ContentReadable 201287
เล่มที่ 3 - การเดินทางของ Monomakh
...
ในรัชสมัยของจักรพรรดิ Monomakh เผ่าพันธุ์ภูตแทบทั้งหมดมักจะโอ้อวดประวัติศาสตร์อันยาวนานในการจงรักภักดีต่อจักรพรรดิ และนำมาประชันเปรียบเทียบกันเอง เพื่อหวังให้เผ่าพันธุ์ของตนได้รับความเมตตาและผลประโยชน์ที่มากขึ้น ทว่าแม้ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ยังคงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจักรพรรดิ Monomakh มากที่สุดคือสเนกูรอชคาแห่ง Hesperides เหตุผลก็เห็นได้ชัดอยู่ว่า จักรพรรดิ Monomakh ไม่เคยปิดบังความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ "เจ้าหญิงเลือด" Yalyane Morevna ผู้เป็นย่าของแกรนด์ดัชเชสแห่ง Hesperides คนแรก และยังเรียกขานนางว่าเป็นอาจารย์ต่อหน้าสาธารณชนอยู่หลายครั้ง
Yalyane Morevna ปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์น้อยมาก... นางหายตัวไปก่อนที่จักรพรรดิ Monomakh จะสร้าง Kitezhgrad... เรื่องราวส่วนใหญ่เกี่ยวกับนางล้วนมาจากตำนานพื้นบ้านและบทเพลงขับขาน ว่ากันว่านางคือผู้รอดชีวิตจาก Hyperborea ซึ่งแตกต่างจากภาพลักษณ์ของเหล่าสเนกูรอชคาในยุคหลังที่คนทั่วไปมักมองว่าเย็นชาและปลีกวิเวก นางเคยปล้นสะดมและกวาดล้างเผ่าพันธุ์ภูตอย่างโหดเหี้ยมไปมากมาย และด้วยเหตุนี้จึงได้รับฉายาอันเลวร้ายว่า "เจ้าหญิงเลือด" ทว่า... ความกล้าหาญอันเป็นคุณสมบัติที่ได้รับการยกย่องว่า เป็นคุณธรรมมาแต่ไหนแต่ไรในหมู่ชนเผ่าโบราณที่ยังไร้อารยธรรมนั้น มันเกิดจากความปรารถนาในเกียรติยศเพียงอย่างเดียวงั้นหรือ? พูดได้อย่างเต็มปากเลยว่า ก่อนที่ความกล้าหาญจะกลายเป็นคุณธรรมที่พลิกโฉมโลก มันเคยเป็นความผิดบาปมาก่อน การปล้นสะดมได้ให้กำเนิดมันขึ้นมา และความโลภก็เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงมันไว้
ถึงแม้เราจะกล่าวเช่นนี้ แต่สิ่งที่น่าสังเกตก็คือ ดูเหมือนว่า Yalyane Morevna จะไม่เคยปล้นสะดมเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ต้องพลัดถิ่นในทุ่งหิมะมาก่อน กลับกัน มีคำกล่าวอ้างมากมายรวมถึงใน "พงศาวดาร Davograd" ที่บอกว่านางเคยรับมนุษย์เข้าสู่ Hesperides และคอยปกป้องพวกเขาให้พ้นจากการรุกรานของมอนสเตอร์ ผู้เขียน "พงศาวดาร Davograd" ด่าทอว่านางเป็น "ทาสที่ไร้จิตวิญญาณ เอาแต่กระดิกหางประจบเจ้านายเก่า" ทว่ากลับไม่เคยกล่าวถึงเลยว่า แท้จริงแล้วนางมีความโลภหรือปล้นสะดมทรัพย์สินอย่างไร ไม่ว่าความจริงเบื้องหลังคำกล่าวอ้างเหล่านี้จะเป็นเช่นไร นางก็ไม่ได้ลงมือสังหารจักรพรรดิ Monomakh ในวัยเยาว์ แต่กลับอนุญาตให้เขามายังเผ่าพันธุ์ของนาง และถ่ายทอดวิชาหอกให้แก่เขา
...
ด้วยเหตุนี้ หลังจากเด็กหนุ่ม Monomakh ได้บอกลา Yalyane และออกเดินทาง ก็พบกับที่ปรึกษาผู้ซึ่งต่อมาเขาได้ไว้วางใจที่สุด... ผู้บัญชาการคนแรกของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์... Filipov Vseslavyevich ในวัยหนุ่ม ผู้เป็นบรรพบุรุษของผู้กลายร่าง ว่ากันว่า ในตอนแรก Filipov ดูถูก Monomakh อย่างมาก เพราะเขาคิดว่าสติปัญญาของตนนั้นเหนือชั้นกว่าจักรพรรดิในอนาคตอยู่มากโข แม้ว่า Monomakh จะเป็นฝ่ายมอบคริสตัลบริสุทธิ์ที่สุดให้กับเขา โดยหวังว่าจะได้เป็น "Synaimos" (ภาษาภูตแปลคร่าว ๆ ได้ว่า "สหายร่วมรบ", "พี่น้อง", "เพื่อนร่วมชาติ") กับเขา แต่เขากลับไม่ยอมรับไว้ และท้าทาย Monomakh ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพื่อให้ Monomakh ยอมจำนนแก่เขา
มีบันทึกเกี่ยวกับการดวลครั้งนี้อยู่มากมาย แต่ฉบับที่น่าเชื่อถือที่สุดมีใจความดังนี้:
Filipov แปลงกายเป็นเพียงพอน ก่อนจะทำลายอาวุธทั้งหมดของ Monomakh อย่างดาบ หอก ธนู และโล่ เขาคิดว่า Monomakh คงจะไม่มีทางต่อสู้กับเขาได้ แต่นึกไม่ถึงว่า Monomakh จะจับเข้าที่หลังคอของเพียงพอนตรง ๆ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นเหยี่ยวและพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของเหยี่ยวเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสองลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นหมาป่าสีขาวและพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของหมาป่าสีขาวเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสามลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นหมียักษ์และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของหมียักษ์เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสี่ลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นกระทิงตัวผู้ที่ขนาดใหญ่ดั่งภูเขาลูกเล็ก และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะกระทืบเขาให้จมดิน แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของกระทิงตัวผู้เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งห้าลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นยักษ์ใหญ่ที่ขนาดใหญ่ดั่งทิวเขา และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะอัดเขาให้จมดิน แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของยักษ์ใหญ่เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งหกลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็น Monomakh และพุ่งเข้าใส่จักรพรรดิในอนาคตอีกครั้ง โดยหวังว่าเขาจะไม่ลงมือทำร้ายร่างที่เหมือนกับตนเอง แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของเขาเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งเจ็ดลูก
