ContentReadable 285463
Tahtta oturan heybetli adamın, doğduğu günü kutlamak için verdiği bir hediyeydi.
Hükümdarlığı uzun çağlara yayılan buz ve ayazın efendisi için insan ömrü, göz açıp kapayıncaya dek geçip giden bir hadisedir.
Gölgeler diyarında dolaştığı zamanı hâlâ hatırlıyordu.
Yıkılan altın sarısı memleketinin orada olduğunu hatırladı. Adeta hiç tanışmadığı annesi gibi.
Orada, Hyperborealıların en derinlere gömülmüş sırlarını keşfetti.
Ve kendisi hakkında binlerce yıldır ısrarla aradığı cevapları buldu.
Fakat öğrendiği hiçbir şey onu sonsuz acı ve şüpheden kurtarmaya yetmedi.
Çoğu zaman bilgelik, lanetin kılık değiştirmiş halinden başka bir şey değildi zira.
Daha sonraları sayısız kez gölgeler içindeki harabelerde yürüdü ve gerçekten de böyle bir yükü omuzlaması gerekip gerekmediğini düşündü...
Çünkü bu devirde, taşımak zorunda bırakıldığı sorumlulukları ve yükleri ondan talep edecek kimse kalmamıştı.
Ta ki bir gün, çok eski hayatta kalma cihazlarıyla dolu yıkık bir yapının yanından geçene dek.
Göklerin kılıcı üzerlerinde sallanırken, bunun kadimlerin gelecekte varlıklarını sürdürebilmek için gösterdiği çaba olabileceğini düşündü.
Geçmişte de böyle cihazlar görmüştü.
Fakat o zamanlar rastladıkları ya bozuktu ya da çalışmıyordu.
Bu seferki farklıydı. Kararmış cihazlardan biri, sanki bir şey hissetmiş gibi aniden canlandı.
Sıradan bir hesaplamada, rastgele beliren bir sayı gibiydi. Birden haddinden çok daha büyük bir hayata bürünen küçük, normalde önemsiz bir sinyal.
Cihazın hassas kapağını, sanki bir hazine sandığını açıyormuş gibi açtı.
Ve içeride, bilinci kapalı ancak hâlâ hayatta olan...
... Gümüş saçlı bir bebek buldu.
"Hediye için teşekkür ederim" dedi genç kadın, dik oturup kulağında açılan yeni deliğe dokunurken. Kulak memeleri hâlâ biraz acıyordu.
Kuzeyin kralı şimdiki ana geri döndü. Artık büyüyen genç kadın teşekkür ederken bir yandan onu nazikçe yokladı.
"Karşılığında sana ne verebilirim?" diye sordu.
Aslında cevap gerektirmeyen bir soruydu. Ama birdenbire...
Çok eskiden kalan bir hüznün, zihnini kırağı gibi sardığını hissetti.
Sonunda pes etti ve genç kıza bir zamanlar gördüğü, belki de haddinden fazla uzun bir zamandır taşıdığı hayalden bahsetti...
Tahtta oturan heybetli adamın, doğduğu günü kutlamak için verdiği bir hediyeydi. Hükümdarlığı uzun çağlara yayılan buz ve ayazın efendisi için insan ömrü, göz açıp kapayıncaya dek geçip giden bir hadisedir. Gölgeler diyarında dolaştığı zamanı hâlâ hatırlıyordu. Yıkılan altın sarısı memleketinin orada olduğunu hatırladı. Adeta hiç tanışmadığı annesi gibi. Orada, Hyperborealıların en derinlere gömülmüş sırlarını keşfetti. Ve kendisi hakkında binlerce yıldır ısrarla aradığı cevapları buldu. Fakat öğrendiği hiçbir şey onu sonsuz acı ve şüpheden kurtarmaya yetmedi. Çoğu zaman bilgelik, lanetin kılık değiştirmiş halinden başka bir şey değildi zira. Daha sonraları sayısız kez gölgeler içindeki harabelerde yürüdü ve gerçekten de böyle bir yükü omuzlaması gerekip gerekmediğini düşündü... Çünkü bu devirde, taşımak zorunda bırakıldığı sorumlulukları ve yükleri ondan talep edecek kimse kalmamıştı. Ta ki bir gün, çok eski hayatta kalma cihazlarıyla dolu yıkık bir yapının yanından geçene dek. Göklerin kılıcı üzerlerinde sallanırken, bunun kadimlerin gelecekte varlıklarını sürdürebilmek için gösterdiği çaba olabileceğini düşündü. Geçmişte de böyle cihazlar görmüştü. Fakat o zamanlar rastladıkları ya bozuktu ya da çalışmıyordu. Bu seferki farklıydı. Kararmış cihazlardan biri, sanki bir şey hissetmiş gibi aniden canlandı. Sıradan bir hesaplamada, rastgele beliren bir sayı gibiydi. Birden haddinden çok daha büyük bir hayata bürünen küçük, normalde önemsiz bir sinyal. Cihazın hassas kapağını, sanki bir hazine sandığını açıyormuş gibi açtı. Ve içeride, bilinci kapalı ancak hâlâ hayatta olan... ... Gümüş saçlı bir bebek buldu. "Hediye için teşekkür ederim" dedi genç kadın, dik oturup kulağında açılan yeni deliğe dokunurken. Kulak memeleri hâlâ biraz acıyordu. Kuzeyin kralı şimdiki ana geri döndü. Artık büyüyen genç kadın teşekkür ederken bir yandan onu nazikçe yokladı. "Karşılığında sana ne verebilirim?" diye sordu. Aslında cevap gerektirmeyen bir soruydu. Ama birdenbire... Çok eskiden kalan bir hüznün, zihnini kırağı gibi sardığını hissetti. Sonunda pes etti ve genç kıza bir zamanlar gördüğü, belki de haddinden fazla uzun bir zamandır taşıdığı hayalden bahsetti...
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15046_3_TR.txt- JSON Pointer
/
