Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

Anormal Ağaç İliği III

world_document121576

Localized evidence

Text fields

2 fields
Ağacın özüne dokunduğun an, kaynağını tam olarak saptayamadığın ezici bir yabancılık hissi çöküyor. Sanki aynı anda hem düşünüyor hem de hareketsizce duruyorsun. Başka veriler yüzeye çıkarken bilgilerin sessiz ve kolayca okunabilir bir halde zihnine girdiğini hissediyorsun.
Sonra farkına varıyorsun: Bu bilgi seli aslında Irminsul'dan gelen dijital anılar. Ancak ne bir rahatsızlık ne de bir heyecan hissediyorsun. Veriler zihninden bir su gibi akıyor ve sen hepsini sakinlik ve sükunetle gözlemliyorsun.


...

Bu toplantıya katılmalıyım, dedim "kendime". Doğrusunu söylemek gerekirse, "benliklerimden" hiçbiri dünyamda kritik bir konuma sahip değil, zira benliğimin sayısız şekilde çoğalmış olması, bu dünyada ortaya çıkabilecek her türlü önemsiz meselenin icabına bakmaya hazır daimi bir iş gücü fazlası oluşturuyor.
Yirmi beş yaşındaki "ben", bana yan yan bakıp soğuk bir kahkaha attı ve uzaklaştı. Benliklerimin şu anda hangi prensiplere göre sıralanıp derecelendirildiğini izah etmek imkansız. Aslında aramızda resmi bir hiyerarşi yok. Ancak sadece "Doktor" lakabının benimsenmesi dahi örgütteki diğer bireylerle anında bir ast-üst ilişkisi kurulmasına sebep olmakta.
Pierro'nun şu sözde "sahte gökyüzü"nün ayrıntılarını açıkladığı o gizli toplantıya gittim.
Benim için sahte gökyüzü gerçeğinin açığa çıkmasının pek bir önemi yok. Elimde çok daha acil araştırmalar varken hiçbir işime yaramaz. Yine de o gökyüzünün ardında nelerin olduğu sorusu, üzerine kafa yormaya değer bir konu.
Ayrıntıları kaydettim ve Pierro'ya açıkça bir gün bu sırların çok daha faydalı şeyler karşılığında takas edilebileceğini söyledim. Pierro pek renk vermeden güldü, Pantalone ise tek kelime bile etmeden değerlendirmeme katıldığını belli etti. Pulcinella'ya gelince, o da bir tür gizlilik sözleşmesi gibi beylik şeylerden bahsetti.
Kendimi daha fazla açıklamaya hiç niyetim yoktu. O gün er ya da geç gelecek zaten.

...

Yeni ilaç denemesinin bu aşamasında canlı örnek verilerindeki eksiklik çok fazlaydı.
Kendimi uyum sağlamaya ikna etmem gerekse bile sanırım deney odaklarımda bir değişiklik yapmam gerekli.
İnsan ömrü fazlasıyla gelip geçici ve fiziksel bedenleri son derece kırılgan. Ölümsüzlük hayallerinin bu denli yaygın olmasının tek nedeni, insanların acınası derecede kendi sınırlarına kapatılmış olmasıdır.

...

