Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Tulaytullah'ın Anısı

world_document194512

Localized evidence

Text fields

2 fields

Bir zamanlar gümüş tepelerin üzerinde, ayın üç kız kardeşi ile dans ediyordu.
Gölgeler tüm diyarı kapladığında kan ve gözyaşları birleşerek bahçenin su kaynağını oluşturdu...
Çiçeklerin Efendisi hüzünlüydü ve onun gözyaşlarından bir safir şehir doğmuştu.
Mavi kubbelerin altında da Tighnarlılar nesiller boyu bilgelikleriyle yükseldiler.

İnsanlar, Tighnarlıların evi olan Tulaytullah'ın Çiçeklerin Efendisi'nin en değer verdiği şehri olduğunu söylüyorlardı.
O altın çağda ayın karanlık yüzü bile sıcak bir kehribar gibi parıldıyordu.
Bahçelerde rüyamsı bir mor renge sahip Padisarahlar çiçek açarken narlar da seslerini yükseltti ve şarkılar söylediler...
Su kemerleri parıldadı ve oradan geçen tanrılar bile onları kum fırtınaları arasından göremedi.

"Xiphos, sürgündeki asilzade, sevgilim..."
"Xiphos, Tulaytullah'ın Kılıcı, Cinlerin sevgilisi..."
"Ay ışığı seni sükunete erdirsin, bu gecenin dansı yalnızca senindir."
"Alimler beni Badanah köşküne sattığı için yarın gitmem gerek."
"Atalarının memleketimi nasıl yok edip halkımı nasıl köleleştirdiğini unutamam."
"Şimdi nefret ettiğim bir düşmana hizmet etmeye, tatlı sözler söylemeye ve aralarında bir gece esintisi gibi gezmeye gidiyorum..."

"Ama sevgili Xiphos... Bu gece, yıldızlar ve zambaklar yalnızca sana ait."
"Adımı kalbinde taşı sevgili Xiphos, hiç olmazsa sadece bu gece için."

Alimler, zayıflayan haraçgüzarı neşelendirmek için haraç vermek istediler.
Köşk dansçısı Makhaira da kendini o eşyalar arasında buldu, altın gözlü sevgilisine veda etmek zorunda kaldı.
Sonraki hikayeler ağızdan ağıza dolaştı ve birçoğu tarafından da unutuldu...

Makhaira öcünü aldı ve bir zamanlar yenilmez olan çöl imparatorluğunu dize getirdi...
Ama hayatı ellerinden bir engerek tarafından alındı. Gözlerini bir daha açmamak üzere yaldızlı kumlarda kapattı.
Xiphos, soydaşlarından saygı kazanmış olsa da kendisinden korkan asilleri korurken boşu boşuna öldü...
Tulaytullah'ın Kılıcının sonu da başka sürgün bir prensin ellerinden oldu.
O prensi de bir Cinin kızı olan yılan yürekli bir dansçı sürgüne göndermişti.

Er ya da geç, iyi ya da kötü tüm insanlar kendilerini kader çarkının altında bulurlar.
Safir şehir de böylece güneşin sıcağında buharlaşan gözyaşları gibi ortadan kayboldu.
Bir zamanlar gümüş tepelerin üzerinde, ayın üç kız kardeşi ile dans ediyordu.
Gölgeler tüm diyarı kapladığında kan ve gözyaşları birleşerek bahçenin su kaynağını oluşturdu...
Çiçeklerin Efendisi hüzünlüydü ve onun gözyaşlarından bir safir şehir doğmuştu.
Mavi kubbelerin altında da Tighnarlılar nesiller boyu bilgelikleriyle yükseldiler.

İnsanlar, Tighnarlıların evi olan Tulaytullah'ın Çiçeklerin Efendisi'nin en değer verdiği şehri olduğunu söylüyorlardı.
O altın çağda ayın karanlık yüzü bile sıcak bir kehribar gibi parıldıyordu.
Bahçelerde rüyamsı bir mor renge sahip Padisarahlar çiçek açarken narlar da seslerini yükseltti ve şarkılar söylediler...
Su kemerleri parıldadı ve oradan geçen tanrılar bile onları kum fırtınaları arasından göremedi.

"Xiphos, sürgündeki asilzade, sevgilim..."
"Xiphos, Tulaytullah'ın Kılıcı, Cinlerin sevgilisi..."
"Ay ışığı seni sükunete erdirsin, bu gecenin dansı yalnızca senindir."
"Alimler beni Badanah köşküne sattığı için yarın gitmem gerek."
"Atalarının memleketimi nasıl yok edip halkımı nasıl köleleştirdiğini unutamam."
"Şimdi nefret ettiğim bir düşmana hizmet etmeye, tatlı sözler söylemeye ve aralarında bir gece esintisi gibi gezmeye gidiyorum..."

"Ama sevgili Xiphos... Bu gece, yıldızlar ve zambaklar yalnızca sana ait."
"Adımı kalbinde taşı sevgili Xiphos, hiç olmazsa sadece bu gece için."

Alimler, zayıflayan haraçgüzarı neşelendirmek için haraç vermek istediler.
Köşk dansçısı Makhaira da kendini o eşyalar arasında buldu, altın gözlü sevgilisine veda etmek zorunda kaldı.
Sonraki hikayeler ağızdan ağıza dolaştı ve birçoğu tarafından da unutuldu...

Makhaira öcünü aldı ve bir zamanlar yenilmez olan çöl imparatorluğunu dize getirdi...
Ama hayatı ellerinden bir engerek tarafından alındı. Gözlerini bir daha açmamak üzere yaldızlı kumlarda kapattı.
Xiphos, soydaşlarından saygı kazanmış olsa da kendisinden korkan asilleri korurken boşu boşuna öldü...
Tulaytullah'ın Kılıcının sonu da başka sürgün bir prensin ellerinden oldu.
O prensi de bir Cinin kızı olan yılan yürekli bir dansçı sürgüne göndermişti.

Er ya da geç, iyi ya da kötü tüm insanlar kendilerini kader çarkının altında bulurlar.
Safir şehir de böylece güneşin sıcağında buharlaşan gözyaşları gibi ortadan kayboldu.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Weapon14512_TR.txt
JSON Pointer
/
Tulaytullah'ın Anısı
Tulaytullah'ın Anısı

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1840727519

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1742
id
194512
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  294512
]