บทสรรเสริญของ Garcia - ของขวัญแห่งความเข้ากันได้
เอ๋? ทำไมคุณถึงดูรีบร้อนจัง เครื่องนั้นเกิดปัญหาอีกแล้วเหรอ?
73803Open quest →Quest Steps
Story evidence
Kaia:เอ๋? ทำไมคุณถึงดูรีบร้อนจัง เครื่องนั้นเกิดปัญหาอีกแล้วเหรอ?
Garcia:เปล่า ๆ มันไม่เป็นไร ขอโทษที่ให้คอยนานนะ...
Kaia:ไม่นานหรอก ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าจะให้ของขวัญฉันไม่ใช่เหรอ? ฉันก็เตรียมของมาให้คุณเหมือนกัน
Kaia:อะ "Candied Ajilenakh Nut" ถุงนี้ให้คุณ เวลาหยุดพักก็ทานของหวานบ้างนะ ช่วยให้ผ่อนคลาย
Kaia:การสร้าง "เครื่องคำนวณค่า" ไม่ใช่งานเล็ก ๆ นะ คุณต้องดูแลตัวเองให้ดี
Garcia:"Candied Ajilenakh Nut"? เอ่อ ฉัน...
Kaia:ทำไมสีหน้าคุณแปลกจัง? ไม่ชอบกินของหวานเหรอ? ก่อนหน้านี้คุณเคยบอกว่าชอบนี่นา
Garcia:ไม่ใช่ ๆ ๆ! ฉันก็ชอบของหวานเหมือนกัน แต่ว่า... ของขวัญที่ฉันเตรียมไว้ให้คุณ ก็เป็น...
Garcia หยิบ "Candied Ajilenakh Nut" และสูตรอาหารออกมาแบบเก้ ๆ กัง ๆ...
Kaia:ฮ่า... ของขวัญของคุณก็เหมือนกับของฉันเหรอ? สงสัยเราสองคนจะใจตรงกันนะ
Kaia:แต่ว่า "Candied Ajilenakh Nut" ของคุณมีกลิ่นที่พิเศษมาก แล้วก็สูตรอาหารนี่ด้วย... เอ๊ะ? ทำไมถึงมีแต่ตัวเลขล่ะ...
Garcia:นี่เป็นสูตรทำ "Candied Ajilenakh Nut" ที่ฉันใช้ "เครื่องคำนวณค่า" แปลงค่าออกมา! ขั้นตอนการทำและปริมาณวัตถุดิบถูกแปลงค่าเป็นข้อมูลที่แม่นยำแล้ว
Garcia:เหมือน...เหมือนที่ฉันเคยอธิบายให้คุณฟังไงล่ะ รับประกันความถูกต้อง! แต่ฉันทำอาหารไม่ค่อยเก่ง รสชาติของมันอาจจะแปลกมาก ๆ ก็ได้...
Kaia:ไม่เป็นไร ฉันจะตั้งใจชิมลูกอมที่ "คำนวณ" ออกมานะ นี่เป็นของขวัญที่พิเศษมากเลย
Kaia:จริงสิ ตอนฉันมาที่นี่ เห็นบนโต๊ะมีกระดาษวางทิ้งไว้เยอะแยะเลย แล้วก็เป็นตัวเลขเหมือนกับสูตรอาหารนี่เปี๊ยบเลย
Kaia:แต่ในนั้นมีกระดาษอยู่แผ่นนึงเขียนเครื่องหมายไว้ รู้สึกว่า... มันเหมือน "โน้ตเพลง" น่ะ
Kaia:แล้วลายมือบนกระดาษก็เหมือนลายมือคุณเปี๊ยบเลย
Garcia:อันนั้นไม่เกี่ยวกับฉันเลย! ไม่แน่ว่า... อาจจะมีคนเมาที่ไหนมานั่งวาดรูปเล่นก็ได้...
