สงครามของเล่น: สงบศึก!
ธุรกิจไปได้สวยเลยนะ Caron
74502Open quest →Quest Steps
Story evidence
Livre:ธุรกิจไปได้สวยเลยนะ Caron
Caron:พะ...พี่?! พี่มาที่นี่ได้ไงเนี่ย?!
Livre:ไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ แต่ประโยคแรกกลับถามเรื่องนี้เหรอ?
Caron:ฉะ...ฉันก็แค่คิดไม่ถึงว่าพี่จะมาเจอฉัน ถึงร้านเราจะเปิดอยู่ไม่ไกลกัน แต่พี่ก็ไม่เคยมาที่นี่เลยสักครั้ง ฉันนึกว่าพี่ยังโกรธอยู่ซะอีก...
Livre:ฉันไม่ได้มาคุยกับนายเรื่องในอดีตหรอกนะ วันนี้ฉันจะมาถามให้รู้กันไปเลยว่า นายทำของเล่นนักผจญภัยขึ้นมาเพราะฉันใช่มั้ย?
Caron:เอ๋? เฮ้อ...
Caron:ฉันว่าแล้วเชียวว่าฉันปิดพี่ไม่ได้
Paimon:ดะ...เดี๋ยวนะ ฉันงงไปหมดแล้ว นั่นมันของเล่นที่ทำขึ้นเพราะ Bennett ไม่ใช่เหรอ?!
Caron:ที่แท้พวกเธอสองคนก็มาด้วยเหรอ... น่าอายจริง ๆ ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้อธิบาย เพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนน่ะ...
Caron:ถึงแม้ว่านักผจญภัยคนนั้นเป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดของฉัน แต่คนที่ทำให้ฉันตัดสินใจทำของเล่นชิ้นนี้ คือพี่ชายของฉันจริง ๆ นั่นแหละ
Livre:Caron นายนี่เอาแต่อ้ำอึ้ง ไม่เปลี่ยนเลยสักนิด
Caron:พี่ก็ไม่เปลี่ยนไปเลยเหมือนกันนะ นับวันฉันก็ยิ่งรู้สึกว่า พี่กับนักผจญภัยคนนั้นเป็นคนแบบเดียวกันเลย
Livre:ฉันไม่มีวิชั่น แล้วก็ไม่ได้เป็นนักผจญภัยซะหน่อย
Caron:แต่พี่กับเขามีจิตวิญญาณการผจญภัยเหมือนกัน ต่างกันก็แค่ Bennett หาเลี้ยงตัวเองด้วยการผจญภัย ส่วนพี่ก็ผจญภัยกับชีวิตของตัวเองแทน
Livre:นี่เลียนแบบวิธีการชมคนอื่นมาจากฉันด้วยเหรอ?
Caron:จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ! พี่เคยชมคนอื่นที่ไหนกัน มีแต่บอกว่าฉันขาดจิตวิญญาณในการต่อสู้ไม่ใช่รึไง ถึงพอฟังบ่อย ๆ แล้วมันจะน่าเบื่อ แต่จริง ๆ พี่ก็ไม่ได้พูดผิดอะไร
Caron:จนถึงทุกวันนี้ พี่ก็พยายามอย่างหนักที่จะกลายเป็นพ่อค้าของเล่นที่ดีที่สุด ส่วนฉันก็แค่ทำตามคำสั่งของที่บ้านมาตั้งแต่ไหนแต่ไร และใช้ชีวิตที่เดินทีละช่องเหมือนนาฬิกา
Caron:คงมีแค่คนอย่างพี่กับ Bennett เท่านั้นละมั้ง ที่กล้าเอาสิ่งที่ตัวเองรักมาเป็นอาชีพ ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นได้หรอก ความกล้าหาญของพี่พอมากกว่าฉันร้อยเท่าเลย
Paimon:คุณ Caron อย่าดูถูกตัวเองขนาดนั้นสิ
Caron:มีเรื่องหนึ่งที่เล่าไปพวกคุณอย่าขำเชียว ตอนแรกพี่ตั้งใจจะเปิดร้านของเขาข้าง ๆ ฉัน แต่ความคิดแรกหลังฉันได้ยินข่าว กลับอยากย้ายร้านหนีซะงั้น น่าขายหน้าจริง ๆ
Caron:โชคดีที่ตอนนั้นธนาคาร Northland ได้ที่ตรงนั้นไปเลยมาคั่นระหว่างร้านฉันกับพี่ ฉันเลยโล่งใจได้นิดนึง ถือว่าช่วยชีวิตฉันไว้พอดีเลย
Paimon:อ๋อ ฉันรู้เรื่องนี้แล้วล่ะ พวก Arbon เล่าให้เราฟังแล้ว
Livre:หึ ทำไมนายไม่คิดดูบ้าง ในโลกนี้มันมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นด้วยเหรอ? ธนาคาร Northland จะบังเอิญมาคั่นกลางระหว่างร้านพวกเราได้ถูกเวลาขนาดนี้ได้ยังไง?