สุดท้าย Filipov ก็รู้สึกประทับใจในจิตใจอันบริสุทธิ์ของ Monomakh เขาตอบรับข้อเสนอและกลายเป็น Synaimos ผู้ซื่อสัตย์ที่สุด ทั้งยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของอีกฝ่ายด้วย ในตำนานกล่าวว่า พวกเขาเคยล่องเรือเข้าไปในท้องของวาฬยักษ์ด้วยกัน และเคยเผชิญหน้ากับมังกรกลางทุ่งหิมะนานเจ็ดวัน แม้จะไม่มีหลักฐานที่ตรวจสอบเรื่องราวเหล่านี้ได้ในปัจจุบัน ทว่าสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยก็คือ ในพงศาวดารโบราณทั้งหมด ชื่อของ Filipov Vseslavyevich มักจะเชื่อมโยงกับ "กลยุทธ์", "ไหวพริบ" และ "ชัยชนะ" เสมอ ชั่วชีวิตของเขา นักวางกลยุทธ์ผู้มองการณ์ไกลคนนี้เคยพบกับความพ่ายแพ้เพียงสามครั้งเท่านั้น: ครั้งแรกคือพ่ายแพ้ให้กับ Monomakh ครั้งที่สองคือพ่ายแพ้ให้กับภรรยาของเขา และครั้งที่สามคือพ่ายแพ้ให้กับภัยพิบัติอันมืดมนที่ปะทุขึ้นมาจากใต้ดิน
จำเป็นต้องชี้ให้เห็นว่า ช่องว่างระหว่างภูตและมนุษย์ในยุคนั้นไม่อาจข้ามผ่านได้ราวกับธารน้ำแข็งในอดีตกาล... ภูตนั้นสูงส่ง กล้าหาญ และแน่วแน่ ส่วนมนุษย์นั้นเปราะบาง ต้อยต่ำ และไม่มีความสำคัญ ดังนั้นเมื่อ Monomakh และ Filipov ที่เดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันได้พบกับนักรบหญิง Nepla Korolevitsna ผู้พิทักษ์เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นครั้งแรก เด็กหนุ่มทั้งสองต่างก็ตกใจกลัว ตามที่ "พงศาวดาร Volkhov" กล่าวไว้ นางพกค้อนรบที่หนักกว่าพวกเขาสองคนรวมกัน ควบขี่อาชาที่พ่นไฟออกมาได้ และเพียงแค่เสียงคำรามของนาง ก็ทำให้อาชาศึกของ Filipov Vseslavyevich เข่าทรุดลงกับพื้น Monomakh โยน Filipov ที่แปลงร่างเป็นงูพิษออกไป เพื่อต้องการข่มขู่นาง ทว่านางกลับจับหางของอสรพิษเอาไว้ แล้วโยนเขาจนข้ามพ้นภูเขาทั้งสามลูก สุดท้าย Filipov ต้องแลกมาด้วยดวงตาหนึ่งข้าง จึงจะทำให้นางตกจากอาชาศึกของนางได้ ตามกฎในยุคนั้น ผู้ชนะมีสิทธิ์ที่จะประหารชีวิตเผ่าพันธุ์ทั้งหมดของผู้แพ้ หรือนำพวกเขาไปเป็นทาส ทว่าเด็กหนุ่ม Monomakh กลับไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่เลือกที่จะให้อภัยเผ่าพันธุ์มนุษย์นี้ และให้พวกเขาเดินทางไปตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ซึ่งกลายมาเป็นท่าเรือ Belovodye ในเวลาต่อมา เขากังวลว่า Filipov จะเกิดความไม่พอใจ จึงพูดกับอีกฝ่าย (ตามที่ปรากฏใน "บันทึก Belovodye"):
"Filipov Vseslavyevich ผู้เป็น Synaimos ของข้า สหายที่ดีของข้า โปรดอภัยให้ข้าด้วย ข้าไม่อยากให้โลหิตหลั่งรินลงบนหิมะสีขาวบริสุทธิ์ นี่คือหลักแห่งความเมตตาที่ Yalyane Morevna อาจารย์ของข้าได้สอนไว้"
Filipov จึงตอบกลับว่า:
"ข้าไม่โทษเจ้าหรอก Monomakh ผู้เป็น Synaimos ของข้า สหายที่ดีของข้า เพื่อปลดเปลื้องหัวใจของเจ้าจากความรู้สึกผิด ข้ายินดีรับนางเป็นภรรยา เพื่อที่เจ้าจะได้ไม่ต้องกังวลว่าข้านั้นได้เก็บความขุ่นเคืองเอาไว้"
Monomakh ตกใจจนรีบห้ามปรามเขา เพราะภูตมีอายุยืนยาว ในขณะที่ชีวิตของมนุษย์นั้นแสนสั้นราวกับเกล็ดหิมะในเหมันตฤดู Filipov กล่าวว่า ลูกธนูของนางช่วงชิงดวงตาข้างหนึ่งของข้าไป ส่วนความกล้าหาญและความงดงามของนางก็ช่วงชิงดวงตาอีกข้างของข้าไป ข้านั้นตาบอดไปแล้ว ไยต้องสนใจว่าเหมันตฤดูนั้นสั้นเกินไป? ดังนั้นเขาจึงได้แต่งงานกับ Nepla Korolevitsna
ทว่าระยะเวลาของการแต่งงานในครั้งนี้กลับสั้นกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้ในตอนแรก ชั่วชีวิตของมนุษย์นั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา แม้จะเป็นนักรบผู้แข็งแกร่งที่สุด ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงความพ่ายแพ้ต่อภัยพิบัติที่โชคชะตานำพามา โรคภัยไข้เจ็บเพียงครั้งเดียวที่เกิดขึ้นกะทันหัน ก็เพียงพอที่จะพรากชีวิตของมนุษย์ไปได้ แต่สำหรับ Filipov Vseslavyevich ความตายกลับปฏิเสธที่จะเปิดประตูรับเขาอยู่เสมอ ความเจ็บปวดของเขาไม่มีทางเอาชนะมิตรภาพและคำสาบานที่เขามีต่อจักรพรรดิ Monomakh ได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงมีชีวิตอยู่ต่อไป และด้วยเหตุนี้เอง ในหลายพันปีต่อมา เมื่อมีคนเรียกภาพลวงตาของภรรยาที่สิ้นชีวาไปแล้วออกมาตรงหน้าเขา จอมเวทผู้ซึ่งเจ้าเล่ห์และเชี่ยวชาญการโกหกมาตลอดชีวิตผู้นี้ กลับเชื่อคำพูดของนักต้มตุ๋นคนนั้นอย่างไร้ข้อกังขา และตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่เคยทูลเตือนให้จักรพรรดิ Monomakh ระวังนักบวชปีศาจที่ไม่ทราบที่มาผู้นั้นอีกเลย
ว่ากันว่า ภัยพิบัติอันมืดมนที่ปะทุขึ้นมาจากใต้ดินได้เปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ของ Nepla Korolevitsna ต่อหน้าเขา และขอให้เขาละทิ้งกองทัพแห่งจักรพรรดิ Monomakh เพื่อไปอยู่เคียงข้างนาง แกรนด์ดยุก Filipov จึงตอบกลับไปว่า ดูเหมือนวิชาแปลงกายของเขาจะยังคงเหนือชั้นกว่าหนึ่งขั้น เพราะ Nepla Korolevitsna ตัวจริงมีไฝที่หลังหู แต่คู่ต่อสู้ของเขากลับมองข้ามรายละเอียดนี้ไป อีกฝ่ายรีบปัดผมด้านข้างออก เพื่อให้เขาดูให้ดีอีกครั้ง Filipov Vseslavyevich หัวเราะลั่น หัวเราะจนน้ำตาไหลพลางพูดว่า:
"นางไม่มีไฝที่หลังหูหรอก นั่นเป็นคำโกหก แต่พวกเจ้ากลับรีบเชื่อกันอย่างง่ายดาย ผู้คนบนโลกล้วนปรารถนาที่จะถูกหลอก พวกเจ้า (ภัยพิบัติอันมืดมิด) ก็เช่นนั้น ตัวข้าเองก็เช่นกัน"
ดังนั้นเขาจึงนำทัพต่อสู้ต่อไป จนกระทั่งข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิ Monomakh ส่งมาถึง แกรนด์ดยุก Filipov จึงละทิ้งกองทัพของเขา และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยนับแต่นั้นมา
...
