Ghost

Quest Steps

กลับไปเถอะ...

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

กลับไปเถอะ...

Open step page →
Conversation 1 · 68 linesOpen full page →

Vodyanitsa:...เฮ้อ ตอบจดหมายธุรกิจพวกนี้เสร็จแล้วก็พักดีกว่า วันแสดงก็ใกล้เข้ามาทุกทีแล้วด้วย

Vodyanitsa:คำเชิญร่วมงานเลี้ยงค็อกเทลเหรอ? เอาสิ แต่ก่อนไปฉันคงต้องกินให้อิ่มก่อน ไม่งั้นได้หิวจนเป็นลมแน่

Vodyanitsa:...ทั้งงานเลี้ยง งานนิทรรศการ งานเสวนา... งานนู้น งานนี้...

Vodyanitsa:มีแต่ความเสแสร้งและว่างเปล่า

Vodyanitsa:...ดูเหมือนว่าวันนี้ จะไม่มีจดหมายจากผู้ชมส่งมาเลยนะ

Vodyanitsa:เหล่าพี่สาวที่อยู่ไกลแสนไกล พวกพี่หายไปไหนกันหมด?

Vodyanitsa:ฉันฝึกร้องเพลงทุกเพลงจนคล่องหมดแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังไม่ได้รับจดหมายที่พวกพี่ส่งมาให้เลย

Vodyanitsa:ที่ที่พวกพี่อยู่ จะต้องมีอิมป์น้ำไม่น้อยเลย ที่ยินดีรับฟังเสียงร้องของอิมป์น้ำอีกตนด้วยความบริสุทธิ์ใจ

Vodyanitsa:ไม่ใช่เพื่อเอาไปเป็นเครื่องมือต่อรอง ไม่ใช่เพื่อสนองความทะเยอทะยาน แล้วก็ไม่ใช่เพื่อเอาเสียงร้องไปปูทาง สู่ความหรูหราอู้ฟู่ให้ตัวเอง...

Vodyanitsa:หึ คิดไปก็เท่านั้น... Snezhnaya หนาวจะตาย เก็บคำพูดไว้ในใจยังจะอุ่นกว่าอีก ขืนพูดออกไปก็กลายเป็นน้ำแข็ง แล้วร่วงแตกลงบนพื้นอยู่ดี

Vodyanitsa:...เปิดหน้าต่างรับลมหน่อยดีกว่า

Vodyanitsa:(...มีคนมาเคาะประตู ป่านนี้แล้ว ใครกันนะ? แต่เสียงฝีเท้าดูคุ้น ๆ จัง...)

Vodyanitsa:เข้ามาได้เลย คุณ...

Paimon:สวัสดี! Vodyanitsa!

Vodyanitsa:เอ๋?

Vodyanitsa:Pai...Paimon? Traveler? ทำไมจู่ ๆ พวกเธอถึง...

Paimon:ฮี่ ๆ ตกใจล่ะสิ? คราวก่อน Vodyanitsa ทำให้พวกเราตกใจ คราวนี้พวกเราเลยมาเอาคืนไงล่ะ!

Paimon:ใช่ ๆ เมื่อกี้พวกเราก็เห็น Vodyanitsa นะ ตอนแรกกะจะเลี้ยงของอร่อย ๆ แล้วก็แนะนำ Ineffa ให้เธอรู้จักซะหน่อย

Paimon:แต่ว่า พวกเราเห็นเธอคุยกับคนนู้นคนนี้ตลอดทาง เลยคิดว่าเธอคงมีธุระต้องจัดการ ก็เลยไม่ได้เข้าไปกวนน่ะ

Paimon:แต่ Traveler บอกว่า การต้อนรับคนเยอะขนาดนั้น จะต้องเหนื่อยแล้วก็หิวมากแน่ ๆ พวกเราก็เลยไปหาซื้อของอร่อย ๆ มาให้เธอไงล่ะ

Vodyanitsa:อ๋า... อย่างนี้นี่เอง ดีเลย ฉัน... ฉันจะไปจัดโต๊ะแป๊บนึง! รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวเดียวก็เสร็จ

Paimon:โห... Vodyanitsa เธอกินเก่งจริง ๆ ด้วยนะเนี่ย มื้อดึกทั้งโต๊ะ แทบจะโดนเธอเหมาเรียบคนเดียวเลย...

Vodyanitsa:ใช่ กินอิ่มแล้วถึงจะมีแรงไปร้องเพลงไง ขอบใจสำหรับมื้อดึกของพวกเธอนะ ว่าแต่ พวกเธอรู้ได้ยังไงว่าฉันพักอยู่ที่นี่?

Paimon:แหะ ๆ ฉันก็บินหาเอาน่ะสิ สีผมของ Vodyanitsa สวยมาก มองแว้บเดียวจากนอกหน้าต่างก็รู้ตำแหน่งของเธอแล้ว

Vodyanitsa:ของขวัญเหรอ? นี่มัน...

Paimon:นี่เป็นของที่ Traveler สั่งทำพิเศษกับเพื่อนคนนึงเลยนะ เรียกว่า...

Traveler:"เป็ดบันทึกเสียงเปรี๊ยะปร๊ะ"!

Vodyanitsa:...ทั้ง ๆ ที่หน้าตามันเหมือนกับอันที่ห้อยคอฉันอยู่เป๊ะ ๆ แถมไม่มีส่วนไหนที่ดูเป็นเป็ดเลยเนี่ยนะ?

Paimon:ฮ่าฮ่าฮ่า... คือว่า เป็นเพราะ Aino ชอบเป็ดเป็นพิเศษน่ะ เขาเลยตั้งชื่อนี้ขึ้นมา ถ้าพวกเราไปเปลี่ยนชื่อตามใจชอบ มีหวัง Aino ได้โกรธเอาแน่ ๆ...

