Ghost
Item icon · 190017

Books

การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"

book191933

Localized evidence

Text fields

5 fields
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/3488190830579442366
ฉันเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้แล้ว
ตอนนี้ร่างกายฉันไม่ได้เข้ามาในโลกนี้จริงๆ
ไม่แน่ว่าฉันอาจจะเป็นแค่วิญญาณดวงหนึ่งก็ได้
วิญญาณที่ชื่อว่า "เทพีพราวอัสดง"
...หวังว่าจะไม่มีใครตกใจนะ

หลายวันมานี้ ไม่มีใครมองเห็นฉันได้โดยตรง
ฉันก็เข้าไปยุ่งกับใครไม่ได้สักคนเหมือนกัน
เหมือนกับเป็น "ร่างจิต" ที่ Black Swan พูดถึงเลย
แต่ยังไงฉันก็ต้องทิ้งร่องรอยเอาไว้แน่
...ไม่งั้น "เทพีพราวอัสดง" ที่พวกเขาพูดถึงยังจะหมายถึงใครได้อีก?

ฉันจำได้ว่า วันที่ฉันพบเด็กสาวผมแดงคนนั้น
เธอกำลังอธิษฐานอยู่ในห้องลับ...
"หนูรับภารกิจมาแล้ว และจะเริ่มออกเดินทางแล้ว..."
คิดว่านี่คงเป็นเรื่องสำคัญมากแน่นอน
"แม่... ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ"
ฉันทำตามสัญชาตญาณโดยการตามเธอไป
ตามคาดเลย เธอถูกทหารที่ไร้เหตุผลขวางเอาไว้

แต่ฉันจะไปทำอะไรได้บ้างล่ะ?
...ฉันอยากช่วยให้เด็กสาวคนนั้นก้าวสู่การเดินทางจริงๆ นะ
แต่จะให้ฉันไม่ทำอะไรเลย? ไม่มีทางซะหรอก!
"ร่างจิต" ก็มีสิ่งที่ "ร่างจิต" ทำได้เหมือนกัน...
ฉันสามารถเป็นโล่กำบัง หรือจะเป็นหอกก็ได้
แล้วก็ยังเป็นเสาหินที่พังทลายได้ด้วย...

"หรือว่า... ไททัน... ยืนอยู่ข้างเดียวกับเธอ...?"
ผิดแล้ว! ฉันต่างหากที่ยืนอยู่ข้างเธอ!
...ถ้าฉันปรากฏตัวต่อหน้าเธอได้จริงๆ
บางทีฉันคงจะช่วยเธอได้มากกว่านี้

"ในที่สุด...เบื้องหลังของทางออกสู่ภูเขานี้ ก็คือดินแดนอันกว้างใหญ่แล้วสินะ"
"การเดินทางของฉันกำลังจะเริ่มต้นจากตรงนี้"
เธอทำสำเร็จแล้ว
แต่ฉันในฐานะ "ร่างจิต" ก็หมดเรี่ยวแรงเต็มทีเช่นกัน
...พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ฉันก็อยู่ที่อื่นซะแล้ว

"อีกฝ่ายจะลืมเธอ เธอจะไม่ทิ้งร่องรอยไว้ในความทรงจำของใครทั้งนั้น..."
ฉันเหมือนได้ยินเสียงของตัวเองอีกคนพูดอยู่
สภาพจิตใจของฉันยังปกติอยู่รึเปล่าเนี่ย?
คงปกติอยู่ละมั้ง! ไม่อยากจินตนาการเลยว่า ถ้าจิตใจของฉันไม่ปกติขึ้นมาจริงๆ ควรจะทำยังไงดี...

แต่ว่านะ ใช่ว่าฉันไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้สักหน่อย
เธออาจจะจำฉันไม่ได้ แต่เธอก็เริ่มต้นการเดินทางได้สำเร็จแล้ว
ในวันที่เริ่มต้นการเดินทาง "เซตติ้งโลกที่ไม่สมเหตุสมผล" นั่นแหละ คือร่องรอยของฉัน
ก็เหมือนกับ "เทพีพราวอัสดง" ไง
ถึง Amphoreus จะจำฉันไม่ได้ แต่ตำนานของ "เทพีพราวอัสดง" ก็ได้แพร่กระจายไปทั่วทุกหนแห่งแล้ว

