ContentReadable 200650
ณ ริมทะเลสาบที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลก
เคยมีปราสาทที่รุ่งโรจน์สว่างไสวแห่งหนึ่ง
ทองคำเปลวและอัญมณีประดับผนังด้านนอกของปราสาท
ท่ามกลางแสงระยิบระยับของแสงแดดยามบ่าย
ธงหลากสีที่แสนสวยงามโบกสะบัดอยู่บนหอคอย
หอคอยที่งดงามใหญ่โตตั้งตระหง่านสูงเสียดฟ้า
แขกที่มาจากแดนไกล มองผ่านหน้าต่างที่ตกแต่งด้วยกระจกหลากสีสัน
ทั่วทุกหนแห่งที่ย่างกรายผ่าน จะมองเห็นภาพแปลกตาที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่สะดุดตาที่สุด เห็นจะเป็นรูปปั้นที่ตั้งกระจายอยู่ทั่วทุกที่
แม้รูปร่างจะแปลกประหลาด แต่กลับดูมีชีวิตชีวาสมจริง
ห้องโถงตรงกลางปราสาท เป็นเวทีสีทองเรืองรองเปล่งประกายระยิบระยับ
นักดนตรีบรรเลงและขับขานบทเพลงให้กับเจ้าของปราสาททั้งกลางวันและกลางคืน
เมื่อเสียงเพลงอันไพเราะดังขึ้น กลุ่มผึ้งสีทองจะวนเวียนรอบเวทีด้วยเช่นกัน
การเต้นรำไปพร้อมกับดนตรีที่กลมเกลียว ทำให้คนทั้งโลกลุ่มหลงไปกับมัน
ดูเหมือนในปราสาทจะมีอาหารและไวน์รสเลิศมากมาย พร้อมเสิร์ฟให้ผู้คนได้ดื่มด่ำ
ไม่ว่าจะมาจากที่ไหน หรือมีภูมิหลังเป็นอย่างไร บรรดาแขกทั้งหลายต่างสามารถแสวงหาความสุขได้ตามที่ต้องการ
แต่ทั้งหมดนี้แทบจะไม่สามารถปลอบประโลมความหวาดกลัวในใจของนายท่านได้เลย
และไม่สามารถนำพาช่วงเวลาแห่งความสงบสุข มาสู่จิตวิญญาณที่ตื่นตระหนกของเขาได้เช่นกัน
ในทุกเที่ยงคืน เมื่อระฆังยักษ์บนหอคอยส่งเสียงทุ้มเบา ๆ
เขามักจะตกอยู่ในความวิตกและเป็นกังวลที่ไม่สามารถควบคุมได้
ความกลัวและความหดหู่ที่ไม่อาจบรรยายได้ครอบงำเขาเอาไว้
เงาปีศาจที่ห่อหุ้มตัวด้วยเสื้อคลุมสีดำจะทวงคืนหนี้ของเขา
เมื่อถึงเวลานั้น ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็จะกลายเป็นผุยผง
พร้อมด้วยดวงวิญญาณของนายท่านและแขกเหรื่อทุกคน
จะกลายเป็นของสักการะให้กับโลกยุคโบราณที่มืดมิดนั้น
เคยมีปราสาทที่รุ่งโรจน์สว่างไสวแห่งหนึ่ง
ทองคำเปลวและอัญมณีประดับผนังด้านนอกของปราสาท
ท่ามกลางแสงระยิบระยับของแสงแดดยามบ่าย
ธงหลากสีที่แสนสวยงามโบกสะบัดอยู่บนหอคอย
หอคอยที่งดงามใหญ่โตตั้งตระหง่านสูงเสียดฟ้า
แขกที่มาจากแดนไกล มองผ่านหน้าต่างที่ตกแต่งด้วยกระจกหลากสีสัน
ทั่วทุกหนแห่งที่ย่างกรายผ่าน จะมองเห็นภาพแปลกตาที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่สะดุดตาที่สุด เห็นจะเป็นรูปปั้นที่ตั้งกระจายอยู่ทั่วทุกที่
แม้รูปร่างจะแปลกประหลาด แต่กลับดูมีชีวิตชีวาสมจริง
ห้องโถงตรงกลางปราสาท เป็นเวทีสีทองเรืองรองเปล่งประกายระยิบระยับ
นักดนตรีบรรเลงและขับขานบทเพลงให้กับเจ้าของปราสาททั้งกลางวันและกลางคืน
เมื่อเสียงเพลงอันไพเราะดังขึ้น กลุ่มผึ้งสีทองจะวนเวียนรอบเวทีด้วยเช่นกัน
การเต้นรำไปพร้อมกับดนตรีที่กลมเกลียว ทำให้คนทั้งโลกลุ่มหลงไปกับมัน