Traveler:วันหลัง ถ้า Vodyanitsa มีเพลงไหนที่อยากร้อง ก็ใช้เจ้านี่บันทึกเสียงไว้ได้นะ

Traveler:ฉันรู้จักผู้กำกับเก่ง ๆ คนนึง แล้วก็มีเพื่อนนักแสดงเก่ง ๆ อีกหลายคนด้วย พวกเขาจะต้องตั้งใจฟังเพลงของเธอแน่นอน... ฉันเองก็เหมือนกัน

Vodyanitsa:หืม? ต่อให้เป็นเพลงที่เก่า หรือล้าสมัยแค่ไหนก็ได้อย่างนั้นเหรอ?

Traveler:"สิ่งที่สำคัญที่สุดในการถ่ายภาพยนตร์ก็คือความจริงใจ ต่อให้มีเทคนิคแพรวพราวแค่ไหน ก็ดึงดูดผู้คนได้ไม่เท่ากับหัวใจที่จริงใจหรอก" เพื่อนผู้กำกับของฉันเขาบอกไว้แบบนี้น่ะ

Traveler:ฉันเชื่อนะว่า เสียงเพลงที่มีค่าพอให้ Vodyanitsa จดจำ จะต้องเป็นเสียงที่จริงใจ และดึงดูดคนฟังได้มากที่สุดแน่ ๆ

Traveler:ถึงฉันจะช่วย Vodyanitsa จำเพลงพวกนั้นไม่ได้ทั้งหมด แต่ฉันจะตั้งใจฟังและจดจำทุก ๆ เพลงที่ Vodyanitsa อยากร้องให้เองนะ

Vodyanitsa:ดูเหมือน Odette จะเล่าอะไรให้เธอฟังไปไม่น้อยเลยนะ

Vodyanitsa:ไม่ต้องตกใจขนาดนั้นน่า ฉันบอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าฉันคืออิมป์น้ำ เรื่องที่พวกเธอแอบซุบซิบกัน จะรอดพ้นหูฉันไปได้ยังไง

Vodyanitsa:ของขวัญ ฉันขอรับไว้ก็แล้วกัน ไว้คราวหน้าเวลาอยากร้องเพลง ฉันจะใส่มันไว้นะ

Vodyanitsa:แต่ก่อนหน้านั้น เธอเพิ่งพูดว่า... เสียงเพลงที่มีค่าพอให้ฉันจดจำ จะต้องเป็นเสียงที่จริงใจ และดึงดูดคนฟังได้มากที่สุดสินะ

Traveler:ใช่!

Vodyanitsa:อืม ฉันคิดว่า ของขวัญชิ้นนี้ที่เธอให้ฉัน ก็คงให้มาด้วยความจริงใจเหมือนกัน...

Traveler:... ใช่...?

Vodyanitsa:ดีล่ะ เพื่อให้ฉันจดจำของขวัญชิ้นนี้ของเธอได้ขึ้นใจ และเพื่อให้ของขวัญชิ้นนี้มีจุดเริ่มต้นที่จริงใจ...

Vodyanitsa:Traveler มาสิ ใช้มันบันทึกเสียงร้องที่จริงใจที่สุดของเธอเอาไว้หน่อย

Traveler:หา? ฉะ ฉันร้องเพลงไม่เป็นหรอกนะ... Paimon ก่อนหน้านี้เธอเคยร้องเพลง "เกิดใหม่เป็น Onikabuto... จากนั้นก็ชนโลกให้พลิกคว่ำ"! กับ Itto ไม่ใช่เหรอ มาร้องอีกรอบสิ!

Paimon:ฉันเหรอ? ฉะฉะฉะฉันจำเนื้อเพลงไม่ได้แล้ว! อีกอย่าง อย่ามามั่วนะ ก่อนหน้านี้เธอก็เคยร้องเพลงให้ Whopperflower ฟังเหมือนกันนี่!

Vodyanitsa:...เธอเคยร้องเพลงให้ใครฟังนะ? Whopperflower เหรอ?

Traveler:ไม่ใช่นะ ฉันเปล่า... เอ่อ ก็เคยจริง ๆ แหละ แต่มันมีเหตุผลนะ! ฟังฉันก่อน...

Vodyanitsa:ร้องให้ฉันฟังหน่อยสิ

Traveler:เธอรอฉันเตรียมตัวแป๊บนึง...

Vodyanitsa:เดี๋ยวนี้เลย

Traveler:ที่นี่ไม่มี Whopperflower ฉันร้องไม่ออกหรอก...

Vodyanitsa:ป่ะ ไปตามหา Whopperflower กัน

Traveler:จะไปหา Whopperflower เจอได้ง่ายขนาดนั้นได้ยังไงกันเล่า!

Vodyanitsa:ฉันไม่สน วันนี้ฉันต้องได้ฟังเพลงที่เธอร้องให้ Whopperflower ฟังให้ได้

Vodyanitsa:แล้วก็ Paimon ด้วย! ฉันก็จะฟังเธอร้องเพลง "เกิดใหม่เป็น Onikabuto... จากนั้นก็ชนโลกให้พลิกคว่ำ" ด้วย

Vodyanitsa:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ชื่อเพลงอะไรกันเนี่ย ตลกชะมัด รีบร้องให้ฉันฟังเร็วเข้า! ป่ะ ไปหา Whopperflower กันก่อน!

Traveler:ม่ายยยย!!!

Paimon:ม่ายยยย!!!

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 3087382044
กลับไปเถอะ...
กลับไปเถอะ...

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/3087382044

Properties

5

quest7701424

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/77014.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/23
order
25
subId
7701424
mainId
77014
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
25