Ghost

Quest Steps

İki eski arkadaşınla konuş.

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

İki eski arkadaşınla konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 93 linesOpen full page →

Nicole:Erken çıkmamız iyi oldu. Neredeyse dışarıda kalacaktık!

Paimon:Dışarıda kalmak mı? Nasıl yani?

Nicole:Haberiniz yok mu? Sumeru sınırları etrafında görünmez bir bariyer belirdi, tüm giriş çıkışları engelliyor.

Nicole:Kimse çıkamıyor, kimse giremiyor. Sumeru adeta dünyadan kopuk bir ada haline geldi.

Paimon:Bunun arkasında da mı Fatui var?

Nicole:Aslında hayır. Bunun onlarla hiçbir ilgisi yok. Irminsul'un kendi içindeki bir savunma mekanizması olduğundan şüpheleniyorum.

Nicole:Ne de olsa Irminsul, Teyvat'ın Ley Hatlarının kaynağı ve Sumeru ona en yakın ulus.

Nicole:Sanırım bu işlev, ciddi bir hasar durumunda tüm bölgeyi mühürlemek ve felaketin Teyvat'ın geri kalanına yayılmasını önlemek için yerleştirilmiş. Çok uzun zaman önce tasarlanmış olabilir.

Paimon:Ama bu, anomali yayılmaya devam ederse buradaki insanların diğer uluslara kaçamayacağı anlamına gelmiyor mu?

Nicole:Maalesef öyle görünüyor. Zaten tam da bu yüzden buradayım. Dünya için çok kritik bir zamandayız ve Sumeru bu fırtınanın tam merkezinde.

Traveler:Yani Nefer'ı buraya sen mi getirdin?

Paimon:Paimon onu Sumeru'ya dönmeye ikna edebilmene şaşırdı...

Nicole:Evet... Benim gibi bilge ve ağzı laf yapan birini bile epey zorladı...

Nefer:... Sumeru'nun başının dertte olmasından bana ne? Herhalde o yere karşı hâlâ bir gönül bağım olduğunu falan düşünmüyorsundur.

Nicole:Ses tonuna bakılırsa sanırım yok.

Nefer:Görünüşe göre geçmişim hakkında pek bir şey bilmiyorsun. Ben senin her şeyi bildiğini sanıyordum.

Nicole:Tek bildiğim gücünü Leylek Kral'dan aldığın. Vaktiyle epey nam salmış bir Ay Elçisiydi kendisi... Haliyle onun hakkında bir iki şey biliyorum.

Nicole:Senin geçmişine gelince... İstesem tüm hikayeni öğrenebilirdim. Ama herkesin kendine sakladığı sırları vardır, değil mi?

Nefer:Böyle düşünmene sevindim Bayan Nicole.

Nefer:Nod-Krai'ı yuvam bellediğim için zor gününde üzerime düşeni yaptım. Ancak bu, dünyayı kurtarmayı huy edindiğim anlamına gelmez. Sumeru'da kahramanlığa soyunmaya hiç niyetim yok, sağ ol.

Nicole:Anlıyorum. İnsan duyguları öyle durduk yere alevlenip sönmez. Kurtuluşun da yıkımın da arkasında mutlaka bir sebep yatar.

Nicole:Yine de zamanla öğrendiğim bir şey varsa o da insan duygularının ne kadar karmaşık ve çelişkili olduğu. Bu yüzden de insanların bir dediği bir dediğini tutmaz.

Nicole:İşte biz melekler burada devreye giriyoruz. Bizim görevimiz en nihayetinde insanları en derin, en gerçek arzularına yönlendirmek ve bunları gerçekleştirmelerine yardımcı olmak.

Nicole:Bu yüzden senden geçmişini dinlemek istiyorum. Çünkü seni yönlendiren tek şeyin nefret olduğuna inanmıyorum. Sonunda farklı sonuçlara varsak bile hiç sorun değil.

Nefer:...

Nefer:... Reddediyorum.

Nicole:Nasıl yani? Ama ortamı falan ayarlamıştım o kadar... Bunun nihayet birbirimize içimizi dökeceğimiz an olması gerekmiyor muydu?

Nefer:Öyle mi? Belki de ortamı kestirmekte o kadar iyi değilimdir.

Nefer:... Haklısın Nicole. Ben sadece nefretten ibaret değilim. Eğer nefret beni yiyip bitirseydi sonsuza dek geçmişte sıkışıp kalır, asla bugünü yaşayamazdım.

