Ghost
Category icon · UI_CharacterTabIcon_Flycloak

World Documents

สดับเสียงฝนยลทิวไผ่

world_document340027

Localized evidence

Text fields

2 fields
"ไม่ใช่ ๆ ต้นนี้ก็ไม่ใช่... แปลกจัง ตอนที่อาจารย์บอกลักษณะของสมุนไพร ก็บอกแบบนี้นี่นา..."
เมื่อได้ฟังเสียงพึมพำที่ดังซ้ำไปซ้ำมาหลายต่อหลายครั้ง เงาไผ่ในยามเช้าตรู่ก็ดูราวกับกำลังพยักหน้า เห็นพ้องตอบรับไปกับสาวน้อยที่กำลังขมวดคิ้วหรี่ตาอยู่
ทว่า เหล่ากอไผ่สูงตระหง่านกลับมองเห็นว่า หมั่นโถวในตะกร้าสะพายหลังของเธอใกล้จะหมดแล้ว ผลไม้ก็เหลือเพียงไม่กี่ลูก ถุงน้ำก็แฟบแบนลง ดูแล้วไม่น่าจะใช่สภาพที่จะเดินทางไกลต่อได้เลยจริง ๆ...
เรื่องน้ำน่ะแก้ปัญหาได้ไม่ยาก บนใบไผ่ยังมีหยดน้ำฝนจากเมื่อคืนหลงเหลืออยู่ ถ้าไม่ไหวจริง ๆ... เลียสักสองสามใบก็น่าจะพอแก้กระหายได้ ลำธารที่เชิงเขาก็อยู่ไม่ไกล แค่เธอเดินลงไปเรื่อย ๆ ก็คงไปถึงได้อย่างราบรื่นแน่นอน
"อืม... ต้องเป็นเพราะฉันมาผิดที่แน่ ๆ ต้องขึ้นไปสูงกว่านี้อีก!"
หญิงสาวในชุดสีเขียวตบก้อนหินแล้วดีดตัวลุกขึ้นยืน สะบัดตะกร้าที่หลัง แล้วเตรียมจะปีนขึ้นเขาต่อไป
สายลมพัดผ่านมาวูบหนึ่ง กอไผ่เสียดสีกันดังสวบสาบ ราวกับกำลังถอนหายใจด้วยความระอา... ทำไมสาวน้อยคนนี้ถึงได้มีนิสัยดื้อรั้นราวกับหินผากันนะ หาของมาตั้งแต่หัวค่ำยันเช้าตรู่ แล้วยังคิดจะหาต่ออีกงั้นเหรอ?
หญิงสาวในชุดสีเขียวออกวิ่งสาวเท้าก้าวยาวไปข้างหน้า เหล่ากอไผ่ต่างรีบแหวกทางหลบออกไปสองฝั่ง เพื่อไม่ให้แขนและแก้มของเธอถูกใบไผ่บาดเอา เหล่ากอไผ่เบียดเสียดกัน พลางก้มมองหญิงสาวที่ประเดี๋ยวก็วิ่ง ประเดี๋ยวก็หยุด บ้างก็นั่งยอง ๆ บ่นพึมพำกับตัวเอง บ้างก็ถอนหายใจพร้อมส่ายหน้าไปมา
กอไผ่ทั้งหลายคิดว่า:
หรือว่า สาวน้อยคนนี้จะเป็นเซียนกันนะ? ไม่ใช่สิ ไม่ใช่แน่ ๆ เซียนที่ไหนจะมีสภาพเหมือนเธอกัน ที่พอลื่นล้มหน้าคะมำแล้วยังต้องรีบดีดตัวลุกขึ้นมา วิ่งไปไล่ตะครุบหมั่นโถวที่กลิ้งหลุน ๆ ออกจากตะกร้า พร้อมกับเจ้าลูกสมุนตัวสีส้ม ๆ นั่น?
ถ้าเจอลำธาร พวกเซียนก็คงกระโดดทีเดียวข้ามไปแล้ว ใครจะไปเหมือนแม่หนูนี่ ที่เดินวนไปวนมาตั้งนานกว่าจะเจอขอนไม้ล้ม แล้วต้องใช้ทั้งมือและเท้าปีนข้ามไปอย่างทุลักทุเล
