Ghost

Quest Steps

คุยกับ Mamere

Story evidence

Quest flow

1 steps · 3 conversations
Quest flow
1

คุยกับ Mamere

Open step page →
Conversation 1 · 75 linesOpen full page →

Irus:อึ่ก! สะ...สิ่งนี้มันคืออะไรกันแน่...

Jakob:...

Jakob:ก็แค่เหล็กเก่า ๆ เท่านั้นแหละ

Jakob:"นี่คือสิ่งประดิษฐ์อันเล็กของฉันเอง" ของ Alain เธอเองหลับใหลมาหลายปีแล้วสินะ?

Traveler:ยังจะสู้กันอีกมั้ย?

Paimon:ใช่ เลิกคิดอะไรที่ไม่ดีสักที! สรุปแล้ว ทำไมนายถึงได้หมกมุ่นกับสีพวกนี้นักล่ะ? กระทั่งยังทำเรื่องเลวร้ายขนาดนี้ด้วย...

Jakob:โธ่ ฉันก็พูดจุดประสงค์ของ "เรา" ไปหมดแล้วนี่

Jakob:ส่วนคุณ Mamere ถ้าพวกเรายังมีโอกาสได้เจอกันอีก ถึงตอนนั้นเมื่อไหร่... ฉันจะตั้งตารอภาพวาดของคุณนะ

Mamere:...

Paimon:นายนี่มัน...

Jakob:ถ้างั้น ไว้เจอกันนะทุกท่าน แล้วก็เธอด้วย จักรกลสมอง ไปกันเถอะ คุณ Irus ฉันยังมีธุระอื่นต้องมอบหมายให้อีก

Paimon:เฮ้! เดี๋ยวสิ เจ้าคนชุดม่วง อย่าเพิ่งไปนะ!

Mamere:ดะ...เดี๋ยวก่อน! ดูเหมือน Seymour จะมีท่าทางแปลก ๆ นะ...

Seymour:(เสียงกลไกที่ดังติดขัด)

Seymour:ขอโทษนะ Ma...

Mamere:เอ๋?! Seymour?!

Mamere:พลังงานหมด... งั้นก็หมายความว่า...

Mamere:ฮือ เป็นแบบนี้... ได้ยังไงกัน...

Paimon:เอ่อ... Mamere เธอโอเครึเปล่า?

Mamere:Seymour... กับ... คุณ Jakob หลอกฉันมาตั้งแต่แรกแล้วงั้นสิ บอกว่า "ชอบภาพวาดฉัน" บอกว่า "เข้าใจเรื่องวาดภาพ"...

Mamere:ยิ่งไปกว่านั้น... เขายังทำให้ Seymour กลายเป็นแบบนี้ด้วย... ฉันไม่มีวันให้อภัยเขา... ไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด! ฮือ...

Paimon:Mamere เราไปหาวิศวกรที่นครว่าการ Fontaine กันเถอะ! น่าจะสามารถซ่อมมันได้นะ และไม่แน่ว่าบางทีอาจจะซ่อมได้ดีกว่าเดิมด้วย จะได้หาสีเป็นเพื่อนเธอไง!

Paimon:อืม... พวกเราช่วยกันเก็บกวาดก่อนดีมั้ย Mamere? เอ่อ หวังว่าการต่อสู้จะไม่ได้ทำให้ภาพเสียหายนะ

Mamere:ขอบใจนะ... Traveler แล้วก็ Paimon ด้วย

Mamere:แต่ว่า... ผลงานในอดีตเหล่านี้ ตอนนี้มันจะมีความหมายอะไรกัน? ถ้า Seymour ไม่สามารถประเมินค่าผลงานพวกนี้เหมือนแต่ก่อนได้อีกแล้ว...

Mamere:ผลงานที่ไม่มีใครเข้าใจ... จะเรียกว่าเป็นผลงานไม่ได้หรอก มันก็คงเป็นแค่ "ภาพระบายสีไร้สาระ"... เหมือนอย่างที่เขาคนนั้นพูดก็เท่านั้น

Paimon:อย่าพูดแบบนั้นสิ แม้แต่เจ้าคนชุดม่วงนั่น ก็ยังบอกไม่ใช่เหรอ ว่าภาพวาดของเธอวิเศษมาก และมีความไม่เป็นระเบียบที่คาดเดาไม่ได้ด้วย? อีกอย่าง ฉันก็ชื่นชมภาพวาดของเธอนะ!

