Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Tulaytullah's Remembrance

world_document194512

Localized evidence

Text fields

2 fields

ครั้งหนึ่งฉันเคยเดินบนเนินทรายสีเงินอันระยิบระยับ สามพี่น้องร่วมเต้นรำกับแสงจันทรา
เมื่อเงาดำทอดลามไปทั่วผืนดิน เลือดและน้ำตา มาบรรจบกันเป็นสวนน้ำพุ...
เพราะความโศกเศร้าของราชินีแห่งบุปผา นครแห่งไพลินจึงท่วมไปด้วยหยาดน้ำตา
ภายใต้โดมสีฟ้าเหล่านั้น ชาว Tighnarian ต่างอวดอ้างความฉลาดหลายชั่วอายุคน

ผู้คนกล่าวว่า เมือง Tulaytullah ของชาว Tighnarian เป็นอัญมณีที่ราชินีแห่งบุปผาหวงแหนเป็นที่สุด
ในยุคทองคำนั้น แม้แต่ใบหน้าซีดเซียวของแสงจันทร์ก็ยังส่องประกายราวกับอำพันและน้ำผึ้ง
ในสวนที่บานสะพรั่งด้วย Padisarah สีม่วงอันชวนฝัน ผลทาฑิมอวบอิ่มส่งเสียงร้องเพลงเจื้อยแจ้ว...
ลำคลองส่องประกายระยิบระยับ แม้แต่วันที่เหล่าทวยเทพสิ้นใจก็ไม่อาจถูกพายุทรายบดบัง

"Xiphos ขุนนางที่ถูกเนรเทศ ผู้ซึ่งเป็นที่รักของข้า..."
"Xiphos ดาบแห่งรัฐนคร ผู้เป็นที่รักของญิน..."
"ขอให้แสงแห่งจันทราจงคืนความสงบ ระบำในค่ำคืนนี้ขอมอบแด่เจ้าเพียงผู้เดียว"
"พรุ่งนี้ข้าต้องจากไปแล้ว เหล่านักปราชญ์ได้ขายข้าให้กับวังแห่ง Badanah"
"ข้าไม่อาจลืมว่าบรรพบุรุษของเขาทำลายบ้านเกิดของข้า และทำให้คนของข้าเป็นทาสอย่างไร"
"ข้าต้องไปรับใช้ศัตรู ร่วมเต้นรำ พูดจาไพเราะ และอยู่ท่ามกลางพวกเขาเหมือนสายลมยามค่ำคืนที่พลิ้วไหว..."

"แต่ Xiphos ผู้เป็นที่รักของข้า... ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและดอกบัวในค่ำคืนนี้ จะเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว"
"แต่ Xiphos เอ๋ย Xiphos ที่รักของข้า... โปรดอย่าได้ลืมชื่อของข้า อย่างน้อยก็ในค่ำคืนนี้"

เพื่อประจบสอพลอราชาผู้ฉ้อฉล เหล่านักปราชญ์ที่ปกครอง Tulaytullah จึงได้นำถวายเครื่องบรรณาการ
Makhaira นักเต้นรำแห่งวังหลวงก็อยู่ในรายชื่อนั้นเช่นกัน จึงถูกบังคับให้ต้องอำลาจากคนรักนัยน์ตาสีทอง
ต่อมาเรื่องราวถูกส่งต่อจากปากต่อปากอย่างมากมาย และถูกลืมเลือนไปจากหลายความทรงจำ...

Makhaira แก้แค้นได้สำเร็จ และล้มล้างอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ในทะเลทรายได้สิ้นซาก...
แต่ชีวิตของเธอกลับถูกงูร้ายกลืนกิน และดึงดูดเข้าสู่นิทราที่ไม่อาจฟื้นคืนภายใต้ผ้าห่มทรายสีทอง
Xiphos ได้ชื่อว่าเป็นขุนนางชั้นสูง แต่กลับตายอย่างไร้ประโยชน์เพราะปกป้องขุนนางที่สงสัยตน...
ดาบของ Tulaytullah นั้นเปื้อนเลือดเพราะเจ้าชายที่ถูกเนรเทศอีกคน ผู้ซึ่งสูญเสียเกียรติยศและความหวังไป
แต่การถูกเนรเทศของเขาเป็นเพียงของขวัญจากนักเต้นรำที่มีหัวใจดั่งอสรพิษ ผู้ที่ญินเลี้ยงดูมา

