ContentReadable 285442
Solgun şafağın soğuk geceyi henüz delip geçmediği, eski ve çorak bir çağdı.
Demir zırhlı savaşçı, açık gökyüzünü hiç görmemişti. Keskin rüzgarlar yukarıdaki donmuş gökleri uzakta tutuyordu.
Savaşçılar emirlerine itaat etmeliydi. Karanlık sokaklarda gizlenen asileri, o yüksek kuleyi sarsmaya cüret edenleri daha beşikteyken boğmalılardı.
Ancak savaşçı, o genç ozanın lirinin tellerinden dökülen şarkılarla kılıcını ve hançerini bir kenara bıraktı.
Ne ihanetin dillerine kandı ne de yanılsamanın vaatlerine kapıldı.
Savaşçı yalnızca, her canlının kanına yazılmış bir açlık olan kafesteki kuşun gökyüzü hasretine boyun eğdi.
İster acı rüzgarların eğdiği ve çocuğun yanına sokulan yoksullar olsunlar,
İster solgun ovalarda gezinen, binlerce rüzgara ve çiçeğe seslenen genç kız;
İster çocuğun müziğiyle kalbi heyecanlanan küçük bir rüzgar perisi olsun,
İster en az boyun eğdirmeleri söylenenler kadar aç kalmış askerler;
İster gözlerinden mahrum kalmış yaşlı ozanlar olsun, ister elleri kesilmiş gezgin zanaatkarlar,
İster adları vahşi rüzgarların uğultusunda kaybolmuş, hasta ve acı çeken sayısız ruh;
Hepsi sabah esintisi kadar nazik, soğuk gecelere sızan şafak ışığı kadar sıcak o şarkıya dalmış,
Hepsi bir olup gözlerini kaldırır ve hâlâ çok yukarılarda olan gökyüzüne bakarlardı.
Tanrı Kral'ın en gözde sırdaşı olan suskun, demir gibi soğuk o avcı; dili sert ama kalbi temiz o kadın bile...
Şüphesiz, o güzel elleri masumların kanına yalnızca eski efendisinin zoruyla bulanmıştı.
Zira başka nasıl birkaç tatlı söz onu zalimden ayırıp o zalime karşı duranların yoluna sokabilirdi ki?
Doğası gereği pek konuşkan olmasa da o da yoldaşları gibi daha nazik bir şafağın gelmesini özlemiş olmalı...
Ve böylece sessiz savaşçı, hem görevini hem de adını bir kenara atarak gölgelerin içinden tuzağını ördü,
Sabahın şarkısını söyleyen çocuk için uzun geceye dağılmış rüzgarları topladı, ta ki sonunda yükselip görkemli fırtına duvarına karşı esene dek.
"Bırak isimsiz çiçekler gözyaşlarını bir öpücükle silsin, yarının getireceği ayrılık için kederlenme."
"Şafağın nefesi adımı silene ve senin için gerçek ışığı ortaya çıkarana dek."
Solgun şafağın soğuk geceyi henüz delip geçmediği, eski ve çorak bir çağdı. Demir zırhlı savaşçı, açık gökyüzünü hiç görmemişti. Keskin rüzgarlar yukarıdaki donmuş gökleri uzakta tutuyordu. Savaşçılar emirlerine itaat etmeliydi. Karanlık sokaklarda gizlenen asileri, o yüksek kuleyi sarsmaya cüret edenleri daha beşikteyken boğmalılardı. Ancak savaşçı, o genç ozanın lirinin tellerinden dökülen şarkılarla kılıcını ve hançerini bir kenara bıraktı. Ne ihanetin dillerine kandı ne de yanılsamanın vaatlerine kapıldı. Savaşçı yalnızca, her canlının kanına yazılmış bir açlık olan kafesteki kuşun gökyüzü hasretine boyun eğdi. İster acı rüzgarların eğdiği ve çocuğun yanına sokulan yoksullar olsunlar, İster solgun ovalarda gezinen, binlerce rüzgara ve çiçeğe seslenen genç kız; İster çocuğun müziğiyle kalbi heyecanlanan küçük bir rüzgar perisi olsun, İster en az boyun eğdirmeleri söylenenler kadar aç kalmış askerler; İster gözlerinden mahrum kalmış yaşlı ozanlar olsun, ister elleri kesilmiş gezgin zanaatkarlar, İster adları vahşi rüzgarların uğultusunda kaybolmuş, hasta ve acı çeken sayısız ruh; Hepsi sabah esintisi kadar nazik, soğuk gecelere sızan şafak ışığı kadar sıcak o şarkıya dalmış, Hepsi bir olup gözlerini kaldırır ve hâlâ çok yukarılarda olan gökyüzüne bakarlardı. Tanrı Kral'ın en gözde sırdaşı olan suskun, demir gibi soğuk o avcı; dili sert ama kalbi temiz o kadın bile... Şüphesiz, o güzel elleri masumların kanına yalnızca eski efendisinin zoruyla bulanmıştı. Zira başka nasıl birkaç tatlı söz onu zalimden ayırıp o zalime karşı duranların yoluna sokabilirdi ki? Doğası gereği pek konuşkan olmasa da o da yoldaşları gibi daha nazik bir şafağın gelmesini özlemiş olmalı... Ve böylece sessiz savaşçı, hem görevini hem de adını bir kenara atarak gölgelerin içinden tuzağını ördü, Sabahın şarkısını söyleyen çocuk için uzun geceye dağılmış rüzgarları topladı, ta ki sonunda yükselip görkemli fırtına duvarına karşı esene dek. "Bırak isimsiz çiçekler gözyaşlarını bir öpücükle silsin, yarının getireceği ayrılık için kederlenme." "Şafağın nefesi adımı silene ve senin için gerçek ışığı ortaya çıkarana dek."
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15044_2_TR.txt- JSON Pointer
/
