Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Gereği Düşünüldü

world_document192512

Localized evidence

Text fields

2 fields

"Beni iyi dinle sevgili Leticia. Randolph Hanedanı'nın en büyük kızı olduğunu unutma."
"Biz soylular oturduğumuzda devlete yön veririz."
"Düştüğümüzde ise sayısız evi ve vatandaşı da kendimizle beraber bir enkaza sürükleriz."
"O yüzden beni iyi dinle sevgili Leticia."
"Asil tavrını ve saf görünüşünü her daim korumalısın. Öfkeni, hüznünü veya neşeni hemen dışa vurma."
"Ailemizin adı, sıradan bir vatandaşı refaha da götürebilir Cendre Nehri'ne de."

Babası böyle dese de genç kadın, bir soyludan önce genç bir kadındı.
Elleri toprağa yahut makina yağına bağlı olmayan kişinin kalbi "macera" arayışındadır.
Genç kadın da babasından, ağabeyinden ve hizmetçilerinden gizli bir şekilde kılık değiştirir ve ne güneş ne yağmur gören yer altı şehrine inerdi.
Kendi kaderleri hakkında söz sahibi olmayan sıradan halkın yaşantılarını görmek istiyordu yalnızca.
Parsifal'ın büyüsünden bile daha ilginç olabilirdi bu! Genç kadının gizli heyecanı böyle diyordu.
Fakat macera, beklediğinden çok daha farklı çıktı. Başkaları tarafından planlanmamış bir şeydi bu,
dolayısıyla gerek akranlarına gerek buluştuğu aristokrat arkadaşlarına anlatamadığı bir öyküye dönüştü zamanla.
Görülmeyen tehlikeler tıpkı bir müzik, yalan veya zehirli şarap gibi ortaya çıkıp keskin kenarlarını gösterdiğinde ise...

"Merhaba. Siz kimin kızısınız acaba genç hanım, Cendre Nehri'nde ne işiniz ola?"
Dehşete düşüren ve giderek yaklaşan gölgeleri mülayim ve tanıdık bir ışık uzaklaştırmıştı.
"Siz..."
Adı dilinin ucundaydı, fakat nihayetinde dudaklarından adamın adı değil, kılık değiştirdiğini nasıl anladığı sorusu döküldü.
"Öncelikle berbat bir yalancı olduğunuzu söylemeliyim. Bunu sorarak buralara yabancı olduğunuzu kabul etmiş olmadınız mı?"
"... Ayrıca sevgili hanımefendi, kıyafetinizde ne toz ne makina yağı var, ne de kan izi..."
"Bir de yürüyüşünüze bakılırsa pek sık pantolon giymediğiniz anlaşılıyor."

Reed'in Cendre Nehri'nde nasıl özgürce dolaşabildiğini sorduğunda ise genç adam şöyle yanıtladı:
"Umarım saygıdeğer babanızın, ağabeyinizin ve hizmetçilerinizin burada olup bitenlerden haberdar olmaması gerektiği konusunda hemfikirsinizdir."
"Patronun dediği gibi, 'Bırakın güneşin aydınlattığı şeyler onlara kalsın, Cendre Nehri bize ait olsun.'"
"Sevgili Leticia, lütfen bir defalığına da olsa Randolph Hanedanı'nın en büyük kızı olduğunu unut."
"Sıradan bir kişi olarak gel benimle, toz zerresi bile kaçmamış gözlerinle kendin gör."
"Tıpkı senin gibi damarlarında kızıl kan akan, tutkuya kapılan ve seven yoldaşlarının yaşadığı dünyayı gör."
Tabii bu, genç kadının beklediğinden çok daha farklı bir maceraydı, fakat yine de
aristokrat arkadaşlarıyla, akranlarıyla veya hizmetçileriyle görüşüp sohbet ettiğinde onlara anlatamayacağı pek çok şey yaşadı...

"Leticia, seviyorum senin o asil ruhunu."
"Baltalarımız savrulmayacak artık ağaçlara doğru."
"Olur da bir gün bu dünyanın görkemine kapılıp gidersem..."
"Sen belirleyeceksin kaderimin izleyeceği yolu..."

...
Yıllar sonra babasıyla tekrar karşılaştığında gülün adını çoktan almış,
eskiden giydirildiği şatafatlı elbiselere yabancı kalmış, elinde tuttuğu baltanın ağırlığına alışmıştı.
Yine de ağırbaşlı ve yiğit bir adam olarak hatırladığı babasının narin ve bir o kadar da yaşlı bir adama dönüştüğünü kabullenmekte zorluk yaşamıştı.

"Sevgili babacığım, sevdiceğime bir söz verdim, sevdiklerime de bir yemin ettim."
"Hâlâ hayattayım, soyumuz tükenmiş değil."
"Randolph adının benim yüzümden lekelenmesine de henüz izin vermiş değilim."

"Benim sevgili Leticia'm. Senin adına her gün bir mum yakıyorum."
"Aile adımızdan vazgeçmek istesen dahi ben senin babanım, sen de benim kızımsın."
"Bu anlamsız oyunlar son buldu artık. Lütfen, evine dön."
"Çocuğun masum. Saçma sapan bir inattan dolayı sizi terk edecek değilim."
"Kocana gelirsek... Onu da Randolph büyüsüyle halledebilirim herhalde..."