สุดท้ายแล้ว ความดีและความชั่วต่างก็ถูกบดขยี้ด้วยวงล้อแห่งโชคชะตา
นครไพลินพังทลายและจางหายไป ราวกับหยาดน้ำตาที่แห้งเหือดภายใต้แสงแดดที่แผดเผา
ครั้งหนึ่งฉันเคยเดินบนเนินทรายสีเงินอันระยิบระยับ สามพี่น้องร่วมเต้นรำกับแสงจันทรา
เมื่อเงาดำทอดลามไปทั่วผืนดิน เลือดและน้ำตา มาบรรจบกันเป็นสวนน้ำพุ...
เพราะความโศกเศร้าของราชินีแห่งบุปผา นครแห่งไพลินจึงท่วมไปด้วยหยาดน้ำตา
ภายใต้โดมสีฟ้าเหล่านั้น ชาว Tighnarian ต่างอวดอ้างความฉลาดหลายชั่วอายุคน

ผู้คนกล่าวว่า เมือง Tulaytullah ของชาว Tighnarian เป็นอัญมณีที่ราชินีแห่งบุปผาหวงแหนเป็นที่สุด
ในยุคทองคำนั้น แม้แต่ใบหน้าซีดเซียวของแสงจันทร์ก็ยังส่องประกายราวกับอำพันและน้ำผึ้ง
ในสวนที่บานสะพรั่งด้วย Padisarah สีม่วงอันชวนฝัน ผลทาฑิมอวบอิ่มส่งเสียงร้องเพลงเจื้อยแจ้ว...
ลำคลองส่องประกายระยิบระยับ แม้แต่วันที่เหล่าทวยเทพสิ้นใจก็ไม่อาจถูกพายุทรายบดบัง

"Xiphos ขุนนางที่ถูกเนรเทศ ผู้ซึ่งเป็นที่รักของข้า..."
"Xiphos ดาบแห่งรัฐนคร ผู้เป็นที่รักของญิน..."
"ขอให้แสงแห่งจันทราจงคืนความสงบ ระบำในค่ำคืนนี้ขอมอบแด่เจ้าเพียงผู้เดียว"
"พรุ่งนี้ข้าต้องจากไปแล้ว เหล่านักปราชญ์ได้ขายข้าให้กับวังแห่ง Badanah"
"ข้าไม่อาจลืมว่าบรรพบุรุษของเขาทำลายบ้านเกิดของข้า และทำให้คนของข้าเป็นทาสอย่างไร"
"ข้าต้องไปรับใช้ศัตรู ร่วมเต้นรำ พูดจาไพเราะ และอยู่ท่ามกลางพวกเขาเหมือนสายลมยามค่ำคืนที่พลิ้วไหว..."

"แต่ Xiphos ผู้เป็นที่รักของข้า... ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและดอกบัวในค่ำคืนนี้ จะเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว"
"แต่ Xiphos เอ๋ย Xiphos ที่รักของข้า... โปรดอย่าได้ลืมชื่อของข้า อย่างน้อยก็ในค่ำคืนนี้"

เพื่อประจบสอพลอราชาผู้ฉ้อฉล เหล่านักปราชญ์ที่ปกครอง Tulaytullah จึงได้นำถวายเครื่องบรรณาการ
Makhaira นักเต้นรำแห่งวังหลวงก็อยู่ในรายชื่อนั้นเช่นกัน จึงถูกบังคับให้ต้องอำลาจากคนรักนัยน์ตาสีทอง
ต่อมาเรื่องราวถูกส่งต่อจากปากต่อปากอย่างมากมาย และถูกลืมเลือนไปจากหลายความทรงจำ...

Makhaira แก้แค้นได้สำเร็จ และล้มล้างอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ในทะเลทรายได้สิ้นซาก...
แต่ชีวิตของเธอกลับถูกงูร้ายกลืนกิน และดึงดูดเข้าสู่นิทราที่ไม่อาจฟื้นคืนภายใต้ผ้าห่มทรายสีทอง
Xiphos ได้ชื่อว่าเป็นขุนนางชั้นสูง แต่กลับตายอย่างไร้ประโยชน์เพราะปกป้องขุนนางที่สงสัยตน...
ดาบของ Tulaytullah นั้นเปื้อนเลือดเพราะเจ้าชายที่ถูกเนรเทศอีกคน ผู้ซึ่งสูญเสียเกียรติยศและความหวังไป
แต่การถูกเนรเทศของเขาเป็นเพียงของขวัญจากนักเต้นรำที่มีหัวใจดั่งอสรพิษ ผู้ที่ญินเลี้ยงดูมา

สุดท้ายแล้ว ความดีและความชั่วต่างก็ถูกบดขยี้ด้วยวงล้อแห่งโชคชะตา
นครไพลินพังทลายและจางหายไป ราวกับหยาดน้ำตาที่แห้งเหือดภายใต้แสงแดดที่แผดเผา

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon14512_TH.txt
JSON Pointer
/
Tulaytullah's Remembrance
Tulaytullah's Remembrance

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1840727519

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1742
id
194512
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  294512
]