Nefer:Ama senin rehberliğinin fikrimi değiştirebileceğini sanmıyorum. Her şeyi yutan kumlar, hem haklı hem de haksız yere dökülen kanlar... O eski duygular üzerime bir gölge gibi yapışıyor.

Nicole:Onları üzerinden atmak mı istiyorsun?

Nefer:... Hayır, onları sonsuza dek hatırlamayı umuyorum. O duygular ve anılar beni bugün olduğum kişi haline getirdi. Her zaman benim bir parçam olacaklar.

Nicole:Hımm... Öyleyse en azından benim bakış açımı duymak ister misin?

Nefer:Tabii. İnsan her gün bir meleğin fikrini duyma şansı bulamıyor.

Nicole:Çok, çok uzun zaman önce, melekler yeryüzünde hâlâ özgürce dolaşırken hayatı sıkıcı bulurdum.

Nicole:Monoton işler, vasat ilişkiler... O zamanlar hayat şimdiki kadar heyecan verici değildi. Yine de melekler bu diyarlardan göçtüğünden beri, o günleri hasretle andığım çok oldu...

Nicole:İnsan duyguları genellikle bir kişiye, bir yere veya bir nesneye bağlıdır. Bunlar yok olduğunda anılar hızla silinir ve duygular da onlarla birlikte yitip gider.

Nefer:...

Nicole:Sumeru yok olursa ne yağmur ormanı ne de çöl kalır. Nefretinin hedefi yeryüzünden silindiğinde, kalbinin derinliklerine gömülü anıların yavaşça solup gitmesi an meselesi olur.

Nicole:Sevgi de nefret de çok güçlü duygulardır. Ancak yitip gittiklerinde geride bıraktıkları boşluğun yanında bir hiç kalırlar.

Nefer:Oldukça ince bir düşünce Bayan Nicole. Fakat gözünü geleceğe diken biri, nefret ettiği şeylerin yıkılıp gidişine yalnızca alkış tutabilir.

Nefer:Yine de... Benim durumum biraz farklı. Vaktiyle biri bana insan hafızasının, müşteri seçen paragöz bir tüccardan bile daha seçici olduğunu söylemişti. Gerçeği unutmamak için hepimizin ara sıra silkelenip kendine gelmeye ihtiyacı var.

Nefer:Sumeru'yu her ne kadar sevmesem de bu şekilde yok olup gitmemeli... Pekala, sen kazandın. Sana biraz yardım edeceğim ama bedavaya çalışmam.

Nicole:Ne kadar lazım? Umarım bu işin suyunu çıkarmaya niyetli değilsindir.

Nefer:Sen ne düşünüyorsun?

Nicole:Şey... Baştan söyleyeyim, yanımda pek fazla Mora yok. Eğer ihtiyacın olan buysa Alice'ten biraz borç alabilirim... Veya belki heykellerle ödeme yapabilirim. Oyduğum heykeller aslında oldukça değerlidir.

Nefer:Yol masraflarımı karşılasan yeter.

Nicole:Ha? O kadar mı?

Nefer:O kadar.

Nefer:Onca insana iyilik borcum var, Sumeru yollarına düşmek için geçerli bir sebep sayılabilir.

Nefer:Jahoda!

Jahoda:Buradayım patron. Ne lazım?

Nefer:Bir süreliğine Sumeru'ya dönüyorum. Ben yokken Arşiv'den sen sorumlu olacaksın.

Jahoda:Ne... B-Ben mi? Sorumlu ben miyim? Vay canına... Öhöm! Merak etme patron! Bana güvenebilirsin!

Nicole:İşte dahi melek Nicole, tam da dara düştüğünüz anda bu iş için biçilmiş kaftanı ayağınıza getirdi. Yaşasın!

Nefer:Amma ayrıntıya girdin. Bayağı allayıp pulladın üstelik.

Nefer:Geri döneceğimi hiç düşünmezdim, özellikle de çöle. Ama hayat her zaman planlandığı gibi gitmiyor sanırım.

Nefer:Candace ne yapıyor? Onu henüz görmedim.

Dehya:Hâlâ Aaru Köyü'ndeki işlerle ilgileniyor. Çok geçmeden bize katılır.

Dehya:Kusura bakmayın, umarım önemli bir şeyi bölmüyoruzdur ama güzel haberlerimiz var.

