde karşılık verebiliriz. Çok pratik olur!"
Zaman akıp giderken hem parlak hem de kasvetli nice olay yaşandı. Neuvillette belki de kalbinin derinliklerinde, bilginin erişemediği bir yerde, gücünün yetmediği eylemler için kendini azarlıyordu.

Kadim Su Ejderhası olarak bu ezeli dünyaya karşı belirli bir sorumluluk taşıdığına inanmıştı daima. Ve bu dünya yavaş yavaş gözlerinin önüne serildiğinde ve o da nihayet bulunduğu konumu kabullendiğinde, bu sorumluluk duygusu artık büyük ve soyut bir ideal olmaktan çıkıp yerine getirilmesi gereken bir dizi somut göreve dönüştü.
Ya da daha açık bir şekilde ifade etmek gerekirse; bu şekilde doğmuş biri olarak, her ne kadar bunu kabul etmek istemese de, içinde bulunduğu çağa girmesi ve zamanla bu çağda bir şeyler yapma arzusunun kıpırtılarını hissetmesi kaçınılmazdı.
Örneğin tam da şu an olduğu gibi diye düşünüyor Neuvillette. Melusinaları ve Pahsiv'i çoktan himayesine almışken, "onların dileklerini yerine getirmenin" notlarına yazılması ve vakit varken son derece ciddiyetle ele alınması gerektiğini düşünüyor.
Aklındaki bu düşünceyle yeni kıyafetlerini giydi. Ofisinden çıkarken adımları kararlılıkla yankılanıyordu.
Ancak ardından yaşanan olaylar kısa süre sonra bir kez daha kontrolünden çıktı. Tamamen şans eseri Sigewinne ve Wriothesley ile karşılaştı ve onlarla birlikte gezinip şundan bundan bahsederken kendini beklenmedik yerlerde bulup umulmadık şeyler edindi.
Döndüğünde Melusinalara ve Pahsiv'e anlatacağı bu yolculuk öyküsünün onları memnun edip etmeyeceğini düşünmeden edemedi. Neuvillette, bu kadar özgürce ve plansız yapılan bir yolculuğun düzenden yoksun olabileceğinden, bu yüzden de onların nezaketine layık olamayacağından korkarak endişelendi.
"... Başhemşire, aşırı sorumlu olmanın bazen bir tür 'kibir' sayılabileceğini hiç düşündün mü?" dedi Wriothesley, Neuvillette kendi düşüncelerine dalmışken. Belki de Neuvillette durumu abartıyordu ama Dük, Sigewinne'e seslenirken ona doğru bir bakış atmış gibiydi.
Neuvillette irkildi. O tam da böyle biriydi. Sıradan övgüler onu rahatsız etmezdi, çünkü ona göre bunlar kibar insan etkileşiminin bir parçasından ibaretti. Ama bunun gibi "eleştirel" bir yorum onu telaşlandırır, yine tuhaf bir şey yapıp yapmadığını merak etmesine neden olurdu. Sağanak yağmurda iliklerine kadar ıslandığı an aklına geldi.
"O zaman bence bir ay boyunca işlerinizi ihmal etmek yerine biraz daha 'kibirli' olabilirsiniz Ekselansları." dedi Sigewinne, halinden hiç memnun olmadığı belliydi. "Ve belki de Dük'ün 'alçak gönüllülüğünden' bir iki ders almalısınız Mösyö Neuvillette... Aa, yol yine ayrılıyor."
Sigewinne gülümseyerek sessizce duran Neuvillette'e döndü. "Mösyö Neuvillette, hangi yoldan gitmeliyiz?"
"Çok doğru." Wriothesley de ona döndü. Belki konunun değişmesinden memnundu, belki de bir imada bulunmak istiyordu. "Çabuk ol Neuvillette, üç saniyen var. Hangi yoldan gitmek istiyorsun?"
Neuvillette, sanki bir seçim yapması gereken sayısız ana geri dönmüş gibi yoldaki o sıradan, göze çarpmayan ayrıma gözlerini dikti. Ancak bu sefer kalbinde en ufak bir ağırlık yoktu. Belki de bu yabancı diyarın nazik gece esintisi "sorumluluk" kelimesini ondan birdenbire uzaklaştırmıştı. Bunun onun kadim kimliğiyle, başkalarının beklentileriyle ya da kontrolü dışındaki faktörlerle hiçbir ilgisi yoktu. Belki de bazı şeyler gerçekten bu kadar basitti ve sadece gerçekten ne "istediğini" düşünmesi gerekiyordu.
"Daha kalabalık olan yoldan gidelim."
... Bazı basit sorumluluklar bir kenara bırakılamazdı tabii.
"Ama bu yol üzerinde Xiao Fenerleri satan bir dükkan yoksa bulmak için geri dönmek zorunda kalırız. Ne de olsa Melusinalara söz verdim."
"Peki, tamam."

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Costume340026_TR.txt
JSON Pointer
/
Melusinaların Hediyesi
Melusinaların Hediyesi

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/2556776751

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_CharacterTabIcon_Flycloak
Category iconpreviewPath55 × 41 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_CharacterTabIcon_FlycloakResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1835
id
340026
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_CharacterTabIcon_Flycloak
questIDList
[
  400027
]