ทิศทางลมใต้ประภาคารอันเงียบสงัด
Odolf นายน่ะไม่รู้อะไร คนของกองอัศวินไปมาหลายรอบแล้ว...
70078Open quest →Quest Steps
Story evidence
Matthew:Odolf นายน่ะไม่รู้อะไร คนของกองอัศวินไปมาหลายรอบแล้ว...
Odolf:อ๊ะ ช่วงนี้ฉันอยู่ที่ Snezhnaya ตลอดนี่นา เรื่องที่คนของกองอัศวินเคยเข้าไปในประภาคาร ฉันก็เพิ่งรู้ครั้งแรกวันนี้แหละ... แล้วผลเป็นยังไงล่ะ?
Lennart:จะเป็นยังไงได้ล่ะ ตอนนี้สัญญาณเตือนภัยในประภาคารเก่า ยังกะพริบขึ้นมาเป็นพัก ๆ อยู่เลย แถมเจ้าคนที่ชื่อ Winslow นั่นยังพูดโพล่งขึ้นมาแต่แรกว่า "Abyss! มันคือ Abyss!"
Matthew:พอได้ยินคำพูดของเขา กองอัศวินก็เตรียมพร้อมรับมือทันที แต่พอติดอาวุธครบมือรุดไปถึงที่นั่น กลับไม่พบร่องรอยของ Abyss เลยแม้แต่น้อย...
Matthew:ไป ๆ กลับ ๆ แบบนี้อยู่หลายครั้ง พวกอัศวินก็วุ่นวายจนแทบแย่เหมือนกัน
Lennart:ถ้าให้ฉันพูดล่ะก็ จริง ๆ แล้วพวกกลไกเฝ้าระวังใต้ประภาคารเก่า คงจะเสื่อมสภาพน่ะ แต่... อืม... ช่วงนี้กลับมีข่าวลือบางอย่างโผล่มาน่ะสิ...
Odolf:หือ ยังมีข่าวลืออะไรอีกเหรอ?
Lennart:มีข่าวลือว่าสิ่งที่ปรากฏตัวที่นั่น ความจริงแล้วคือวิญญาณของอัศวิน ที่ตายในสนามรบเมื่อนานมาแล้ว...
Paimon:ผะ...ผี!
Matthew:เหวอ... ทั้งสองคนอย่าตะโกนเสียงดังขึ้นมากะทันหัน ตอนที่กำลังคุยเรื่องสยองขวัญกันอยู่สิ พวกเธอทำแบบนี้มันน่ากลัวกว่าผีอีกนะ
Paimon:ขะ...ขอโทษทีนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
Odolf:ไม่เป็นไร ๆ เวลาคุยกัน คนยิ่งเยอะก็ยิ่งคึกคักดีออก แล้วทั้งสองคนคือ...
แนะนำตัวกับคนที่นั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะเหล้า...
Odolf:Traveler กับ Paimon... อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง...
Odolf:อ้อ ว่าแต่ตอนนี้ Winslow สบายดีมั้ย?
Matthew:เขาตกใจกับแสง ที่กลไกเฝ้าระวังนั่นปล่อยออกมาไม่น้อยเลย การที่พักอยู่ในประภาคารเก่า แล้วกลไกดันทำงานขึ้นเป็นระยะ ๆ แบบนี้ ไม่ว่าใครก็คงทนไม่ไหวหรอก
Matthew:ได้ยินมาว่าช่วงนี้เริ่มจะสติฟั่นเฟือนไปแล้ว... แต่นั่นก็ถือว่ากรรมตามสนองแล้วล่ะ จะไปสนใจเขาทำไมกัน...
Odolf:จะปล่อยกลไกเฝ้าระวังนี่ไว้แบบนี้ไม่ได้นะ ฉันอาศัยอยู่แถวประภาคารเก่า ยิ่งไปกว่านั้น...
Odolf:ไม่แน่ว่าอาจจะมีอย่างอื่นอยู่ข้างล่างนั่นก็ได้ ถ้าไม่ไปดูสักหน่อย ฉันก็อดกังวลไม่ได้ แล้วคงปล่อยให้ Winslow อยู่ที่นั่นแบบนั้นไม่ได้ด้วย ใช่มั้ยล่ะ
Paimon:อ่า ถ้าอย่างนั้น หรือว่าสิ่งที่เราเจอหน้าประภาคารเก่าก่อนหน้านี้...
Paimon:?
Odolf:หืม? ทั้งสองคนไปเจออะไรที่หน้าประภาคารเก่ามาเหรอ... ฮ่าฮ่า หรือว่าเจอผีเข้าซะแล้ว?
Paimon:ไม่ใช่ซะหน่อย พวกเราเจอคนท่าทางรีบร้อนคนหนึ่งที่ดูเพี้ยน ๆ หน่อย คงเป็นคนที่อาศัยอยู่ในประภาคารเก่าคนนั้นล่ะมั้ง?
Odolf:...Winslow
Lennart:นายอยากไปช่วย Winslow เหรอ?