Kaveh:Efsanevi Aaru'yu aramak için Kral Deshret'in Anıt Mezarına gitmeyi, ardından onu kullanarak Akaşa Sistemini onarmaya çalışmayı planlıyoruz.

Cyno:Sessizlik Tapınağındaki kayıtlara göre anıt mezarda "Aaru Gölgesi" diye bir şey bulunuyormuş ve Aaru ile bağlantı kurmak için kullanılabilirmiş.

Tighnari:Gitmeden önce hâlâ biraz vaktimiz var, o yüzden aceleye gerek yok.

Kaveh:Bu arada, bu yeni ikili kim?

Nefer:Bana Nefer deseniz yeter. Nod-Krai'da yaşıyorum. Aaru'dan mı bahsediyordunuz?

Cyno:Evet.

Nefer:İçeride hapsedilen üç hizmetkardan biri olan Leylek Kral'la bir bağlantım var. Bu işi halletmek için buradayım, o yüzden sakıncası yoksa ben de sizinle geleyim.

Tighnari:Mükemmel olur.

Dehya:Hımm... Bayan Nefer, acaba çölden misin?

Nefer:Neden sordun?

Dehya:Ne bileyim... Sende tanıdık bir hava var, bir de Candace'tan bahsedince... Neyse, kusura bakma, haddimi aşmak değildi niyetim. Öylesine aklıma geldi.

Dehya:Ben Dehya, Münzevi bir paralı askerim. İşim gereği genelde çölde olurum.

Nefer:Dori ile aram iyidir, daha önce sizden bahsetmişti. Sonunda yüz yüze tanışabilmek güzel.

Nefer:Gelgelelim ortağım sizi muhtemelen o kadar iyi tanımıyor. Kendinizi tanıtmak ister misiniz?

Nicole:Aslında sandığınızdan biraz daha iyi tanıyorum.

Collei:!

Kaveh:Ha. Yanlış mı gördüm acaba? Ağzını kıpırdatmadan konuşmuşsun gibi geldi...

Cyno:Vantrilokluk... Daha önce böyle bir şey duymuştum.

Tighnari:Ne oldu Collei?

Collei:Sensin... Kafamın içinde konuşan ses sensin, değil mi?

Collei:Rüyalarımı Doğa Hükümdarı'na bildirmem için beni cesaretlendirdin ve o büyülü duayı okumamı sağladın...

Nicole:Hı hı. Birçok unvanım var ama en uygun olanını kullanalım. Ben Nicole Reeyn, kadim zamanlardan beri yaşayan bir meleğim.

Dehya:Melek mi? Kulağa önemli geliyor... Peki, şey, melek dediğin tam olarak nedir?

Nicole:Ha, hımm... Şey, biz oldukça uzun ömürlü bir ırkız. Teknik olarak tanrı değiliz ama yine de kadim tarihten birçok hikaye anlatabiliriz.

Paimon:Evet, kendisi ayrıca harika bir heykeltıraştır!

Traveler:Çok yaratıcı biri.

Dehya:Haha... Hanımefendi, eğer hem Traveler hem de Paimon sizden övgüyle bahsediyorsa gerçekten de etkileyici olmalısınız!

Nicole:Ah, lütfen bana "Hanımefendi" deme. İnsanlar bana karşı fazla resmi davrandığında kendimi çok garip hissediyorum.

Nicole:Sadece rahatla, kendin ol. Gerilmene gerek yok.

Collei:Bayan Nicole, eğer sakıncası yoksa... Sana birkaç soru sorabilir miyim?

Nicole:Evet, sorabilirsin. Yüreğinin karmakarışık olduğunu ve cevap aradığını görebiliyorum.

Nicole:Bana hangi soruları sormak istediğini de biliyorum. Neden rüyanda Sumeru Şehri'ni kargaşa içinde gördün? Neden o dizeler Cinleri sadece sen okuduğunda yatıştırdı?

Nicole:Seni gerçeğe yönlendirebilirim ama bu senin kişisel bir sırrınla alakalı. Mümkünse seninle yalnız konuşmayı tercih ederim.

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 2121570820
İki eski arkadaşınla konuş.
İki eski arkadaşınla konuş.

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMapTR.json
JSON Pointer
/2121570820

Properties

5

quest303603

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/3036.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/2
order
3
subId
303603
mainId
3036
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
3