Mistilteinn
Odette เธอเป็นยังไงบ้าง?
7009Open quest →Quest Steps
Story evidence
Traveler:Odette เธอเป็นยังไงบ้าง?
Odette:ฉันเป็นอะไรเหรอ...
Traveler:เธอจำอะไรได้บ้าง?
Odette:หือ? เธอหมายถึงอะไร... การแสดงจบแล้วเหรอ? ทำไมฉันถึงจำไม่ได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น...
Traveler:(Odette จำไม่ได้แล้วเหรอ...)
Mitya:...
Traveler:Mitya?
Mitya:อืม...? ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันเหม่อไปหน่อย คุณคือ...
Traveler:ยังจำได้มั้ย?
Mitya:...
Mitya:อ้อ ฉันจำได้แล้ว เพื่อนร่วมรบ เหมือนว่าพวกเราจะเดาถูกนะ
Mitya:เหมือนตอนที่ Odette เห็นฉันตายที่กรมสรรพาวุธนั่นแหละ หลังจากโดนผู้ปกครองแห่งความตายฆ่าตาย สุดท้ายทุกคนก็ฟื้นคืนชีพเพราะอะไรสักอย่าง...
Mitya:...เพียงแต่ว่าจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงที่ตายไปน่ะ
Traveler:Odette แล้วก็ทุก ๆ คน น่าจะลืมไปหมดแล้วนะ ครั้งนี้ทำไมคุณถึงจำได้ล่ะ?
Mitya:หรือว่า... จะเป็นเพราะสิ่งนี้? คุณบอกว่า นี่คือสัญลักษณ์ของผู้ปกครองแห่งความตายใช่มั้ย?
Traveler:ฉัน... เหมือนจะไม่เห็นอะไรเลยนะ
Mitya:เอ๊ะ... คุณมองไม่เห็นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น สิ่งที่ฉันสลักไว้บนมือในโลกหลังความตาย ก็คงมองไม่เห็นในโลกความจริงสินะ
Mitya:งั้นก็แสดงว่า... ฉันสลักสัญลักษณ์นี้ไว้ในวิญญาณงั้นเหรอ? รู้สึกไม่ดีเลยแฮะ แต่ถือว่าฟาดเคราะห์ละกัน อย่างน้อยก็ยังจำเรื่องพวกนี้ได้
Mitya:แล้วคุณล่ะ เพราะคุณคือ "ผู้มาเยือน" ที่ผู้ปกครองแห่งความตายพูดถึงรึเปล่า?
Traveler:ถึงจะอธิบายได้ยากหน่อย แต่ก็ประมาณนั้นแหละ
Mitya:ในที่สุดตอนนี้ก็ถือว่า เรื่องราวคลี่คลายไปเปลาะหนึ่งแล้วล่ะนะ ถึงเวลาจัดการข่าวกรองที่มีอยู่ตอนนี้แล้ว
Mitya:อย่างแรกคือ มั่นใจได้เลย ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ยังอยู่ในสภาพ "ก่อนที่เราจะตาย" แสดงว่าเวลาของโลกหลังความตาย กับโลกความเป็นจริงไม่เท่ากัน
Traveler:ฉันเคยได้ยินมาว่าก่อนที่คนเราจะตาย เวลาจะเดินช้าลง จะได้มีเวลาสั้น ๆ ทบทวนเรื่องราวทั้งชีวิตของตัวเอง
Mitya:นั่นหมายความว่า ตอนนั้นได้ก้าวเท้าเข้าไป ในโลกหลังความตายแล้วข้างหนึ่งรึเปล่า? ยังไงซะ เวลาไม่กี่วันที่พวกเราใช้ในโลกหลังความตาย ก็น่าจะเท่ากับเวลาแค่ไม่กี่นาที ในโลกความเป็นจริง