Traveler:คุณ Livre หมายความว่ายังไงเหรอ?
Livre:ฉันจองที่ตรงนั้นไว้ตั้งนานแล้ว แต่ต่อมาฉันได้ไอเดียใหม่พอดี ก็เลยโอนที่ให้ธนาคาร Northland ในราคาถูก ๆ น่ะ พวกเขาไม่ได้หล่นลงมาจากฟ้าหรอกนะ
Paimon:ว้าว ที่แท้คุณ Livre ก็เป็นคนไปคุยกับธนาคาร Northland นี่เอง! ไม่นึกเลยว่าจะเป็นแบบนี้... ดูท่าคุณ Livre คงจะรู้สึกว่าตัวเองวู่วามไปหน่อยสินะ?
Livre:ตั้งแต่ออกจากบ้านมาจนถึงตอนนี้ เป้าหมายของฉันก็คือการ "กลายเป็นพ่อค้าของเล่นที่ดีที่สุด" ถ้าฉันกลายเป็นคนที่ "โมโหครอบครัวตัวเองแล้ว ทำให้น้องชายกลัวจนย้ายร้านหนีไป" แบบนี้จะนับประสาอะไรกัน?
Paimon:ฮี่ฮี่ฮี่ ฉันดูออกนะว่าคุณเป็นห่วงน้องน่ะ! งั้นฉันเดาว่า ก่อนหน้านี้ที่บอกว่าจะให้คุณ Caron ขอโทษ ก็น่าจะเป็นแค่ข้ออ้างสินะ?
Caron:ขะ...ขอโทษ?
Livre:ขอโทษอะไรกัน? ฉันเคยพูดแบบนั้นเหรอ?
Paimon:ทำไมถึงมีคนที่กล้าปฏิเสธสิ่งที่ตัวเองพูดโต้ง ๆ แบบนี้เนี่ย กลืนน้ำลายตัวเองชัด ๆ!
Livre:เฮอะ Caron อันที่จริงวันนี้ฉันมาแสดงความยินดีกับนาย ของเล่นของนาย... ทำได้ไม่เลวเลย
Caron:ครั้งสุดท้ายที่ได้ยินคำชมจากพี่ มันนานแค่ไหนแล้วนะ... ไม่นึกเลยว่าตอนนี้ยัง...
Livre:ไม่ใช่แค่นี้นะ ฉันยังเอาของขวัญมาให้นายด้วย เป็นข้อมูลที่หลายวันมานี้ ฉันขอให้นักผจญภัยทั้งสองคนช่วยรวบรวมมาให้น่ะ พอมีข้อมูลพวกนี้ นายคงสร้างของที่น่าสนใจมากขึ้นอีกได้ใช่มั้ยล่ะ?
Caron:เอ๋? แต่พี่กำลังทำโครงการของเล่น "ตัวแทนประลอง" อยู่ไม่ใช่เหรอ? ข้อมูลพวกนี้สำคัญมากเลยนะ
Livre:ไม่แล้วล่ะ ฉันตัดสินใจหยุดโครงการนั้นชั่วคราว การเปลี่ยนแปลงของตลาดเร็วกว่าที่ฉันคิด ฉันต้องปรับทิศทางให้ทันน่ะ
Caron:แต่ว่า... ข้อมูลพวกนี้... ฉันรับไว้ได้จริง ๆ เหรอ?
Livre:ฉันเอามาให้ นายก็รับไปสิ จะพูดมากทำไมกัน!
Caron:เฮ้อ... งะ...งั้นฉันจะเก็บไว้ให้พี่ก่อนแล้วกัน ถ้าพี่ต้องใช้มันเมื่อไหร่ ก็กลับมาเอาได้ตลอดเลยนะ
Paimon:ที่แท้ตอนคุณ Livre บอกว่ามีแผนอื่น ก็หมายถึงจะเอามาให้น้องชายนี่เอง
Livre:ลูกค้าผู้มีเกียรติทั้งสอง ฉันไม่ได้ถามความเห็นจากพวกเธอก่อนที่จะทำแบบนี้ ฉันต้องขอโทษด้วยนะ
Paimon:ไม่เป็นไรหรอก คุณ Livre เองก็จ่ายค่าตอบแทนไว้แล้ว จะเอาข้อมูลไปใช้ยังไงมันก็เป็นสิทธิ์ของคุณ อีกอย่าง ถ้ามันทำให้ความสัมพันธ์ของพวกคุณดีขึ้นได้ ก็คุ้มเหมือนกันนะ! เนอะ Traveler
Paimon:ฮี่ฮี่ ดูเหมือนว่าพวกเราจะเป็นบุคคลที่สามได้สำเร็จแล้วสินะ!
Paimon:จริงสิคุณ Caron คุณ Livre ในเมื่อทุกคนอยู่พร้อมหน้ากัน จริง ๆ ฉันยังมีไอเดียอีกอย่างนึง...
