Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Felaket ve Pişmanlık

world_document193517

Localized evidence

Text fields

2 fields

Aysız kar şehrinde, yabancı savaşçı bir daha geri dönemeyeceği darmaduman olmuş bir diyarın yasını tuttu. Orada, ayazın ortasında, artık meyve vermeyecek bir umudu toprağa gömdü.
Dile getirilmemiş özlemlerini o yalnız son duvar resminin yanına bırakarak, yapayalnız ve avare bir halde donmuş ovalarda dolaşmaya başladı.
Eski büyük kılıcını ölümcül ayaza atarak geçip giden günlerin yorgunluğunu unutabileceğine inanıyordu.
Kendini sonsuz bir savaşa atabileceğine, böylece demir ve kanın keskin kokusunda teselli ve haz bulabileceğine...
Ancak savaşçı, o dağ ülkesinin büyük salonundan ayrıldıktan sonraki ilk ay batışında kendi umutsuzluğunun boş yalanını terk etti.

Kısacık bir şaşkınlık ve akılsızlık anıydı. Saf bir içgüdüyle saldırı altındaki genç kızı kurtarmak istedi sadece.
Gümüş saçlarla ay gibi parlak bir yüzü, buz ve karların altında bir daha asla görmemeyi diledi.
Savaşçı yeminini çoktan bozduğuna inanan ve sırf oyalanmak amacıyla çatışmada kanını dökmeyi arzulayan bir adamdı bu.
Henüz kızıla bulanmamış kozmik gümüş mızrağını tüm gücüyle canavarlardan oluşan kara dalgaya fırlattı.

Ardından gelen alimler ve ozanlar, nesiller boyu bu vuruşu "keder" duygusu ile özdeşleştirdi.
Kadim şarkılar, donmuş ovalarda dolaşan ve barış dolu bir diyara felaket getiren bir yabancıdan bahseder.
Sırf çatışmanın verdiği haz uğruna, rüzgarın ve karın içinden soğuk kılıcının kozmik gümüş ucunu geçirip karla kaplı dağları tuzla buz eden adamın şarkısını söylerler.
Ve bununla refah içindeki üç krallığı yerle bir ettiğini, geniş toprakları tam bir viraneye çevirdiğini ve sayısız insanı çorak topraklarda dolaşmaya terk ettiğini.
O tek darbenin yol açtığı felaketin yasını tutan masumların feryatları her yerde duyulabiliyordu.

Fakat şarkı, sadece bir şarkıdan ibarettir. Etrafındaki kan gölü bir efsaneye bile dönüşemeden,
yabancı, harabelerin arasında sersemlemiş bir halde durdu, rüzgar ve karın bölük pörçük görüntülerinden başka hiçbir şey görmüyordu.
Hedefinden sapan mızrağı yeryüzünü ayakta tutan taşı delmişti
ve korumak istediği genç kız da karanlığın tüten bulutu içinde can vermişti.
Harap olan diyardan sağ kalanlar, Imunlaukr adlı adamı yok olan halklarının baş düşmanı olarak gördü
ve onu durmaksızın avladılar.

Tanrıları çatışma ve kan ezgileriyle eğlendirmek için yanıp tutuştuğunu iddia eden savaşçı için,
umutsuzluğa gömülen ancak kaderini kabullenmeyi reddedip kurtuluş arayan, yine de sonunda daha da fazla keder ve acıya neden olan savaşçı...
Kurtuluşu arzulamaktan nihayet vazgeçtiği ve savaşçılığa sonsuza dek sırt çevirdiği an işte bu andı.
Aysız kar şehrinde, yabancı savaşçı bir daha geri dönemeyeceği darmaduman olmuş bir diyarın yasını tuttu. Orada, ayazın ortasında, artık meyve vermeyecek bir umudu toprağa gömdü.
Dile getirilmemiş özlemlerini o yalnız son duvar resminin yanına bırakarak, yapayalnız ve avare bir halde donmuş ovalarda dolaşmaya başladı.
Eski büyük kılıcını ölümcül ayaza atarak geçip giden günlerin yorgunluğunu unutabileceğine inanıyordu.
Kendini sonsuz bir savaşa atabileceğine, böylece demir ve kanın keskin kokusunda teselli ve haz bulabileceğine...
Ancak savaşçı, o dağ ülkesinin büyük salonundan ayrıldıktan sonraki ilk ay batışında kendi umutsuzluğunun boş yalanını terk etti.

Kısacık bir şaşkınlık ve akılsızlık anıydı. Saf bir içgüdüyle saldırı altındaki genç kızı kurtarmak istedi sadece.
Gümüş saçlarla ay gibi parlak bir yüzü, buz ve karların altında bir daha asla görmemeyi diledi.
Savaşçı yeminini çoktan bozduğuna inanan ve sırf oyalanmak amacıyla çatışmada kanını dökmeyi arzulayan bir adamdı bu.
Henüz kızıla bulanmamış kozmik gümüş mızrağını tüm gücüyle canavarlardan oluşan kara dalgaya fırlattı.

Ardından gelen alimler ve ozanlar, nesiller boyu bu vuruşu "keder" duygusu ile özdeşleştirdi.
Kadim şarkılar, donmuş ovalarda dolaşan ve barış dolu bir diyara felaket getiren bir yabancıdan bahseder.
Sırf çatışmanın verdiği haz uğruna, rüzgarın ve karın içinden soğuk kılıcının kozmik gümüş ucunu geçirip karla kaplı dağları tuzla buz eden adamın şarkısını söylerler.
Ve bununla refah içindeki üç krallığı yerle bir ettiğini, geniş toprakları tam bir viraneye çevirdiğini ve sayısız insanı çorak topraklarda dolaşmaya terk ettiğini.
O tek darbenin yol açtığı felaketin yasını tutan masumların feryatları her yerde duyulabiliyordu.

Fakat şarkı, sadece bir şarkıdan ibarettir. Etrafındaki kan gölü bir efsaneye bile dönüşemeden,
yabancı, harabelerin arasında sersemlemiş bir halde durdu, rüzgar ve karın bölük pörçük görüntülerinden başka hiçbir şey görmüyordu.
Hedefinden sapan mızrağı yeryüzünü ayakta tutan taşı delmişti
ve korumak istediği genç kız da karanlığın tüten bulutu içinde can vermişti.
Harap olan diyardan sağ kalanlar, Imunlaukr adlı adamı yok olan halklarının baş düşmanı olarak gördü
ve onu durmaksızın avladılar.

Tanrıları çatışma ve kan ezgileriyle eğlendirmek için yanıp tutuştuğunu iddia eden savaşçı için,
umutsuzluğa gömülen ancak kaderini kabullenmeyi reddedip kurtuluş arayan, yine de sonunda daha da fazla keder ve acıya neden olan savaşçı...
Kurtuluşu arzulamaktan nihayet vazgeçtiği ve savaşçılığa sonsuza dek sırt çevirdiği an işte bu andı.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Weapon13517_TR.txt
JSON Pointer
/
Felaket ve Pişmanlık
Felaket ve Pişmanlık

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1030798783

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1696
id
193517
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  293517
]