Ghost

Quest Steps

รีบกลับไปที่ร้านกาแฟ!

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

รีบกลับไปที่ร้านกาแฟ!

Open step page →
Conversation 1 · 68 linesOpen full page →

Kaia:เอ๋? ทำไมคุณถึงดูรีบร้อนจัง เครื่องนั้นเกิดปัญหาอีกแล้วเหรอ?

Garcia:เปล่า ๆ มันไม่เป็นไร ขอโทษที่ให้คอยนานนะ...

Kaia:ไม่นานหรอก ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าจะให้ของขวัญฉันไม่ใช่เหรอ? ฉันก็เตรียมของมาให้คุณเหมือนกัน

Kaia:อะ "Candied Ajilenakh Nut" ถุงนี้ให้คุณ เวลาหยุดพักก็ทานของหวานบ้างนะ ช่วยให้ผ่อนคลาย

Kaia:การสร้าง "เครื่องคำนวณค่า" ไม่ใช่งานเล็ก ๆ นะ คุณต้องดูแลตัวเองให้ดี

Garcia:"Candied Ajilenakh Nut"? เอ่อ ฉัน...

Kaia:ทำไมสีหน้าคุณแปลกจัง? ไม่ชอบกินของหวานเหรอ? ก่อนหน้านี้คุณเคยบอกว่าชอบนี่นา

Garcia:ไม่ใช่ ๆ ๆ! ฉันก็ชอบของหวานเหมือนกัน แต่ว่า... ของขวัญที่ฉันเตรียมไว้ให้คุณ ก็เป็น...

Garcia หยิบ "Candied Ajilenakh Nut" และสูตรอาหารออกมาแบบเก้ ๆ กัง ๆ...

Kaia:ฮ่า... ของขวัญของคุณก็เหมือนกับของฉันเหรอ? สงสัยเราสองคนจะใจตรงกันนะ

Kaia:แต่ว่า "Candied Ajilenakh Nut" ของคุณมีกลิ่นที่พิเศษมาก แล้วก็สูตรอาหารนี่ด้วย... เอ๊ะ? ทำไมถึงมีแต่ตัวเลขล่ะ...

Garcia:นี่เป็นสูตรทำ "Candied Ajilenakh Nut" ที่ฉันใช้ "เครื่องคำนวณค่า" แปลงค่าออกมา! ขั้นตอนการทำและปริมาณวัตถุดิบถูกแปลงค่าเป็นข้อมูลที่แม่นยำแล้ว

Garcia:เหมือน...เหมือนที่ฉันเคยอธิบายให้คุณฟังไงล่ะ รับประกันความถูกต้อง! แต่ฉันทำอาหารไม่ค่อยเก่ง รสชาติของมันอาจจะแปลกมาก ๆ ก็ได้...

Kaia:ไม่เป็นไร ฉันจะตั้งใจชิมลูกอมที่ "คำนวณ" ออกมานะ นี่เป็นของขวัญที่พิเศษมากเลย

Kaia:จริงสิ ตอนฉันมาที่นี่ เห็นบนโต๊ะมีกระดาษวางทิ้งไว้เยอะแยะเลย แล้วก็เป็นตัวเลขเหมือนกับสูตรอาหารนี่เปี๊ยบเลย

Kaia:แต่ในนั้นมีกระดาษอยู่แผ่นนึงเขียนเครื่องหมายไว้ รู้สึกว่า... มันเหมือน "โน้ตเพลง" น่ะ

Kaia:แล้วลายมือบนกระดาษก็เหมือนลายมือคุณเปี๊ยบเลย

Garcia:อันนั้นไม่เกี่ยวกับฉันเลย! ไม่แน่ว่า... อาจจะมีคนเมาที่ไหนมานั่งวาดรูปเล่นก็ได้...

Kaia:ฉันเคยช่วยคุณเก็บเอกสารมาไม่น้อย และเคยช่วยคัดลอกบทความให้ด้วย คุณหลอกฉันไม่ได้หรอก

Kaia:ทำไมเหรอ? คุณคงเจอช่องทางหาเงินใหม่ ก่อนที่ฉันจะไปสินะ?

