จิตรกรผู้เคว้งคว้าง
มันกลับมาแล้วจริง ๆ ด้วย!
73295Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:มันกลับมาแล้วจริง ๆ ด้วย!
Paimon:เฮ้ Julien! พวกเราเอาภาพสเก็ตช์กลับมาแล้วล่ะ
Julien:โอ้ ๆ! ขอบคุณเพื่อนทั้งสองคนมากเลยนะ... ถึงกับยอมไปตามหาของไม่มีค่าแบบนี้...
Paimon:อย่าพูดแบบนี้สิ คุณเป็นจิตรกรชื่อดังของ Fontaine ไม่ใช่หรือไง ภาพต้นฉบับของจิตรกรชื่อดังก็ต้องมีค่ามากอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
Julien:เอ่อ ใช่... อาจจะใช่มั้ง ที่จริงฉันก็ไม่ได้สนใจเรื่องด้านนี้สักเท่าไหร่ ยังไงศิลปะที่แท้จริงมันก็ประเมินค่าไม่ได้
Paimon:สมแล้วที่เป็นจิตรกรชื่อดัง แต่ละประโยคมีจิตวิญญาณแห่งศิลปะและปรัชญาเต็มเปี่ยมเลยอะ! จะว่าไป ตอนเราเจอภาพสเก็ตช์ "Pepper" ก็คอยเฝ้าอยู่ข้าง ๆ ด้วยนะ
Traveler:เหมือนก่อนหน้านี้เปี๊ยบ
Paimon:อื้ม! ฉันว่ามันก็ใส่ใจคุณมากอยู่นะ
Julien:พวกคุณหมายถึง เจ้าหมาตัวที่ทำฉันหลงทางทั้ง ๆ ที่คอยเลี้ยงดูปูเสื่อมันมานาน แถมยังทิ้งให้ฉันเผชิญหน้ากับ Hilichurl เพียงลำพังนั่นเหรอ?
Paimon:เอ่อ... มะ มันอาจมีเหตุผลของมันเองก็ได้นะ!
Paimon:จริงสิ ถึง Julien จะพูดแบบนี้ แต่ในใจก็น่าจะรักมันมากอยู่นะ? ไม่งั้นคงไม่ใช้กล่องถ่ายรูปพิเศษมาถ่ายภาพมันเอาไว้หรอก
Julien:ภาพ? ภาพอะไรน่ะ?
Paimon:ก็ภาพน้องหมาที่แทรกอยู่ในภาพสเก็ตช์พวกนั้นไง หน้าตาเหมือนมันเด๊ะ! สีของภาพดูมีเอกลักษณ์มากเลย คงถ่ายด้วยกล่องถ่ายรูปพิเศษของ Fontaine ล่ะสิ?
Julien:อ้อ... ที่จริงฉันเป็นคนวาดมันขึ้นมาน่ะ
Paimon:หา? จะ จิตรกรชื่อดังสุดยอดจริง ๆ ด้วย! ไม่ใช่แค่วาดเหมือนนะ แต่สีที่ใช้ก็... ดูมีศิลปะมากเลย!
Julien:...
Paimon:(ฉันชมอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย?)
Julien:ฉันเองก็ไม่ได้อยากวาดอะไรแบบนี้หรอก... ฉันแค่... ฉันแค่อยากเป็นจิตรกรเอกสักคนก็เท่านั้นเอง พวกคุณว่าเรื่องนี้มันเป็นไปได้ยากหรือเปล่า?
Julien:เฮ้อ... ขอโทษที ฉันไม่น่าโกหกเพื่อนทั้งสองของฉันเลย พอโกหกครั้งแรก หลังจากนั้นก็มีแต่จะต้องโกหกต่อไปเรื่อย ๆ... ฉัน...
Julien:ที่จริงฉันมันก็แค่จิตรกรมือสมัครเล่นก็เท่านั้นแหละ แยกแยะสีให้ "ถูกต้อง" เหมือนอย่างคนอื่นเขาก็ไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากล้มเลิกความฝันที่จะเป็นจิตรกรอีก
Julien:เพราะ... พลังจากเพื่อนคนหนึ่ง ฉันก็เลยได้รับพลังที่สามารถวาดอะไรก็เหมือนกับสิ่งนั้นมา แต่ก็ยังแยกแยะสีไม่ได้อยู่ดี
Paimon:เดี๋ยวนะ คุณบอกว่า "ได้รับพลังที่สามารถวาดอะไรก็เหมือนกับสิ่งนั้นมา"... นี่ไม่ใช่ความสามารถที่ได้มาจากการฝึกฝนหรอกเหรอเนี่ย?
Julien:ใช่แล้ว เพื่อนคนนี้ของฉันมีพลังยิ่งใหญ่สุด ๆ ไปเลยล่ะ
Traveler:จริงอะ? ฉันไม่เชื่อ
Julien:ควรต้องพูดว่า ฉันในตอนนี้คงไม่มีทางที่จะวาดเลียนแบบได้ไม่เหมือนอีกแล้วล่ะ บางทีนี่อาจเป็นราคาที่ต้องแลกมาซึ่งความสามารถละมั้ง ฟังดูแล้วอาจเวอร์ไปบ้าง แต่...
Julien วาดคัดลอก Adventurer's Experience ส่งให้คุณในทันที
คุณเอาของคัดลอกมาเทียบกับของจริง ไม่พบความแตกต่างใด ๆ เลยสักนิด
ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียว อาจเป็นความรู้สึกว่างเปล่าอย่างน่ามหัศจรรย์ในหัว หลังจากอ่านของคัดลอกจนจบ...
