Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Equip

World Documents

Aşk ve Ağıt Baladı

world_document185443

Localized evidence

Text fields

2 fields

Altın kadehlerde kan kırmızısı şarap parıldıyor, su rengi yeşim ise solgun örgüleri süslüyordu.
Çıplak ayaklar artık gümüş kar tanelerine basmıyor; yalnızca gümüş parçaları kar gibi ayaklarının etrafına dökülüyordu.
Yükselen kulenin gölgesinin altında, aldatıcı bir büyünün hapishanesinin ortasında, avcı kadın bir tiran tarafından sevildiğine inanıyordu.
Ona saf altından mekanik bir öten kuş sunan ve karşılığında yalnızca canını bağışlamasını dileyen gezgin bir zanaatkar vardı.
Böyle bir oyuncağın bir daha başkasının keyfi için yapılmaması adına, kralının soğuk ve keskin rüzgarıyla zanaatkarın iki eli de kesilmişti.

Kadim cehalete batmış olan soy, gazap rüzgarına boyun eğip onu bir kurban gibi kulenin kralına sunduğunda,
Bir zamanlar solgun dallarda baykuşlarla tünemiş ve ovalarda şahinlerle dans etmiş olan avcı,
Herkesin korktuğu Rüzgarın Efendisi'nin, yaydaki ustalığından ötürü onu gözde danışmanlık makamına yükselteceğini bilmiyordu.
Kralıyla tanışmadan önce ne sevginin şefkatini ne de nefretin yakıcı sızısını bilirdi.
Kralıyla tanışmadan önce, ovalarda gezinen avcının yüreğini hiçbir insan kalbi titretmemişti.

Eğer nezaket ve özgürlük hayalleriyle doğanlar varsa, şarkılarıyla rüzgarın ördüğü viranelik duvarını yarmaya hasret duyanlar varsa,
Ve tanrılar bile kendi sanrılarına ve kibirlerine kapılıp sonsuzluk denen çorak rüyada boğulmaya mahkumsa,
Bir de doğuştan eksik olanlar vardır ki, içi boş kalplerini yalnızca körü körüne bir adanmışlıkla doldurabilirler.

"Sevgili efendim... Sizden başka hiç kimse bana tatlı rüyalar göstermedi."
"Ne dalgaların kumlara busesi ne de ormanın yemyeşil toprağı kucaklayışı."

Hırçın rüzgar, korkak karıncaların ızdırabını asla yansıtmadı,
Ve gözleri Tanrı Kral'ın yalnız silüetinden başkasını görmüyordu.
Ona sevginin anlamını öğreten efendisi ve kurtarıcısı için,
O korku ve nefret dolu gözlerin sönmesi yerindeydi.

Ancak...

Kralına sunduğu zaferlerin bir önemi yoktu,
Kralının zindanlarında kaç boğazı delip geçtiğinin,
Başkaldıran kaç köyün harabeye döndüğünün,
Kaç kez kulağına usulca fısıltılar çalındığının...
Kulenin tepesindeki tahtına oturmuş, hırçın rüzgarın taçlandırdığı kral,
Tebaasının her birini hor gören, ezen ve şımartan,
Bahsettiği sevgiyi avcı kadına hiç yağdırmadı.
Sıradan halka verdiği sevgide asla cimrilik yapmadı,
Ölümlü bedeni parçalayabilecek o şiddetli rüzgar.

Kör sadakatinden uyandığında, içtenlikle konuşan tek kişinin kendisi olduğunu fark etti.
İlk buluşmadan ve arada geçen tüm günlerden beri,
Avcı kadının sureti, kralın gözlerinin derinliklerinde asla yansımadı.

Evet, evet, rüzgarın peçesi ve nazik fısıltıların altında sunulan danslar bile ona kralın bir anlık bakışını kazandıramadıysa,
Eğer tüm o kanlı zaferlerin ve katliamın zevki bile kralın yalnız ve yalnız kendisine bakmasını sağlayamadıysa...

O halde bakışları, avcı kadının suretinin dağlandığı o anda sonsuza dek takılı kalsın.
Kralın sevgisine karşılık vermeye layık yegane hazine buydu, bunu kavrayabiliyordu avcı kadın.
Kralın gösterdiği her şeyin içinde yalnızca bu gerçekten de sevgi olarak adlandırılabilirdi.
Çünkü kral sevgiden bahsederken ona yalnızca jilet gibi keskin rüzgarlar eşlik ederdi.

"Sevgili efendim... Kalbim senden başkasını sevmeyecek."
"Sana yalvarıyorum, ne olur benden başkasına bakma."