เล่มที่ 7 - การออกสำรวจของ Monomakh
...
พวกเราไม่อาจตัดสินเจตนาที่แท้จริงในการกระทำนี้ของ Vaselisa Strivozha ได้ และไม่อาจทราบได้ว่านางพูดอะไรกับทูตแห่งกษัตริย์ Miscislav กันแน่ ต้องกล่าวว่า พวกเราไร้ซึ่งเจตนาดูหมิ่นนักบุญ Strivozha "ผู้บริสุทธิ์" และยิ่งไม่อาจตำหนิความจงรักภักดีอันสูงส่งที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนของเหล่าวีลาได้ แต่พวกเราจำเป็นต้องบันทึกตามความเป็นจริง เพื่อความถูกต้องของบันทึกทางประวัติศาสตร์: ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรโวลโคดลัก หรือตัวกษัตริย์ Miscislav "ผู้ดื่มโลหิต" เองก็ตาม พวกเขาล้วนไม่เคยบุกโจมตีอาณาเขตของวีลาเลยแม้แต่น้อย... แม้ว่าวีลาจะเคยประณามและหยามเกียรติพวกเขาอย่างเปิดเผย แล้วหันไปถวายเครื่องบรรณาการให้กับราชสำนักดาราสีจางแทนก็ตาม
ในทางกลับกัน หลังจากที่ทราบว่าธิดาแห่ง Vodyanoy "ราชาผู้ไร้ดินแดน"... หรือ Vaselisa อีกคนที่ใช้ชื่อเดียวกัน "ธิดามังกร" Vaselisa Vodyanovna ซึ่งเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่ง Volgograd คนแรก... ได้แปรพักตร์จากพันธมิตรโวลโคดลัก ไปสวามิภักดิ์ต่อจักรพรรดิ Monomakh วัยเยาว์ จึงทำให้กษัตริย์ Miscislav ยกเอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างในทันที โดยนำกองทัพเข้าโจมตีอาณาเขตอิมป์น้ำที่ยังคงเป็นพันธมิตรที่ซื่อสัตย์ พร้อมทั้งปล้นสะดม เผาทำลาย และเข่นฆ่าอย่างโหดเหี้ยม
อย่างไรก็ตาม ตามคำกล่าวใน "ประวัติศาสตร์การยาตราทัพ Snezhnyi" เมื่อสงครามสิ้นสุดลง Filipov Vseslavyevich ได้เดินทางมายังราชสำนักของ Vaselisa Strivozha พร้อมโยนดาบยาวเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะตรงหน้านาง และพูดกับนางเช่นนี้ว่า:
"ข้าแปรปรวนยิ่งกว่าเจ้าเสียอีก ข้าจึงเข้าใจดีว่า สายลมและคำลวงล้วนเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้เช่นเดียวกัน แต่โปรดจำเอาไว้เถิด คนดีของข้า Vaselisa ผู้ปราดเปรื่อง เมื่อเหมันตฤดูมาเยือน สายลมย่อมถูกแช่แข็งด้วยเช่นกัน"
และ Vaselisa Strivozha ก็ตอบกลับไปเช่นนี้ว่า:
"แม้แต่สายลมที่หนาวเหน็บก็ไม่อาจพัดเสื้อผ้าบนตัวผู้คนให้หลุดปลิวไปได้ Vseslavyevich ที่รักของข้า ยิ่งเหมันตฤดูหนาวเหน็บมากเท่าไหร่ ผู้คนกลับยิ่งห่มกายให้มิดชิดมากขึ้นเท่านั้น"
จากนั้น Filipov Vseslavyevich ก็หัวเราะลั่น และบอกนางว่าดาบเล่มนี้คือรางวัลที่จักรพรรดิ Monomakh มอบแด่นาง โดยหวังว่านางจะเป็นพันธมิตรแห่งราชสำนักดาราสีจางต่อไปเช่นเคย Strivozha ยอมรับคำขอของเขาด้วยความยินดี และจัดงานเลี้ยงเจ็ดวันเจ็ดคืน
...
...
ในรัชสมัยของจักรพรรดิ Monomakh เผ่าพันธุ์ภูตแทบทั้งหมดมักจะโอ้อวดประวัติศาสตร์อันยาวนานในการจงรักภักดีต่อจักรพรรดิ และนำมาประชันเปรียบเทียบกันเอง เพื่อหวังให้เผ่าพันธุ์ของตนได้รับความเมตตาและผลประโยชน์ที่มากขึ้น ทว่าแม้ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ยังคงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจักรพรรดิ Monomakh มากที่สุดคือสเนกูรอชคาแห่ง Hesperides เหตุผลก็เห็นได้ชัดอยู่ว่า จักรพรรดิ Monomakh ไม่เคยปิดบังความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ "เจ้าหญิงเลือด" Yalyane Morevna ผู้เป็นย่าของแกรนด์ดัชเชสแห่ง Hesperides คนแรก และยังเรียกขานนางว่าเป็นอาจารย์ต่อหน้าสาธารณชนอยู่หลายครั้ง
Yalyane Morevna ปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์น้อยมาก... นางหายตัวไปก่อนที่จักรพรรดิ Monomakh จะสร้าง Kitezhgrad... เรื่องราวส่วนใหญ่เกี่ยวกับนางล้วนมาจากตำนานพื้นบ้านและบทเพลงขับขาน ว่ากันว่านางคือผู้รอดชีวิตจาก Hyperborea ซึ่งแตกต่างจากภาพลักษณ์ของเหล่าสเนกูรอชคาในยุคหลังที่คนทั่วไปมักมองว่าเย็นชาและปลีกวิเวก นางเคยปล้นสะดมและกวาดล้างเผ่าพันธุ์ภูตอย่างโหดเหี้ยมไปมากมาย และด้วยเหตุนี้จึงได้รับฉายาอันเลวร้ายว่า "เจ้าหญิงเลือด" ทว่า... ความกล้าหาญอันเป็นคุณสมบัติที่ได้รับการยกย่องว่า เป็นคุณธรรมมาแต่ไหนแต่ไรในหมู่ชนเผ่าโบราณที่ยังไร้อารยธรรมนั้น มันเกิดจากความปรารถนาในเกียรติยศเพียงอย่างเดียวงั้นหรือ? พูดได้อย่างเต็มปากเลยว่า ก่อนที่ความกล้าหาญจะกลายเป็นคุณธรรมที่พลิกโฉมโลก มันเคยเป็นความผิดบาปมาก่อน การปล้นสะดมได้ให้กำเนิดมันขึ้นมา และความโลภก็เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงมันไว้
ถึงแม้เราจะกล่าวเช่นนี้ แต่สิ่งที่น่าสังเกตก็คือ ดูเหมือนว่า Yalyane Morevna จะไม่เคยปล้นสะดมเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ต้องพลัดถิ่นในทุ่งหิมะมาก่อน กลับกัน มีคำกล่าวอ้างมากมายรวมถึงใน "พงศาวดาร Davograd" ที่บอกว่านางเคยรับมนุษย์เข้าสู่ Hesperides และคอยปกป้องพวกเขาให้พ้นจากการรุกรานของมอนสเตอร์ ผู้เขียน "พงศาวดาร Davograd" ด่าทอว่านางเป็น "ทาสที่ไร้จิตวิญญาณ เอาแต่กระดิกหางประจบเจ้านายเก่า" ทว่ากลับไม่เคยกล่าวถึงเลยว่า แท้จริงแล้วนางมีความโลภหรือปล้นสะดมทรัพย์สินอย่างไร ไม่ว่าความจริงเบื้องหลังคำกล่าวอ้างเหล่านี้จะเป็นเช่นไร นางก็ไม่ได้ลงมือสังหารจักรพรรดิ Monomakh ในวัยเยาว์ แต่กลับอนุญาตให้เขามายังเผ่าพันธุ์ของนาง และถ่ายทอดวิชาหอกให้แก่เขา
...