Sumeru'dan, yani "beni", "kendimi", "şahsımı" ve daha başka şeyleri kaybettiğim o operasyondan döneli bir süre geçti. Belirli ölçüde yükten kurtulmak insanın ruh halinde harikalar yaratabilir. Üstelik ele geçirdiğim iki Gnosis, Çariçe'yi kesinlikle memnun edecektir.
Zapolyarny Sarayı'nda Sandrone ve Columbina ile karşılaştım. Sık sık bir arada görülseler de aralarındaki birkaç adımlık mesafeyi her zaman koruyorlar. Yanlarından geçerken Sandrone sessizce homurdandı.
Çariçe'nin huzuruna çıktığımda savaş ganimetlerini takdim ettim. Karşılığında Doğa Efendisi'ne bazı sırlar vermek durumunda kaldığımı da bildirdim. Sır saklama konusunda normalde söyleyecek çok şeyi olan Pulcinella, bugün alışılmadık biçimde sessiz kaldı. Pantalone de itiraz etmedi. Toplantıya sunduğu katkı, dekoratif bir vazodan halliceydi denebilir. Diğer Haberciler orada bulunmasa da haberleri yakında alacaklardır.
Devi Kusanali bile zamanında Pierro'nun sahip olduğu sırlardan etkilenmişti. Teyvat'a dört Gökten Gelen inmişti ve üçüncüsü yegane kuralı ihlal ettiği için silinmişti. Ancak bu silinmenin yöntemi hâlâ gizemini koruyor.
Diğer üçüne gelince, sadece numaralarını söylemem hemen anlamasına yetti. Ardından büründüğü endişeli sessizlik aslında oldukça manidardı. Sebebi kesinlikle dördüncü Gökten Gelen ile olan ilişkisi olmalı...

...

Bir arkadaşım, bencilliğimin yalnızca başkalarıyla sınırlı kalmadığına, geleneksel tanımını çoktan aşıp kendime dahi yöneldiğine inanıyor. (Haddini aştığını sonradan fark etmişti elbette.) Ne var ki, bir Fatui üyesi söz konusu olduğunda "gelenek" gibi sıradan kavramların hiçbir anlamı yoktur.
Ameliyathaneyi son derece huzurlu buluyorum. Parçalarımın usanmadan dikkatimi dağıtmasından tamamen arınabiliyorum. Orası, rahatlayıp kendi kendime düşünebileceğim bir yer... Tabii ki uygun bir ölçüde.


En zor engel ruhu bölmek değil. İlgilenmem gereken sıradaki mesele, ruhun belirlenen konuma ulaşmasını sağlayacak olan aktarım mekanizması.
Önce yaşayanların dünyasını fethedeceğiz. Sonra da ölümün ötesindeki dünyaya yöneleceğiz.
Hayvan deneyleriyle başlamayı düşünüyorum. Başkalarının ruhlarını denek olarak kullanabiliriz.

...

Ruh deneyinin İkinci Aşaması tamamlandı ve kayıplar öngörülenin altında kaldı. Görünüşe göre aktarım kanalı, toplam hacimden daha kritik.
Dijitalleşmek... Bu harika bir fikir.

...

Muazzam bir sahne hayal ediyorum: Ruhumun bir yarısı ölerek Ley Hatlarına girerken kalan yarısı saf veri olarak enjekte ediliyor. Ardından iki yarım o yollarda ilerleyerek geçmişin bilgisiyle bütünleşecek. Bu şekilde anılarımı muhafaza etmeyi başarabilirim.
Bunu ölümün nadir kusurlarından biri olarak görebiliriz.
Sonsuz yaşamın kendisinden bile daha sonsuz bir şey mi?
Hehe... Ölümsüz bir kayıt bu tanımlamayı kesinlikle karşılardı elbette.

...

Belli belirsiz bir gülme sesi işitiyorsun. Ses, bir gök gürültüsü gibi bilincini sarsıyor seni kendine getirip gömüldüğün anılardan çekip çıkarıyor. Ağaç iliğini birden bırakıp yüzünü siliyorsun. Terden ıslanacağını düşünüyordun ama elin kuruydu... Her şey bir yanılsamadan ibaretmiş.
Bu belirsiz hissin hatlarını kestirmeye çalışıyorsun ama bu neredeyse imkansız. Ahlak ve amaç, iyilik ve kötülük... İçindeki aslen iyi ve erdemli olan her şey, sana ait olmayan o anılardan gelen her algıya direniyor. Belirsiz bir süreden sonra (belki saniyeler, belki de dakikalar) nihayet kendini toparlıyor ve bu tuhaf nesneyi çantana kaldırıyorsun.
<I>Ağacın özüne dokunduğun an, kaynağını tam olarak saptayamadığın ezici bir yabancılık hissi çöküyor. Sanki aynı anda hem düşünüyor hem de hareketsizce duruyorsun. Başka veriler yüzeye çıkarken bilgilerin sessiz ve kolayca okunabilir bir halde zihnine girdiğini hissediyorsun.
Sonra farkına varıyorsun: Bu bilgi seli aslında Irminsul'dan gelen dijital anılar. Ancak ne bir rahatsızlık ne de bir heyecan hissediyorsun. Veriler zihninden bir su gibi akıyor ve sen hepsini sakinlik ve sükunetle gözlemliyorsun.</I>