Paimon:ว่าแต่... ก่อนหน้านี้ฉันก็อยากจะถามอยู่เหมือนกัน ที่เธอบอกว่าทุกคนในหมู่บ้าน "ไม่เข้าใจเรื่องวาดภาพ" นี่หมายความว่ายังไงเหรอ? เธอหมายความว่าคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจภาพที่เธอวาด หรือว่า...

Mamere:อื้ม ทุกคนดูไม่เข้าใจ

Paimon:ดูไม่เข้าใจ... อืม ต้องเป็นเพราะพวกเขาไม่มีพื้นฐานด้านศิลปะของ Mamere และไม่เข้าใจ เอ่อ... ความหมายที่แฝงอยู่ข้างในไง! สิ่งที่สื่อออกมา... จะต้องผสมผสานความรู้ทางสังคมและประวัติศาสตร์ด้วย...

Paimon:เอ่อ ที่ฉันอยากจะพูดก็คือ... ขอฉันดูภาพวาดเหล่านี้หน่อยได้มั้ย?

Mamere:อืม

พวกคุณเก็บภาพวาดจากบนพื้นขึ้นมาหนึ่งภาพ...

Paimon:เอ่อ นี่คือ...

Paimon:(ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหาของภาพ แต่ดูเหมือนมันจะสุดยอดมากเลย... อีกอย่าง เอ่อ ถึงจะไม่ค่อยเหมาะที่จะพูดแบบนี้เท่าไหร่ แต่มันอาจจะมีมูลค่ามากจริง ๆ ก็ได้...)

Paimon:สะ...สวยจัง! อย่างเช่น เอ่อ... รายละเอียดตรงนี้ มันให้ความรู้สึกดื่มด่ำมากเลย... ชะ...ใช่มั้ย? ที่เมลูซีนตนอื่น ๆ ไม่เข้าใจจะต้องเป็นเพราะ...

Mamere:ไม่ต้องฝืนพูดอะไรพวกนี้ก็ได้นะ ฉันมองออกตั้งแต่แรกแล้ว

Mamere:แต่ก็ขอบคุณมากนะ Paimon เธอนี่จิตใจดีจริง ๆ

Paimon:ฮือ ขอโทษนะ เพราะฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหาของภาพเหมือนกันอะ... แต่... เธอวาดสวยมากจริง ๆ นะ...

Paimon:Traveler เราช่วยกันเก็บกวาดต่อเถอะ...

Paimon:เอ๊ะ? เข้าใจ... หมายถึงเข้าใจเนื้อหาของภาพเหรอ?

Mamere:เธอเองก็ไม่ต้องพยายามฝืนตัวเองเพื่อโกหกฉันหรอก เดี๋ยวฉันก็รู้สึกดีขึ้นเองแหละ

Traveler:ภาพวาดนี้คือ...

Mamere:เอ๋?

Paimon:โอ้ว! พอเธอพูดแบบนี้...

Mamere:เอ่อ... หรือว่าเธอดูแล้วเข้าใจมันได้...

Mamere:เอ่อ... คือ... เธอคิดว่า... ภาพนี้เป็นไงบ้างเหรอ?

Mamere:จริงเหรอ? บอกแล้วไงว่าไม่ต้องโกหกฉันหรอก...

Paimon:เธอต้องมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ! ถึงฉันจะมองไม่ออกว่าภาพมันสื่อถึงอะไร แต่ฉันรู้สึกว่ามันสวยงามมากเลยนะ!