เหมือนว่าจะอ่านแล้ว แต่ก็เหมือนยังไม่ได้อ่าน สิ่งที่เสียไปมีเพียงเวลา แต่กลับไม่ได้ประสบการณ์อะไรกลับมาเลย...
Paimon:อืม... มันดูไม่ได้ต่างอะไรจากของจริงเท่าไหร่เลยแฮะ...
Julien:ฮ่าฮ่า มันแน่อยู่แล้ว ถึงจะเป็นจิตรกรชื่อดังไม่ได้ แต่ฉันก็เป็นมือดีด้านการทำของปลอมเลยนะ
Paimon:แต่นั่นมันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ?
Julien:...ใช่แล้ว เพราะงั้นหลังจากที่รับโทษเสร็จ ฉันก็เลยตัดสินใจจะทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันขึ้นสักหน่อยไงล่ะ ครั้งนี้จะต้องเป็นจิตรกรที่น่ายกย่องให้ได้
Julien:แต่พลังที่วาดอะไรก็เหมือนกับสิ่งนั้นไปหมดนี้... ถ้าไม่ใช่ว่า Caterpillar เป็นคนมอบให้ฉันละก็ ฉันคงเรียกมันว่าคำสาปไปแล้วแน่ ๆ
Julien:ตอนนี้ฉันก็เหมือนกับกล่องถ่ายรูปพัง ๆ ตัวหนึ่ง สิ่งที่ถ่ายออกมาก็มีแต่ "ภาพ" ที่มีสีสันผิดเพี้ยนไปหมดก็เท่านั้น...
Julien:ตอนแรกก็คิดว่า ถ้าเดินตามเส้นทางแสวงบุญของ Oceanid แล้วจะเจอยาแก้... ที่ทำให้ฉันแยกแยะสีได้เหมือนคนปกติ และทำให้ฉันมีความคิดสร้างสรรค์เหมือนเด็กน้อยที่ใสซื่อบริสุทธิ์ได้ซะอีก...
Julien:เป็นเพื่อน... เพื่อนที่ไว้ใจได้ เขานี่แหละที่เป็นคนบอกฉันว่า ขอแค่เดินตามเส้นทางแสวงบุญของ Oceanid ใน Sumeru ก็จะเจอยาวิเศษที่รักษาได้ทุกอย่าง รวมถึงทำให้มีชีวิตใหม่ด้วย...
Paimon:...ฟังดูน่าสงสัยชะมัดเลย! เพื่อนคุณคนนี้เป็นเพื่อนแบบไหนกันเนี่ย... คุณคงไม่ได้โดนหลอกหรอกใช่มั้ย?
Julien:เขารอบรู้จะตาย จะโกหกฉันได้ยังไง ปัญหาคงอยู่ที่ฉันเองนี่แหละ ก็เหมือนกับที่เคยบอกไป ชีวิตของฉันมีแต่ความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
Julien:ฉันว่ายาวิเศษคงได้รับการคุ้มครองอย่างแน่นหนา คนธรรมดา ๆ อย่างฉันคงไม่มีทางเอื้อมถึง ฉัน... ตระหนักถึงความจริงข้อนี้ได้แล้ว
Julien:ที่จริงหมามันก็คงไม่อยากมาที่ Sumeru เป็นเพื่อนฉันหรอก ไม่งั้นคงไม่เอาแต่หาเรื่องยั่วโมโหฉันตลอดทางหรอก ถ้าปล่อยให้มันอยู่ที่ Fontaine ซะตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง
Paimon:อืม... ฉันคิดว่ามันอยากอยู่กับคุณนะ และมันต้องชอบภาพของคุณมากแน่ ๆ เลย... เพราะงั้นอย่าเพิ่งยอมแพ้เลยนะ
Julien:เป็นการปลอบที่อบอุ่นใจดีจัง... แต่ฉันไม่หวังอะไรแล้วล่ะ เพื่อนทั้งสอง พวกคุณอุตส่าห์ช่วยฉันตั้งหลายครั้ง แต่ฉันกลับให้ค่าตอบแทนที่เข้าท่าไม่ได้เลย...
Julien:หลังพักผ่อนสักระยะจนใกล้หายดี ฉันก็คงจะกลับ Fontaine แล้วล่ะ ถึงจะเป็นคำขอที่น่าอายไปหน่อย... แต่พอถึงตอนนั้น รบกวนพวกคุณช่วยพาฉันไปที่ถนนเส้นหลักทีได้มั้ย?
Julien:เฮ้อ... ถ้าฉันยอมแพ้เร็วกว่านี้... หรือไม่ได้รั้นแต่จะรักษาหน้าไว้... บางทีตอนนี้ฉันอาจเดินอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้องแล้วก็ได้
Paimon:แค่นำทางไม่มีปัญหาแน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อคุณตัดสินใจแล้ว... งั้นก็พักผ่อนให้เพียงพอก่อนแล้วกัน!
Julien:อืม ขอบคุณมากนะ เพื่อนของฉัน
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
ไปที่แคมป์ เพื่อคุยกับ Julien
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/1950335612ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/162399
7329508
73295
1950335612
{
"type": "QUEST_GUIDE_NPC",
"param": [
"20930",
"",
"",
"",
""
],
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 3,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}9