ContentReadable 200595
ทวยเทพในอดีตเคยมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง สรรพสิ่งทุกชีวิตต่างถวิลหา ทว่าผู้ทุกข์ระทมกลับอดทนอย่างโดดเดี่ยว
ปัจจุบันยามที่ทวยเทพอ่อนอำนาจลง สติปัญญามนุษย์เริ่มแพร่ขยาย ผู้ทุกข์ระทมก็ยังคงทุกข์อยู่เช่นนั้น
...
Liyue มีประโยคบอกว่า "ชีวิตก็เป็นดั่งการเดินทางสวนกระแส" Inazuma มีคำกล่าวที่ว่า "สรรพสิ่งล้วนว่างเปล่า" ทุกครั้งที่ได้อ่านก็มักจะรู้สึกปวดใจเหลือแสน
ฉันเคยลองตามหาต้นกำเนิดของสิ่งเหล่านี้ ตามกาลเวลาที่ผลัดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ Sumeru สิ่งเดียวที่ยังมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงคือธรรมชาติของมนุษย์
นับตั้งแต่ฉันมาถึงทะเลทราย ฉันได้ทำการทดลองไปแล้วทั้งหมด 64 ครั้ง โดยใช้เวลาไปทั้งสิ้น 7 ปีกว่า
...
มนุษย์ก็เหมือนกับนักโทษ เหมือนกับสัตว์ที่ถูกขัง ต่างใช้ความสุขของกันและกันเป็นอาหาร จนกระทั่งฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร่วงดิ่งสู่ความเจ็บปวด เพราะฉะนั้นมีได้ก็ย่อมมีเสีย มีสุขก็ย่อมมีทุกข์ ทุกคนต่างเป็นเหยื่อ แต่ทุกคนก็เป็นผู้ร้ายได้เช่นกัน
ธรรมชาติของมนุษย์ชินชากับความโลภ ความโลภขับเคลื่อนให้เกิดการกระทำโหดร้าย และเพราะความชินชา พวกเขาจึงละเลยความโหดร้ายของคนอื่น
...
ใด ๆ ในโลกล้วนเป็นเช่นนี้ งั้นโลกนี้จะมีความหมายอะไรเล่า? "อนาคต" เกิดจาก "ปัจจุบัน" เช่นเดียวกันกับ "ปัจจุบัน" ที่เกิดจาก "อดีต" ความสงบไม่เคยอยู่ในตัวเลือก ความขัดแย้งเท่านั้นที่เป็นสัจธรรม
ทุกสิ่งทุกอย่าง... รวมถึงความรู้ของฉัน สติปัญญาของฉัน ชีวิตของฉัน... ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ว่างเปล่า
ปัจจุบันยามที่ทวยเทพอ่อนอำนาจลง สติปัญญามนุษย์เริ่มแพร่ขยาย ผู้ทุกข์ระทมก็ยังคงทุกข์อยู่เช่นนั้น
...
Liyue มีประโยคบอกว่า "ชีวิตก็เป็นดั่งการเดินทางสวนกระแส" Inazuma มีคำกล่าวที่ว่า "สรรพสิ่งล้วนว่างเปล่า" ทุกครั้งที่ได้อ่านก็มักจะรู้สึกปวดใจเหลือแสน
ฉันเคยลองตามหาต้นกำเนิดของสิ่งเหล่านี้ ตามกาลเวลาที่ผลัดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ Sumeru สิ่งเดียวที่ยังมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงคือธรรมชาติของมนุษย์
นับตั้งแต่ฉันมาถึงทะเลทราย ฉันได้ทำการทดลองไปแล้วทั้งหมด 64 ครั้ง โดยใช้เวลาไปทั้งสิ้น 7 ปีกว่า
...