ด้วยเหตุนี้ หลังจากเด็กหนุ่ม Monomakh ได้บอกลา Yalyane และออกเดินทาง ก็พบกับที่ปรึกษาผู้ซึ่งต่อมาเขาได้ไว้วางใจที่สุด... ผู้บัญชาการคนแรกของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์... Filipov Vseslavyevich ในวัยหนุ่ม ผู้เป็นบรรพบุรุษของผู้กลายร่าง ว่ากันว่า ในตอนแรก Filipov ดูถูก Monomakh อย่างมาก เพราะเขาคิดว่าสติปัญญาของตนนั้นเหนือชั้นกว่าจักรพรรดิในอนาคตอยู่มากโข แม้ว่า Monomakh จะเป็นฝ่ายมอบคริสตัลบริสุทธิ์ที่สุดให้กับเขา โดยหวังว่าจะได้เป็น "Synaimos" (ภาษาภูตแปลคร่าว ๆ ได้ว่า "สหายร่วมรบ", "พี่น้อง", "เพื่อนร่วมชาติ") กับเขา แต่เขากลับไม่ยอมรับไว้ และท้าทาย Monomakh ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพื่อให้ Monomakh ยอมจำนนแก่เขา
มีบันทึกเกี่ยวกับการดวลครั้งนี้อยู่มากมาย แต่ฉบับที่น่าเชื่อถือที่สุดมีใจความดังนี้:
Filipov แปลงกายเป็นเพียงพอน ก่อนจะทำลายอาวุธทั้งหมดของ Monomakh อย่างดาบ หอก ธนู และโล่ เขาคิดว่า Monomakh คงจะไม่มีทางต่อสู้กับเขาได้ แต่นึกไม่ถึงว่า Monomakh จะจับเข้าที่หลังคอของเพียงพอนตรง ๆ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นเหยี่ยวและพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของเหยี่ยวเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสองลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นหมาป่าสีขาวและพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของหมาป่าสีขาวเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสามลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นหมียักษ์และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของหมียักษ์เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสี่ลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นกระทิงตัวผู้ที่ขนาดใหญ่ดั่งภูเขาลูกเล็ก และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะกระทืบเขาให้จมดิน แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของกระทิงตัวผู้เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งห้าลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นยักษ์ใหญ่ที่ขนาดใหญ่ดั่งทิวเขา และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะอัดเขาให้จมดิน แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของยักษ์ใหญ่เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งหกลูก
จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็น Monomakh และพุ่งเข้าใส่จักรพรรดิในอนาคตอีกครั้ง โดยหวังว่าเขาจะไม่ลงมือทำร้ายร่างที่เหมือนกับตนเอง แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของเขาเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งเจ็ดลูก
สุดท้าย Filipov ก็รู้สึกประทับใจในจิตใจอันบริสุทธิ์ของ Monomakh เขาตอบรับข้อเสนอและกลายเป็น Synaimos ผู้ซื่อสัตย์ที่สุด ทั้งยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของอีกฝ่ายด้วย ในตำนานกล่าวว่า พวกเขาเคยล่องเรือเข้าไปในท้องของวาฬยักษ์ด้วยกัน และเคยเผชิญหน้ากับมังกรกลางทุ่งหิมะนานเจ็ดวัน แม้จะไม่มีหลักฐานที่ตรวจสอบเรื่องราวเหล่านี้ได้ในปัจจุบัน ทว่าสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยก็คือ ในพงศาวดารโบราณทั้งหมด ชื่อของ Filipov Vseslavyevich มักจะเชื่อมโยงกับ "กลยุทธ์", "ไหวพริบ" และ "ชัยชนะ" เสมอ ชั่วชีวิตของเขา นักวางกลยุทธ์ผู้มองการณ์ไกลคนนี้เคยพบกับความพ่ายแพ้เพียงสามครั้งเท่านั้น: ครั้งแรกคือพ่ายแพ้ให้กับ Monomakh ครั้งที่สองคือพ่ายแพ้ให้กับภรรยาของเขา และครั้งที่สามคือพ่ายแพ้ให้กับภัยพิบัติอันมืดมนที่ปะทุขึ้นมาจากใต้ดิน
