Ghost
Item icon · 190016

Books

การตายของอีกา

book190642

Localized evidence

Text fields

5 fields
การตายของอีกา
การตายของอีกา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/11385537561525116379
ในกลางราตรีที่มืดมน คุณกำลังครุ่นคิดอยู่เพียงลำพัง ทั้งเกียจคร้านและเหนื่อยล้าเหลือเกิน
คุณหมกมุ่นอยู่กับความฝันเก่าๆ อันแปลกประหลาดที่ควรจะลืมไปตั้งนานแล้ว
ขณะที่หมดเรี่ยวแรงและง่วงงุนเต็มทน เสียงเคาะก็พลันดังขึ้น
ดูเหมือนจะเป็นเสียงเคาะประตูแผ่วเบา ...บนบานประตูของคุณ
"ดึกดื่นป่านนี้แล้ว" คุณพึมพำ "ใครกันที่มาโดยไม่บอกกล่าวแบบนี้..."
และมันก็เท่านั้น ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก

คุณยังจำหน้าต่างที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำค้างยามเช้าได้หรือไม่
ลูกนกพิราบลมหายใจโรยริน นอนอยู่บนพื้นราวกับเงาครึ้ม
ตอนนั้นคุณคาดหวังจากใจว่า เรื่องราวจะมีความสุขในตอนจบ
คุณหวังจากใจจริงว่านกจะมีชีวิตอยู่รอด
บางคนเกิดมาเพื่ออยู่บนท้องฟ้า ทอประกายแสงดั่งดวงดาว...
แต่บางคนกลับต้องถูกฝังกลบอยู่ใต้ดินชั่วนิรันดร์

คุณยืนข้างประตู มองความมืดมิดช่วงกลางคืนด้วยความกลัวอยู่นาน
ท่ามกลางความสงสัยนั้น คุณคล้ายจะฝันถึงความฝันที่ไม่มีใครกล้าฝัน
หมู่แมลงทำให้ความงามมัวหมอง นกพิราบขาวแผดเผาในเปลวเพลิง
เสียงแหบแห้งของนกกากลางกองเพลิงได้เอ่ยทักทายคุณ
"ความฝันหอมหวานหาใช่สรวงสวรรค์ของฉัน" คุณพึมพำเสียงกระซิบ "มองไปรอบๆ สิ..."
ทั้งมวลมีเพียงราตรีมืดมิด ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก

นกสีดำกลับหัวเราะเยาะกับภาพลวงตาอันเศร้าโศกของคุณ
"เสียงสะท้อนที่สับสนของวิญญาณไม่ใช่ทางรอด"
"ผู้คนสำนึกอย่างจริงใจ เพียงเพราะหวังในผลประโยชน์"
"ดื่มเถิด นี่เป็นยาลบเลือนความกังวลที่เทพประทานให้"
คุณได้ยินเสียงประสานที่เปลี่ยนทำนอง เริ่มบรรเลงบทอาลัย จากนั้นคุณก็เห็นขี้เถ้าปลิวว่อน...
กาตัวนั้นพึมพำว่า: "ไม่อาจหวนคืนได้อีก"

ความเงียบงันที่ไม่ได้ถูกทำลายยังคงไร้สุ้มเสียง เสียงเยาะเย้ยสะท้อนก้อง
กาตัวนั้นยังคงหลอกคุณด้วยความสุขจอมปลอม
แต่คุณได้เห็นที่มาของความทุกข์ทนในโลกนี้มามากมายแล้ว
หัวใจของคุณแข็งแกร่งขึ้น ไม่ลังเลหรือสับสนอีกต่อไปแล้ว
"โกหก" คุณเอ่ยขึ้น "ท่านเทพไม่เคยรับรู้ความทรมานของมนุษย์โลกหรอก..."
และมันก็เท่านั้น ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก

คุณก้าวขึ้นเวที ขโมยพลังอำนาจ และปรารถนาในเทพดารา
คุณเปิดม่านที่มืดมิดออก กำกับและแสดงละครของตัวคุณเอง
ใจคุณเปี่ยมด้วยความศักดิ์สิทธิ์ เงาของหุ่นเชิดกลับมืดมนและน่ากลัว
ใจคุณเปี่ยมด้วยความเมตตา และพยายามจะสร้างโลกแห่งความเท่าเทียมที่ไร้ซึ่งการเอนเอียง
"ดูเถอะ" คุณพูดขึ้น "นี่คือเมืองแห่งความสุขในอุดมคติที่แท้จริง"
ความฝันแตกสลาย: "ไม่อาจหวนคืนได้อีก"

รังกำมะหยี่ร่วงหล่น แหล่งเพาะกระดาษทองคำแห้งเหือด
ทว่านกน้อยหาได้บินไปไหน มันยังคงอยู่ เช่นเดียวกับที่คุณอยู่
เทพดาราที่เคยรักและเมตตาทอดทิ้งคุณแล้ว
สรวงสวรรค์ของคุณก็กลายเป็นเพียงจินตนาการเพ้อฝัน
และจิตวิญญาณของคุณ จะเป็นอิสระจากเงามืดของซากลูกนกพิราบ
และมันก็เท่านั้น ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก

ความฝันเก่าเก็บของคุณเหมือนดินเสีย ยากจะหล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์แห่งความหวังได้
จิตวิญญาณอันสูงส่งจะเหี่ยวเฉาลงเช่นนี้ได้อย่างไร
ฉันจะรอคอยการมาถึงของคุณ
ที่นี่มีความฝันที่แท้จริง มีความเป็นไปได้ที่ไม่สิ้นสุด
คุณจะสมความปรารถนาทุกสิ่งอย่างได้ที่นี่
อดีตก็คืออดีต ไม่อาจหวนคืนได้อีก