Mamere:อืม อื้ม! ขอบคุณนะ เวลาที่วาดภาพ ฉันมีเรื่องราวที่อยากจะบอกเล่ามากมาย และอยากให้คนได้เห็นสิ่งที่สวยงาม ดีจังเลยที่พวกเธอรู้สึกแบบนั้น

Mamere:แต่ว่า นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนเข้าใจภาพวาดของฉันจริง ๆ... ทุกคนในหมู่บ้านไม่มีใครเข้าใจเนื้อหาของภาพ พวกเขาจะพูดแค่ว่า "สวยมาก" ก็เท่านั้น

Mamere:ต่อมาฉันก็เริ่มเข้าใจว่า ทุกคนไม่เข้าใจมัน ก็เลยพูดแต่เพียงว่า "สวยมาก" เพื่อทำให้ฉันมีความสุข พวกเขาก็เป็นคนดีแหละ แต่ทำแบบนี้ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

Mamere:เพราะงั้น คุณ Jakob... ตอนที่ Jakob บอกว่าเข้าใจภาพวาดของฉัน ตอนนั้นฉันดีใจมากจริง ๆ ฉันคิดว่าในที่สุด ภาพในใจของฉันก็สามารถถ่ายทอดให้คนอื่นรับรู้ได้แล้ว

Paimon:หน็อย น่าโมโหซะจริง เจ้าคนชุดม่วงนั่น!

Mamere:อืม แต่ว่าตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ

Mamere:ท่านพ่อเคยบอกเล่าทิวทัศน์ที่สวยงามให้ฉันมากมาย ฉันคิดว่าโลกนี้สวยงามและเต็มไปด้วยความสุข แต่ฉันพูดไม่เก่ง ก็เลยอยากใช้ภาพวาดที่สวยงาม ทำให้ผู้อื่นมีความสุขแทน

Mamere:แต่เมลูซีนตนอื่น ๆ ทำได้แค่ให้กำลังใจฉัน โดยบอกว่ามันสวยมากนะ แต่ดูแล้วไม่เข้าใจ พวกเขาเป็นเอาใจใส่ฉันมาก และฉันก็ชอบพวกเขามากเหมือนกัน แต่ยังไง ฉันก็อยากให้มีใครสักคนที่เข้าใจภาพวาดของฉันเหมือนกัน

Mamere:เพราะแบบนี้ Seymour ก็เลยเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุดของฉัน เขาจะแสดงความคิดเห็นต่อภาพวาดของฉันอย่างตั้งใจ และไม่ได้พูดแค่คำว่า "สวยมาก" เพราะงั้นตอนที่ได้เจอกับ Jakob ฉันก็เลยมีความสุขมากยังไงล่ะ

Mamere:ตอนแรกที่ได้ยิน Jakob พูดคำพูดเหล่านั้น ฉันก็คิดอยู่ในใจว่า "อ๊า ต่อไปฉันจะวาดภาพให้ Seymour ดูเท่านั้น เพราะคนอื่นไม่เข้าใจมัน และมีแต่จะปลอบใจฉันเท่านั้น"

Mamere:แต่ในเมื่อเธอกับ Traveler เข้าใจมันได้ งั้นก็หมายความว่ามีคนเข้าใจภาพวาดของฉัน และความสวยงามที่ฉันอยากให้คนอื่นเห็น ก็มีคนมองเห็นมันเช่นกัน!

Mamere:พวกเธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเหมือนกับ Seymour นั่นแหละ!

Paimon:อืม ถึงแม้จะดีใจมาก แต่เมื่อถูกเอามาเทียบกับหมาจักรกลแล้ว ฉันก็รู้สึกซับซ้อนแปลก ๆ เหมือนกัน...

Paimon:เอาเป็นว่า เราเก็บกวาดกันต่อเถอะ ให้ตายสิ เจ้าพวกนั้นรื้อซะเละตุ้มเป๊ะเลย...

ช่วย Mamere เก็บภาพวาดที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น...

Conversation 2 · 42 linesOpen full page →

Mamere:ขอบคุณมากนะ Traveler แล้วก็ Paimon ด้วย ต้องให้พวกเธอมาช่วยเก็บของอีกแล้ว เหมือนกับตอนที่เราเจอกันตะกี้เลย

Paimon:ไม่เป็นไรหรอก! ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่นา!

Mamere:อื้ม!

Paimon:ดูเหมือนว่า Mamere จะอารมณ์ดีขึ้นแล้วนะ! ดีจังเลย

Mamere:อื้ม! พอได้อยู่กับพวกเธอ ฉันก็รู้สึกมีความสุขมาก เหมือนกับตอนที่ได้จดจ่อกับการวาดภาพเลยล่ะ

Paimon:แต่พอเห็นท่าทางการเก็บกวาดของ Mamere แล้ว ก็ยังรู้สึกอยู่ว่าแขนของเมลูซีนนี่สั้นจริง ๆ แฮะ...