ยังไม่ถึงเวลาที่จะถอดใจสักหน่อย
สักวันหนึ่ง Amphoreus จะต้องได้รู้ว่า "เทพีพราวอัสดง" เป็นใครกันแน่!
ฉันเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้แล้ว\nตอนนี้ร่างกายฉันไม่ได้เข้ามาในโลกนี้จริงๆ\nไม่แน่ว่าฉันอาจจะเป็นแค่วิญญาณดวงหนึ่งก็ได้\nวิญญาณที่ชื่อว่า "เทพีพราวอัสดง"\n...หวังว่าจะไม่มีใครตกใจนะ\n\nหลายวันมานี้ ไม่มีใครมองเห็นฉันได้โดยตรง\nฉันก็เข้าไปยุ่งกับใครไม่ได้สักคนเหมือนกัน\nเหมือนกับเป็น "ร่างจิต" ที่ Black Swan พูดถึงเลย\nแต่ยังไงฉันก็ต้องทิ้งร่องรอยเอาไว้แน่\n...ไม่งั้น "เทพีพราวอัสดง" ที่พวกเขาพูดถึงยังจะหมายถึงใครได้อีก?\n\nฉันจำได้ว่า วันที่ฉันพบเด็กสาวผมแดงคนนั้น\nเธอกำลังอธิษฐานอยู่ในห้องลับ...\n"หนูรับภารกิจมาแล้ว และจะเริ่มออกเดินทางแล้ว..."\nคิดว่านี่คงเป็นเรื่องสำคัญมากแน่นอน\n"แม่... ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ"\nฉันทำตามสัญชาตญาณโดยการตามเธอไป\nตามคาดเลย เธอถูกทหารที่ไร้เหตุผลขวางเอาไว้\n\nแต่ฉันจะไปทำอะไรได้บ้างล่ะ?\n...ฉันอยากช่วยให้เด็กสาวคนนั้นก้าวสู่การเดินทางจริงๆ นะ\nแต่จะให้ฉันไม่ทำอะไรเลย? ไม่มีทางซะหรอก!\n"ร่างจิต" ก็มีสิ่งที่ "ร่างจิต" ทำได้เหมือนกัน...\nฉันสามารถเป็นโล่กำบัง หรือจะเป็นหอกก็ได้\nแล้วก็ยังเป็นเสาหินที่พังทลายได้ด้วย...\n\n"หรือว่า... ไททัน... ยืนอยู่ข้างเดียวกับเธอ...?"\nผิดแล้ว! ฉันต่างหากที่ยืนอยู่ข้างเธอ!\n...ถ้าฉันปรากฏตัวต่อหน้าเธอได้จริงๆ\nบางทีฉันคงจะช่วยเธอได้มากกว่านี้\n\n"ในที่สุด...เบื้องหลังของทางออกสู่ภูเขานี้ ก็คือดินแดนอันกว้างใหญ่แล้วสินะ"\n"การเดินทางของฉันกำลังจะเริ่มต้นจากตรงนี้"\nเธอทำสำเร็จแล้ว\nแต่ฉันในฐานะ "ร่างจิต" ก็หมดเรี่ยวแรงเต็มทีเช่นกัน\n...พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ฉันก็อยู่ที่อื่นซะแล้ว\n\n"อีกฝ่ายจะลืมเธอ เธอจะไม่ทิ้งร่องรอยไว้ในความทรงจำของใครทั้งนั้น..."\nฉันเหมือนได้ยินเสียงของตัวเองอีกคนพูดอยู่\nสภาพจิตใจของฉันยังปกติอยู่รึเปล่าเนี่ย?\nคงปกติอยู่ละมั้ง! ไม่อยากจินตนาการเลยว่า ถ้าจิตใจของฉันไม่ปกติขึ้นมาจริงๆ ควรจะทำยังไงดี...\n\nแต่ว่านะ ใช่ว่าฉันไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้สักหน่อย\nเธออาจจะจำฉันไม่ได้ แต่เธอก็เริ่มต้นการเดินทางได้สำเร็จแล้ว\nในวันที่เริ่มต้นการเดินทาง "เซตติ้งโลกที่ไม่สมเหตุสมผล" นั่นแหละ คือร่องรอยของฉัน\nก็เหมือนกับ "เทพีพราวอัสดง" ไง\nถึง Amphoreus จะจำฉันไม่ได้ แต่ตำนานของ "เทพีพราวอัสดง" ก็ได้แพร่กระจายไปทั่วทุกหนแห่งแล้ว\n\nยังไม่ถึงเวลาที่จะถอดใจสักหน่อย\nสักวันหนึ่ง Amphoreus จะต้องได้รู้ว่า "เทพีพราวอัสดง" เป็นใครกันแน่!

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/6099306337559289177
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/1731315336419522587
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/3810342520615089348
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"
การผจญภัยของ "เทพีพราวอัสดง"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/7251662003667923736

Relationships

2 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190017
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemIconPath107 × 125 · 18 KBSpriteOutput/ItemIcon/190017.pngNative path
Item artwork · 190017
Item artworkItemFigureIconPath213 × 250 · 58 KBSpriteOutput/ItemFigures/190017.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/508
ID
191933
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 191933,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 593,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 1,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190017.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemFigures/190017.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190017.png