ContentReadable 285363
Bir zamanlar birisi onun arzusunu yerine getirmiş ve kadim krallık yıkıldıktan sonra uzun süredir kullanılmayan tüy aksesuarlarını yeniden yapmayı kabul etmişti.
Böylece uzun zaman önce saygısını kazanmış olan kişiye de aynı sözü verdi. Zamanı geldiğinde, karşılığında ona turkuaz bir taç verecekti.
Siyah canavarın kasap bıçağının altında acı içinde kıvranan cesedi gördükten sonra,
kendi elleriyle işleyip süslediği tacın, taç giyme törenine asla katılamayacak olan efendisini bekleyeceğini anladı.
Yıllar sonra, madenlerin o yaşlı sahibesinin tuhaf tercihleri altı kabile arasında yayıldı.
Rivayete göre yaşlı kadın her türden lüks mücevhere bayılıyordu ve bunların çoğu, günümüz zanaatkarlarının yapamadığı türdendi.
Bunlar arasında, belirli bir zanaatkar tarafından imzalanmış bir eser varsa ve biri bunu ona vermek isterse
ne pahasına olursa olsun değerli taşlarla o eseri takas ederdi.
Sahte olsa bile kabul ederdi.
Kabile halkı, ona sahtekarların açgözlülüğünü ödüllendirmemesi gerektiğini söylediğinde
"Ah, böyle sahtekarlıklar onun namını lekelemeye yetmeyeceği için yapıyorum bunu!" diye yanıtlardı.
Ayrıca, her ne kadar bundan bahsetmese de, bu tür eylemlerin o düzenbazların yanlarına kar kalmasına asla izin vermezdi.
Kendilerini cesurca feda eden arkadaşlarının aksine onun hayatı çok uzun görünüyordu. Bu yüzden de
kalan zamanını, özlediği kahramanların geride bıraktıklarını toplamak için kullandı.
Sevdiği kızıl gözlü genç, görevini tamamladıktan sonra kutsal alevlere geri dönmüş ve ardında yalnızca hoş bir parıltı bırakmıştı.
Sessiz kahraman, hükümdarın alevlerine düştüğünde, onun için en büyük ödül diğer gözüne yansıyan yeni dünya olmuştu.
Kahraman ikizlerden birinin bir zamanlar çenesi hiç durmazdı, ancak kardeşinin düşmanlarının elinde öldüğüne tanık olduktan sonra acı dolu feryatları boğazını düğümledi.
"Atawallpa da benden önce öldü... En zayıf olan ben olmama rağmen, en uzun süre yaşayanın da yine ben olacağım kimin aklına gelirdi?
Kabilelerin bilgeleri sık sık, rüzgarların ve dalgaların savurduğu kişilerin sakin bir yaşamdan yorulacaklarını söylerler ve bu tarife ben de uyuyorum.
Burada olmadığınız yıllar... Gerçekten çok sıkıcı geçti."
Ancak uzun süre önce aramızdan ayrılan dostlarla yeniden bir araya geleceğimiz ve uzun süredir beklenen öngörünün gerçekleşeceği zaman mutlaka gelecek.
Zanaatkarın yaptığı mücevherlerden gerçek olanları seçti. Sahtelerine kıyasla sayılarının çok az olduğunu fark etti
ve onun adını taşıyan o şeylerle birlikte, bir daha dönmemek üzere karanlık geceye doğru yürüdü.
Efsaneye göre, ertesi gün insanlar onun turkuaz tacı yerleştirdiği ağacın altında durdular
ve onun son emirlerini yerine getireceklerine dair yemin ederek, kendisiyle birlikte götürdüğü usta zanaatkarın adını tarihten sildiler.
Bir zamanlar birisi onun arzusunu yerine getirmiş ve kadim krallık yıkıldıktan sonra uzun süredir kullanılmayan tüy aksesuarlarını yeniden yapmayı kabul etmişti. Böylece uzun zaman önce saygısını kazanmış olan kişiye de aynı sözü verdi. Zamanı geldiğinde, karşılığında ona turkuaz bir taç verecekti. Siyah canavarın kasap bıçağının altında acı içinde kıvranan cesedi gördükten sonra, kendi elleriyle işleyip süslediği tacın, taç giyme törenine asla katılamayacak olan efendisini bekleyeceğini anladı. Yıllar sonra, madenlerin o yaşlı sahibesinin tuhaf tercihleri altı kabile arasında yayıldı. Rivayete göre yaşlı kadın her türden lüks mücevhere bayılıyordu ve bunların çoğu, günümüz zanaatkarlarının yapamadığı türdendi. Bunlar arasında, belirli bir zanaatkar tarafından imzalanmış bir eser varsa ve biri bunu ona vermek isterse ne pahasına olursa olsun değerli taşlarla o eseri takas ederdi. Sahte olsa bile kabul ederdi. Kabile halkı, ona sahtekarların açgözlülüğünü ödüllendirmemesi gerektiğini söylediğinde "Ah, böyle sahtekarlıklar onun namını lekelemeye yetmeyeceği için yapıyorum bunu!" diye yanıtlardı. Ayrıca, her ne kadar bundan bahsetmese de, bu tür eylemlerin o düzenbazların yanlarına kar kalmasına asla izin vermezdi. Kendilerini cesurca feda eden arkadaşlarının aksine onun hayatı çok uzun görünüyordu. Bu yüzden de kalan zamanını, özlediği kahramanların geride bıraktıklarını toplamak için kullandı. Sevdiği kızıl gözlü genç, görevini tamamladıktan sonra kutsal alevlere geri dönmüş ve ardında yalnızca hoş bir parıltı bırakmıştı. Sessiz kahraman, hükümdarın alevlerine düştüğünde, onun için en büyük ödül diğer gözüne yansıyan yeni dünya olmuştu. Kahraman ikizlerden birinin bir zamanlar çenesi hiç durmazdı, ancak kardeşinin düşmanlarının elinde öldüğüne tanık olduktan sonra acı dolu feryatları boğazını düğümledi. "Atawallpa da benden önce öldü... En zayıf olan ben olmama rağmen, en uzun süre yaşayanın da yine ben olacağım kimin aklına gelirdi? Kabilelerin bilgeleri sık sık, rüzgarların ve dalgaların savurduğu kişilerin sakin bir yaşamdan yorulacaklarını söylerler ve bu tarife ben de uyuyorum. Burada olmadığınız yıllar... Gerçekten çok sıkıcı geçti." Ancak uzun süre önce aramızdan ayrılan dostlarla yeniden bir araya geleceğimiz ve uzun süredir beklenen öngörünün gerçekleşeceği zaman mutlaka gelecek. Zanaatkarın yaptığı mücevherlerden gerçek olanları seçti. Sahtelerine kıyasla sayılarının çok az olduğunu fark etti ve onun adını taşıyan o şeylerle birlikte, bir daha dönmemek üzere karanlık geceye doğru yürüdü. Efsaneye göre, ertesi gün insanlar onun turkuaz tacı yerleştirdiği ağacın altında durdular ve onun son emirlerini yerine getireceklerine dair yemin ederek, kendisiyle birlikte götürdüğü usta zanaatkarın adını tarihten sildiler.
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15036_3_TR.txt- JSON Pointer
/