Garcia:ไม่ ไม่มีทางเด็ดขาด! ฉันไม่มีทางเขียนโน้ตเพลงให้คนอื่นหรอก!

Kaia:งั้นโน้ตเพลงนี้จะให้ฉันเหรอ?

Garcia:ฉะ... ฉัน...

Lutong:นักเดินทาง ช่วยเข้าใจหน่อยนะ คุณ Garcia ทุ่มเทแรงกายแรงใจส่วนใหญ่ไปกับงานวิจัย จึงไม่ค่อยได้ปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นน่ะ

Lutong:ถ้าคุณคาดหวังให้เขามีทักษะการเข้าสังคมที่ช่ำชอง ในขณะที่เขาทำงานวิจัยอย่างเหน็ดเหนื่อยด้วย มันคงเป็นไปได้ยาก

Lutong:อืม ฉันหวังอยู่ตลอดว่า คุณ Garcia จะมีความรักที่จริงใจ

Lutong:ฉันคิดว่าการอวยพรจากใจจริง คงจะคุ้มค่ากับเงินเดือนที่คุณ Garcia จ่ายให้ฉันแล้วล่ะ

Kaia:...อุ๊ย อย่าทำหน้ากลุ้มใจแบบนี้สิ คราวนี้ฉันคำนวณเป็นเพื่อนคุณต่อไปไม่ได้แล้วนะ... เดี๋ยวฉันก็ต้องไปจาก Sumeru แล้วล่ะ

Garcia:นี่เป็นผลงานที่... ล้มเหลว ตอนแรกฉันตั้งใจจะแต่งเพลงให้คุณ ก็เลยไปค้นคว้าและรวบรวมโน้ตเพลงที่คุณใช้ในการแสดงครั้งก่อน ๆ

Garcia:แล้วเอาโน้ตเพลงพวกนี้ใส่เข้าไปในระบบสถิติ จากนั้นก็เขียนสูตรให้ "เครื่องคำนวณค่า" สร้างโน้ตเพลงใหม่ออกมา

Garcia:แต่คุณก็เห็นแล้ว ไม่ว่าฉันจะปรับแก้สูตรยังไง ผลลัพธ์ที่ได้ก็เป็น... สิ่งที่ไม่สามารถเรียกว่าโน้ตเพลงได้

Garcia:ช่วยคืนผลงานที่ล้มเหลวให้ฉันเถอะ ฉันต้อง...

Kaia:นี่ไม่ใช่ "ผลงานล้มเหลว" อะไรหรอกนะ นี่เป็นของขวัญที่คุณจะมอบให้ฉัน ฉันชอบมากเลย งั้นฉันขอเก็บไว้นะ

Garcia:แต่นี่ไม่ใช่โน้ตเพลงด้วยซ้ำ เพราะไม่มีใครอ่านออกเลย!

Kaia:นั่นมันเป็นความคิดของคุณเท่านั้น ฉันยังไม่ได้อ่านอย่างละเอียดเลย เดี๋ยวฉันอ่านจบแล้ว... ไม่แน่อาจจะหาประกายความคิดดี ๆ ในนั้นเจอได้ก็ได้นะ

Kaia:ถ้าคุณไม่เชื่อล่ะก็... งั้นก็ไปด้วยกันกับพวกเราสิ เรามาปรับแก้โน้ตเพลงนี้ในระหว่างการเดินทางด้วยกันก็ได้

Garcia:Kaia ขอโทษนะ ฉัน...

Kaia:...ยังมีงานวิจัยต้องทำอีกเยอะแยะใช่มั้ย? ฉันนึกแล้วเชียวว่าคุณต้องตอบแบบนี้

Kaia:คุณได้เก็บสำเนาโน้ตเพลงนี้ไว้ให้ตัวเองชุดนึงมั้ย?