"...ต้นนี้ ...ใช่เลย! แก้ไอตอนกลางคืน แล้วก็ต้นนี้... อืม แก้โรคนอนไม่หลับสินะ? เก็บไปด้วยดีกว่า คุณยายท่านนั้นช่วงนี้หลับไม่ค่อยดีซะด้วย..."
ใช่แล้ว เธอต้องเป็นแค่เด็กเก็บสมุนไพรธรรมดา ๆ แน่ ๆ เฮ้อ เธอจะหาสมุนไพรล้ำค่าอะไรกันนะ ถึงได้ยอมทุ่มเทแรงกายแรงใจถึงขนาดนี้? ชุดสีเขียวทั้งตัวของเธอ แทบจะกลายเป็นชุดสีโคลนอยู่แล้ว
"นี่มัน... เหมือนจะเป็นเครื่องเทศนะ? เก็บกลับไปให้ศิษย์พี่หญิงดูดีกว่า..."
"อันนี้... เหมือนที่ Qiqi ชอบเก็บเป็นประจำเลย อืม เก็บกลับไปให้ Qiqi ดีกว่า..."
"อาจารย์ชอบดอกไม้ชนิดนี้นี่นา เก็บกลับไปสักสองสามดอกดีกว่า..."
"พี่ Yanfei เคยบอกหรือเปล่านะว่าเพื่อนของพี่เขากำลังหาสมุนไพรของ Liyue อยู่? ต้นนี้ต้องเหมาะแน่ ๆ! เอาไปด้วย เอาไปด้วย..."
เหล่ากอไผ่ถูกเม็ดฝนที่โปรยปรายลงมาสาดซัดจนต้องส่ายหน้าไปมา
หญิงสาวประหลาด ช่างเป็นหญิงสาวที่ประหลาดจริง ๆ เธอปีนเขามาตลอดทาง เก็บสมุนไพรมาตลอดทาง แต่กลับเอาแต่พร่ำพูดถึงเรื่องของคนอื่นไม่หยุด ชุดสีเขียวที่เคยใส่ล้มลุกคลุกคลานจนกลายเป็นชุดสีโคลน ก็ถูกฝนป่าสาดซัดตลอดทางจนกลับกลายเป็นชุดสีเขียวอีกครั้ง ราวกับหน่อไม้ที่ถูกโคลนดินปกคลุม กัดฟันหยั่งราก แทงทะลุก้อนหิน ตะเกียกตะกายโผล่พ้นดินขึ้นมา พอถูกน้ำฝนชะล้าง ถึงค่อยเผยความเขียวขจีออกมาให้เห็น
ที่แท้เธอก็ไม่ใช่ทั้งเซียน และไม่ใช่เด็กเก็บสมุนไพร แต่เป็นเพียงต้นไผ่ต้นเล็ก ๆ ที่แสนธรรมดาต้นหนึ่งเท่านั้นเอง
"...เจอแล้ว! เจอแล้ว... เฮ้อ ในที่สุดก็เจอสักที..."
พอมองดูสมุนไพรที่หามาได้อย่างยากเย็น Yaoyao ก็ทิ้งก้นนั่งลงกับพื้น Yuegui วิ่งวนรอบตัวเธออย่างมีความสุข พวกกอไผ่รอบ ๆ ต่างพากันพยักหน้า และช่วยกันเบียดใบเข้ามา เพื่อหวังจะช่วยบังฝนให้เจ้าไผ่น้อยต้นนี้สักหน่อย
"แต่ว่าต้นนี้... จะพอรักษาอาการไอของคุณยายคนนั้นมั้ยนะ? ไม่ได้การล่ะ หนูต้องไปหาต่อ อีกสักสองสามต้น!"
เหล่ากอไผ่ตกใจจนหน้าซีด ต่างส่ายใบไปมาเป็นพัลวัน บางต้นถึงกับตกใจจนใบร่วงกราวลงมาเลยทีเดียว
น่าเสียดายที่ Yaoyao ไม่ได้สังเกตเห็น เธอขุดสมุนไพรขึ้นมา แล้วมุ่งหน้าเดินต่อทันที
"ไม่ใช่ ๆ ต้นนี้ก็ไม่ใช่... แปลกจัง ตอนที่อาจารย์บอกลักษณะของสมุนไพร ก็บอกแบบนี้นี่นา..."
เมื่อได้ฟังเสียงพึมพำที่ดังซ้ำไปซ้ำมาหลายต่อหลายครั้ง เงาไผ่ในยามเช้าตรู่ก็ดูราวกับกำลังพยักหน้า เห็นพ้องตอบรับไปกับสาวน้อยที่กำลังขมวดคิ้วหรี่ตาอยู่