Sevgiden bihaber bir fani, sevgiyi asla bilemeyecek bir tanrıya böyle dedi.
Birbirlerini parçaladıkları o anda bile, aslında ikisi de karşısındakinin kalbini tanımamıştı.
Altın kadehlerde kan kırmızısı şarap parıldıyor, su rengi yeşim ise solgun örgüleri süslüyordu.
Çıplak ayaklar artık gümüş kar tanelerine basmıyor; yalnızca gümüş parçaları kar gibi ayaklarının etrafına dökülüyordu.
Yükselen kulenin gölgesinin altında, aldatıcı bir büyünün hapishanesinin ortasında, avcı kadın bir tiran tarafından sevildiğine inanıyordu.
Ona saf altından mekanik bir öten kuş sunan ve karşılığında yalnızca canını bağışlamasını dileyen gezgin bir zanaatkar vardı.
Böyle bir oyuncağın bir daha başkasının keyfi için yapılmaması adına, kralının soğuk ve keskin rüzgarıyla zanaatkarın iki eli de kesilmişti.

Kadim cehalete batmış olan soy, gazap rüzgarına boyun eğip onu bir kurban gibi kulenin kralına sunduğunda,
Bir zamanlar solgun dallarda baykuşlarla tünemiş ve ovalarda şahinlerle dans etmiş olan avcı,
Herkesin korktuğu Rüzgarın Efendisi'nin, yaydaki ustalığından ötürü onu gözde danışmanlık makamına yükselteceğini bilmiyordu.
Kralıyla tanışmadan önce ne sevginin şefkatini ne de nefretin yakıcı sızısını bilirdi.
Kralıyla tanışmadan önce, ovalarda gezinen avcının yüreğini hiçbir insan kalbi titretmemişti.

Eğer nezaket ve özgürlük hayalleriyle doğanlar varsa, şarkılarıyla rüzgarın ördüğü viranelik duvarını yarmaya hasret duyanlar varsa,
Ve tanrılar bile kendi sanrılarına ve kibirlerine kapılıp sonsuzluk denen çorak rüyada boğulmaya mahkumsa,
Bir de doğuştan eksik olanlar vardır ki, içi boş kalplerini yalnızca körü körüne bir adanmışlıkla doldurabilirler.

"Sevgili efendim... Sizden başka hiç kimse bana tatlı rüyalar göstermedi."
"Ne dalgaların kumlara busesi ne de ormanın yemyeşil toprağı kucaklayışı."

Hırçın rüzgar, korkak karıncaların ızdırabını asla yansıtmadı,
Ve gözleri Tanrı Kral'ın yalnız silüetinden başkasını görmüyordu.
Ona sevginin anlamını öğreten efendisi ve kurtarıcısı için,
O korku ve nefret dolu gözlerin sönmesi yerindeydi.

Ancak...

Kralına sunduğu zaferlerin bir önemi yoktu,
Kralının zindanlarında kaç boğazı delip geçtiğinin,
Başkaldıran kaç köyün harabeye döndüğünün,
Kaç kez kulağına usulca fısıltılar çalındığının...
Kulenin tepesindeki tahtına oturmuş, hırçın rüzgarın taçlandırdığı kral,
Tebaasının her birini hor gören, ezen ve şımartan,
Bahsettiği sevgiyi avcı kadına hiç yağdırmadı.
Sıradan halka verdiği sevgide asla cimrilik yapmadı,
Ölümlü bedeni parçalayabilecek o şiddetli rüzgar.

Kör sadakatinden uyandığında, içtenlikle konuşan tek kişinin kendisi olduğunu fark etti.
İlk buluşmadan ve arada geçen tüm günlerden beri,
Avcı kadının sureti, kralın gözlerinin derinliklerinde asla yansımadı.

Evet, evet, rüzgarın peçesi ve nazik fısıltıların altında sunulan danslar bile ona kralın bir anlık bakışını kazandıramadıysa,
Eğer tüm o kanlı zaferlerin ve katliamın zevki bile kralın yalnız ve yalnız kendisine bakmasını sağlayamadıysa...

O halde bakışları, avcı kadının suretinin dağlandığı o anda sonsuza dek takılı kalsın.
Kralın sevgisine karşılık vermeye layık yegane hazine buydu, bunu kavrayabiliyordu avcı kadın.
Kralın gösterdiği her şeyin içinde yalnızca bu gerçekten de sevgi olarak adlandırılabilirdi.
Çünkü kral sevgiden bahsederken ona yalnızca jilet gibi keskin rüzgarlar eşlik ederdi.

"Sevgili efendim... Kalbim senden başkasını sevmeyecek."
"Sana yalvarıyorum, ne olur benden başkasına bakma."

Sevgiden bihaber bir fani, sevgiyi asla bilemeyecek bir tanrıya böyle dedi.
Birbirlerini parçaladıkları o anda bile, aslında ikisi de karşısındakinin kalbini tanımamıştı.

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Relic15044_3_TR.txt
JSON Pointer
/
Aşk ve Ağıt Baladı
Aşk ve Ağıt Baladı

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1308775735

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Equip
Category iconpreviewPath44 × 59 · 2 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_EquipResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1520
id
185443
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Equip
questIDList
[
  285443
]