ContentReadable 285313
Bu maske, Fontaine Şehri'nde hizmet ederken yüzü yaralananlara verilen bir maskeydi.
Korkunç bir görüntünün, belki de eski bir askerin ihtişamının ya da utancının yerini alır.
Ancak yüzdeki yaraların üzeri kapatılsa bile kalpteki yaralar asla kapanmaz.
"Eğer geri dönemezsem iki çocuğum sana emanet."
dedi, birlikte büyüdüğü ve Fontaine Şehri'nde hizmet veren arkadaşı.
Artık benimle yan yana savaşmanı istemiyorum, demek istedi
ama bugün, aralarındaki bu sessiz anlaşma yıllarca süren bir boşluktan ibaret kalmıştı.
Konuşmadıkları müddetçe sanki Poisson olayı hiç yaşanmamış gibiydi.
Enstitü bu sefer gerçekten de batabilir ve ben ile müdür olmadan işler hiç de güvende gitmeyecektir.
Bu yüzden, çocukları senin ve Ingold gibi güvenilir kişilere emanet etmek daha iyi olabilir.
Maskenin altındaki sessiz ve çaresiz bakışını gören arkadaşı şöyle dedi:
"Zaferle geri döndüğümde Lasker ve Ingold'u da çağırıp bir toplanalım."
"Bu sefer yemeği ben yapacağım ve size marifetlerimi göstereceğim."
Gözlerindeki şüpheyi görünce sinirli bir şekilde şöyle dedi:
"Hey, kaç yıldır yemek yapmakla uğraşıyorum ve çocuklar buna bayılıyor!"
"Şey, sanırım bu bir vedaydı Guillotin... Benim sevgili Emanuel'im."
"Umarım ki her şey yolundadır, herhangi bir belaya bulaşma sakın."
"Umarım ki o çocuklar Sponsian'ımı mahvetmemişlerdir..."
O, çocuk sevgisi nedir bilmezdi ve hiç kimseyle de bir münasebeti olsun istemezdi.
Çünkü insanlara baktığında gördüğü tek şey onların damarlarında da akan kırmızı kandı.
Ancak eski arkadaşının talebi üzerine bir süreliğine onlara göz kulak olacaktı.
Ancak Basil geri döndüğünde onları hemen geri verecekti...
Bu maske, Fontaine Şehri'nde hizmet ederken yüzü yaralananlara verilen bir maskeydi. Korkunç bir görüntünün, belki de eski bir askerin ihtişamının ya da utancının yerini alır. Ancak yüzdeki yaraların üzeri kapatılsa bile kalpteki yaralar asla kapanmaz. "Eğer geri dönemezsem iki çocuğum sana emanet." dedi, birlikte büyüdüğü ve Fontaine Şehri'nde hizmet veren arkadaşı. Artık benimle yan yana savaşmanı istemiyorum, demek istedi ama bugün, aralarındaki bu sessiz anlaşma yıllarca süren bir boşluktan ibaret kalmıştı. Konuşmadıkları müddetçe sanki Poisson olayı hiç yaşanmamış gibiydi. Enstitü bu sefer gerçekten de batabilir ve ben ile müdür olmadan işler hiç de güvende gitmeyecektir. Bu yüzden, çocukları senin ve Ingold gibi güvenilir kişilere emanet etmek daha iyi olabilir. Maskenin altındaki sessiz ve çaresiz bakışını gören arkadaşı şöyle dedi: "Zaferle geri döndüğümde Lasker ve Ingold'u da çağırıp bir toplanalım." "Bu sefer yemeği ben yapacağım ve size marifetlerimi göstereceğim." Gözlerindeki şüpheyi görünce sinirli bir şekilde şöyle dedi: "Hey, kaç yıldır yemek yapmakla uğraşıyorum ve çocuklar buna bayılıyor!" "Şey, sanırım bu bir vedaydı Guillotin... Benim sevgili Emanuel'im." "Umarım ki her şey yolundadır, herhangi bir belaya bulaşma sakın." "Umarım ki o çocuklar Sponsian'ımı mahvetmemişlerdir..." O, çocuk sevgisi nedir bilmezdi ve hiç kimseyle de bir münasebeti olsun istemezdi. Çünkü insanlara baktığında gördüğü tek şey onların damarlarında da akan kırmızı kandı. Ancak eski arkadaşının talebi üzerine bir süreliğine onlara göz kulak olacaktı. Ancak Basil geri döndüğünde onları hemen geri verecekti...
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15031_3_TR.txt- JSON Pointer
/
