ภาพวาดเงาลวงตา
อึ่ก! สะ...สิ่งนี้มันคืออะไรกันแน่...
74005Open quest →Quest Steps
Story evidence
Irus:อึ่ก! สะ...สิ่งนี้มันคืออะไรกันแน่...
Jakob:...
Jakob:ก็แค่เหล็กเก่า ๆ เท่านั้นแหละ
Jakob:"นี่คือสิ่งประดิษฐ์อันเล็กของฉันเอง" ของ Alain เธอเองหลับใหลมาหลายปีแล้วสินะ?
Traveler:ยังจะสู้กันอีกมั้ย?
Paimon:ใช่ เลิกคิดอะไรที่ไม่ดีสักที! สรุปแล้ว ทำไมนายถึงได้หมกมุ่นกับสีพวกนี้นักล่ะ? กระทั่งยังทำเรื่องเลวร้ายขนาดนี้ด้วย...
Jakob:โธ่ ฉันก็พูดจุดประสงค์ของ "เรา" ไปหมดแล้วนี่
Jakob:ส่วนคุณ Mamere ถ้าพวกเรายังมีโอกาสได้เจอกันอีก ถึงตอนนั้นเมื่อไหร่... ฉันจะตั้งตารอภาพวาดของคุณนะ
Mamere:...
Paimon:นายนี่มัน...
Jakob:ถ้างั้น ไว้เจอกันนะทุกท่าน แล้วก็เธอด้วย จักรกลสมอง ไปกันเถอะ คุณ Irus ฉันยังมีธุระอื่นต้องมอบหมายให้อีก
Paimon:เฮ้! เดี๋ยวสิ เจ้าคนชุดม่วง อย่าเพิ่งไปนะ!
Mamere:ดะ...เดี๋ยวก่อน! ดูเหมือน Seymour จะมีท่าทางแปลก ๆ นะ...
Seymour:(เสียงกลไกที่ดังติดขัด)
Seymour:ขอโทษนะ Ma...
Mamere:เอ๋?! Seymour?!
Mamere:พลังงานหมด... งั้นก็หมายความว่า...
Mamere:ฮือ เป็นแบบนี้... ได้ยังไงกัน...
Paimon:เอ่อ... Mamere เธอโอเครึเปล่า?
Mamere:Seymour... กับ... คุณ Jakob หลอกฉันมาตั้งแต่แรกแล้วงั้นสิ บอกว่า "ชอบภาพวาดฉัน" บอกว่า "เข้าใจเรื่องวาดภาพ"...
Mamere:ยิ่งไปกว่านั้น... เขายังทำให้ Seymour กลายเป็นแบบนี้ด้วย... ฉันไม่มีวันให้อภัยเขา... ไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด! ฮือ...
Paimon:Mamere เราไปหาวิศวกรที่นครว่าการ Fontaine กันเถอะ! น่าจะสามารถซ่อมมันได้นะ และไม่แน่ว่าบางทีอาจจะซ่อมได้ดีกว่าเดิมด้วย จะได้หาสีเป็นเพื่อนเธอไง!
Paimon:อืม... พวกเราช่วยกันเก็บกวาดก่อนดีมั้ย Mamere? เอ่อ หวังว่าการต่อสู้จะไม่ได้ทำให้ภาพเสียหายนะ
Mamere:ขอบใจนะ... Traveler แล้วก็ Paimon ด้วย
Mamere:แต่ว่า... ผลงานในอดีตเหล่านี้ ตอนนี้มันจะมีความหมายอะไรกัน? ถ้า Seymour ไม่สามารถประเมินค่าผลงานพวกนี้เหมือนแต่ก่อนได้อีกแล้ว...
Mamere:ผลงานที่ไม่มีใครเข้าใจ... จะเรียกว่าเป็นผลงานไม่ได้หรอก มันก็คงเป็นแค่ "ภาพระบายสีไร้สาระ"... เหมือนอย่างที่เขาคนนั้นพูดก็เท่านั้น
Paimon:อย่าพูดแบบนั้นสิ แม้แต่เจ้าคนชุดม่วงนั่น ก็ยังบอกไม่ใช่เหรอ ว่าภาพวาดของเธอวิเศษมาก และมีความไม่เป็นระเบียบที่คาดเดาไม่ได้ด้วย? อีกอย่าง ฉันก็ชื่นชมภาพวาดของเธอนะ!