Lennart:บอกไว้ก่อนนะ เดิมทีข้างล่างนั่นเป็นสนามรบโบราณ ฉันไม่ไปเสี่ยงอันตรายที่นั่นหรอก ยิ่งไปกว่านั้น กองอัศวินก็เคยไปที่นั่นมาแล้ว แต่ก็ยังแก้ปัญหาไม่ได้เลย...
Odolf:งั้นเราก็ต้องหาคนที่ดูน่าเชื่อถือ ยิ่งกว่าพวกอัศวินจากกองอัศวินแห่ง Favonius แล้วล่ะ อย่างเช่น ฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยช่วย Mondstadt เอาไว้ อะไรประมาณนั้น...
Paimon:หึหึ แล้วจะไปหาฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่แบบนั้นได้ที่ไหนกันล่ะ!
Odolf:ฮ่าฮ่า ฮีโร่ทั้งสอง ฉันขอพูดตามตรงเลยนะ พวกเธอช่วยรับคำขอ ที่ดูจะเอาแต่ใจของฉันหน่อยได้มั้ย?
Paimon:เอ่อ... แต่ที่นั่นมีผีจอมป่วนที่น่ารำคาญอยู่นะ...
Odolf:โธ่ มันก็มีผีในเรื่องเล่าที่วนเวียนไม่ไปไหน เพียงเพื่อเฝ้าปกป้องสมบัติ ที่ถูกซ่อนไว้ในป่าลึกเหมือนกันนี่นา...
Paimon:โอ้! สมบัติ!
Paimon:ไม่ใช่เพราะสมบัติสักหน่อย Traveler คนที่อาศัยอยู่ในประภาคารเก่าคนนั้น ฟังดูน่าสงสารมากเลยนะ
Traveler:โอเค ๆ
Odolf:ฉันรู้อยู่แล้วว่า พวกเธอสองคนจะต้องยื่นมือช่วยเหลือแน่ ๆ โธ่ ต่อให้ไม่มีสมบัติ ฉันก็ยินดีที่จะจ่ายค่าตอบแทน สำหรับการเสี่ยงอันตรายครั้งนี้อยู่แล้วล่ะ
Odolf:...อืม ฉันเองก็ต้องเตรียมตัวสักหน่อยเหมือนกัน Traveler เอาเป็นว่า เดี๋ยวไปเจอกันที่ฐานประภาคารเก่าแล้วกันนะ!
Lennart:ไม่ไหวจริง ๆ ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ ฉันดื่มไปเยอะแล้ว เดี๋ยวต้องกลับบ้านไปนอนสักหน่อย
Matthew:กลับบ้านไปพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ Lennart เฮ้อ งั้นก็ขอให้พวกนายโชคดีนะ ถึงจะมี Traveler อยู่ด้วย แต่ว่า Odolf นายอย่าไปทำเรื่องอะไรที่มันอันตรายล่ะ
Odolf:แน่นอนอยู่แล้ว
Matthew:Odolf นายน่ะไม่รู้อะไร คนของกองอัศวินไปมาหลายรอบแล้ว...
Odolf:อ๊ะ ช่วงนี้ฉันอยู่ที่ Snezhnaya ตลอดนี่นา เรื่องที่คนของกองอัศวินเคยเข้าไปในประภาคาร ฉันก็เพิ่งรู้ครั้งแรกวันนี้แหละ... แล้วผลเป็นยังไงล่ะ?
Lennart:จะเป็นยังไงได้ล่ะ ตอนนี้สัญญาณเตือนภัยในประภาคารเก่า ยังกะพริบขึ้นมาเป็นพัก ๆ อยู่เลย แถมเจ้าคนที่ชื่อ Winslow นั่นยังพูดโพล่งขึ้นมาแต่แรกว่า "Abyss! มันคือ Abyss!"
Matthew:พอได้ยินคำพูดของเขา กองอัศวินก็เตรียมพร้อมรับมือทันที แต่พอติดอาวุธครบมือรุดไปถึงที่นั่น กลับไม่พบร่องรอยของ Abyss เลยแม้แต่น้อย...
Matthew:ไป ๆ กลับ ๆ แบบนี้อยู่หลายครั้ง พวกอัศวินก็วุ่นวายจนแทบแย่เหมือนกัน
Lennart:ถ้าให้ฉันพูดล่ะก็ จริง ๆ แล้วพวกกลไกเฝ้าระวังใต้ประภาคารเก่า คงจะเสื่อมสภาพน่ะ แต่... อืม... ช่วงนี้กลับมีข่าวลือบางอย่างโผล่มาน่ะสิ...
Odolf:หือ ยังมีข่าวลืออะไรอีกเหรอ?
Lennart:มีข่าวลือว่าสิ่งที่ปรากฏตัวที่นั่น ความจริงแล้วคือวิญญาณของอัศวิน ที่ตายในสนามรบเมื่อนานมาแล้ว...
Paimon:ผะ...ผี!