ทว่า เหล่ากอไผ่สูงตระหง่านกลับมองเห็นว่า หมั่นโถวในตะกร้าสะพายหลังของเธอใกล้จะหมดแล้ว ผลไม้ก็เหลือเพียงไม่กี่ลูก ถุงน้ำก็แฟบแบนลง ดูแล้วไม่น่าจะใช่สภาพที่จะเดินทางไกลต่อได้เลยจริง ๆ...
เรื่องน้ำน่ะแก้ปัญหาได้ไม่ยาก บนใบไผ่ยังมีหยดน้ำฝนจากเมื่อคืนหลงเหลืออยู่ ถ้าไม่ไหวจริง ๆ... เลียสักสองสามใบก็น่าจะพอแก้กระหายได้ ลำธารที่เชิงเขาก็อยู่ไม่ไกล แค่เธอเดินลงไปเรื่อย ๆ ก็คงไปถึงได้อย่างราบรื่นแน่นอน
"อืม... ต้องเป็นเพราะฉันมาผิดที่แน่ ๆ ต้องขึ้นไปสูงกว่านี้อีก!"
หญิงสาวในชุดสีเขียวตบก้อนหินแล้วดีดตัวลุกขึ้นยืน สะบัดตะกร้าที่หลัง แล้วเตรียมจะปีนขึ้นเขาต่อไป
สายลมพัดผ่านมาวูบหนึ่ง กอไผ่เสียดสีกันดังสวบสาบ ราวกับกำลังถอนหายใจด้วยความระอา... ทำไมสาวน้อยคนนี้ถึงได้มีนิสัยดื้อรั้นราวกับหินผากันนะ หาของมาตั้งแต่หัวค่ำยันเช้าตรู่ แล้วยังคิดจะหาต่ออีกงั้นเหรอ?
หญิงสาวในชุดสีเขียวออกวิ่งสาวเท้าก้าวยาวไปข้างหน้า เหล่ากอไผ่ต่างรีบแหวกทางหลบออกไปสองฝั่ง เพื่อไม่ให้แขนและแก้มของเธอถูกใบไผ่บาดเอา เหล่ากอไผ่เบียดเสียดกัน พลางก้มมองหญิงสาวที่ประเดี๋ยวก็วิ่ง ประเดี๋ยวก็หยุด บ้างก็นั่งยอง ๆ บ่นพึมพำกับตัวเอง บ้างก็ถอนหายใจพร้อมส่ายหน้าไปมา
กอไผ่ทั้งหลายคิดว่า:
หรือว่า สาวน้อยคนนี้จะเป็นเซียนกันนะ? ไม่ใช่สิ ไม่ใช่แน่ ๆ เซียนที่ไหนจะมีสภาพเหมือนเธอกัน ที่พอลื่นล้มหน้าคะมำแล้วยังต้องรีบดีดตัวลุกขึ้นมา วิ่งไปไล่ตะครุบหมั่นโถวที่กลิ้งหลุน ๆ ออกจากตะกร้า พร้อมกับเจ้าลูกสมุนตัวสีส้ม ๆ นั่น?
ถ้าเจอลำธาร พวกเซียนก็คงกระโดดทีเดียวข้ามไปแล้ว ใครจะไปเหมือนแม่หนูนี่ ที่เดินวนไปวนมาตั้งนานกว่าจะเจอขอนไม้ล้ม แล้วต้องใช้ทั้งมือและเท้าปีนข้ามไปอย่างทุลักทุเล
"...ต้นนี้ ...ใช่เลย! แก้ไอตอนกลางคืน แล้วก็ต้นนี้... อืม แก้โรคนอนไม่หลับสินะ? เก็บไปด้วยดีกว่า คุณยายท่านนั้นช่วงนี้หลับไม่ค่อยดีซะด้วย..."
ใช่แล้ว เธอต้องเป็นแค่เด็กเก็บสมุนไพรธรรมดา ๆ แน่ ๆ เฮ้อ เธอจะหาสมุนไพรล้ำค่าอะไรกันนะ ถึงได้ยอมทุ่มเทแรงกายแรงใจถึงขนาดนี้? ชุดสีเขียวทั้งตัวของเธอ แทบจะกลายเป็นชุดสีโคลนอยู่แล้ว
"นี่มัน... เหมือนจะเป็นเครื่องเทศนะ? เก็บกลับไปให้ศิษย์พี่หญิงดูดีกว่า..."
