ContentReadable 285311
Bu şarap şişesi bir zamanlar Fontaine Şehri'ne büyük hizmetlerde bulunan birine aitti.
Belirli bazı işleri yapanlar eğer doğuştan acımasız ve gaddar değillerse
içlerindeki iksir olmadan kendilerini sonsuz bir çöküşe doğru giderken bulurlar.
Bu, Fontaine'in huzuru için yapılması gerekenleri yapmak zorunda kalan birine aitti.
Yaralanıp da malulen emekli olduktan yıllar sonra, nihai soruşturması esnasında fark etti ki...
... Tavşan deliğinin ötesinde onu bir harikalar diyarı değil, aksine bir girdap bekliyordu.
...
Anılar, yırtık bir dalış maskesinden çıkan baloncuklar gibi gün yüzüne çıktı.
Gençliğini, Dwight, Basil ve Karl ile oynadığı oyunları hatırladı.
O günlerde kahraman rolünü hep o oynardı, Karl ise kötü ejder Jabberwock olurdu.
Müdürün kendisine sarılışını hatırladı, o kadar sevgi dolu ve aşina olduğu bir duyguydu ki şu anda da aynı o şekilde hissetmişti.
Öfkeden Poisson'un alev kırmızısı rengine bürünmüş sayısız yüzü hatırladı.
Daha sonra kendisinin de masum çocukları Nergis Haçı Enstitüsüne yolladığını hatırladı.
En sonunda ise en net hatırladığı şey "oğlu" ve "kızı" ile buluştuğunda yaşadığı duygulardı.
Bu, uzunca bir tünelin sonunda ışığı görmek, maske takmadan önce kendisini görmek gibi bir şeydi.
Ancak daha çok cehennemin karanlık çukurundaki örümcek ağlarına amansızca tutunmak gibi bir şeydi.
"Sevgili Alain, sevgili Mary-Ann... Size hiçbir zaman yakın olamadım."
"En son anımda dahi size nasıl 'babalık' yapacağımı bilemiyorum."
"Ama yine de büyümenize tanıklık ettiğim bu anılarımı kaybetmek istemiyorum..."
Kafası ayıldığında tüm bu ihtişam, utanç, sevgi ve takıntı suda kaybolup gitti.
Bu şarap şişesi bir zamanlar Fontaine Şehri'ne büyük hizmetlerde bulunan birine aitti. Belirli bazı işleri yapanlar eğer doğuştan acımasız ve gaddar değillerse içlerindeki iksir olmadan kendilerini sonsuz bir çöküşe doğru giderken bulurlar. Bu, Fontaine'in huzuru için yapılması gerekenleri yapmak zorunda kalan birine aitti. Yaralanıp da malulen emekli olduktan yıllar sonra, nihai soruşturması esnasında fark etti ki... ... Tavşan deliğinin ötesinde onu bir harikalar diyarı değil, aksine bir girdap bekliyordu. ... Anılar, yırtık bir dalış maskesinden çıkan baloncuklar gibi gün yüzüne çıktı. Gençliğini, Dwight, Basil ve Karl ile oynadığı oyunları hatırladı. O günlerde kahraman rolünü hep o oynardı, Karl ise kötü ejder Jabberwock olurdu. Müdürün kendisine sarılışını hatırladı, o kadar sevgi dolu ve aşina olduğu bir duyguydu ki şu anda da aynı o şekilde hissetmişti. Öfkeden Poisson'un alev kırmızısı rengine bürünmüş sayısız yüzü hatırladı. Daha sonra kendisinin de masum çocukları Nergis Haçı Enstitüsüne yolladığını hatırladı. En sonunda ise en net hatırladığı şey "oğlu" ve "kızı" ile buluştuğunda yaşadığı duygulardı. Bu, uzunca bir tünelin sonunda ışığı görmek, maske takmadan önce kendisini görmek gibi bir şeydi. Ancak daha çok cehennemin karanlık çukurundaki örümcek ağlarına amansızca tutunmak gibi bir şeydi. "Sevgili Alain, sevgili Mary-Ann... Size hiçbir zaman yakın olamadım." "En son anımda dahi size nasıl 'babalık' yapacağımı bilemiyorum." "Ama yine de büyümenize tanıklık ettiğim bu anılarımı kaybetmek istemiyorum..." Kafası ayıldığında tüm bu ihtişam, utanç, sevgi ve takıntı suda kaybolup gitti.
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15031_1_TR.txt- JSON Pointer
/