...

Bu toplantıya katılmalıyım, dedim "kendime". Doğrusunu söylemek gerekirse, "benliklerimden" hiçbiri dünyamda kritik bir konuma sahip değil, zira benliğimin sayısız şekilde çoğalmış olması, bu dünyada ortaya çıkabilecek her türlü önemsiz meselenin icabına bakmaya hazır daimi bir iş gücü fazlası oluşturuyor.
Yirmi beş yaşındaki "ben", bana yan yan bakıp soğuk bir kahkaha attı ve uzaklaştı. Benliklerimin şu anda hangi prensiplere göre sıralanıp derecelendirildiğini izah etmek imkansız. Aslında aramızda resmi bir hiyerarşi yok. Ancak sadece "Doktor" lakabının benimsenmesi dahi örgütteki diğer bireylerle anında bir ast-üst ilişkisi kurulmasına sebep olmakta.
Pierro'nun şu sözde "sahte gökyüzü"nün ayrıntılarını açıkladığı o gizli toplantıya gittim.
Benim için sahte gökyüzü gerçeğinin açığa çıkmasının pek bir önemi yok. Elimde çok daha acil araştırmalar varken hiçbir işime yaramaz. Yine de o gökyüzünün ardında nelerin olduğu sorusu, üzerine kafa yormaya değer bir konu.
Ayrıntıları kaydettim ve Pierro'ya açıkça bir gün bu sırların çok daha faydalı şeyler karşılığında takas edilebileceğini söyledim. Pierro pek renk vermeden güldü, Pantalone ise tek kelime bile etmeden değerlendirmeme katıldığını belli etti. Pulcinella'ya gelince, o da bir tür gizlilik sözleşmesi gibi beylik şeylerden bahsetti.
Kendimi daha fazla açıklamaya hiç niyetim yoktu. O gün er ya da geç gelecek zaten.

...

Yeni ilaç denemesinin bu aşamasında canlı örnek verilerindeki eksiklik çok fazlaydı.
Kendimi uyum sağlamaya ikna etmem gerekse bile sanırım deney odaklarımda bir değişiklik yapmam gerekli.
İnsan ömrü fazlasıyla gelip geçici ve fiziksel bedenleri son derece kırılgan. Ölümsüzlük hayallerinin bu denli yaygın olmasının tek nedeni, insanların acınası derecede kendi sınırlarına kapatılmış olmasıdır.

...

Sumeru'dan, yani "beni", "kendimi", "şahsımı" ve daha başka şeyleri kaybettiğim o operasyondan döneli bir süre geçti. Belirli ölçüde yükten kurtulmak insanın ruh halinde harikalar yaratabilir. Üstelik ele geçirdiğim iki Gnosis, Çariçe'yi kesinlikle memnun edecektir.
Zapolyarny Sarayı'nda Sandrone ve Columbina ile karşılaştım. Sık sık bir arada görülseler de aralarındaki birkaç adımlık mesafeyi her zaman koruyorlar. Yanlarından geçerken Sandrone sessizce homurdandı.
Çariçe'nin huzuruna çıktığımda savaş ganimetlerini takdim ettim. Karşılığında Doğa Efendisi'ne bazı sırlar vermek durumunda kaldığımı da bildirdim. Sır saklama konusunda normalde söyleyecek çok şeyi olan Pulcinella, bugün alışılmadık biçimde sessiz kaldı. Pantalone de itiraz etmedi. Toplantıya sunduğu katkı, dekoratif bir vazodan halliceydi denebilir. Diğer Haberciler orada bulunmasa da haberleri yakında alacaklardır.
Devi Kusanali bile zamanında Pierro'nun sahip olduğu sırlardan etkilenmişti. Teyvat'a dört Gökten Gelen inmişti ve üçüncüsü yegane kuralı ihlal ettiği için silinmişti. Ancak bu silinmenin yöntemi hâlâ gizemini koruyor.
Diğer üçüne gelince, sadece numaralarını söylemem hemen anlamasına yetti. Ardından büründüğü endişeli sessizlik aslında oldukça manidardı. Sebebi kesinlikle dördüncü Gökten Gelen ile olan ilişkisi olmalı...