Kaia:ฉันเคยช่วยคุณเก็บเอกสารมาไม่น้อย และเคยช่วยคัดลอกบทความให้ด้วย คุณหลอกฉันไม่ได้หรอก
Kaia:ทำไมเหรอ? คุณคงเจอช่องทางหาเงินใหม่ ก่อนที่ฉันจะไปสินะ?
Garcia:ไม่ ไม่มีทางเด็ดขาด! ฉันไม่มีทางเขียนโน้ตเพลงให้คนอื่นหรอก!
Kaia:งั้นโน้ตเพลงนี้จะให้ฉันเหรอ?
Garcia:ฉะ... ฉัน...
Lutong:นักเดินทาง ช่วยเข้าใจหน่อยนะ คุณ Garcia ทุ่มเทแรงกายแรงใจส่วนใหญ่ไปกับงานวิจัย จึงไม่ค่อยได้ปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นน่ะ
Lutong:ถ้าคุณคาดหวังให้เขามีทักษะการเข้าสังคมที่ช่ำชอง ในขณะที่เขาทำงานวิจัยอย่างเหน็ดเหนื่อยด้วย มันคงเป็นไปได้ยาก
Lutong:อืม ฉันหวังอยู่ตลอดว่า คุณ Garcia จะมีความรักที่จริงใจ
Lutong:ฉันคิดว่าการอวยพรจากใจจริง คงจะคุ้มค่ากับเงินเดือนที่คุณ Garcia จ่ายให้ฉันแล้วล่ะ
Kaia:...อุ๊ย อย่าทำหน้ากลุ้มใจแบบนี้สิ คราวนี้ฉันคำนวณเป็นเพื่อนคุณต่อไปไม่ได้แล้วนะ... เดี๋ยวฉันก็ต้องไปจาก Sumeru แล้วล่ะ
Garcia:นี่เป็นผลงานที่... ล้มเหลว ตอนแรกฉันตั้งใจจะแต่งเพลงให้คุณ ก็เลยไปค้นคว้าและรวบรวมโน้ตเพลงที่คุณใช้ในการแสดงครั้งก่อน ๆ
Garcia:แล้วเอาโน้ตเพลงพวกนี้ใส่เข้าไปในระบบสถิติ จากนั้นก็เขียนสูตรให้ "เครื่องคำนวณค่า" สร้างโน้ตเพลงใหม่ออกมา
Garcia:แต่คุณก็เห็นแล้ว ไม่ว่าฉันจะปรับแก้สูตรยังไง ผลลัพธ์ที่ได้ก็เป็น... สิ่งที่ไม่สามารถเรียกว่าโน้ตเพลงได้
Garcia:ช่วยคืนผลงานที่ล้มเหลวให้ฉันเถอะ ฉันต้อง...
Kaia:นี่ไม่ใช่ "ผลงานล้มเหลว" อะไรหรอกนะ นี่เป็นของขวัญที่คุณจะมอบให้ฉัน ฉันชอบมากเลย งั้นฉันขอเก็บไว้นะ
Garcia:แต่นี่ไม่ใช่โน้ตเพลงด้วยซ้ำ เพราะไม่มีใครอ่านออกเลย!
Kaia:นั่นมันเป็นความคิดของคุณเท่านั้น ฉันยังไม่ได้อ่านอย่างละเอียดเลย เดี๋ยวฉันอ่านจบแล้ว... ไม่แน่อาจจะหาประกายความคิดดี ๆ ในนั้นเจอได้ก็ได้นะ
Kaia:ถ้าคุณไม่เชื่อล่ะก็... งั้นก็ไปด้วยกันกับพวกเราสิ เรามาปรับแก้โน้ตเพลงนี้ในระหว่างการเดินทางด้วยกันก็ได้
Garcia:Kaia ขอโทษนะ ฉัน...
