th"ผู้ใดได้ยินเสียงนั้น ย่อมเห็นรูปลักษณ์แห่งสัจธรรม"— แม้ว่าสัจธรรมนั้นจะเป็นเพียงภาพลวงตา ที่หยิบฉวยขึ้นมาจากเสียงกระซิบก็ตาม
บางทีมันอาจเคยมีชื่อมีนาม ทว่ากลับก้าวสู่ห้องมืดแห่งหนึ่งโดยสมัครใจ ด้วยเหตุผลบางประการที่ไม่อาจล่วงรู้ ถวายทั้งหู ทั้งดวงตา หรือแม้กระทั่งสมองของตน จนกลายเป็นภาชนะที่ดำรงอยู่ เพียงเพื่อถ่ายทอดเสียงบางเสียงเท่านั้น มันยึดถือเสียงกระซิบของบางสิ่งใน Hollow เป็นดั่งเทวโองการ เสมือนตนคือสื่อกลางแห่งพระประสงค์ของท่านในโลกมนุษย์ และในยามที่รอคอยให้เป้าหมายเผลอไผลอยู่นั้น "เสียงของตนเอง" ที่ทั้งชัดเจนและไม่อาจต้านทานได้นั้น ก็พลันดังขึ้นในห้วงสมอง
แต่ในช่วงเวลาที่เสียงบัญชาขาดหาย เมื่อมีผู้ใช้เจตจำนงต่อต้านเสียงกระซิบ และฉีกกระชากเสียงลวงนั้น ในสนามเสียงของมัน จะมีความเจ็บปวดที่เกิดจากอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ หวนคืนกลับมาบ้างหรือไม่?
ตราบจนวินาทีสุดท้าย มันก็ยังคงถ่ายทอด "สัจธรรม" ที่ไม่เคยส่งไปถึงผู้ใดอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่มีความโกรธเกรี้ยว ไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความเด็ดเดี่ยว ราวกับเจตจำนงที่พร้อมจะพลีชีพ จวบจนกระทั่งโน้ตตัวสุดท้าย ดับสิ้นไปพร้อมกับร่างกายของมัน
"'Covenant Guardian' งั้นเหรอ? แต่ก็จริง มันปกป้องเสียงที่น่าขยะแขยงนั่น ราวกับกำลังปกป้องกฎเกณฑ์ เหมือนกับ... คนโง่งมที่คิดว่าตัวเองพบหนทางกลับบ้าน แล้วตอกตรึงตัวเองให้กลายเป็นป้ายสุสานของเสียงนั้น" "แต่ว่า... จะเกลียดภาชนะที่คอยสะท้อนเสียงนั้นไปทำไมกัน? ถ้าจะคิดบัญชี ก็ต้องไปคิดบัญชีกับตัวการที่ส่งเสียงนั้นออกมาสิ~"
บางทีมันอาจเคยมีชื่อมีนาม ทว่ากลับก้าวสู่ห้องมืดแห่งหนึ่งโดยสมัครใจ ด้วยเหตุผลบางประการที่ไม่อาจล่วงรู้ ถวายทั้งหู ทั้งดวงตา หรือแม้กระทั่งสมองของตน จนกลายเป็นภาชนะที่ดำรงอยู่ เพียงเพื่อถ่ายทอดเสียงบางเสียงเท่านั้น มันยึดถือเสียงกระซิบของบางสิ่งใน Hollow เป็นดั่งเทวโองการ เสมือนตนคือสื่อกลางแห่งพระประสงค์ของท่านในโลกมนุษย์ และในยามที่รอคอยให้เป้าหมายเผลอไผลอยู่นั้น "เสียงของตนเอง" ที่ทั้งชัดเจนและไม่อาจต้านทานได้นั้น ก็พลันดังขึ้นในห้วงสมอง
แต่ในช่วงเวลาที่เสียงบัญชาขาดหาย เมื่อมีผู้ใช้เจตจำนงต่อต้านเสียงกระซิบ และฉีกกระชากเสียงลวงนั้น ในสนามเสียงของมัน จะมีความเจ็บปวดที่เกิดจากอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ หวนคืนกลับมาบ้างหรือไม่?
