ContentReadable 285305
"Sana bir Khvarena parçası vereceğim, arkadaşım. Onu kendine yakın ve güvende tut."
"O, çiçeklerin bilgeliğinden ve gökyüzünün damarlarından gelir. O, hayatın saf özüdür."
"Khvarena, çiçeğin kalbindeki bir nokta ve Amrita denizindeki bir ışık damlasıdır."
"Karanlık hiçlik, tüm hayatı yutmak için gelene kadar lütfen hediyemin kıymetini bil..."
Bu hikaye çiçekler ve yapraklar arasında aktarıldı, meyveler ve çekirdekler tarafından hatırlandı.
Çiçeklerin Hanımı solup toz olduğunda, çölün efendisinin sahte bir rüyaya kapıldığı zaman,
zalimler, her daim hareket eden kum tepelerinin altına gömüldüğünde ve azimleri tükendiğinde,
topraktan gelen her şey, altın kumlara döndüğünde ve rüzgarla gelen yağmur ormanına gittiğinde...
Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi dünyayı sessizce izledi ve bu dünyadan göçüp gidenleri ve birliğini hatırladı.
"Lütfen bu Khvarena'yı benim için koru, benim yoldaşım, canım arkadaşım."
"Biz gittiğimizde ölümlüler, beşiğinden yeni alınmış bebekler gibi buralarda gezecek ve kaybolacaklar."
"Zayıf olmalarına rağmen vahşi rüzgarları, kızgın ateşleri ve kendi kusurlarını fethedecekler."
"Ancak benim korktuğum şey, öngörebildiğim felaketler değil, kaos içindeki karanlık..."
"Yalnızca bu karanlığın kötülüğü ve 'ölümün' tehdidi, tomurcukları ezebilir."
Yaldızlı kumlar, geçmişin sarayını yuttuğunda Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi kadim anlaşmayı yerine getirdi.
Khvarena'nın vasiyetini yerine getirerek onun için güzel bir form yarattı ve onu eşi benzeri olmayan güzellikte bir hayatla süsledi.
Bu, sayısız kuşun renginin göründüğü ve sayısız çiçeklerin şarkısının söylendiği kutsal kuş Simurgh'un formuydu...
Vahanın son rüyası tek bir bedende toplanarak kutsal kuşun bedeninde saklı saf, parlak ve sonsuz bir çiçek denizine dönüştü.
"Sana bir Khvarena parçası vereceğim, arkadaşım. Onu kendine yakın ve güvende tut." "O, çiçeklerin bilgeliğinden ve gökyüzünün damarlarından gelir. O, hayatın saf özüdür." "Khvarena, çiçeğin kalbindeki bir nokta ve Amrita denizindeki bir ışık damlasıdır." "Karanlık hiçlik, tüm hayatı yutmak için gelene kadar lütfen hediyemin kıymetini bil..." Bu hikaye çiçekler ve yapraklar arasında aktarıldı, meyveler ve çekirdekler tarafından hatırlandı. Çiçeklerin Hanımı solup toz olduğunda, çölün efendisinin sahte bir rüyaya kapıldığı zaman, zalimler, her daim hareket eden kum tepelerinin altına gömüldüğünde ve azimleri tükendiğinde, topraktan gelen her şey, altın kumlara döndüğünde ve rüzgarla gelen yağmur ormanına gittiğinde... Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi dünyayı sessizce izledi ve bu dünyadan göçüp gidenleri ve birliğini hatırladı. "Lütfen bu Khvarena'yı benim için koru, benim yoldaşım, canım arkadaşım." "Biz gittiğimizde ölümlüler, beşiğinden yeni alınmış bebekler gibi buralarda gezecek ve kaybolacaklar." "Zayıf olmalarına rağmen vahşi rüzgarları, kızgın ateşleri ve kendi kusurlarını fethedecekler." "Ancak benim korktuğum şey, öngörebildiğim felaketler değil, kaos içindeki karanlık..." "Yalnızca bu karanlığın kötülüğü ve 'ölümün' tehdidi, tomurcukları ezebilir." Yaldızlı kumlar, geçmişin sarayını yuttuğunda Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi kadim anlaşmayı yerine getirdi. Khvarena'nın vasiyetini yerine getirerek onun için güzel bir form yarattı ve onu eşi benzeri olmayan güzellikte bir hayatla süsledi. Bu, sayısız kuşun renginin göründüğü ve sayısız çiçeklerin şarkısının söylendiği kutsal kuş Simurgh'un formuydu... Vahanın son rüyası tek bir bedende toplanarak kutsal kuşun bedeninde saklı saf, parlak ve sonsuz bir çiçek denizine dönüştü.
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Relic15030_5_TR.txt- JSON Pointer
/
