Kışın Gizemli Sessizliği
Bay Shram... Sen buraya bilet kontrolünden geçip mi girdin?
7007Open quest →Quest Steps
Story evidence
Traveler:Bay Shram... Sen buraya bilet kontrolünden geçip mi girdin?
Shram:Ha? Ben mi? Niye gözüne beni kestirdin dostum? O kadar mı şüpheli duruyorum?
Alyosha:Şüpheli durduğundan falan değil. Sadece diğer hiç kimsenin güvenilir olmadığı ortaya çıktı.
Shram:Peki... Şunun şurasında neredeyse iki gündür beraberiz, o yüzden nasıl biri olduğumu az çok anlamışsınızdır herhalde. Ben tam bir beyefendiyim. Öyle tiyatroya biletsiz sızmak falan benim aklımın ucundan bile geçmez.
Vodyanitsa:Yani, iyi biri olduğuna şüphem yok. Ama sıkıntı şu ki... Burada hiçbirimiz seni gerçekten tanımıyoruz, o yüzden cidden o dediğin kişi misin, değil misin kimse kesin bir şey söyleyemez...
Vodyanitsa:Gerçi dur ya... Dün gece ne demiştin sen? Hah doğru, şu Su İfritiyle arkadaşsın, bizim birincil ifade biçimimizi de bu yüzden anlıyorsun.
Vodyanitsa:Bildiğim kadarıyla Su İfritlerinin çoğu gittiği için Snezhnaya'da bizden geriye çok azımız kaldı. Arkadaşından biraz daha bahsedebilir misin? Onu tanıyor olma ihtimalim var.
Vodyanitsa:... Hem bu sayede herkes seni biraz daha yakından tanımış olur.
Shram:Ha... Ben... Şey... Hahahaha... Iıı...
Chugunov:Yok artık... Yanakların mı kızardı senin? Kendine gelsene be adam, ergen oğlanlar gibi kıkırdamayı bırak. Gıcık oldum...
Shram:"Gıcık oldum" biraz abartı oldu! İyi tamam, itiraf ediyorum. Benim Su İfriti "arkadaşım" var ya... Biz aslında onunla çıkıyoruz.
Shram:Ben sadece ailesinin tuttuğu sıradan bir korumaydım ama şansım yaver gitmiş olmalı ki, kızlarıyla aramızda bir elektriklenme oldu... Hahaha, rüyamda görsem bu kadar şanslı olacağıma inanmazdım.
Odette:Ayrıntıları boş ver. Direkt sadede gel.
Shram:İyi, tamam. Sadece adını söylemeye biraz çekiniyorum, hepsi bu... Anlarsınız ya işte. Hassas zamanlardayız...
Shram:Ben onu korusam bile... Bir insanla çıktığı duyulursa, hem Fey hem de insan grupları ona rahat vermez.
Mitya:Ciddi misin? Dur, hayır... İmkanı yok...
Chugunov:Hı? Shram... Ne anlatıyorsun sen yahu?
Shram:Hımm? Herkes niye bana öyle bakıyor? Bana hak veriyorsunuzdur herhalde.
Vodyanitsa:"Hassas zamanlar" mı? "Gruplar" mı?
Shram:Şey... Evet? Hani şu iç savaş var ya? En son baktığımda Feyler ve insanlar hâlâ birbirini yiyordu...
Valeriy:Yanılmıyorsam... Snezhnaya tarihindeki son büyük iç savaş dört yüz yıldan da uzun süre önceydi, o sıralar Majesteleri Çariçe tahta daha yeni çıkmıştı, yerini sağlamlaştırıyordu.
Shram:... N-Nasıl yani, dört yüz yıl önce mi?
Traveler:(Neler oluyor burada ya? Yoksa Shram geçmişten mi gelmiş?)
Valeriy:Pekala Bay Mitya, bu turu sen kazandın. Kulağa ne kadar abartı gelse de... Galiba teorin doğru çıkacak.
Mitya:İnan ben de senin kadar şaşkınım... Ne yalan söyleyeyim, ben bile inanmamıştım.
Alyosha:Biri bana burada neler döndüğünü açıklayacak mı?
Mitya:Surat ifadene bakılırsa sen de çözmüşsün olayı, değil mi Traveler?
Traveler:Üç mantık bulmacası
Mitya:Aynen, taşlar şimdi yerine oturdu. Soruşturma raporuna göre buradaki Ley Hatları kesildiği için tiyatroda sıkışıp kalan ruhlar etrafta dolanıyormuş.
Mitya:Bay Shram onlardan biri olmalı, tiyatroda çok uzun zaman önce ölmüş demek. O halde... Aramızdaki fazla kişi de oymuş.
Mitya:Yani o notta "ölüm yakın" derken asıl kastedilen ölülermiş. Çok uzun zaman önce ölmüş insanlar.