จำเป็นต้องชี้ให้เห็นว่า ช่องว่างระหว่างภูตและมนุษย์ในยุคนั้นไม่อาจข้ามผ่านได้ราวกับธารน้ำแข็งในอดีตกาล... ภูตนั้นสูงส่ง กล้าหาญ และแน่วแน่ ส่วนมนุษย์นั้นเปราะบาง ต้อยต่ำ และไม่มีความสำคัญ ดังนั้นเมื่อ Monomakh และ Filipov ที่เดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันได้พบกับนักรบหญิง Nepla Korolevitsna ผู้พิทักษ์เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นครั้งแรก เด็กหนุ่มทั้งสองต่างก็ตกใจกลัว ตามที่ "พงศาวดาร Volkhov" กล่าวไว้ นางพกค้อนรบที่หนักกว่าพวกเขาสองคนรวมกัน ควบขี่อาชาที่พ่นไฟออกมาได้ และเพียงแค่เสียงคำรามของนาง ก็ทำให้อาชาศึกของ Filipov Vseslavyevich เข่าทรุดลงกับพื้น Monomakh โยน Filipov ที่แปลงร่างเป็นงูพิษออกไป เพื่อต้องการข่มขู่นาง ทว่านางกลับจับหางของอสรพิษเอาไว้ แล้วโยนเขาจนข้ามพ้นภูเขาทั้งสามลูก สุดท้าย Filipov ต้องแลกมาด้วยดวงตาหนึ่งข้าง จึงจะทำให้นางตกจากอาชาศึกของนางได้ ตามกฎในยุคนั้น ผู้ชนะมีสิทธิ์ที่จะประหารชีวิตเผ่าพันธุ์ทั้งหมดของผู้แพ้ หรือนำพวกเขาไปเป็นทาส ทว่าเด็กหนุ่ม Monomakh กลับไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่เลือกที่จะให้อภัยเผ่าพันธุ์มนุษย์นี้ และให้พวกเขาเดินทางไปตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ซึ่งกลายมาเป็นท่าเรือ Belovodye ในเวลาต่อมา เขากังวลว่า Filipov จะเกิดความไม่พอใจ จึงพูดกับอีกฝ่าย (ตามที่ปรากฏใน "บันทึก Belovodye"):
"Filipov Vseslavyevich ผู้เป็น Synaimos ของข้า สหายที่ดีของข้า โปรดอภัยให้ข้าด้วย ข้าไม่อยากให้โลหิตหลั่งรินลงบนหิมะสีขาวบริสุทธิ์ นี่คือหลักแห่งความเมตตาที่ Yalyane Morevna อาจารย์ของข้าได้สอนไว้"
Filipov จึงตอบกลับว่า:
"ข้าไม่โทษเจ้าหรอก Monomakh ผู้เป็น Synaimos ของข้า สหายที่ดีของข้า เพื่อปลดเปลื้องหัวใจของเจ้าจากความรู้สึกผิด ข้ายินดีรับนางเป็นภรรยา เพื่อที่เจ้าจะได้ไม่ต้องกังวลว่าข้านั้นได้เก็บความขุ่นเคืองเอาไว้"
Monomakh ตกใจจนรีบห้ามปรามเขา เพราะภูตมีอายุยืนยาว ในขณะที่ชีวิตของมนุษย์นั้นแสนสั้นราวกับเกล็ดหิมะในเหมันตฤดู Filipov กล่าวว่า ลูกธนูของนางช่วงชิงดวงตาข้างหนึ่งของข้าไป ส่วนความกล้าหาญและความงดงามของนางก็ช่วงชิงดวงตาอีกข้างของข้าไป ข้านั้นตาบอดไปแล้ว ไยต้องสนใจว่าเหมันตฤดูนั้นสั้นเกินไป? ดังนั้นเขาจึงได้แต่งงานกับ Nepla Korolevitsna
ทว่าระยะเวลาของการแต่งงานในครั้งนี้กลับสั้นกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้ในตอนแรก ชั่วชีวิตของมนุษย์นั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา แม้จะเป็นนักรบผู้แข็งแกร่งที่สุด ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงความพ่ายแพ้ต่อภัยพิบัติที่โชคชะตานำพามา โรคภัยไข้เจ็บเพียงครั้งเดียวที่เกิดขึ้นกะทันหัน ก็เพียงพอที่จะพรากชีวิตของมนุษย์ไปได้ แต่สำหรับ Filipov Vseslavyevich ความตายกลับปฏิเสธที่จะเปิดประตูรับเขาอยู่เสมอ ความเจ็บปวดของเขาไม่มีทางเอาชนะมิตรภาพและคำสาบานที่เขามีต่อจักรพรรดิ Monomakh ได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงมีชีวิตอยู่ต่อไป และด้วยเหตุนี้เอง ในหลายพันปีต่อมา เมื่อมีคนเรียกภาพลวงตาของภรรยาที่สิ้นชีวาไปแล้วออกมาตรงหน้าเขา จอมเวทผู้ซึ่งเจ้าเล่ห์และเชี่ยวชาญการโกหกมาตลอดชีวิตผู้นี้ กลับเชื่อคำพูดของนักต้มตุ๋นคนนั้นอย่างไร้ข้อกังขา และตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่เคยทูลเตือนให้จักรพรรดิ Monomakh ระวังนักบวชปีศาจที่ไม่ทราบที่มาผู้นั้นอีกเลย
ว่ากันว่า ภัยพิบัติอันมืดมนที่ปะทุขึ้นมาจากใต้ดินได้เปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ของ Nepla Korolevitsna ต่อหน้าเขา และขอให้เขาละทิ้งกองทัพแห่งจักรพรรดิ Monomakh เพื่อไปอยู่เคียงข้างนาง แกรนด์ดยุก Filipov จึงตอบกลับไปว่า ดูเหมือนวิชาแปลงกายของเขาจะยังคงเหนือชั้นกว่าหนึ่งขั้น เพราะ Nepla Korolevitsna ตัวจริงมีไฝที่หลังหู แต่คู่ต่อสู้ของเขากลับมองข้ามรายละเอียดนี้ไป อีกฝ่ายรีบปัดผมด้านข้างออก เพื่อให้เขาดูให้ดีอีกครั้ง Filipov Vseslavyevich หัวเราะลั่น หัวเราะจนน้ำตาไหลพลางพูดว่า:
"นางไม่มีไฝที่หลังหูหรอก นั่นเป็นคำโกหก แต่พวกเจ้ากลับรีบเชื่อกันอย่างง่ายดาย ผู้คนบนโลกล้วนปรารถนาที่จะถูกหลอก พวกเจ้า (ภัยพิบัติอันมืดมิด) ก็เช่นนั้น ตัวข้าเองก็เช่นกัน"
ดังนั้นเขาจึงนำทัพต่อสู้ต่อไป จนกระทั่งข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิ Monomakh ส่งมาถึง แกรนด์ดยุก Filipov จึงละทิ้งกองทัพของเขา และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยนับแต่นั้นมา
...
เล่มที่ 7 - การออกสำรวจของ Monomakh
...