Paimon:ว่าแต่... ก่อนหน้านี้ฉันก็อยากจะถามอยู่เหมือนกัน ที่เธอบอกว่าทุกคนในหมู่บ้าน "ไม่เข้าใจเรื่องวาดภาพ" นี่หมายความว่ายังไงเหรอ? เธอหมายความว่าคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจภาพที่เธอวาด หรือว่า...
Mamere:อื้ม ทุกคนดูไม่เข้าใจ
Paimon:ดูไม่เข้าใจ... อืม ต้องเป็นเพราะพวกเขาไม่มีพื้นฐานด้านศิลปะของ Mamere และไม่เข้าใจ เอ่อ... ความหมายที่แฝงอยู่ข้างในไง! สิ่งที่สื่อออกมา... จะต้องผสมผสานความรู้ทางสังคมและประวัติศาสตร์ด้วย...
Paimon:เอ่อ ที่ฉันอยากจะพูดก็คือ... ขอฉันดูภาพวาดเหล่านี้หน่อยได้มั้ย?
Mamere:อืม
พวกคุณเก็บภาพวาดจากบนพื้นขึ้นมาหนึ่งภาพ...
Paimon:เอ่อ นี่คือ...
Paimon:(ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหาของภาพ แต่ดูเหมือนมันจะสุดยอดมากเลย... อีกอย่าง เอ่อ ถึงจะไม่ค่อยเหมาะที่จะพูดแบบนี้เท่าไหร่ แต่มันอาจจะมีมูลค่ามากจริง ๆ ก็ได้...)
Paimon:สะ...สวยจัง! อย่างเช่น เอ่อ... รายละเอียดตรงนี้ มันให้ความรู้สึกดื่มด่ำมากเลย... ชะ...ใช่มั้ย? ที่เมลูซีนตนอื่น ๆ ไม่เข้าใจจะต้องเป็นเพราะ...
Mamere:ไม่ต้องฝืนพูดอะไรพวกนี้ก็ได้นะ ฉันมองออกตั้งแต่แรกแล้ว
Mamere:แต่ก็ขอบคุณมากนะ Paimon เธอนี่จิตใจดีจริง ๆ
Paimon:ฮือ ขอโทษนะ เพราะฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหาของภาพเหมือนกันอะ... แต่... เธอวาดสวยมากจริง ๆ นะ...
Paimon:Traveler เราช่วยกันเก็บกวาดต่อเถอะ...
Paimon:เอ๊ะ? เข้าใจ... หมายถึงเข้าใจเนื้อหาของภาพเหรอ?
Mamere:เธอเองก็ไม่ต้องพยายามฝืนตัวเองเพื่อโกหกฉันหรอก เดี๋ยวฉันก็รู้สึกดีขึ้นเองแหละ
Traveler:ภาพวาดนี้คือ...
Mamere:เอ๋?
Paimon:โอ้ว! พอเธอพูดแบบนี้...
Mamere:เอ่อ... หรือว่าเธอดูแล้วเข้าใจมันได้...
Mamere:เอ่อ... คือ... เธอคิดว่า... ภาพนี้เป็นไงบ้างเหรอ?
Mamere:จริงเหรอ? บอกแล้วไงว่าไม่ต้องโกหกฉันหรอก...
Paimon:เธอต้องมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ! ถึงฉันจะมองไม่ออกว่าภาพมันสื่อถึงอะไร แต่ฉันรู้สึกว่ามันสวยงามมากเลยนะ!