Mamere:ฮึ แขน Paimon สั้นกว่าฉันอีก!

Paimon:ไม่สั้นสักหน่อย! Mamere แขนสั้น!

Mamere:สั้นสั้นสั้น! Paimon แขนสั้นจุ๊ดจู๋

Paimon:ก็ได้ ๆ! ไม่สั้นจบนะ ว่าแต่ Mamere วาดภาพสะดวกเหรอ? เพราะขาตั้งภาพที่เธอใช้ออกจะสูงซะขนาดนั้น...

Mamere:ก็พอได้อยู่นะ เพราะแขนฉันไม่ได้สั้นนี่นา! แต่... พอพูดถึงเรื่องภาพวาด ต้องขอโทษด้วยนะ ตอนนี้ฉันวาดให้พวกเธอไม่ได้ชั่วคราว

Mamere:เพราะ Seymour กลายเป็นแบบนี้ ยังไงก็ต้องซ่อม Seymour ให้ได้ซะก่อน Seymour เป็นเพื่อนที่สำคัญมาก ๆ ของฉัน

Mamere:ขอโทษนะ Paimon แต่ไว้ฉันซ่อม Seymour เสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะวาดให้พวกเธอทันทีเลยนะ

Paimon:อื้ม! งั้นพวกเราไปที่นครว่าการ Fontaine กันเถอะ เผื่อว่าจะมีวิศวกรที่น่าเชื่อถือสามารถช่วยเราได้!

Mamere:วิศวกร...? อ๋อ... ไม่ใช่หรอก ฉันตั้งใจว่า... จะซ่อม Seymour ด้วยตัวเองน่ะ

Paimon:เอ๋? เดี๋ยวนะ ที่แท้เธอก็ซ่อมกลไกเครื่องลานได้ด้วยเหรอ?

Mamere:Paimon นี่แปลกจังเลยนะ ฉันจะทำเป็นได้ไงล่ะ?

Paimon:เอ๋?

Traveler:เอ๋?

Mamere:เอ๋?

Paimon:เดี๋ยวนะ ถ้าเธอซ่อมไม่เป็น แล้วจะซ่อมยังไง?

Mamere:ท่านพ่อบอกว่า เมื่อก่อนท่านเคยเห็นจักรกลมากมาย และเคยเห็นสภาพที่มันถูกถอดชิ้นส่วนออกด้วย เพราะงั้นก็เลยสามารถสอนวิธีซ่อม Seymour ให้ฉันได้

Traveler:ท่านพ่อ?

Paimon:เอ่อ ก่อนหน้านี้ได้ยินเธอพูดถึงอยู่สองสามครั้ง... ฉันอยากรู้จังว่าพ่อของ Mamere หน้าตาเป็นยังไง จะใช่วิศวกรเมลูซีนผู้เก่งกาจที่มีหนวดเครายาว หรือจะเป็นเมลูซีนที่ถือประแจนะ?

Mamere:...

Paimon:...อ้าว? ทำไมจู่ ๆ ถึงไม่พูดแล้วล่ะ หรือว่าฉันพูดอะไรที่ไม่ควรพูดไปรึเปล่า...

Mamere:อื้ม ๆ อย่างนี้นี่เอง...

Traveler:(เอาอีกละ...)

Paimon:เดี๋ยวนะ นี่เธอพูดกับใครเหรอ?

Mamere:ใช้แค่ของที่มีในบ้าน... ไม่พอเหรอ? งั้น...

Paimon:นี่? Mamere เฮ้?

Mamere:...อื้ม ๆ เดี๋ยวจะลองดู ขอบคุณนะ!

Mamere:เพราะงั้น... Traveler กับ Paimon...

Paimon:เหวอ! จู่ ๆ ก็หันพูดกับพวกเราอีกแล้ว!

Mamere:ท่านพ่อบอกวิธีซ่อม Seymour ให้ฉันแล้วล่ะ แค่ต้องรวบรวมชิ้นส่วนให้เพียงพอก็จะสามารถ...