พวกเราไม่อาจตัดสินเจตนาที่แท้จริงในการกระทำนี้ของ Vaselisa Strivozha ได้ และไม่อาจทราบได้ว่านางพูดอะไรกับทูตแห่งกษัตริย์ Miscislav กันแน่ ต้องกล่าวว่า พวกเราไร้ซึ่งเจตนาดูหมิ่นนักบุญ Strivozha "ผู้บริสุทธิ์" และยิ่งไม่อาจตำหนิความจงรักภักดีอันสูงส่งที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนของเหล่าวีลาได้ แต่พวกเราจำเป็นต้องบันทึกตามความเป็นจริง เพื่อความถูกต้องของบันทึกทางประวัติศาสตร์: ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรโวลโคดลัก หรือตัวกษัตริย์ Miscislav "ผู้ดื่มโลหิต" เองก็ตาม พวกเขาล้วนไม่เคยบุกโจมตีอาณาเขตของวีลาเลยแม้แต่น้อย... แม้ว่าวีลาจะเคยประณามและหยามเกียรติพวกเขาอย่างเปิดเผย แล้วหันไปถวายเครื่องบรรณาการให้กับราชสำนักดาราสีจางแทนก็ตาม
ในทางกลับกัน หลังจากที่ทราบว่าธิดาแห่ง Vodyanoy "ราชาผู้ไร้ดินแดน"... หรือ Vaselisa อีกคนที่ใช้ชื่อเดียวกัน "ธิดามังกร" Vaselisa Vodyanovna ซึ่งเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่ง Volgograd คนแรก... ได้แปรพักตร์จากพันธมิตรโวลโคดลัก ไปสวามิภักดิ์ต่อจักรพรรดิ Monomakh วัยเยาว์ จึงทำให้กษัตริย์ Miscislav ยกเอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างในทันที โดยนำกองทัพเข้าโจมตีอาณาเขตอิมป์น้ำที่ยังคงเป็นพันธมิตรที่ซื่อสัตย์ พร้อมทั้งปล้นสะดม เผาทำลาย และเข่นฆ่าอย่างโหดเหี้ยม
อย่างไรก็ตาม ตามคำกล่าวใน "ประวัติศาสตร์การยาตราทัพ Snezhnyi" เมื่อสงครามสิ้นสุดลง Filipov Vseslavyevich ได้เดินทางมายังราชสำนักของ Vaselisa Strivozha พร้อมโยนดาบยาวเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะตรงหน้านาง และพูดกับนางเช่นนี้ว่า:
"ข้าแปรปรวนยิ่งกว่าเจ้าเสียอีก ข้าจึงเข้าใจดีว่า สายลมและคำลวงล้วนเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้เช่นเดียวกัน แต่โปรดจำเอาไว้เถิด คนดีของข้า Vaselisa ผู้ปราดเปรื่อง เมื่อเหมันตฤดูมาเยือน สายลมย่อมถูกแช่แข็งด้วยเช่นกัน"
และ Vaselisa Strivozha ก็ตอบกลับไปเช่นนี้ว่า:
"แม้แต่สายลมที่หนาวเหน็บก็ไม่อาจพัดเสื้อผ้าบนตัวผู้คนให้หลุดปลิวไปได้ Vseslavyevich ที่รักของข้า ยิ่งเหมันตฤดูหนาวเหน็บมากเท่าไหร่ ผู้คนกลับยิ่งห่มกายให้มิดชิดมากขึ้นเท่านั้น"
จากนั้น Filipov Vseslavyevich ก็หัวเราะลั่น และบอกนางว่าดาบเล่มนี้คือรางวัลที่จักรพรรดิ Monomakh มอบแด่นาง โดยหวังว่านางจะเป็นพันธมิตรแห่งราชสำนักดาราสีจางต่อไปเช่นเคย Strivozha ยอมรับคำขอของเขาด้วยความยินดี และจัดงานเลี้ยงเจ็ดวันเจ็ดคืน
...
เล่มที่ 3 - การเดินทางของ Monomakh ... ในรัชสมัยของจักรพรรดิ Monomakh เผ่าพันธุ์ภูตแทบทั้งหมดมักจะโอ้อวดประวัติศาสตร์อันยาวนานในการจงรักภักดีต่อจักรพรรดิ และนำมาประชันเปรียบเทียบกันเอง เพื่อหวังให้เผ่าพันธุ์ของตนได้รับความเมตตาและผลประโยชน์ที่มากขึ้น ทว่าแม้ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ยังคงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจักรพรรดิ Monomakh มากที่สุดคือสเนกูรอชคาแห่ง Hesperides เหตุผลก็เห็นได้ชัดอยู่ว่า จักรพรรดิ Monomakh ไม่เคยปิดบังความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ "เจ้าหญิงเลือด" Yalyane Morevna ผู้เป็นย่าของแกรนด์ดัชเชสแห่ง Hesperides คนแรก และยังเรียกขานนางว่าเป็นอาจารย์ต่อหน้าสาธารณชนอยู่หลายครั้ง Yalyane Morevna ปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์น้อยมาก... นางหายตัวไปก่อนที่จักรพรรดิ Monomakh จะสร้าง Kitezhgrad... เรื่องราวส่วนใหญ่เกี่ยวกับนางล้วนมาจากตำนานพื้นบ้านและบทเพลงขับขาน ว่ากันว่านางคือผู้รอดชีวิตจาก Hyperborea ซึ่งแตกต่างจากภาพลักษณ์ของเหล่าสเนกูรอชคาในยุคหลังที่คนทั่วไปมักมองว่าเย็นชาและปลีกวิเวก นางเคยปล้นสะดมและกวาดล้างเผ่าพันธุ์ภูตอย่างโหดเหี้ยมไปมากมาย และด้วยเหตุนี้จึงได้รับฉายาอันเลวร้ายว่า "เจ้าหญิงเลือด" ทว่า... ความกล้าหาญอันเป็นคุณสมบัติที่ได้รับการยกย่องว่า เป็นคุณธรรมมาแต่ไหนแต่ไรในหมู่ชนเผ่าโบราณที่ยังไร้อารยธรรมนั้น มันเกิดจากความปรารถนาในเกียรติยศเพียงอย่างเดียวงั้นหรือ? พูดได้อย่างเต็มปากเลยว่า ก่อนที่ความกล้าหาญจะกลายเป็นคุณธรรมที่พลิกโฉมโลก มันเคยเป็นความผิดบาปมาก่อน การปล้นสะดมได้ให้กำเนิดมันขึ้นมา และความโลภก็เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงมันไว้ ถึงแม้เราจะกล่าวเช่นนี้ แต่สิ่งที่น่าสังเกตก็คือ ดูเหมือนว่า Yalyane Morevna จะไม่เคยปล้นสะดมเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ต้องพลัดถิ่นในทุ่งหิมะมาก่อน กลับกัน มีคำกล่าวอ้างมากมายรวมถึงใน "พงศาวดาร Davograd" ที่บอกว่านางเคยรับมนุษย์เข้าสู่ Hesperides และคอยปกป้องพวกเขาให้พ้นจากการรุกรานของมอนสเตอร์ ผู้เขียน "พงศาวดาร Davograd" ด่าทอว่านางเป็น "ทาสที่ไร้จิตวิญญาณ เอาแต่กระดิกหางประจบเจ้านายเก่า" ทว่ากลับไม่เคยกล่าวถึงเลยว่า แท้จริงแล้วนางมีความโลภหรือปล้นสะดมทรัพย์สินอย่างไร ไม่ว่าความจริงเบื้องหลังคำกล่าวอ้างเหล่านี้จะเป็นเช่นไร นางก็ไม่ได้ลงมือสังหารจักรพรรดิ Monomakh ในวัยเยาว์ แต่กลับอนุญาตให้เขามายังเผ่าพันธุ์ของนาง และถ่ายทอดวิชาหอกให้แก่เขา ... ด้วยเหตุนี้ หลังจากเด็กหนุ่ม Monomakh ได้บอกลา Yalyane และออกเดินทาง ก็พบกับที่ปรึกษาผู้ซึ่งต่อมาเขาได้ไว้วางใจที่สุด... ผู้บัญชาการคนแรกของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์... Filipov Vseslavyevich ในวัยหนุ่ม