มนุษย์ก็เหมือนกับนักโทษ เหมือนกับสัตว์ที่ถูกขัง ต่างใช้ความสุขของกันและกันเป็นอาหาร จนกระทั่งฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร่วงดิ่งสู่ความเจ็บปวด เพราะฉะนั้นมีได้ก็ย่อมมีเสีย มีสุขก็ย่อมมีทุกข์ ทุกคนต่างเป็นเหยื่อ แต่ทุกคนก็เป็นผู้ร้ายได้เช่นกัน
ธรรมชาติของมนุษย์ชินชากับความโลภ ความโลภขับเคลื่อนให้เกิดการกระทำโหดร้าย และเพราะความชินชา พวกเขาจึงละเลยความโหดร้ายของคนอื่น
...
ใด ๆ ในโลกล้วนเป็นเช่นนี้ งั้นโลกนี้จะมีความหมายอะไรเล่า? "อนาคต" เกิดจาก "ปัจจุบัน" เช่นเดียวกันกับ "ปัจจุบัน" ที่เกิดจาก "อดีต" ความสงบไม่เคยอยู่ในตัวเลือก ความขัดแย้งเท่านั้นที่เป็นสัจธรรม
ทุกสิ่งทุกอย่าง... รวมถึงความรู้ของฉัน สติปัญญาของฉัน ชีวิตของฉัน... ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ว่างเปล่า
ทวยเทพในอดีตเคยมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง สรรพสิ่งทุกชีวิตต่างถวิลหา ทว่าผู้ทุกข์ระทมกลับอดทนอย่างโดดเดี่ยว ปัจจุบันยามที่ทวยเทพอ่อนอำนาจลง สติปัญญามนุษย์เริ่มแพร่ขยาย ผู้ทุกข์ระทมก็ยังคงทุกข์อยู่เช่นนั้น ... Liyue มีประโยคบอกว่า "ชีวิตก็เป็นดั่งการเดินทางสวนกระแส" Inazuma มีคำกล่าวที่ว่า "สรรพสิ่งล้วนว่างเปล่า" ทุกครั้งที่ได้อ่านก็มักจะรู้สึกปวดใจเหลือแสน ฉันเคยลองตามหาต้นกำเนิดของสิ่งเหล่านี้ ตามกาลเวลาที่ผลัดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ Sumeru สิ่งเดียวที่ยังมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงคือธรรมชาติของมนุษย์ นับตั้งแต่ฉันมาถึงทะเลทราย ฉันได้ทำการทดลองไปแล้วทั้งหมด 64 ครั้ง โดยใช้เวลาไปทั้งสิ้น 7 ปีกว่า ... มนุษย์ก็เหมือนกับนักโทษ เหมือนกับสัตว์ที่ถูกขัง ต่างใช้ความสุขของกันและกันเป็นอาหาร จนกระทั่งฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร่วงดิ่งสู่ความเจ็บปวด เพราะฉะนั้นมีได้ก็ย่อมมีเสีย มีสุขก็ย่อมมีทุกข์ ทุกคนต่างเป็นเหยื่อ แต่ทุกคนก็เป็นผู้ร้ายได้เช่นกัน ธรรมชาติของมนุษย์ชินชากับความโลภ ความโลภขับเคลื่อนให้เกิดการกระทำโหดร้าย และเพราะความชินชา พวกเขาจึงละเลยความโหดร้ายของคนอื่น ... ใด ๆ ในโลกล้วนเป็นเช่นนี้ งั้นโลกนี้จะมีความหมายอะไรเล่า? "อนาคต" เกิดจาก "ปัจจุบัน" เช่นเดียวกันกับ "ปัจจุบัน" ที่เกิดจาก "อดีต" ความสงบไม่เคยอยู่ในตัวเลือก ความขัดแย้งเท่านั้นที่เป็นสัจธรรม ทุกสิ่งทุกอย่าง... รวมถึงความรู้ของฉัน สติปัญญาของฉัน ชีวิตของฉัน... ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ว่างเปล่า
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book595_TH.txt- JSON Pointer
/