Kaia:...ยังมีงานวิจัยต้องทำอีกเยอะแยะใช่มั้ย? ฉันนึกแล้วเชียวว่าคุณต้องตอบแบบนี้
Kaia:คุณได้เก็บสำเนาโน้ตเพลงนี้ไว้ให้ตัวเองชุดนึงมั้ย?
Lutong:ฉันคัดเก็บไว้ชุดนึงแล้ว ส่วนต้นฉบับที่คุณ Garcia เขียนเองกับมือนี้ คุณ Kaia เก็บไว้เถอะ
Garcia:อะไรนะ? นายคัดลอกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
Lutong:เจ้านาย อย่าสงสัยความเป็นมืออาชีพในการคัดหนังสือของนักบัญชีสิ
Garcia:เดี๋ยวนะ หรือว่าโน้ตเพลงนี้นายจะ...
Lutong:เอ่อ... เจ้านาย ฉันขอสารภาพว่าฉันเองก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน เพราะตอนนั้นเรายุ่งกันทั้งคู่ ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้หรอก
Kaia:Lutong คุณใส่ใจมากเลย มีคุณอยู่กับเขา ฉันก็สบายใจแล้ว
Lutong:ขอบคุณที่ชมนะ คุณผู้หญิง
Kaia:เฮ้ ได้เวลาแล้วล่ะ ฉันต้องกลับไปที่คณะละครแล้ว
Kaia:คุณไม่ต้องมาส่งฉันหรอก ถ้าคุณเกิดเปลี่ยนใจกระโดดขึ้นรถของคณะละครขึ้นมา Lutong ก็ต้องอยู่ที่ Sumeru คนเดียวน่ะสิ
Lutong:ถึงฉันจะอยู่คนเดียวก็หาวิธีกลับ Liyue ได้อยู่ดีแหละ คุณผู้หญิง
Kaia:ฉันเชื่อความสามารถของคุณนะ แต่... ใครบางคนไม่น่าจะให้โอกาสคุณได้ทำแบบนี้หรอก
Garcia:Kaia...
Kaia:แล้วเจอกันใหม่นะ Garcia
Garcia:...แล้วเจอกัน
Kaia หันหลังและเดินจากไป...
Lutong:เจ้านาย คุณ Kaia ไปไกลแล้ว
Garcia:Lutong นายบอกว่านายเป็นคนที่มีลางสังหรณ์แม่นมาก
Garcia:นายคิดว่า อนาคตเราจะได้เจอกับ Kaia อีกมั้ย?
Lutong:นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว... แต่ว่า ถ้าคำนึงถึงความสามารถด้านการแสดงของคุณ Kaia แล้ว ฉันว่าครั้งหน้าที่พวกเราเจอเธอ... คงจะต้องควักเงินซื้อตั๋วแล้วล่ะ
Garcia:ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้ว... เราก็ต้องกลับไปทำงานแล้วล่ะ ไม่งั้นจะไม่มีเงินซื้อตั๋วเอา
Lutong:นักเดินทาง นี่เป็นค่าจ้างของคุณ ขอบคุณที่ช่วยเหลือเราอยู่ตั้งนานนะ ช่วยรับ Mora พวกนี้ไว้ด้วยเถอะ
Traveler:หวังว่างานวิจัยของพวกคุณจะราบรื่นนะ
Lutong:ขอบคุณนะ หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น
Garcia:Lutong เอ่อ... นายยังพกเงินอยู่หรือเปล่า? ฉันต้องไปเคลียร์บัญชีให้คุณ Ahangar อีกน่ะ...
Lutong:งั้นเราขอตัวก่อนนะ นักเดินทาง แล้วลางสังหรณ์ของฉันมันบอกว่า เราน่าจะมีโอกาสได้มาร่วมงานกันอีก
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
รีบกลับไปที่ร้านกาแฟ!
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3410939756ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/167707
7380305
73803
3410939244
{
"type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
"param": [
"Q7380305_N12700",
"20",
"",
"",
""
],
"autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 3,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}7