Mamere:อืม อื้ม! ขอบคุณนะ เวลาที่วาดภาพ ฉันมีเรื่องราวที่อยากจะบอกเล่ามากมาย และอยากให้คนได้เห็นสิ่งที่สวยงาม ดีจังเลยที่พวกเธอรู้สึกแบบนั้น
Mamere:แต่ว่า นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนเข้าใจภาพวาดของฉันจริง ๆ... ทุกคนในหมู่บ้านไม่มีใครเข้าใจเนื้อหาของภาพ พวกเขาจะพูดแค่ว่า "สวยมาก" ก็เท่านั้น
Mamere:ต่อมาฉันก็เริ่มเข้าใจว่า ทุกคนไม่เข้าใจมัน ก็เลยพูดแต่เพียงว่า "สวยมาก" เพื่อทำให้ฉันมีความสุข พวกเขาก็เป็นคนดีแหละ แต่ทำแบบนี้ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
Mamere:เพราะงั้น คุณ Jakob... ตอนที่ Jakob บอกว่าเข้าใจภาพวาดของฉัน ตอนนั้นฉันดีใจมากจริง ๆ ฉันคิดว่าในที่สุด ภาพในใจของฉันก็สามารถถ่ายทอดให้คนอื่นรับรู้ได้แล้ว
Paimon:หน็อย น่าโมโหซะจริง เจ้าคนชุดม่วงนั่น!
Mamere:อืม แต่ว่าตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ
Mamere:ท่านพ่อเคยบอกเล่าทิวทัศน์ที่สวยงามให้ฉันมากมาย ฉันคิดว่าโลกนี้สวยงามและเต็มไปด้วยความสุข แต่ฉันพูดไม่เก่ง ก็เลยอยากใช้ภาพวาดที่สวยงาม ทำให้ผู้อื่นมีความสุขแทน
Mamere:แต่เมลูซีนตนอื่น ๆ ทำได้แค่ให้กำลังใจฉัน โดยบอกว่ามันสวยมากนะ แต่ดูแล้วไม่เข้าใจ พวกเขาเป็นเอาใจใส่ฉันมาก และฉันก็ชอบพวกเขามากเหมือนกัน แต่ยังไง ฉันก็อยากให้มีใครสักคนที่เข้าใจภาพวาดของฉันเหมือนกัน
Mamere:เพราะแบบนี้ Seymour ก็เลยเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุดของฉัน เขาจะแสดงความคิดเห็นต่อภาพวาดของฉันอย่างตั้งใจ และไม่ได้พูดแค่คำว่า "สวยมาก" เพราะงั้นตอนที่ได้เจอกับ Jakob ฉันก็เลยมีความสุขมากยังไงล่ะ
Mamere:ตอนแรกที่ได้ยิน Jakob พูดคำพูดเหล่านั้น ฉันก็คิดอยู่ในใจว่า "อ๊า ต่อไปฉันจะวาดภาพให้ Seymour ดูเท่านั้น เพราะคนอื่นไม่เข้าใจมัน และมีแต่จะปลอบใจฉันเท่านั้น"
Mamere:แต่ในเมื่อเธอกับ Traveler เข้าใจมันได้ งั้นก็หมายความว่ามีคนเข้าใจภาพวาดของฉัน และความสวยงามที่ฉันอยากให้คนอื่นเห็น ก็มีคนมองเห็นมันเช่นกัน!
Mamere:พวกเธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเหมือนกับ Seymour นั่นแหละ!
Paimon:อืม ถึงแม้จะดีใจมาก แต่เมื่อถูกเอามาเทียบกับหมาจักรกลแล้ว ฉันก็รู้สึกซับซ้อนแปลก ๆ เหมือนกัน...
Paimon:เอาเป็นว่า เราเก็บกวาดกันต่อเถอะ ให้ตายสิ เจ้าพวกนั้นรื้อซะเละตุ้มเป๊ะเลย...
ช่วย Mamere เก็บภาพวาดที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น...
Mamere:ขอบคุณมากนะ Traveler แล้วก็ Paimon ด้วย ต้องให้พวกเธอมาช่วยเก็บของอีกแล้ว เหมือนกับตอนที่เราเจอกันตะกี้เลย
Paimon:ไม่เป็นไรหรอก! ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่นา!
Mamere:อื้ม!
Paimon:ดูเหมือนว่า Mamere จะอารมณ์ดีขึ้นแล้วนะ! ดีจังเลย
Mamere:อื้ม! พอได้อยู่กับพวกเธอ ฉันก็รู้สึกมีความสุขมาก เหมือนกับตอนที่ได้จดจ่อกับการวาดภาพเลยล่ะ
Paimon:แต่พอเห็นท่าทางการเก็บกวาดของ Mamere แล้ว ก็ยังรู้สึกอยู่ว่าแขนของเมลูซีนนี่สั้นจริง ๆ แฮะ...