Lutong:ฉันคัดเก็บไว้ชุดนึงแล้ว ส่วนต้นฉบับที่คุณ Garcia เขียนเองกับมือนี้ คุณ Kaia เก็บไว้เถอะ

Garcia:อะไรนะ? นายคัดลอกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

Lutong:เจ้านาย อย่าสงสัยความเป็นมืออาชีพในการคัดหนังสือของนักบัญชีสิ

Garcia:เดี๋ยวนะ หรือว่าโน้ตเพลงนี้นายจะ...

Lutong:เอ่อ... เจ้านาย ฉันขอสารภาพว่าฉันเองก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน เพราะตอนนั้นเรายุ่งกันทั้งคู่ ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้หรอก

Kaia:Lutong คุณใส่ใจมากเลย มีคุณอยู่กับเขา ฉันก็สบายใจแล้ว

Lutong:ขอบคุณที่ชมนะ คุณผู้หญิง

Kaia:เฮ้ ได้เวลาแล้วล่ะ ฉันต้องกลับไปที่คณะละครแล้ว

Kaia:คุณไม่ต้องมาส่งฉันหรอก ถ้าคุณเกิดเปลี่ยนใจกระโดดขึ้นรถของคณะละครขึ้นมา Lutong ก็ต้องอยู่ที่ Sumeru คนเดียวน่ะสิ

Lutong:ถึงฉันจะอยู่คนเดียวก็หาวิธีกลับ Liyue ได้อยู่ดีแหละ คุณผู้หญิง

Kaia:ฉันเชื่อความสามารถของคุณนะ แต่... ใครบางคนไม่น่าจะให้โอกาสคุณได้ทำแบบนี้หรอก

Garcia:Kaia...

Kaia:แล้วเจอกันใหม่นะ Garcia

Garcia:...แล้วเจอกัน

Kaia หันหลังและเดินจากไป...

Lutong:เจ้านาย คุณ Kaia ไปไกลแล้ว

Garcia:Lutong นายบอกว่านายเป็นคนที่มีลางสังหรณ์แม่นมาก

Garcia:นายคิดว่า อนาคตเราจะได้เจอกับ Kaia อีกมั้ย?

Lutong:นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว... แต่ว่า ถ้าคำนึงถึงความสามารถด้านการแสดงของคุณ Kaia แล้ว ฉันว่าครั้งหน้าที่พวกเราเจอเธอ... คงจะต้องควักเงินซื้อตั๋วแล้วล่ะ

Garcia:ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้ว... เราก็ต้องกลับไปทำงานแล้วล่ะ ไม่งั้นจะไม่มีเงินซื้อตั๋วเอา

Lutong:นักเดินทาง นี่เป็นค่าจ้างของคุณ ขอบคุณที่ช่วยเหลือเราอยู่ตั้งนานนะ ช่วยรับ Mora พวกนี้ไว้ด้วยเถอะ

Traveler:หวังว่างานวิจัยของพวกคุณจะราบรื่นนะ

Lutong:ขอบคุณนะ หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น

Garcia:Lutong เอ่อ... นายยังพกเงินอยู่หรือเปล่า? ฉันต้องไปเคลียร์บัญชีให้คุณ Ahangar อีกน่ะ...

Lutong:งั้นเราขอตัวก่อนนะ นักเดินทาง แล้วลางสังหรณ์ของฉันมันบอกว่า เราน่าจะมีโอกาสได้มาร่วมงานกันอีก

Localized evidence

Text fields

2 fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Step descriptionTextMap 3410939756
รีบกลับไปที่ร้านกาแฟ!
รีบกลับไปที่ร้านกาแฟ!

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/3410939756

Properties

7

quest7380305

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/16770
order
7
subId
7380305
mainId
73803
failParent
3410939244
acceptCondComb
{
  "type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
  "param": [
    "Q7380305_N12700",
    "20",
    "",
    "",
    ""
  ],
  "autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
  "guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
  "guideScene": 3,
  "guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}
finishCondComb
{}
runtimeStepOrder
7