ดูเหมือนในปราสาทจะมีอาหารและไวน์รสเลิศมากมาย พร้อมเสิร์ฟให้ผู้คนได้ดื่มด่ำ
ไม่ว่าจะมาจากที่ไหน หรือมีภูมิหลังเป็นอย่างไร บรรดาแขกทั้งหลายต่างสามารถแสวงหาความสุขได้ตามที่ต้องการ
แต่ทั้งหมดนี้แทบจะไม่สามารถปลอบประโลมความหวาดกลัวในใจของนายท่านได้เลย
และไม่สามารถนำพาช่วงเวลาแห่งความสงบสุข มาสู่จิตวิญญาณที่ตื่นตระหนกของเขาได้เช่นกัน
ในทุกเที่ยงคืน เมื่อระฆังยักษ์บนหอคอยส่งเสียงทุ้มเบา ๆ
เขามักจะตกอยู่ในความวิตกและเป็นกังวลที่ไม่สามารถควบคุมได้
ความกลัวและความหดหู่ที่ไม่อาจบรรยายได้ครอบงำเขาเอาไว้
เงาปีศาจที่ห่อหุ้มตัวด้วยเสื้อคลุมสีดำจะทวงคืนหนี้ของเขา
เมื่อถึงเวลานั้น ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็จะกลายเป็นผุยผง
พร้อมด้วยดวงวิญญาณของนายท่านและแขกเหรื่อทุกคน
จะกลายเป็นของสักการะให้กับโลกยุคโบราณที่มืดมิดนั้น
ณ ริมทะเลสาบที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลก เคยมีปราสาทที่รุ่งโรจน์สว่างไสวแห่งหนึ่ง ทองคำเปลวและอัญมณีประดับผนังด้านนอกของปราสาท ท่ามกลางแสงระยิบระยับของแสงแดดยามบ่าย ธงหลากสีที่แสนสวยงามโบกสะบัดอยู่บนหอคอย หอคอยที่งดงามใหญ่โตตั้งตระหง่านสูงเสียดฟ้า แขกที่มาจากแดนไกล มองผ่านหน้าต่างที่ตกแต่งด้วยกระจกหลากสีสัน ทั่วทุกหนแห่งที่ย่างกรายผ่าน จะมองเห็นภาพแปลกตาที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่สะดุดตาที่สุด เห็นจะเป็นรูปปั้นที่ตั้งกระจายอยู่ทั่วทุกที่ แม้รูปร่างจะแปลกประหลาด แต่กลับดูมีชีวิตชีวาสมจริง ห้องโถงตรงกลางปราสาท เป็นเวทีสีทองเรืองรองเปล่งประกายระยิบระยับ นักดนตรีบรรเลงและขับขานบทเพลงให้กับเจ้าของปราสาททั้งกลางวันและกลางคืน เมื่อเสียงเพลงอันไพเราะดังขึ้น กลุ่มผึ้งสีทองจะวนเวียนรอบเวทีด้วยเช่นกัน การเต้นรำไปพร้อมกับดนตรีที่กลมเกลียว ทำให้คนทั้งโลกลุ่มหลงไปกับมัน ดูเหมือนในปราสาทจะมีอาหารและไวน์รสเลิศมากมาย พร้อมเสิร์ฟให้ผู้คนได้ดื่มด่ำ ไม่ว่าจะมาจากที่ไหน หรือมีภูมิหลังเป็นอย่างไร บรรดาแขกทั้งหลายต่างสามารถแสวงหาความสุขได้ตามที่ต้องการ แต่ทั้งหมดนี้แทบจะไม่สามารถปลอบประโลมความหวาดกลัวในใจของนายท่านได้เลย และไม่สามารถนำพาช่วงเวลาแห่งความสงบสุข มาสู่จิตวิญญาณที่ตื่นตระหนกของเขาได้เช่นกัน ในทุกเที่ยงคืน เมื่อระฆังยักษ์บนหอคอยส่งเสียงทุ้มเบา ๆ เขามักจะตกอยู่ในความวิตกและเป็นกังวลที่ไม่สามารถควบคุมได้ ความกลัวและความหดหู่ที่ไม่อาจบรรยายได้ครอบงำเขาเอาไว้ เงาปีศาจที่ห่อหุ้มตัวด้วยเสื้อคลุมสีดำจะทวงคืนหนี้ของเขา เมื่อถึงเวลานั้น ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็จะกลายเป็นผุยผง พร้อมด้วยดวงวิญญาณของนายท่านและแขกเหรื่อทุกคน จะกลายเป็นของสักการะให้กับโลกยุคโบราณที่มืดมิดนั้น
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book650_TH.txt- JSON Pointer
/
