ContentReadable 285342
...
"ในเรื่องเล่าการขายวิญญาณเป็นเรื่องง่ายดายเสมอ... งั้นวิญญาณคงเป็นสิ่งที่ถูกกว่ามาก ไม่เช่นนั้นทำไมผู้คนถึงมอบมันออกมาอย่างง่ายดายอยู่เสมอ?"
แต่นางไม่รู้ว่าวิญญาณหมายถึงอะไร เพราะนางไม่เคยเห็นวิญญาณมาก่อนเลย เมื่อเทียบกันแล้ว ของว่างแสนอร่อยสำหรับน้ำชายามบ่าย เวลาเล่นกับ Pie ในสวน และนิทานที่แม่เล่าให้ฟังก่อนนอนเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่า
"โชคดีที่พวกเราไม่มีความปรารถนาใดที่ต้องการให้แม่มดทำให้มันเป็นจริง ซึ่งนั่นทำให้พวกเราไม่ต้องเอาสิ่งของล้ำค่าใด ๆ ไปแลกเปลี่ยนเลย"
เธอเปิดไปยังหน้าถัดไป...
ถึงแม้จะได้รับคำสัญญาจากแม่มด แต่เด็กหนุ่มเองก็ไม่สามารถจินตนาการได้ว่าความปรารถนาที่กลายเป็นจริงจะเป็นเช่นไร
หากเป็นความปรารถนาที่เป็นรูปธรรมมากกว่านี้... ความมั่งคั่งที่ไม่สิ้นสุดและพลังที่จะทำให้ผู้อื่นยอมศิโรราบ ล้วนเป็นเรื่องง่ายที่จะจินตนาการถึง แต่ความสุขที่เหนือกว่านั้นล่ะ?
เด็กหนุ่มเคยได้ยินว่าแม่มดมีไอเทมมนตรามากมาย และเธอก็ดึงเอาพลังของของสะสมที่แปลกประหลาดและไม่ธรรมดานี้มาใช้ เขาไม่สามารถระงับความอยากรู้อยากเห็นของเขาได้ เลยถามแม่มดว่า จะใช้ไอเทมอะไรในการทำให้ความปรารถนาของเขาเป็นจริง
"วจีที่เขียนด้วยปากกาขนนกวิเศษจะกลายเป็นความจริง และนางจะกลายเป็นที่รักของโชคชะตา"
เด็กหนุ่มมองดูแม่มดเขย่าขวดหมึกอย่างแผ่วเบาด้วยสายตาเหลือเชื่อ น้ำสีดำม้วนตัวเหมือนคลื่น ราวกับเห็นว่าโลกที่พวกเขาอาศัยอยู่นั้นเป็นเหมือนเกาะที่ลอยไปตามคลื่น อีกทั้งใบหน้าและทิวทัศน์ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนอีกมากมายดั่งหนังสือภาพที่ถูกพลิกผ่าน...
เขามองดูจนรู้สึกหลงใหล จนเกือบจะตกลงมาจากปากขวดหมึกที่กว้างใหญ่ และจมอยู่ในน้ำสีดำ
"ในขวดหมึกบรรจุทุกอย่างที่นางสามารถจินตนาการได้ และมันจะเป็นของนางหากนางต้องการ"
เมื่อปากกาขนนกเคลื่อนไปทั่วหน้ากระดาษ ชะตากรรมของเด็กสาวก็เปลี่ยนไป
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ เด็กสาวก็ไม่รู้สึกแปลกใจกับความโชคดีที่ตามมาทีหลังอีกต่อไป
นางไม่กังวลเรื่องอะไรอีกต่อไป และทุกอย่างจะดำเนินไปตามความปรารถนาของนาง และสิ่งที่นางต้องการก็จะมาอยู่ในมือนางในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งในที่สุด
ทุกคนต่างก็รักนาง ผู้คนชื่นชมรูปลักษณ์ภายนอกของนาง และยกย่องคุณธรรมของนาง แม้แต่คนที่นางคิดว่าจะไม่สนใจตัวนางในอดีต ก็เปลี่ยนทัศนคติไปอย่างสิ้นเชิง
นางเริ่มคุ้นชินกับคำพูดเยินยอและสายตาอิจฉาที่มองมาที่นางทีละน้อย แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของนางจะไม่โดดเด่น และคุณธรรมของนางก็ธรรมดาเสียยิ่งกว่าธรรมดา แต่โชคชะตาก็เข้าข้างนางโดยไม่ลังเล
...