Mamere:พวกเธอไม่ต้องห่วงนะ! ไว้ฉันซ่อม Seymour เสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะวาดภาพให้พวกเธอเองนะ

Paimon:เปล่า พวกเราไม่ได้เป็นห่วงเรื่องภาพวาดอะไรนั่นหรอก! เมื่อกี้... เธอคุยกับใครอยู่เหรอ?

Mamere:กับท่านพ่อไง

Traveler:ท่านพ่อคือใครเหรอ?

Mamere:เอ่อ... ท่านพ่อก็คือท่านพ่อไง? Traveler กับ Paimon... ไม่ได้ยินเสียงของท่านพ่อเหรอ?

Paimon:เสียง... อ๋อ! เสียงนั่นน่ะเหรอ ได้ยินสิ!

Paimon:(เอ่อ... อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะ Seymour พัง จิตใจเลยได้รับผลกระทบกระเทือน... เอาเป็นว่า เราเออออไปกับ Mamere ก่อนเถอะ! แล้วค่อยปลอบเธอทีหลังละกัน...)

Conversation 3 · 15 linesOpen full page →

Paimon:อะแฮ่ม พวกเราก็ได้ยินเหมือนกัน! แต่ไม่ค่อยเข้าใจจักรกลเครื่องลานเท่าไหร่น่ะ แล้วเราควรทำยังไงเหรอ?

Mamere:อืม ต้องหา "ชิ้นส่วน" บางอย่างน่ะ

Paimon:งั้นเหรอ แล้วเป็นชิ้นส่วนแบบไหนล่ะ?

Mamere:แบบ... เจ้านี่ไง สวยมากเลยใช่มั้ยล่ะ?

Paimon:นี่มัน... ชิ้นส่วนจักรกลที่ถูกทิ้ง?

Mamere:ก็ไม่ถึงกับว่าถูกทิ้งมั้ย? มันแวววาวสวยงามมากเลยนะ ที่นี่มีเต็มไปหมด คนในหมู่บ้านก็ต่างชอบกันทั้งนั้น เพราะงั้นทุกคนก็เลยมีมันอยู่บ้าง!

Mamere:ตอนที่พวกเราช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เราก็จะมอบชิ้นส่วนให้เป็นการตอบแทน แล้ว Xana ก็ชอบชิ้นส่วนมากเป็นพิเศษ เลยมักจะเอาของดี ๆ มาแลกกับชิ้นส่วนเสมอ อ๊ะ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านน่ะ...

Traveler:สกุลเงินของหมู่บ้าน Merusea?

Mamere:สกุลเงิน? อ๋อ เข้าใจล่ะ สิ่งที่เหมือนกับ Mora น่ะเหรอ ก็คล้ายจริง ๆ นั่นแหละนะ อืม ถ้า Jakob บอกว่าจะใช้ชิ้นส่วนต่าง ๆ มากมายมาแลกกับภาพวาดของฉัน... ฉันก็คงไม่แลกเหมือนกัน! เว้นเสียแต่ว่าต้องทำเพื่อซ่อม Seymour...

Paimon:ฉันเข้าใจแล้ว แค่รวบรวมชิ้นส่วนใช่มั้ย? งั้นเดี๋ยวพวกเราจะช่วยด้วย!

Mamere:ได้ไงล่ะ! ชิ้นส่วนก็เหมือนกับ Mora ถ้าพวกเธอช่วยรวบรวมชิ้นส่วน งั้นก็เท่ากับว่าช่วยฉัน เอ่อ... เอ่อ ช่วยฉันเอ่อ... ช่วยหาเงินให้ฉัน? ฟังดูไม่ดีเลยแฮะ!

Mamere:...ก็ได้ ขอบคุณนะ พวกเธอเป็นคนดีจริง ๆ

Mamere:แต่ฉันก็จะไปหาชิ้นส่วนด้วย เพราะถ้าให้พวกเธอหาอย่างเดียว แต่ตัวเองกลับนั่งรอให้พวกเธอเอาชิ้นส่วนกลับมาให้ โดยที่ฉันไม่ทำอะไรแบบนี้ ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่เลย!

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 15210236
คุยกับ Mamere
คุยกับ Mamere

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/15210236

Properties

5

quest7400517

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/74005.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/15
order
28
subId
7400517
mainId
74005
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
28