ContentReadable 295503
"Batı rüzgarları şarap kokusunu uzaklara taşır..."
"Dağ rüzgarları ise müjdeler getirir."
"Uzaklardan gelen rüzgar ciğerimi dağlar..."
"Şarkılar senin hasretinle yanar."
Çok uzun zaman önce, suratı sürekli asık bir şövalye varmış.
Sadece bir tek şarkı onu keyiflendirirmiş.
Ve bu şarkıyı da tek bir kız söylermiş meydanda.
Görevinin getirdiği muazzam yükü sadece o kız unutturabilirmiş kendisine.
Ama felaket bu yeri de vurmuş.
Bir zamanlar neşe saçan şarkılar, fesat bir ejderha yüzünden yitip gitmiş.
Adımlarının sesleri yeri göğü inletirken, çığlıklar kopmuş ve alevler her yeri sarmış.
Rüzgar Hükümdarı, müdahale etmeyi reddetse de çektikleri ızdırabı duymuş.
Ama eski dostunun hayalini korumak ve rüzgarın estiği yeşil arazileri savunmak için...
Derin uykusundan tekrar uyanmış ve gök ejderiyle savaşa gitmiş.
Şövalye ve onun şövalyeleri de toprakları için savaşmış.
Fesat ejderha buzla kaplı zirvedeki harabeye düştüğünde, gök mavisi ejderha kadim kulede uyuyakalmış.
Ama Şövalye vadide kanının son damlasına kadar savaşmış. Ölürken sadece şunu düşünebiliyormuş:
"O gurbette eğitim görüyor, iyi durumda olması lazım. Ah, keşke şarkı söyleyişini bir kez daha duyabilsem..."
"En azından Arundolyn ve Roland iyiler. O döndüğünde, bu felaket bitmiş olur."
Hükümdarı öven ve iki ejderhanın savaşını konu alan sayısız şarkı varmış ama yavaş yavaş hepsi tarihe karışmış.
Kızın söylemeyi çok sevdiği şarkı da o döndüğünde değişmiş.
"Karahindiba yaz rüzgarında uçar."
"Sonbaharda etraf tahıl kokusuyla dolar."
"Ama dünyanın hiçbir mevsimindeki rüzgar"
"Seni bana geri getirmez yar."
Ağlamaktan sesi kısılıp gözyaşları kuruyan kız, hayatını bu dünyadaki kötülükleri ortadan kaldırmaya adamış.
"Batı rüzgarları şarap kokusunu uzaklara taşır..." "Dağ rüzgarları ise müjdeler getirir." "Uzaklardan gelen rüzgar ciğerimi dağlar..." "Şarkılar senin hasretinle yanar." Çok uzun zaman önce, suratı sürekli asık bir şövalye varmış. Sadece bir tek şarkı onu keyiflendirirmiş. Ve bu şarkıyı da tek bir kız söylermiş meydanda. Görevinin getirdiği muazzam yükü sadece o kız unutturabilirmiş kendisine. Ama felaket bu yeri de vurmuş. Bir zamanlar neşe saçan şarkılar, fesat bir ejderha yüzünden yitip gitmiş. Adımlarının sesleri yeri göğü inletirken, çığlıklar kopmuş ve alevler her yeri sarmış. Rüzgar Hükümdarı, müdahale etmeyi reddetse de çektikleri ızdırabı duymuş. Ama eski dostunun hayalini korumak ve rüzgarın estiği yeşil arazileri savunmak için... Derin uykusundan tekrar uyanmış ve gök ejderiyle savaşa gitmiş. Şövalye ve onun şövalyeleri de toprakları için savaşmış. Fesat ejderha buzla kaplı zirvedeki harabeye düştüğünde, gök mavisi ejderha kadim kulede uyuyakalmış. Ama Şövalye vadide kanının son damlasına kadar savaşmış. Ölürken sadece şunu düşünebiliyormuş: "O gurbette eğitim görüyor, iyi durumda olması lazım. Ah, keşke şarkı söyleyişini bir kez daha duyabilsem..." "En azından Arundolyn ve Roland iyiler. O döndüğünde, bu felaket bitmiş olur." Hükümdarı öven ve iki ejderhanın savaşını konu alan sayısız şarkı varmış ama yavaş yavaş hepsi tarihe karışmış. Kızın söylemeyi çok sevdiği şarkı da o döndüğünde değişmiş. "Karahindiba yaz rüzgarında uçar." "Sonbaharda etraf tahıl kokusuyla dolar." "Ama dünyanın hiçbir mevsimindeki rüzgar" "Seni bana geri getirmez yar." Ağlamaktan sesi kısılıp gözyaşları kuruyan kız, hayatını bu dünyadaki kötülükleri ortadan kaldırmaya adamış.
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Weapon15503_TR.txt- JSON Pointer
/