... "ในเรื่องเล่าการขายวิญญาณเป็นเรื่องง่ายดายเสมอ... งั้นวิญญาณคงเป็นสิ่งที่ถูกกว่ามาก ไม่เช่นนั้นทำไมผู้คนถึงมอบมันออกมาอย่างง่ายดายอยู่เสมอ?" แต่นางไม่รู้ว่าวิญญาณหมายถึงอะไร เพราะนางไม่เคยเห็นวิญญาณมาก่อนเลย เมื่อเทียบกันแล้ว ของว่างแสนอร่อยสำหรับน้ำชายามบ่าย เวลาเล่นกับ Pie ในสวน และนิทานที่แม่เล่าให้ฟังก่อนนอนเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่า "โชคดีที่พวกเราไม่มีความปรารถนาใดที่ต้องการให้แม่มดทำให้มันเป็นจริง ซึ่งนั่นทำให้พวกเราไม่ต้องเอาสิ่งของล้ำค่าใด ๆ ไปแลกเปลี่ยนเลย" เธอเปิดไปยังหน้าถัดไป... ถึงแม้จะได้รับคำสัญญาจากแม่มด แต่เด็กหนุ่มเองก็ไม่สามารถจินตนาการได้ว่าความปรารถนาที่กลายเป็นจริงจะเป็นเช่นไร หากเป็นความปรารถนาที่เป็นรูปธรรมมากกว่านี้... ความมั่งคั่งที่ไม่สิ้นสุดและพลังที่จะทำให้ผู้อื่นยอมศิโรราบ ล้วนเป็นเรื่องง่ายที่จะจินตนาการถึง แต่ความสุขที่เหนือกว่านั้นล่ะ? เด็กหนุ่มเคยได้ยินว่าแม่มดมีไอเทมมนตรามากมาย และเธอก็ดึงเอาพลังของของสะสมที่แปลกประหลาดและไม่ธรรมดานี้มาใช้ เขาไม่สามารถระงับความอยากรู้อยากเห็นของเขาได้ เลยถามแม่มดว่า จะใช้ไอเทมอะไรในการทำให้ความปรารถนาของเขาเป็นจริง "วจีที่เขียนด้วยปากกาขนนกวิเศษจะกลายเป็นความจริง และนางจะกลายเป็นที่รักของโชคชะตา" เด็กหนุ่มมองดูแม่มดเขย่าขวดหมึกอย่างแผ่วเบาด้วยสายตาเหลือเชื่อ น้ำสีดำม้วนตัวเหมือนคลื่น ราวกับเห็นว่าโลกที่พวกเขาอาศัยอยู่นั้นเป็นเหมือนเกาะที่ลอยไปตามคลื่น อีกทั้งใบหน้าและทิวทัศน์ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนอีกมากมายดั่งหนังสือภาพที่ถูกพลิกผ่าน... เขามองดูจนรู้สึกหลงใหล จนเกือบจะตกลงมาจากปากขวดหมึกที่กว้างใหญ่ และจมอยู่ในน้ำสีดำ "ในขวดหมึกบรรจุทุกอย่างที่นางสามารถจินตนาการได้ และมันจะเป็นของนางหากนางต้องการ" เมื่อปากกาขนนกเคลื่อนไปทั่วหน้ากระดาษ ชะตากรรมของเด็กสาวก็เปลี่ยนไป ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ เด็กสาวก็ไม่รู้สึกแปลกใจกับความโชคดีที่ตามมาทีหลังอีกต่อไป นางไม่กังวลเรื่องอะไรอีกต่อไป และทุกอย่างจะดำเนินไปตามความปรารถนาของนาง และสิ่งที่นางต้องการก็จะมาอยู่ในมือนางในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งในที่สุด ทุกคนต่างก็รักนาง ผู้คนชื่นชมรูปลักษณ์ภายนอกของนาง และยกย่องคุณธรรมของนาง แม้แต่คนที่นางคิดว่าจะไม่สนใจตัวนางในอดีต ก็เปลี่ยนทัศนคติไปอย่างสิ้นเชิง นางเริ่มคุ้นชินกับคำพูดเยินยอและสายตาอิจฉาที่มองมาที่นางทีละน้อย แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของนางจะไม่โดดเด่น และคุณธรรมของนางก็ธรรมดาเสียยิ่งกว่าธรรมดา แต่โชคชะตาก็เข้าข้างนางโดยไม่ลังเล ...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15034_2_TH.txt- JSON Pointer
/
