ContentReadable 285311
ในอดีต ขวดไวน์นี้เป็นของผู้ที่เคยทำงานที่นครว่าการ Fontaine
สำหรับคนที่ทำงานบางอย่าง ถ้าไม่ใช่คนที่โหดเหี้ยมเย็นชาอยู่แล้ว
หากไม่พึ่งยาวิเศษในนั้น ก็จะเดินไปสู่ความพินาศในสักวัน
มันเป็นของคนที่ครั้งหนึ่งเคยทำสิ่งที่จำเป็น เพื่อความสงบเรียบร้อยของ Fontaine
หลายปีหลังจากที่เขาเกษียณเนื่องจากการบาดเจ็บ ระหว่างการสอบสวนขั้นสุดท้าย เขาเพิ่งจะเข้าใจว่า...
การกระโดดตามรอยเท้าลงไปในโพรงกระต่าย สิ่งที่รอเขาอยู่ไม่ใช่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นน้ำวน
...
ความทรงจำผุดขึ้นมาราวกับฟองอากาศที่ทะลักออกมาจากอุปกรณ์ดำน้ำที่มีรอยแตก
เขานึกถึงเกมที่ตัวเองเคยเล่นกับ Dwight, Basil และ Karl ในตอนยังเด็ก
ตอนนั้นเขามักจะเล่นเป็นฮีโร่ ส่วน Karl ก็ชอบเล่นเป็นมังกรร้าย Jabberwock
ส่วนอ้อมกอดของผู้อำนวยการที่รู้สึกคุ้นเคยเป็นที่สุด ช่างคล้ายกับความรู้สึกในตอนนี้ซะจริง
เมื่อนึกถึงสีหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้นทั้งหลาย ที่ส่องสว่างด้วยไฟสีแดงฉานของเมือง Poisson
เขาจึงเพิ่งนึกได้ว่า ตัวเองก็เคยส่งเด็กที่ไร้ความผิดใด ๆ ไปที่สถาบัน Narzissenkreuz เหมือนกัน
สุดท้ายสิ่งที่ชัดเจนที่สุดก็คือ ความรู้สึกที่ได้พบ "ลูกชายและลูกสาว" เป็นครั้งแรก
เหมือนเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์อันยาวไกล เห็นตัวเองก่อนที่จะใส่หน้ากาก
แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เหมือนกับการจับใยแมงมุมในส่วนลึกของขุมนรกอันมืดมิดไว้แน่น
"Alain ที่รัก, Mary-Ann ที่รัก... พ่อไม่เคยได้ใกล้ชิดกับพวกลูกมาก่อน"
"จนสุดท้ายพ่อก็ยังไม่รู้ว่าควรจะเป็น 'พ่อ' ให้พวกลูกยังไงดี"
"แต่แค่ความทรงจำที่ได้แต่เฝ้ามองพวกลูกเติบโตนั้น พ่อก็ไม่อยากสูญเสียมันไป..."
เมื่อสร่างเมา เกียรติยศ ความอัปยศ ความรัก และความยึดมั่นทั้งหลาย ได้มลายหายไปกับสายน้ำหมดแล้ว
ในอดีต ขวดไวน์นี้เป็นของผู้ที่เคยทำงานที่นครว่าการ Fontaine สำหรับคนที่ทำงานบางอย่าง ถ้าไม่ใช่คนที่โหดเหี้ยมเย็นชาอยู่แล้ว หากไม่พึ่งยาวิเศษในนั้น ก็จะเดินไปสู่ความพินาศในสักวัน มันเป็นของคนที่ครั้งหนึ่งเคยทำสิ่งที่จำเป็น เพื่อความสงบเรียบร้อยของ Fontaine หลายปีหลังจากที่เขาเกษียณเนื่องจากการบาดเจ็บ ระหว่างการสอบสวนขั้นสุดท้าย เขาเพิ่งจะเข้าใจว่า... การกระโดดตามรอยเท้าลงไปในโพรงกระต่าย สิ่งที่รอเขาอยู่ไม่ใช่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นน้ำวน ... ความทรงจำผุดขึ้นมาราวกับฟองอากาศที่ทะลักออกมาจากอุปกรณ์ดำน้ำที่มีรอยแตก เขานึกถึงเกมที่ตัวเองเคยเล่นกับ Dwight, Basil และ Karl ในตอนยังเด็ก ตอนนั้นเขามักจะเล่นเป็นฮีโร่ ส่วน Karl ก็ชอบเล่นเป็นมังกรร้าย Jabberwock ส่วนอ้อมกอดของผู้อำนวยการที่รู้สึกคุ้นเคยเป็นที่สุด ช่างคล้ายกับความรู้สึกในตอนนี้ซะจริง เมื่อนึกถึงสีหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้นทั้งหลาย ที่ส่องสว่างด้วยไฟสีแดงฉานของเมือง Poisson เขาจึงเพิ่งนึกได้ว่า ตัวเองก็เคยส่งเด็กที่ไร้ความผิดใด ๆ ไปที่สถาบัน Narzissenkreuz เหมือนกัน สุดท้ายสิ่งที่ชัดเจนที่สุดก็คือ ความรู้สึกที่ได้พบ "ลูกชายและลูกสาว" เป็นครั้งแรก เหมือนเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์อันยาวไกล เห็นตัวเองก่อนที่จะใส่หน้ากาก แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เหมือนกับการจับใยแมงมุมในส่วนลึกของขุมนรกอันมืดมิดไว้แน่น "Alain ที่รัก, Mary-Ann ที่รัก... พ่อไม่เคยได้ใกล้ชิดกับพวกลูกมาก่อน" "จนสุดท้ายพ่อก็ยังไม่รู้ว่าควรจะเป็น 'พ่อ' ให้พวกลูกยังไงดี" "แต่แค่ความทรงจำที่ได้แต่เฝ้ามองพวกลูกเติบโตนั้น พ่อก็ไม่อยากสูญเสียมันไป..." เมื่อสร่างเมา เกียรติยศ ความอัปยศ ความรัก และความยึดมั่นทั้งหลาย ได้มลายหายไปกับสายน้ำหมดแล้ว
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15031_1_TH.txt- JSON Pointer
/