Paimon:ตีเหล็กมันต้องตีตอนร้อน พวกคุณมาร่วมมือกันดีมั้ย? คุณ Caron เก่งเรื่องการผลิต ส่วนคุณ Livre เก่งเรื่องโฆษณา ถ้าพวกคุณร่วมมือกันต้องปังแน่นอน!
Livre:...ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะ แต่ฉันว่าไม่จำเป็นหรอก
Caron:อืม... ฉันก็คิดเหมือนพี่
Paimon:ให้ตายสิ ทีเรื่องแบบนี้ละเห็นตรงกันได้ไง?
Livre:นักผจญภัยที่ชื่อ Bennett คนนั้นเคยพูดว่า "บนโลกนี้มีคนอยู่ทุกรูปแบบ" ใช่มั้ย?
Caron:พี่ก็จำมันขึ้นใจด้วยเหมือนกันสินะ
Livre:"บนโลกนี้มีคนอยู่ทุกรูปแบบ เพราะงั้นแต่ละคนถึงมีทิวทัศน์เป็นของตัวเองต่างกันไป" ถ้าถามว่าฉันเรียนรู้อะไรจากเขา ก็คงจะเป็นสิ่งนี้แหละ
Livre:ฉันกับ Caron ไม่เหมือนกัน เพราะงั้นถึงได้เลือกเดินเส้นทางที่ต่างกัน บางทีเขาอาจจะคิดว่าเส้นทางของฉันอันตรายเกินไป แต่ชีวิตธรรมดาที่เขาเลือกนั้น ในสายตาของฉันมันก็ยากที่จะรับมือเหมือนกัน
Caron:ใช่แล้ว ถ้าให้เข็มชั่วโมงมาทำงานแทนเข็มนาที วันถัดไปก็คงจะถูกไล่ออก แถมไม่ได้รับค่าชดเชยอีก
Livre:การเผชิญหน้ากับความท้าทายที่ดุเดือดคือการผจญภัย และการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายก็เป็นอย่างงั้นเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ? ทุกคนกำลังผจญภัยบนเส้นทางของตัวเอง
Livre:เพราะงั้น ในเมื่อเลือกเส้นทางไปแล้ว งั้นก็เดินต่อไปกันเถอะ ไปตามหาทิวทัศน์พิเศษเฉพาะของตัวเองกัน
Caron:อื้ม บางครั้งฉันจะเป็นฝ่ายไปหาพี่เอง ยังไงเส้นทางของพี่มันก็ค่อนข้างลำบากนี่นะ
Livre:เจ้าเด็กนี่ ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก อย่างน้อยฉันก็รู้ว่า เวลาเจอปัญหาก็ต้องขอความช่วยเหลือจากบุคคลที่สาม ธนาคาร Northland กับนักผจญภัยสองคนนี้ไม่นั่งรอฉันอยู่ในร้านหรอกนะ
Caron:แล้วถ้าเจอปัญหาที่บุคคลที่สามแก้ไขไม่ได้ล่ะ? พี่รู้ใช่มั้ยว่า ยิ่งฟันเฟืองแข็งมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งทนทานน้อยลงเท่านั้น ฉันเป็นห่วงว่า...
Livre:เจอก็เจอสิ จะยังทำไงได้อีกล่ะ? ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ
Caron:ไม่ได้ ไม่ว่ายังไง พี่ก็จะยอมแพ้ให้โชคชะตาไม่ได้ เหมือนกับ Bennett นั่นไง ไม่งั้น...
Livre:ไม่งั้น?
Caron:ไม่งั้นฉันจะซัดพี่ให้ปลิวในหมัดเดียวเลย
Livre:เจ้าเด็กนี่ ปีกกล้าขาแข็งแล้วสินะ คนเป็นน้องกล้าพูดกับพี่แบบนี้ได้ยังไง?
Paimon:อืม... ถ้าขนาดบัลลังก์พิพากษายังยกให้ท่าน Furina ขึ้นไปนั่งได้ งั้นคนเป็นน้องก็เอาคำพูดของพี่มาใช้ได้เหมือนกันล่ะน่า!
Livre:ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกค้าผู้มีเกียรติทั้งสอง คิดไม่ถึงเลยว่าแค่ในไม่กี่วัน พวกเธอจะรู้จักชาว Fontaine ได้ดีขนาดนี้ พอดีฉันมีเรื่องอยากจะขอคำปรึกษาหน่อย ถ้าสะดวกละก็ เดี๋ยวมาเจอกันที่หน้าร้านหน่อยนะ
Livre:Caron งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ เรื่องที่อยากพูดฉันก็พูดไปหมดแล้ว ฉันกลับก่อนละกัน
Localized evidence
ไปที่ร้านนาฬิกา Lepaute
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/901109596BinOutput/Quest/74502.json/JIJKODHIEED/02
7450201
74502
true
2