"อันนี้... เหมือนที่ Qiqi ชอบเก็บเป็นประจำเลย อืม เก็บกลับไปให้ Qiqi ดีกว่า..."
"อาจารย์ชอบดอกไม้ชนิดนี้นี่นา เก็บกลับไปสักสองสามดอกดีกว่า..."
"พี่ Yanfei เคยบอกหรือเปล่านะว่าเพื่อนของพี่เขากำลังหาสมุนไพรของ Liyue อยู่? ต้นนี้ต้องเหมาะแน่ ๆ! เอาไปด้วย เอาไปด้วย..."
เหล่ากอไผ่ถูกเม็ดฝนที่โปรยปรายลงมาสาดซัดจนต้องส่ายหน้าไปมา
หญิงสาวประหลาด ช่างเป็นหญิงสาวที่ประหลาดจริง ๆ เธอปีนเขามาตลอดทาง เก็บสมุนไพรมาตลอดทาง แต่กลับเอาแต่พร่ำพูดถึงเรื่องของคนอื่นไม่หยุด ชุดสีเขียวที่เคยใส่ล้มลุกคลุกคลานจนกลายเป็นชุดสีโคลน ก็ถูกฝนป่าสาดซัดตลอดทางจนกลับกลายเป็นชุดสีเขียวอีกครั้ง ราวกับหน่อไม้ที่ถูกโคลนดินปกคลุม กัดฟันหยั่งราก แทงทะลุก้อนหิน ตะเกียกตะกายโผล่พ้นดินขึ้นมา พอถูกน้ำฝนชะล้าง ถึงค่อยเผยความเขียวขจีออกมาให้เห็น
ที่แท้เธอก็ไม่ใช่ทั้งเซียน และไม่ใช่เด็กเก็บสมุนไพร แต่เป็นเพียงต้นไผ่ต้นเล็ก ๆ ที่แสนธรรมดาต้นหนึ่งเท่านั้นเอง
"...เจอแล้ว! เจอแล้ว... เฮ้อ ในที่สุดก็เจอสักที..."
พอมองดูสมุนไพรที่หามาได้อย่างยากเย็น Yaoyao ก็ทิ้งก้นนั่งลงกับพื้น Yuegui วิ่งวนรอบตัวเธออย่างมีความสุข พวกกอไผ่รอบ ๆ ต่างพากันพยักหน้า และช่วยกันเบียดใบเข้ามา เพื่อหวังจะช่วยบังฝนให้เจ้าไผ่น้อยต้นนี้สักหน่อย
"แต่ว่าต้นนี้... จะพอรักษาอาการไอของคุณยายคนนั้นมั้ยนะ? ไม่ได้การล่ะ หนูต้องไปหาต่อ อีกสักสองสามต้น!"
เหล่ากอไผ่ตกใจจนหน้าซีด ต่างส่ายใบไปมาเป็นพัลวัน บางต้นถึงกับตกใจจนใบร่วงกราวลงมาเลยทีเดียว
น่าเสียดายที่ Yaoyao ไม่ได้สังเกตเห็น เธอขุดสมุนไพรขึ้นมา แล้วมุ่งหน้าเดินต่อทันที

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Costume340027_TH.txt
JSON Pointer
/
สดับเสียงฝนยลทิวไผ่
สดับเสียงฝนยลทิวไผ่

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2012345855

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_CharacterTabIcon_Flycloak
Category iconpreviewPath55 × 41 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_CharacterTabIcon_FlycloakResource name

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1836
id
340027
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_CharacterTabIcon_Flycloak
questIDList
[
  400028
]