Mitya:นี่ก็ตรงกับข่าวกรองก่อนหน้านี้ที่ว่า คนในกรมสรรพาวุธจำนวนมาก ได้ความจำเสื่อมชั่วขณะ ตอนนี้เหมือนว่าทั้งหมดจะเกิดจาก "คำสาปแห่งความตาย" ที่เทพแห่งความตายคนนั้นพูดถึง ทำให้ตายไปช่วงสั้น ๆ
Mitya:เรื่องการตายแล้วฟื้น สำหรับทุกคนที่ไม่รู้ความจริงแล้ว มันก็เหมือนกับการสูญเสียความทรงจำ แค่ในช่วงเวลาหนึ่งน่ะ
Mitya:ถ้างั้นที่น่าสงสัยตอนนี้คือ สิ่งที่เรียกว่า "คำสาปแห่งความตาย" เกิดขึ้นได้เพราะอะไรกัน? แล้วทำไมหลังจากที่ตายไปแล้ว ถึงฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้
Traveler:อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่า เป้าหมายของเธอไม่ใช่การฆ่าพวกเรา แต่พวกเราก็ยังไม่เข้าใจสาเหตุที่เธอ "ฆ่า" เหมือนกัน
Mitya:อืม ครั้งนี้เป็นเพราะปัญหาเรื่องกระแสพลังของโรงละคร ทำให้เธอต้องจัดการเป็นพิเศษ ดูจากเรื่องที่นักวิจัยความจำเสื่อมในช่วงก่อนหน้านี้ ทำให้การฆ่าพวกเรา ก็คงเป็นเรื่องปกติของเธอไปแล้วล่ะ
Mitya:ว่าแต่... ก่อนที่ฉันจะ "ตาย" ฉันกำลังจะจดอะไรอยู่รึเปล่า?
Mitya:นึกยังไงก็นึกไม่ออกเลย... เหมือนจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับโครงการวิจัย...
Mitya:...
Mitya:ขอโทษนะ Traveler เดี๋ยวฉันจะติดต่อกลับไปนะ ตอนนี้ฉันต้องกลับไปที่กรมสรรพาวุธก่อน
Valeriy:คุณผู้ชาย/คุณผู้หญิง จากที่ฉันเคยตรวจสอบมา เหมือนว่าคุณ Mitya จะไม่มีเพื่อนอย่างคุณเลยนะ
Valeriy:แต่เมื่อกี้พวกคุณสองคน ดูจะคุยกันสนิทมากเลย... พอจะบอกฉันได้มั้ยว่าเมื่อกี้เขารีบไปไหนเหรอ?
Valeriy:อ้อ แล้วก็... เราสองคนเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า? ขอโทษที่เสียมารยาทนะ แต่ฉันรู้สึกว่าคุณมี "ความรู้สึกคุ้นเคย" แบบอธิบายไม่ถูกน่ะ
Traveler:ฉันกำลังจะพูดเรื่องนี้พอดี รบกวนคุณ ช่วยเรียกทุกคนในโรงละครมาหน่อยได้มั้ย?
ทุกคนมารวมตัวกันบนเวทีอีกครั้ง แต่ครั้งนี้อยู่ในโลกความเป็นจริง และทุกสิ่งที่อยู่นอกโรงละคร ก็ไม่ได้ถูกพายุหิมะกลืนกิน
เนื่องจากความพิเศษของกระแสพลังของโรงละคร เหมือนว่าทุกคนจะไม่ได้ลืมเรื่องที่เจอในโลกหลังความตายซะทีเดียว
ทุกอย่างเหมือนความทรงจำในความฝันอันแสนไกล ซึ่งถูกคำบอกกล่าวของคุณปลุกขึ้นมา ทำให้ทุกคนตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิด...
ทุกคนต่างก็ตรวจสอบ "โชคชะตา" ของตัวเอง จนกระทั่งการแสดงในวันนี้ได้สิ้นสุดลง
Localized evidence
คุยกับเจ้าหน้าที่ในพื้นที่โรงละคร
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/466047588BinOutput/Quest/7009.json/JIJKODHIEED/01
700901
7009
true
1