Ghost

Quest Steps

Tiyatrodaki çalışanlarla konuş.

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

Tiyatrodaki çalışanlarla konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 41 linesOpen full page →

Traveler:Nasılsın Odette?

Odette:Ne oldu bana?

Traveler:Ne kadarını hatırlıyorsun?

Odette:Efendim? Nasıl yani? Gösteri bitti mi? Ne olduğunu hatırlayamıyorum...

Traveler:(Odette her şeyi unutmuş mu?)

Mitya:...

Traveler:Mitya?

Mitya:Hımm? Pardon, dalmışım. Sen kimdin?

Traveler:Hiçbir şey hatırlamıyor musun?

Mitya:...

Mitya:Evet. Şimdi hatırlıyorum yoldaş. Tahminimiz doğru çıkmış anlaşılan.

Mitya:Tıpkı Odette beni Cephanelik Sarayı'nda bulduğunda olduğu gibi... Nedense Ölümün Hakimi tarafından öldürülen herkes hayata döndü...

Mitya:... Ama şöyle bir şey var ki, ölüyken yaşananları hatırlamıyorlar.

Traveler:Odette ve diğerleri her şeyi unutmuş. Sen nasıl hatırladın?

Mitya:Acaba... Sebebi bu olabilir mi? Ölümün Hakimi'nin sembolü olduğunu söylemiştin, değil mi?

Traveler:Ben... Bir şey göremiyorum.

Mitya:Göremiyor musun? Hım... Peki, mantıklı aslında. Bunu öteki dünyada elime kazımıştım, demek fiziksel dünyada görünmüyor.

Mitya:O halde... Bu sembolü ruhuma mı kazıdım ben? Rahatsız edici bir düşünce. Neyse, en azından yaşananları hatırlıyorum. Her şerde bir hayır vardır derler.

Mitya:Peki ya sen? Ölümün Hakimi senin bir "Gökten Gelen" olduğunu söyledi, sen o yüzden mi hatırlayabiliyorsun?

Traveler:Tamamını anlatmaya kalkarsam işler çok karışır ama temelde durum bu, evet.

Mitya:Pekala. Artık her şey bittiğine göre, neler öğrendik bir bakalım.

Mitya:Fark ettiğim ilk şey, buradaki her şeyin tam olarak "ölümlerimizden" hemen önce bıraktığımız gibi olması. Bu durum, zamanın öteki dünyada gerçek dünyadakinden farklı aktığını doğruluyor.

Traveler:Ölümden hemen önce zaman yavaşlar ve tüm hayatın gözlerinin önünden geçer derler.

Mitya:Demek ki o noktada bir ayağının öbür dünyada olduğunu böyle anlıyorsun. Her neyse, belli ki öteki dünyada geçirdiğimiz birkaç gün, gerçek dünyada muhtemelen yalnızca birkaç kısa dakikaya denk geliyordu.

Mitya:Bu, aynı zamanda Cephanelik Sarayı personeli arasındaki yaygın geçici hafıza kaybına dair önceki raporlarla da örtüşüyor. Şimdi görünüşe göre, bunların hepsi Ölüm Meleğinin sözde "Ölüm Laneti"nin neden olduğu kısa süreli ölümlerdi.

Mitya:Gerçeğin farkında olmayanlar için ölüp hayata dönmek, kısa süreli bir katatoni nöbeti gibi hissettiriyor olmalı.

Mitya:Bu durum aklıma birkaç büyük soru getiriyor. Bu sözde Ölüm Lanetini tetikleyen koşullar neler? Ve öldükten sonra neden diriliyoruz?

Traveler:Bence bu durum, en azından asıl amacının bizi öldürmek olmadığını gösteriyor. Bize ölümü neden yaşattığının gerçek sebebini hâlâ bilmiyoruz.

Mitya:Aynen. Bu sefer işlerin sarpa sarmasının tek sebebi tiyatronun Ley Hatlarındaki durumdu, o yüzden farklı bir yöntem denemek zorunda kaldı. Araştırmacıların başından geçen hafıza kaybı vakalarına bakacak olursak, bizi öldürmek onun için epey sıradan bir olay.

Mitya:Şimdi düşünüyorum da... Ben "ölmeden" önce bir şeyler not etmeyecek miydim?

Mitya:Ne olduğunu tam hatırlayamıyorum ama... Araştırma projemle alakalı bir şeydi sanırım...

Mitya:...

Mitya:Kusura bakma Traveler, sana daha sonra dönerim. Şimdilik Cephanelik Sarayı'na geçmem lazım.

Valeriy:Beyefendi/Hanımefendi, kusura bakma ama... Bay Mitya'nın arkadaşlarıyla ilgili araştırmalarımda senin tasvirinde birine hiç denk gelmedim.

Valeriy:Yine de bayağı samimi gibisiniz... Acaba böyle apar topar nereye koşturduğunu bana da söyler misin?

Valeriy:Bu arada... Biz seninle daha önce hiç karşılaştık mı? Kusura bakma böyle dan diye soruyorum ama bana tarif edemeyeceğim kadar tanıdık geliyorsun.

Traveler:Her şeyi açıklayabilirim. Tiyatrodaki herkesi bir araya toplamama yardım eder misin?

Herkes bir kez daha sahnede toplanıyor. Ama bu sefer bunu gerçek dünyada yapıyorsunuz, üstelik dışarıda her şeyi yutan bir kar fırtınası da yok.

Tiyatronun Ley Hatlarının o kendine has yapısı yüzünden, anlaşılan kimse öteki dünyada yaşadıklarını tamamen unutmamış.

Sen olan biteni anlattıkça, insanlar da sanki çok eski bir rüyayı anımsar gibi yavaş yavaş hatırlamaya başlıyor. Herkes derin düşüncelere dalıp gidiyor...

Herkes kendi kaderini birbiriyle onaylıyor ve en sonunda bugünkü gösteri de sona eriyor.

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 466047588
Tiyatrodaki çalışanlarla konuş.
Tiyatrodaki çalışanlarla konuş.

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMapTR.json
JSON Pointer
/466047588

Properties

5

quest700901

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/7009.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/0
order
1
subId
700901
mainId
7009
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
1