ผู้เป็นบรรพบุรุษของผู้กลายร่าง ว่ากันว่า ในตอนแรก Filipov ดูถูก Monomakh อย่างมาก เพราะเขาคิดว่าสติปัญญาของตนนั้นเหนือชั้นกว่าจักรพรรดิในอนาคตอยู่มากโข แม้ว่า Monomakh จะเป็นฝ่ายมอบคริสตัลบริสุทธิ์ที่สุดให้กับเขา โดยหวังว่าจะได้เป็น "Synaimos" (ภาษาภูตแปลคร่าว ๆ ได้ว่า "สหายร่วมรบ", "พี่น้อง", "เพื่อนร่วมชาติ") กับเขา แต่เขากลับไม่ยอมรับไว้ และท้าทาย Monomakh ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพื่อให้ Monomakh ยอมจำนนแก่เขา มีบันทึกเกี่ยวกับการดวลครั้งนี้อยู่มากมาย แต่ฉบับที่น่าเชื่อถือที่สุดมีใจความดังนี้: Filipov แปลงกายเป็นเพียงพอน ก่อนจะทำลายอาวุธทั้งหมดของ Monomakh อย่างดาบ หอก ธนู และโล่ เขาคิดว่า Monomakh คงจะไม่มีทางต่อสู้กับเขาได้ แต่นึกไม่ถึงว่า Monomakh จะจับเข้าที่หลังคอของเพียงพอนตรง ๆ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งลูก จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นเหยี่ยวและพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของเหยี่ยวเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสองลูก จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นหมาป่าสีขาวและพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของหมาป่าสีขาวเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสามลูก จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นหมียักษ์และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะฉีกกระชากลำคอของเขาให้สะบั้น แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของหมียักษ์เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งสี่ลูก จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นกระทิงตัวผู้ที่ขนาดใหญ่ดั่งภูเขาลูกเล็ก และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะกระทืบเขาให้จมดิน แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของกระทิงตัวผู้เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งห้าลูก จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็นยักษ์ใหญ่ที่ขนาดใหญ่ดั่งทิวเขา และพุ่งเข้าใส่ Monomakh อีกครั้ง หมายจะอัดเขาให้จมดิน แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของยักษ์ใหญ่เอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งหกลูก จากนั้น Filipov ก็แปลงกายเป็น Monomakh และพุ่งเข้าใส่จักรพรรดิในอนาคตอีกครั้ง โดยหวังว่าเขาจะไม่ลงมือทำร้ายร่างที่เหมือนกับตนเอง แต่ Monomakh กลับจับหลังคอของเขาเอาไว้ แล้วเหวี่ยงเขาออกไปราวกับเขวี้ยงหอก จนข้ามพ้นภูเขาทั้งเจ็ดลูก สุดท้าย Filipov ก็รู้สึกประทับใจในจิตใจอันบริสุทธิ์ของ Monomakh เขาตอบรับข้อเสนอและกลายเป็น Synaimos ผู้ซื่อสัตย์ที่สุด ทั้งยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของอีกฝ่ายด้วย ในตำนานกล่าวว่า พวกเขาเคยล่องเรือเข้าไปในท้องของวาฬยักษ์ด้วยกัน และเคยเผชิญหน้ากับมังกรกลางทุ่งหิมะนานเจ็ดวัน แม้จะไม่มีหลักฐานที่ตรวจสอบเรื่องราวเหล่านี้ได้ในปัจจุบัน ทว่าสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยก็คือ ในพงศาวดารโบราณทั้งหมด ชื่อของ Filipov Vseslavyevich มักจะเชื่อมโยงกับ "กลยุทธ์", "ไหวพริบ" และ "ชัยชนะ" เสมอ ชั่วชีวิตของเขา นักวางกลยุทธ์ผู้มองการณ์ไกลคนนี้เคยพบกับความพ่ายแพ้เพียงสามครั้งเท่านั้น: ครั้งแรกคือพ่ายแพ้ให้กับ Monomakh ครั้งที่สองคือพ่ายแพ้ให้กับภรรยาของเขา และครั้งที่สามคือพ่ายแพ้ให้กับภัยพิบัติอันมืดมนที่ปะทุขึ้นมาจากใต้ดิน จำเป็นต้องชี้ให้เห็นว่า ช่องว่างระหว่างภูตและมนุษย์ในยุคนั้นไม่อาจข้ามผ่านได้ราวกับธารน้ำแข็งในอดีตกาล... ภูตนั้นสูงส่ง กล้าหาญ และแน่วแน่ ส่วนมนุษย์นั้นเปราะบาง ต้อยต่ำ และไม่มีความสำคัญ ดังนั้นเมื่อ Monomakh และ Filipov ที่เดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันได้พบกับนักรบหญิง Nepla Korolevitsna ผู้พิทักษ์เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นครั้งแรก เด็กหนุ่มทั้งสองต่างก็ตกใจกลัว ตามที่ "พงศาวดาร Volkhov" กล่าวไว้ นางพกค้อนรบที่หนักกว่าพวกเขาสองคนรวมกัน ควบขี่อาชาที่พ่นไฟออกมาได้ และเพียงแค่เสียงคำรามของนาง ก็ทำให้อาชาศึกของ Filipov Vseslavyevich เข่าทรุดลงกับพื้น Monomakh โยน Filipov ที่แปลงร่างเป็นงูพิษออกไป เพื่อต้องการข่มขู่นาง ทว่านางกลับจับหางของอสรพิษเอาไว้ แล้วโยนเขาจนข้ามพ้นภูเขาทั้งสามลูก สุดท้าย Filipov ต้องแลกมาด้วยดวงตาหนึ่งข้าง จึงจะทำให้นางตกจากอาชาศึกของนางได้ ตามกฎในยุคนั้น ผู้ชนะมีสิทธิ์ที่จะประหารชีวิตเผ่าพันธุ์ทั้งหมดของผู้แพ้ หรือนำพวกเขาไปเป็นทาส ทว่าเด็กหนุ่ม Monomakh กลับไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่เลือกที่จะให้อภัยเผ่าพันธุ์มนุษย์นี้ และให้พวกเขาเดินทางไปตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ซึ่งกลายมาเป็นท่าเรือ Belovodye ในเวลาต่อมา เขากังวลว่า Filipov จะเกิดความไม่พอใจ จึงพูดกับอีกฝ่าย (ตามที่ปรากฏใน "บันทึก Belovodye"): "Filipov Vseslavyevich ผู้เป็น Synaimos ของข้า สหายที่ดีของข้า โปรดอภัยให้ข้าด้วย ข้าไม่อยากให้โลหิตหลั่งรินลงบนหิมะสีขาวบริสุทธิ์ นี่คือหลักแห่งความเมตตาที่ Yalyane Morevna อาจารย์ของข้าได้สอนไว้" Filipov จึงตอบกลับว่า: "ข้าไม่โทษเจ้าหรอก Monomakh ผู้เป็น Synaimos ของข้า สหายที่ดีของข้า เพื่อปลดเปลื้องหัวใจของเจ้าจากความรู้สึกผิด