Odette:Çok önceden ölmüş biri...
Mitya:Kısacası aramızda ölü biri var. Şu arayıp durduğumuz fazla kişi var ya, aslında geçmişten gelen bir hayaletmiş.
Shram:Ben hayalet miyim yani? Yok, hayır... Şakası bile komik değil. Bir hata olmalı.
Shram:Ama ölmüş olsam bile, şu son iki gece kimseyi öldürmediğime adım gibi eminim!
Vodyanitsa:Evet. Bütün bunlar doğru olsa bile, raporda tiyatronun içindeki ruhların gerçekliğe etki edemediği de yazıyordu, değil mi? Zararsızlar yani.
Mitya:Hımm... O zaman ya sorun ruhlarda değil de... Ley Hatlarının kendisindeyse?
Mitya:Ley Hatlarının ruhları kendine çekme ve sonra onları yutma gibi güçlü bir kabiliyeti var. Ley Hatlarının bir "kara delik" gibi olduğunu söyleyebiliriz. Ruhları almak istiyor fakat dönmek istemeyen ruhlar, içeri çekilmekten kaçmaya çalışıyor...
Traveler:(Hımm... Bu benzetme bana niye bu kadar tanıdık geldi?)
Mitya:Peki bu "kara delik" amacına ulaşamazsa ne oluyor? Sadece sesli düşünüyorum ama... Ya gidip yanlışlıkla masum ruhları yuttuysa? Ya da açığını kapatmak için bile bile başka ruhları aldıysa?
Valeriy:Ölüm sebebini neden bir türlü bulamadığımızı açıklayabilir bu. Eğer haklıysan ve Ley Hatları ruhlarını yuttuysa... Biraz mantıklı geliyor.
Vodyanitsa:Gerçekten de bir türlü anlam veremediğimiz bir sürü şeyi açıklıyor sanki... O zaman bu doğru mu demek?
Traveler:(Somut bir delil yok ki ama. Mitya bir sürü varsayımda bulunuyor...)
Traveler:(Yine de şu anki duruma bakınca elimizdeki en mantıklı açıklama bu gibi...)
Odette:İyi de Shram ölü olduğunu nasıl bilmez? Kaç gündür bizimle takılıyor, hiçbir gariplik fark etmemiş olması pek mantıklı gelmiyor.
Mitya:Tam tersine, bir ruhun kendi varlığını ya da orada ne işi olduğunu hiç sorgulamadan tiyatroda yüzyıllarca dolanıp durması gayet normal. Onlar için doğal olan bu zaten.
Shram:Iı... Şey... Hım.
Shram:Aslında var ya Bay Çokbilmiş... Galiba cidden haklı olabilirsin.
Shram:Hatırlamaya çalışıyorum da... Of... Kafam patlayacak gibi olsa da sanırım... Her şey yavaş yavaş aklıma geliyor...
Shram:... Kendi ölümümü hatırlamak istemiyordum. O yüzden de unutmaya zorladım kendimi.
Alyosha:Yani... Eminim acı dolu hatıralardır.
Shram:Bir gün leydimle randevuya çıkmak için gizlice dışarı kaçtık. Tiyatroya bilet aldık. Aslında pek benlik bir şey değildi ama sırf beraberiz diye çok mutluydum.
Shram:Bir anda tiyatroya bir grup insan daldı, bütün Su İfritleri dışarı çıksın diye bağırıp çağırmaya başladılar... Hem de oyuncu, seyirci falan demeden.
Shram:İnsanlarla Feyler arasındaki çatışmanın artık patlama noktasına geldiği çok belliydi. Bu sefer gözü dönmüş tipler, savaşla uzaktan yakından alakası olmayan Su İfritlerinin bile peşine düşüyordu.
Shram:Onları kandırabilirim sanmıştım, o yüzden ceketimi çıkarıp leydimin üstüne attım ve o kargaşada çaktırmadan sıvışmaya çalıştım...
Shram:Ama yakalandım işte. Başladılar bağırıp çağırmaya, bana... İnsanlık haini dediler.
Shram:Ama karşıma kaç kişi dikilirse dikilsin, ona kaçması için zaman kazandırmak uğruna ne gerekiyorsa yapacaktım. Mecburdum buna; hem muhafızı olduğum için... Hem de onu sevdiğim için.
Shram:...
Chugunov:Sorun değil arkadaşım. İstersen devamını anlatma. Bunları tekrar gün yüzüne çıkarmana gerek yok.
Shram:Ama işte... *iç çeker*... Şu an bile gerçeği kabullenemiyorum. Ben nasıl... Ölmüş olabilirim ki?
Shram:Ben... Özür dilerim arkadaşlar.
Shram:Ölü biri olduğumu bilseydim sizi de benimle dibe çekmezdim, haha. Bunca ölümün sebebi bensem, cezamı nasıl isterseniz öyle kesin.