ตราบจนวินาทีสุดท้าย มันก็ยังคงถ่ายทอด "สัจธรรม" ที่ไม่เคยส่งไปถึงผู้ใดอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่มีความโกรธเกรี้ยว ไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความเด็ดเดี่ยว ราวกับเจตจำนงที่พร้อมจะพลีชีพ จวบจนกระทั่งโน้ตตัวสุดท้าย ดับสิ้นไปพร้อมกับร่างกายของมัน
"'Covenant Guardian' งั้นเหรอ? แต่ก็จริง มันปกป้องเสียงที่น่าขยะแขยงนั่น ราวกับกำลังปกป้องกฎเกณฑ์ เหมือนกับ... คนโง่งมที่คิดว่าตัวเองพบหนทางกลับบ้าน แล้วตอกตรึงตัวเองให้กลายเป็นป้ายสุสานของเสียงนั้น" "แต่ว่า... จะเกลียดภาชนะที่คอยสะท้อนเสียงนั้นไปทำไมกัน? ถ้าจะคิดบัญชี ก็ต้องไปคิดบัญชีกับตัวการที่ส่งเสียงนั้นออกมาสิ~"
"ผู้ใดได้ยินเสียงนั้น ย่อมเห็นรูปลักษณ์แห่งสัจธรรม"— แม้ว่าสัจธรรมนั้นจะเป็นเพียงภาพลวงตา ที่หยิบฉวยขึ้นมาจากเสียงกระซิบก็ตาม บางทีมันอาจเคยมีชื่อมีนาม ทว่ากลับก้าวสู่ห้องมืดแห่งหนึ่งโดยสมัครใจ ด้วยเหตุผลบางประการที่ไม่อาจล่วงรู้ ถวายทั้งหู ทั้งดวงตา หรือแม้กระทั่งสมองของตน จนกลายเป็นภาชนะที่ดำรงอยู่ เพียงเพื่อถ่ายทอดเสียงบางเสียงเท่านั้น มันยึดถือเสียงกระซิบของบางสิ่งใน Hollow เป็นดั่งเทวโองการ เสมือนตนคือสื่อกลางแห่งพระประสงค์ของท่านในโลกมนุษย์ และในยามที่รอคอยให้เป้าหมายเผลอไผลอยู่นั้น "เสียงของตนเอง" ที่ทั้งชัดเจนและไม่อาจต้านทานได้นั้น ก็พลันดังขึ้นในห้วงสมอง แต่ในช่วงเวลาที่เสียงบัญชาขาดหาย เมื่อมีผู้ใช้เจตจำนงต่อต้านเสียงกระซิบ และฉีกกระชากเสียงลวงนั้น ในสนามเสียงของมัน จะมีความเจ็บปวดที่เกิดจากอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ หวนคืนกลับมาบ้างหรือไม่? ตราบจนวินาทีสุดท้าย มันก็ยังคงถ่ายทอด "สัจธรรม" ที่ไม่เคยส่งไปถึงผู้ใดอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่มีความโกรธเกรี้ยว ไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความเด็ดเดี่ยว ราวกับเจตจำนงที่พร้อมจะพลีชีพ จวบจนกระทั่งโน้ตตัวสุดท้าย ดับสิ้นไปพร้อมกับร่างกายของมัน "'Covenant Guardian' งั้นเหรอ? แต่ก็จริง มันปกป้องเสียงที่น่าขยะแขยงนั่น ราวกับกำลังปกป้องกฎเกณฑ์ เหมือนกับ... คนโง่งมที่คิดว่าตัวเองพบหนทางกลับบ้าน แล้วตอกตรึงตัวเองให้กลายเป็นป้ายสุสานของเสียงนั้น" "แต่ว่า... จะเกลียดภาชนะที่คอยสะท้อนเสียงนั้นไปทำไมกัน? ถ้าจะคิดบัญชี ก็ต้องไปคิดบัญชีกับตัวการที่ส่งเสียงนั้นออกมาสิ~"
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/CardDesc_30044