ข้ายินดีรับนางเป็นภรรยา เพื่อที่เจ้าจะได้ไม่ต้องกังวลว่าข้านั้นได้เก็บความขุ่นเคืองเอาไว้" Monomakh ตกใจจนรีบห้ามปรามเขา เพราะภูตมีอายุยืนยาว ในขณะที่ชีวิตของมนุษย์นั้นแสนสั้นราวกับเกล็ดหิมะในเหมันตฤดู Filipov กล่าวว่า ลูกธนูของนางช่วงชิงดวงตาข้างหนึ่งของข้าไป ส่วนความกล้าหาญและความงดงามของนางก็ช่วงชิงดวงตาอีกข้างของข้าไป ข้านั้นตาบอดไปแล้ว ไยต้องสนใจว่าเหมันตฤดูนั้นสั้นเกินไป? ดังนั้นเขาจึงได้แต่งงานกับ Nepla Korolevitsna ทว่าระยะเวลาของการแต่งงานในครั้งนี้กลับสั้นกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้ในตอนแรก ชั่วชีวิตของมนุษย์นั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา แม้จะเป็นนักรบผู้แข็งแกร่งที่สุด ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงความพ่ายแพ้ต่อภัยพิบัติที่โชคชะตานำพามา โรคภัยไข้เจ็บเพียงครั้งเดียวที่เกิดขึ้นกะทันหัน ก็เพียงพอที่จะพรากชีวิตของมนุษย์ไปได้ แต่สำหรับ Filipov Vseslavyevich ความตายกลับปฏิเสธที่จะเปิดประตูรับเขาอยู่เสมอ ความเจ็บปวดของเขาไม่มีทางเอาชนะมิตรภาพและคำสาบานที่เขามีต่อจักรพรรดิ Monomakh ได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงมีชีวิตอยู่ต่อไป และด้วยเหตุนี้เอง ในหลายพันปีต่อมา เมื่อมีคนเรียกภาพลวงตาของภรรยาที่สิ้นชีวาไปแล้วออกมาตรงหน้าเขา จอมเวทผู้ซึ่งเจ้าเล่ห์และเชี่ยวชาญการโกหกมาตลอดชีวิตผู้นี้ กลับเชื่อคำพูดของนักต้มตุ๋นคนนั้นอย่างไร้ข้อกังขา และตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่เคยทูลเตือนให้จักรพรรดิ Monomakh ระวังนักบวชปีศาจที่ไม่ทราบที่มาผู้นั้นอีกเลย ว่ากันว่า ภัยพิบัติอันมืดมนที่ปะทุขึ้นมาจากใต้ดินได้เปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ของ Nepla Korolevitsna ต่อหน้าเขา และขอให้เขาละทิ้งกองทัพแห่งจักรพรรดิ Monomakh เพื่อไปอยู่เคียงข้างนาง แกรนด์ดยุก Filipov จึงตอบกลับไปว่า ดูเหมือนวิชาแปลงกายของเขาจะยังคงเหนือชั้นกว่าหนึ่งขั้น เพราะ Nepla Korolevitsna ตัวจริงมีไฝที่หลังหู แต่คู่ต่อสู้ของเขากลับมองข้ามรายละเอียดนี้ไป อีกฝ่ายรีบปัดผมด้านข้างออก เพื่อให้เขาดูให้ดีอีกครั้ง Filipov Vseslavyevich หัวเราะลั่น หัวเราะจนน้ำตาไหลพลางพูดว่า: "นางไม่มีไฝที่หลังหูหรอก นั่นเป็นคำโกหก แต่พวกเจ้ากลับรีบเชื่อกันอย่างง่ายดาย ผู้คนบนโลกล้วนปรารถนาที่จะถูกหลอก พวกเจ้า (ภัยพิบัติอันมืดมิด) ก็เช่นนั้น ตัวข้าเองก็เช่นกัน" ดังนั้นเขาจึงนำทัพต่อสู้ต่อไป จนกระทั่งข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิ Monomakh ส่งมาถึง แกรนด์ดยุก Filipov จึงละทิ้งกองทัพของเขา และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยนับแต่นั้นมา ... เล่มที่ 7 - การออกสำรวจของ Monomakh ... พวกเราไม่อาจตัดสินเจตนาที่แท้จริงในการกระทำนี้ของ Vaselisa Strivozha ได้ และไม่อาจทราบได้ว่านางพูดอะไรกับทูตแห่งกษัตริย์ Miscislav กันแน่ ต้องกล่าวว่า พวกเราไร้ซึ่งเจตนาดูหมิ่นนักบุญ Strivozha "ผู้บริสุทธิ์" และยิ่งไม่อาจตำหนิความจงรักภักดีอันสูงส่งที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนของเหล่าวีลาได้ แต่พวกเราจำเป็นต้องบันทึกตามความเป็นจริง เพื่อความถูกต้องของบันทึกทางประวัติศาสตร์: ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรโวลโคดลัก หรือตัวกษัตริย์ Miscislav "ผู้ดื่มโลหิต" เองก็ตาม พวกเขาล้วนไม่เคยบุกโจมตีอาณาเขตของวีลาเลยแม้แต่น้อย... แม้ว่าวีลาจะเคยประณามและหยามเกียรติพวกเขาอย่างเปิดเผย แล้วหันไปถวายเครื่องบรรณาการให้กับราชสำนักดาราสีจางแทนก็ตาม ในทางกลับกัน หลังจากที่ทราบว่าธิดาแห่ง Vodyanoy "ราชาผู้ไร้ดินแดน"... หรือ Vaselisa อีกคนที่ใช้ชื่อเดียวกัน "ธิดามังกร" Vaselisa Vodyanovna ซึ่งเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่ง Volgograd คนแรก... ได้แปรพักตร์จากพันธมิตรโวลโคดลัก ไปสวามิภักดิ์ต่อจักรพรรดิ Monomakh วัยเยาว์ จึงทำให้กษัตริย์ Miscislav ยกเอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างในทันที โดยนำกองทัพเข้าโจมตีอาณาเขตอิมป์น้ำที่ยังคงเป็นพันธมิตรที่ซื่อสัตย์ พร้อมทั้งปล้นสะดม เผาทำลาย และเข่นฆ่าอย่างโหดเหี้ยม อย่างไรก็ตาม ตามคำกล่าวใน "ประวัติศาสตร์การยาตราทัพ Snezhnyi" เมื่อสงครามสิ้นสุดลง Filipov Vseslavyevich ได้เดินทางมายังราชสำนักของ Vaselisa Strivozha พร้อมโยนดาบยาวเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะตรงหน้านาง และพูดกับนางเช่นนี้ว่า: "ข้าแปรปรวนยิ่งกว่าเจ้าเสียอีก ข้าจึงเข้าใจดีว่า สายลมและคำลวงล้วนเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้เช่นเดียวกัน แต่โปรดจำเอาไว้เถิด คนดีของข้า Vaselisa ผู้ปราดเปรื่อง เมื่อเหมันตฤดูมาเยือน สายลมย่อมถูกแช่แข็งด้วยเช่นกัน" และ Vaselisa Strivozha ก็ตอบกลับไปเช่นนี้ว่า: "แม้แต่สายลมที่หนาวเหน็บก็ไม่อาจพัดเสื้อผ้าบนตัวผู้คนให้หลุดปลิวไปได้ Vseslavyevich ที่รักของข้า ยิ่งเหมันตฤดูหนาวเหน็บมากเท่าไหร่ ผู้คนกลับยิ่งห่มกายให้มิดชิดมากขึ้นเท่านั้น" จากนั้น Filipov Vseslavyevich ก็หัวเราะลั่น และบอกนางว่าดาบเล่มนี้คือรางวัลที่จักรพรรดิ Monomakh มอบแด่นาง โดยหวังว่านางจะเป็นพันธมิตรแห่งราชสำนักดาราสีจางต่อไปเช่นเคย Strivozha ยอมรับคำขอของเขาด้วยความยินดี และจัดงานเลี้ยงเจ็ดวันเจ็ดคืน ...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book1287_TH.txt- JSON Pointer
/