Tonia:İyi de Bay Shram...
Shram:Hayır, kimseye yük olmaya niyetim yok. Ne yapmam gerektiğini biliyorum. Yüzyıllardır tiyatroda dolanıp durduğumu söylemiştin, değil mi?
Shram:Sanırım artık biraz temiz hava almanın vakti geldi... Dışarıda yani. Buradan çekip gideceğim, tüm bu "ölümü" de yanıma alacağım. Gideceksem de kendi bildiğim gibi gideceğim.
Valeriy:Bay Shram, eminim başka bir yolunu bulabiliriz...
Shram:Bak dostum, ikimiz de aslında burada olmamam gerektiğini biliyoruz. Ölümümü çoktan kabullenmiş olmam lazımdı... Öyle ya da böyle, bu işin artık bitmesi lazım. Yoksa kalkıp bana bunun da bir şekilde askeri prensiplerinizden birine ters düştüğünü falan mı söyleyeceksin?
Valeriy:Hayır, içimden gelenleri söylüyorum bu sefer.
Shram:Aman, boş ver gitsin. ... Hah, dur. Son bir şey daha var. Bayan Su İfriti, benim... Benim sevgilimin adı Litiya'ydı. Litiya Ozerova. Ona ne oldu, biliyor musun?
Vodyanitsa:Ozerova... Haa, Ozerova Teyze! Biz hep öyle seslenirdik ona. Çok iyi kalpli bir kadındı! Bir sürü çocuğu vardı!
Shram:Hahaha... Oh, sağ kurtulmasına çok sevindim. Bir sürü çocuğu oldu demek ha? Güzel. Güzel... Benim başıma gelenler yüzünden bekar kalmasını bekleyecek halim yok tabii, değil mi? Haha...
Shram:Yeter ki o mutlu olmaya devam etsin, gerisi hiç önemli değil. *iç çeker* Hem ben ölüyüm zaten. Onun için endişelendiğimden ruhum bunca zamandır buralarda dolanıp duruyordu. Ama artık... Gözüm arkada kalmadan gidebilirim.
Shram:Beni yolcu etmenize hiç gerek yok dostlar. Şu son birkaç günde birlikte geçirdiğimiz zamandan gerçekten keyif aldım. Belki... Bir sonraki hayatta tekrar görüşürüz.
Chugunov:Kendine iyi bak... Dostum.
Tonia:Biliyorum, Bay Shram zaten ölüydü ama... Yine de çok üzüldüm.
Mitya:Biz ne kadar kendimizce bir mantığa oturtmaya çalışsak da ölüm çok acımasız...
Vodyanitsa:O zamanlar Feyler ve insanlar arasındaki çatışma gerçekten o kadar kötü müydü? Ben daha çok küçüktüm, pek bir şey hatırlamıyorum. Onca masum insanın hayatının altüst olduğunu düşünmek korkunç...
Vodyanitsa:O dönemle ilgili tarihi kayıtlarda bile bu konuda pek bir şey yazmıyor.
Vodyanitsa:Halkın bildiği kadarıyla Çariçe Fatui'yi kurmuş, hiçbir açıklama yapmadan Fey soylularının çoğunu sürmüş, sonra da o korkunç gücünü insanları baskı altına almak için kullanmış.
Valeriy:Bana sorarsan Çariçe bilerek ortak düşman olmayı seçti. Çatışmayı pek büyütmeden, iki tarafın birbirine karşı ne kadar öfkesi varsa hepsini kendi üzerine çekti.
Valeriy:İşte bu yüzden, o zamanki çatışmalar ne kadar acımasız geçmiş olsa da, o günden beri insanlar ve Feyler arasında pek bir husumet kalmadı. Son birkaç yüzyıldır gayet uyum içinde geçinip gidiyorlar.
Vodyanitsa:Yani Çariçe, Feyleri... Sırf şehirde yaşayan Feyleri korumak için mi sürdü? Barış olsun diye kendinden nefret edilmesine razı olmuş...
Valeriy:Belki de durum o kadar da kötü değildir. Bence Majesteleri ölümlülerin ondan nefret edip etmemesi konusunda o kadar da endişeli değil, hem zaten ondan hakikaten nefret eden çok az kişi var.
Vodyanitsa:Bunca zamandır hiçbir şeyden haberim yokmuş...
Valeriy:Tamam o zaman, Mitya'nın teorisi doğruysa bu iş kapanmıştır bence. Hadi hepimiz biraz ara verelim.
Chugunov:*iç çeker* Keşke şu lanet fırtına da bir dinse artık...
Localized evidence
Elindeki mevcut ipuçlarını analiz et.
Evidence locale: tr
TextMap/TextMapTR.json/2019891916BinOutput/Quest/7007.json/JIJKODHIEED/911
700710
7007
true
11