Mamere:ฮึ แขน Paimon สั้นกว่าฉันอีก!
Paimon:ไม่สั้นสักหน่อย! Mamere แขนสั้น!
Mamere:สั้นสั้นสั้น! Paimon แขนสั้นจุ๊ดจู๋
Paimon:ก็ได้ ๆ! ไม่สั้นจบนะ ว่าแต่ Mamere วาดภาพสะดวกเหรอ? เพราะขาตั้งภาพที่เธอใช้ออกจะสูงซะขนาดนั้น...
Mamere:ก็พอได้อยู่นะ เพราะแขนฉันไม่ได้สั้นนี่นา! แต่... พอพูดถึงเรื่องภาพวาด ต้องขอโทษด้วยนะ ตอนนี้ฉันวาดให้พวกเธอไม่ได้ชั่วคราว
Mamere:เพราะ Seymour กลายเป็นแบบนี้ ยังไงก็ต้องซ่อม Seymour ให้ได้ซะก่อน Seymour เป็นเพื่อนที่สำคัญมาก ๆ ของฉัน
Mamere:ขอโทษนะ Paimon แต่ไว้ฉันซ่อม Seymour เสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะวาดให้พวกเธอทันทีเลยนะ
Paimon:อื้ม! งั้นพวกเราไปที่นครว่าการ Fontaine กันเถอะ เผื่อว่าจะมีวิศวกรที่น่าเชื่อถือสามารถช่วยเราได้!
Mamere:วิศวกร...? อ๋อ... ไม่ใช่หรอก ฉันตั้งใจว่า... จะซ่อม Seymour ด้วยตัวเองน่ะ
Paimon:เอ๋? เดี๋ยวนะ ที่แท้เธอก็ซ่อมกลไกเครื่องลานได้ด้วยเหรอ?
Mamere:Paimon นี่แปลกจังเลยนะ ฉันจะทำเป็นได้ไงล่ะ?
Paimon:เอ๋?
Traveler:เอ๋?
Mamere:เอ๋?
Paimon:เดี๋ยวนะ ถ้าเธอซ่อมไม่เป็น แล้วจะซ่อมยังไง?
Mamere:ท่านพ่อบอกว่า เมื่อก่อนท่านเคยเห็นจักรกลมากมาย และเคยเห็นสภาพที่มันถูกถอดชิ้นส่วนออกด้วย เพราะงั้นก็เลยสามารถสอนวิธีซ่อม Seymour ให้ฉันได้
Traveler:ท่านพ่อ?
Paimon:เอ่อ ก่อนหน้านี้ได้ยินเธอพูดถึงอยู่สองสามครั้ง... ฉันอยากรู้จังว่าพ่อของ Mamere หน้าตาเป็นยังไง จะใช่วิศวกรเมลูซีนผู้เก่งกาจที่มีหนวดเครายาว หรือจะเป็นเมลูซีนที่ถือประแจนะ?
Mamere:...
Paimon:...อ้าว? ทำไมจู่ ๆ ถึงไม่พูดแล้วล่ะ หรือว่าฉันพูดอะไรที่ไม่ควรพูดไปรึเปล่า...
Mamere:อื้ม ๆ อย่างนี้นี่เอง...
Traveler:(เอาอีกละ...)
Paimon:เดี๋ยวนะ นี่เธอพูดกับใครเหรอ?
Mamere:ใช้แค่ของที่มีในบ้าน... ไม่พอเหรอ? งั้น...
Paimon:นี่? Mamere เฮ้?
Mamere:...อื้ม ๆ เดี๋ยวจะลองดู ขอบคุณนะ!
Mamere:เพราะงั้น... Traveler กับ Paimon...
Paimon:เหวอ! จู่ ๆ ก็หันพูดกับพวกเราอีกแล้ว!
Mamere:ท่านพ่อบอกวิธีซ่อม Seymour ให้ฉันแล้วล่ะ แค่ต้องรวบรวมชิ้นส่วนให้เพียงพอก็จะสามารถ...