...
Ancak genç kadın nihayet rüyalarında hatırladı. "O an gemilerden üzerimize yağan top ateşi sarsamamıştı bizi."
"Avcıların sızdığı gizli yolları hiçbir yabancı bilmemeliydi."
"Beni iyi dinle sevgili Leticia. Randolph Hanedanı'nın en büyük kızı olduğunu unutma."
"Biz soylular oturduğumuzda devlete yön veririz."
"Düştüğümüzde ise sayısız evi ve vatandaşı da kendimizle beraber bir enkaza sürükleriz."
"O yüzden beni iyi dinle sevgili Leticia."
"Asil tavrını ve saf görünüşünü her daim korumalısın. Öfkeni, hüznünü veya neşeni hemen dışa vurma."
"Ailemizin adı, sıradan bir vatandaşı refaha da götürebilir Cendre Nehri'ne de."

Babası böyle dese de genç kadın, bir soyludan önce genç bir kadındı.
Elleri toprağa yahut makina yağına bağlı olmayan kişinin kalbi "macera" arayışındadır.
Genç kadın da babasından, ağabeyinden ve hizmetçilerinden gizli bir şekilde kılık değiştirir ve ne güneş ne yağmur gören yer altı şehrine inerdi.
Kendi kaderleri hakkında söz sahibi olmayan sıradan halkın yaşantılarını görmek istiyordu yalnızca.
Parsifal'ın büyüsünden bile daha ilginç olabilirdi bu! Genç kadının gizli heyecanı böyle diyordu.
Fakat macera, beklediğinden çok daha farklı çıktı. Başkaları tarafından planlanmamış bir şeydi bu,
dolayısıyla gerek akranlarına gerek buluştuğu aristokrat arkadaşlarına anlatamadığı bir öyküye dönüştü zamanla.
Görülmeyen tehlikeler tıpkı bir müzik, yalan veya zehirli şarap gibi ortaya çıkıp keskin kenarlarını gösterdiğinde ise...

"Merhaba. Siz kimin kızısınız acaba genç hanım, Cendre Nehri'nde ne işiniz ola?"
Dehşete düşüren ve giderek yaklaşan gölgeleri mülayim ve tanıdık bir ışık uzaklaştırmıştı.
"Siz..."
Adı dilinin ucundaydı, fakat nihayetinde dudaklarından adamın adı değil, kılık değiştirdiğini nasıl anladığı sorusu döküldü.
"Öncelikle berbat bir yalancı olduğunuzu söylemeliyim. Bunu sorarak buralara yabancı olduğunuzu kabul etmiş olmadınız mı?"
"... Ayrıca sevgili hanımefendi, kıyafetinizde ne toz ne makina yağı var, ne de kan izi..."
"Bir de yürüyüşünüze bakılırsa pek sık pantolon giymediğiniz anlaşılıyor."

Reed'in Cendre Nehri'nde nasıl özgürce dolaşabildiğini sorduğunda ise genç adam şöyle yanıtladı:
"Umarım saygıdeğer babanızın, ağabeyinizin ve hizmetçilerinizin burada olup bitenlerden haberdar olmaması gerektiği konusunda hemfikirsinizdir."
"Patronun dediği gibi, 'Bırakın güneşin aydınlattığı şeyler onlara kalsın, Cendre Nehri bize ait olsun.'"
"Sevgili Leticia, lütfen bir defalığına da olsa Randolph Hanedanı'nın en büyük kızı olduğunu unut."
"Sıradan bir kişi olarak gel benimle, toz zerresi bile kaçmamış gözlerinle kendin gör."
"Tıpkı senin gibi damarlarında kızıl kan akan, tutkuya kapılan ve seven yoldaşlarının yaşadığı dünyayı gör."
Tabii bu, genç kadının beklediğinden çok daha farklı bir maceraydı, fakat yine de
aristokrat arkadaşlarıyla, akranlarıyla veya hizmetçileriyle görüşüp sohbet ettiğinde onlara anlatamayacağı pek çok şey yaşadı...

"Leticia, seviyorum senin o asil ruhunu."
"Baltalarımız savrulmayacak artık ağaçlara doğru."
"Olur da bir gün bu dünyanın görkemine kapılıp gidersem..."
"Sen belirleyeceksin kaderimin izleyeceği yolu..."

...
Yıllar sonra babasıyla tekrar karşılaştığında gülün adını çoktan almış,
eskiden giydirildiği şatafatlı elbiselere yabancı kalmış, elinde tuttuğu baltanın ağırlığına alışmıştı.
Yine de ağırbaşlı ve yiğit bir adam olarak hatırladığı babasının narin ve bir o kadar da yaşlı bir adama dönüştüğünü kabullenmekte zorluk yaşamıştı.

"Sevgili babacığım, sevdiceğime bir söz verdim, sevdiklerime de bir yemin ettim."
"Hâlâ hayattayım, soyumuz tükenmiş değil."
"Randolph adının benim yüzümden lekelenmesine de henüz izin vermiş değilim."

"Benim sevgili Leticia'm. Senin adına her gün bir mum yakıyorum."
"Aile adımızdan vazgeçmek istesen dahi ben senin babanım, sen de benim kızımsın."
"Bu anlamsız oyunlar son buldu artık. Lütfen, evine dön."
"Çocuğun masum. Saçma sapan bir inattan dolayı sizi terk edecek değilim."
"Kocana gelirsek... Onu da Randolph büyüsüyle halledebilirim herhalde..."

...
Ancak genç kadın nihayet rüyalarında hatırladı. "O an gemilerden üzerimize yağan top ateşi sarsamamıştı bizi."
"Avcıların sızdığı gizli yolları hiçbir yabancı bilmemeliydi."

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Weapon12512_TR.txt
JSON Pointer
/
Gereği Düşünüldü
Gereği Düşünüldü

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/3740381383

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1648
id
192512
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  292512
]