ขอแสดงความนับถืออย่างสูง

Cecil Simmes
ในกลางราตรีที่มืดมน คุณกำลังครุ่นคิดอยู่เพียงลำพัง ทั้งเกียจคร้านและเหนื่อยล้าเหลือเกิน\nคุณหมกมุ่นอยู่กับความฝันเก่าๆ อันแปลกประหลาดที่ควรจะลืมไปตั้งนานแล้ว\nขณะที่หมดเรี่ยวแรงและง่วงงุนเต็มทน เสียงเคาะก็พลันดังขึ้น\nดูเหมือนจะเป็นเสียงเคาะประตูแผ่วเบา ...บนบานประตูของคุณ\n"ดึกดื่นป่านนี้แล้ว" คุณพึมพำ "ใครกันที่มาโดยไม่บอกกล่าวแบบนี้..."\nและมันก็เท่านั้น ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก\n\nคุณยังจำหน้าต่างที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำค้างยามเช้าได้หรือไม่\nลูกนกพิราบลมหายใจโรยริน นอนอยู่บนพื้นราวกับเงาครึ้ม\nตอนนั้นคุณคาดหวังจากใจว่า เรื่องราวจะมีความสุขในตอนจบ\nคุณหวังจากใจจริงว่านกจะมีชีวิตอยู่รอด\nบางคนเกิดมาเพื่ออยู่บนท้องฟ้า ทอประกายแสงดั่งดวงดาว...\nแต่บางคนกลับต้องถูกฝังกลบอยู่ใต้ดินชั่วนิรันดร์\n\nคุณยืนข้างประตู มองความมืดมิดช่วงกลางคืนด้วยความกลัวอยู่นาน\nท่ามกลางความสงสัยนั้น คุณคล้ายจะฝันถึงความฝันที่ไม่มีใครกล้าฝัน\nหมู่แมลงทำให้ความงามมัวหมอง นกพิราบขาวแผดเผาในเปลวเพลิง\nเสียงแหบแห้งของนกกากลางกองเพลิงได้เอ่ยทักทายคุณ\n"ความฝันหอมหวานหาใช่สรวงสวรรค์ของฉัน" คุณพึมพำเสียงกระซิบ "มองไปรอบๆ สิ..."\nทั้งมวลมีเพียงราตรีมืดมิด ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก\n\nนกสีดำกลับหัวเราะเยาะกับภาพลวงตาอันเศร้าโศกของคุณ\n"เสียงสะท้อนที่สับสนของวิญญาณไม่ใช่ทางรอด"\n"ผู้คนสำนึกอย่างจริงใจ เพียงเพราะหวังในผลประโยชน์"\n"ดื่มเถิด นี่เป็นยาลบเลือนความกังวลที่เทพประทานให้"\nคุณได้ยินเสียงประสานที่เปลี่ยนทำนอง เริ่มบรรเลงบทอาลัย จากนั้นคุณก็เห็นขี้เถ้าปลิวว่อน...\nกาตัวนั้นพึมพำว่า: "ไม่อาจหวนคืนได้อีก"\n\nความเงียบงันที่ไม่ได้ถูกทำลายยังคงไร้สุ้มเสียง เสียงเยาะเย้ยสะท้อนก้อง\nกาตัวนั้นยังคงหลอกคุณด้วยความสุขจอมปลอม\nแต่คุณได้เห็นที่มาของความทุกข์ทนในโลกนี้มามากมายแล้ว\nหัวใจของคุณแข็งแกร่งขึ้น ไม่ลังเลหรือสับสนอีกต่อไปแล้ว\n"โกหก" คุณเอ่ยขึ้น "ท่านเทพไม่เคยรับรู้ความทรมานของมนุษย์โลกหรอก..."\nและมันก็เท่านั้น ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก\n\nคุณก้าวขึ้นเวที ขโมยพลังอำนาจ และปรารถนาในเทพดารา\nคุณเปิดม่านที่มืดมิดออก กำกับและแสดงละครของตัวคุณเอง\nใจคุณเปี่ยมด้วยความศักดิ์สิทธิ์ เงาของหุ่นเชิดกลับมืดมนและน่ากลัว\nใจคุณเปี่ยมด้วยความเมตตา และพยายามจะสร้างโลกแห่งความเท่าเทียมที่ไร้ซึ่งการเอนเอียง\n"ดูเถอะ" คุณพูดขึ้น "นี่คือเมืองแห่งความสุขในอุดมคติที่แท้จริง"\nความฝันแตกสลาย: "ไม่อาจหวนคืนได้อีก"\n\nรังกำมะหยี่ร่วงหล่น แหล่งเพาะกระดาษทองคำแห้งเหือด\nทว่านกน้อยหาได้บินไปไหน มันยังคงอยู่ เช่นเดียวกับที่คุณอยู่\nเทพดาราที่เคยรักและเมตตาทอดทิ้งคุณแล้ว\nสรวงสวรรค์ของคุณก็กลายเป็นเพียงจินตนาการเพ้อฝัน\nและจิตวิญญาณของคุณ จะเป็นอิสระจากเงามืดของซากลูกนกพิราบ\nและมันก็เท่านั้น ไร้ซึ่งสิ่งใดอีก\n\nความฝันเก่าเก็บของคุณเหมือนดินเสีย ยากจะหล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์แห่งความหวังได้\nจิตวิญญาณอันสูงส่งจะเหี่ยวเฉาลงเช่นนี้ได้อย่างไร\nฉันจะรอคอยการมาถึงของคุณ\nที่นี่มีความฝันที่แท้จริง มีความเป็นไปได้ที่ไม่สิ้นสุด\nคุณจะสมความปรารถนาทุกสิ่งอย่างได้ที่นี่\nอดีตก็คืออดีต ไม่อาจหวนคืนได้อีก\n\n<b><i>ขอแสดงความนับถืออย่างสูง</i></b>\n\n<align="right">Cecil Simmes</align>

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/12332150206647795759
การตายของอีกา
การตายของอีกา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/3297765534259369663
การตายของอีกา
การตายของอีกา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/13734437749383428302
การตายของอีกา
การตายของอีกา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/1502750992246845067

Relationships

2 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190016
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemIconPath128 × 112 · 22 KBSpriteOutput/ItemIcon/190016.pngNative path
Item artwork · 190016
Item artworkItemFigureIconPath256 × 220 · 74 KBSpriteOutput/ItemFigures/190016.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/218
ID
190642
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 190642,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 352,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 1,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190016.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemFigures/190016.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190016.png