...

Bir arkadaşım, bencilliğimin yalnızca başkalarıyla sınırlı kalmadığına, geleneksel tanımını çoktan aşıp kendime dahi yöneldiğine inanıyor. (Haddini aştığını sonradan fark etmişti elbette.) Ne var ki, bir Fatui üyesi söz konusu olduğunda "gelenek" gibi sıradan kavramların hiçbir anlamı yoktur.
Ameliyathaneyi son derece huzurlu buluyorum. Parçalarımın usanmadan dikkatimi dağıtmasından tamamen arınabiliyorum. Orası, rahatlayıp kendi kendime düşünebileceğim bir yer... Tabii ki uygun bir ölçüde.


En zor engel ruhu bölmek değil. İlgilenmem gereken sıradaki mesele, ruhun belirlenen konuma ulaşmasını sağlayacak olan aktarım mekanizması.
Önce yaşayanların dünyasını fethedeceğiz. Sonra da ölümün ötesindeki dünyaya yöneleceğiz.
Hayvan deneyleriyle başlamayı düşünüyorum. Başkalarının ruhlarını denek olarak kullanabiliriz.

...

Ruh deneyinin İkinci Aşaması tamamlandı ve kayıplar öngörülenin altında kaldı. Görünüşe göre aktarım kanalı, toplam hacimden daha kritik.
Dijitalleşmek... Bu harika bir fikir.

...

Muazzam bir sahne hayal ediyorum: Ruhumun bir yarısı ölerek Ley Hatlarına girerken kalan yarısı saf veri olarak enjekte ediliyor. Ardından iki yarım o yollarda ilerleyerek geçmişin bilgisiyle bütünleşecek. Bu şekilde anılarımı muhafaza etmeyi başarabilirim.
Bunu ölümün nadir kusurlarından biri olarak görebiliriz.
Sonsuz yaşamın kendisinden bile daha sonsuz bir şey mi?
Hehe... Ölümsüz bir kayıt bu tanımlamayı kesinlikle karşılardı elbette.

...

<I>Belli belirsiz bir gülme sesi işitiyorsun. Ses, bir gök gürültüsü gibi bilincini sarsıyor seni kendine getirip gömüldüğün anılardan çekip çıkarıyor. Ağaç iliğini birden bırakıp yüzünü siliyorsun. Terden ıslanacağını düşünüyordun ama elin kuruydu... Her şey bir yanılsamadan ibaretmiş.</I>
<I>Bu belirsiz hissin hatlarını kestirmeye çalışıyorsun ama bu neredeyse imkansız. Ahlak ve amaç, iyilik ve kötülük... İçindeki aslen iyi ve erdemli olan her şey, sana ait olmayan o anılardan gelen her algıya direniyor. Belirsiz bir süreden sonra (belki saniyeler, belki de dakikalar) nihayet kendini toparlıyor ve bu tuhaf nesneyi çantana kaldırıyorsun.</I>

Evidence locale: tr

Text source
Path
Readable/TR/Book1223_TR.txt
JSON Pointer
/
Anormal Ağaç İliği III
Anormal Ağaç İliği III

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1017435335

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1173
id
121576
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  201223
]