Mamere:พวกเธอไม่ต้องห่วงนะ! ไว้ฉันซ่อม Seymour เสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะวาดภาพให้พวกเธอเองนะ
Paimon:เปล่า พวกเราไม่ได้เป็นห่วงเรื่องภาพวาดอะไรนั่นหรอก! เมื่อกี้... เธอคุยกับใครอยู่เหรอ?
Mamere:กับท่านพ่อไง
Traveler:ท่านพ่อคือใครเหรอ?
Mamere:เอ่อ... ท่านพ่อก็คือท่านพ่อไง? Traveler กับ Paimon... ไม่ได้ยินเสียงของท่านพ่อเหรอ?
Paimon:เสียง... อ๋อ! เสียงนั่นน่ะเหรอ ได้ยินสิ!
Paimon:(เอ่อ... อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะ Seymour พัง จิตใจเลยได้รับผลกระทบกระเทือน... เอาเป็นว่า เราเออออไปกับ Mamere ก่อนเถอะ! แล้วค่อยปลอบเธอทีหลังละกัน...)
Paimon:อะแฮ่ม พวกเราก็ได้ยินเหมือนกัน! แต่ไม่ค่อยเข้าใจจักรกลเครื่องลานเท่าไหร่น่ะ แล้วเราควรทำยังไงเหรอ?
Mamere:อืม ต้องหา "ชิ้นส่วน" บางอย่างน่ะ
Paimon:งั้นเหรอ แล้วเป็นชิ้นส่วนแบบไหนล่ะ?
Mamere:แบบ... เจ้านี่ไง สวยมากเลยใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:นี่มัน... ชิ้นส่วนจักรกลที่ถูกทิ้ง?
Mamere:ก็ไม่ถึงกับว่าถูกทิ้งมั้ย? มันแวววาวสวยงามมากเลยนะ ที่นี่มีเต็มไปหมด คนในหมู่บ้านก็ต่างชอบกันทั้งนั้น เพราะงั้นทุกคนก็เลยมีมันอยู่บ้าง!
Mamere:ตอนที่พวกเราช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เราก็จะมอบชิ้นส่วนให้เป็นการตอบแทน แล้ว Xana ก็ชอบชิ้นส่วนมากเป็นพิเศษ เลยมักจะเอาของดี ๆ มาแลกกับชิ้นส่วนเสมอ อ๊ะ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านน่ะ...
Traveler:สกุลเงินของหมู่บ้าน Merusea?
Mamere:สกุลเงิน? อ๋อ เข้าใจล่ะ สิ่งที่เหมือนกับ Mora น่ะเหรอ ก็คล้ายจริง ๆ นั่นแหละนะ อืม ถ้า Jakob บอกว่าจะใช้ชิ้นส่วนต่าง ๆ มากมายมาแลกกับภาพวาดของฉัน... ฉันก็คงไม่แลกเหมือนกัน! เว้นเสียแต่ว่าต้องทำเพื่อซ่อม Seymour...
Paimon:ฉันเข้าใจแล้ว แค่รวบรวมชิ้นส่วนใช่มั้ย? งั้นเดี๋ยวพวกเราจะช่วยด้วย!
Mamere:ได้ไงล่ะ! ชิ้นส่วนก็เหมือนกับ Mora ถ้าพวกเธอช่วยรวบรวมชิ้นส่วน งั้นก็เท่ากับว่าช่วยฉัน เอ่อ... เอ่อ ช่วยฉันเอ่อ... ช่วยหาเงินให้ฉัน? ฟังดูไม่ดีเลยแฮะ!
Mamere:...ก็ได้ ขอบคุณนะ พวกเธอเป็นคนดีจริง ๆ
Mamere:แต่ฉันก็จะไปหาชิ้นส่วนด้วย เพราะถ้าให้พวกเธอหาอย่างเดียว แต่ตัวเองกลับนั่งรอให้พวกเธอเอาชิ้นส่วนกลับมาให้ โดยที่ฉันไม่ทำอะไรแบบนี้ ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่เลย!
Localized evidence
คุยกับ Mamere
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/15210236BinOutput/Quest/74005.json/JIJKODHIEED/1528
7400517
74005
true
28