Matthew:เหวอ... ทั้งสองคนอย่าตะโกนเสียงดังขึ้นมากะทันหัน ตอนที่กำลังคุยเรื่องสยองขวัญกันอยู่สิ พวกเธอทำแบบนี้มันน่ากลัวกว่าผีอีกนะ
Paimon:ขะ...ขอโทษทีนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
Odolf:ไม่เป็นไร ๆ เวลาคุยกัน คนยิ่งเยอะก็ยิ่งคึกคักดีออก แล้วทั้งสองคนคือ...
แนะนำตัวกับคนที่นั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะเหล้า...
Odolf:Traveler กับ Paimon... อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง...
Odolf:อ้อ ว่าแต่ตอนนี้ Winslow สบายดีมั้ย?
Matthew:เขาตกใจกับแสง ที่กลไกเฝ้าระวังนั่นปล่อยออกมาไม่น้อยเลย การที่พักอยู่ในประภาคารเก่า แล้วกลไกดันทำงานขึ้นเป็นระยะ ๆ แบบนี้ ไม่ว่าใครก็คงทนไม่ไหวหรอก
Matthew:ได้ยินมาว่าช่วงนี้เริ่มจะสติฟั่นเฟือนไปแล้ว... แต่นั่นก็ถือว่ากรรมตามสนองแล้วล่ะ จะไปสนใจเขาทำไมกัน...
Odolf:จะปล่อยกลไกเฝ้าระวังนี่ไว้แบบนี้ไม่ได้นะ ฉันอาศัยอยู่แถวประภาคารเก่า ยิ่งไปกว่านั้น...
Odolf:ไม่แน่ว่าอาจจะมีอย่างอื่นอยู่ข้างล่างนั่นก็ได้ ถ้าไม่ไปดูสักหน่อย ฉันก็อดกังวลไม่ได้ แล้วคงปล่อยให้ Winslow อยู่ที่นั่นแบบนั้นไม่ได้ด้วย ใช่มั้ยล่ะ
Lennart:นายอยากไปช่วย Winslow เหรอ?
Lennart:บอกไว้ก่อนนะ เดิมทีข้างล่างนั่นเป็นสนามรบโบราณ ฉันไม่ไปเสี่ยงอันตรายที่นั่นหรอก ยิ่งไปกว่านั้น กองอัศวินก็เคยไปที่นั่นมาแล้ว แต่ก็ยังแก้ปัญหาไม่ได้เลย...
Odolf:งั้นเราก็ต้องหาคนที่ดูน่าเชื่อถือ ยิ่งกว่าพวกอัศวินจากกองอัศวินแห่ง Favonius แล้วล่ะ อย่างเช่น ฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยช่วย Mondstadt เอาไว้ อะไรประมาณนั้น...
Paimon:หึหึ แล้วจะไปหาฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่แบบนั้นได้ที่ไหนกันล่ะ!
Odolf:ฮ่าฮ่า ฮีโร่ทั้งสอง ฉันขอพูดตามตรงเลยนะ พวกเธอช่วยรับคำขอ ที่ดูจะเอาแต่ใจของฉันหน่อยได้มั้ย?
Paimon:เอ่อ... แต่ที่นั่นมีผีจอมป่วนที่น่ารำคาญอยู่นะ...
Odolf:โธ่ มันก็มีผีในเรื่องเล่าที่วนเวียนไม่ไปไหน เพียงเพื่อเฝ้าปกป้องสมบัติ ที่ถูกซ่อนไว้ในป่าลึกเหมือนกันนี่นา...
Paimon:โอ้! สมบัติ!
Paimon:ไม่ใช่เพราะสมบัติสักหน่อย Traveler คนที่อาศัยอยู่ในประภาคารเก่าคนนั้น ฟังดูน่าสงสารมากเลยนะ
Traveler:โอเค ๆ
Odolf:ฉันรู้อยู่แล้วว่า พวกเธอสองคนจะต้องยื่นมือช่วยเหลือแน่ ๆ โธ่ ต่อให้ไม่มีสมบัติ ฉันก็ยินดีที่จะจ่ายค่าตอบแทน สำหรับการเสี่ยงอันตรายครั้งนี้อยู่แล้วล่ะ
Odolf:...อืม ฉันเองก็ต้องเตรียมตัวสักหน่อยเหมือนกัน Traveler เอาเป็นว่า เดี๋ยวไปเจอกันที่ฐานประภาคารเก่าแล้วกันนะ!
Lennart:ไม่ไหวจริง ๆ ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ ฉันดื่มไปเยอะแล้ว เดี๋ยวต้องกลับบ้านไปนอนสักหน่อย
Matthew:กลับบ้านไปพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ Lennart เฮ้อ งั้นก็ขอให้พวกนายโชคดีนะ ถึงจะมี Traveler อยู่ด้วย แต่ว่า Odolf นายอย่าไปทำเรื่องอะไรที่มันอันตรายล่ะ
Odolf:แน่นอนอยู่แล้ว
Localized evidence
与在酒馆喝酒的人对话$HIDDEN
Evidence locale: zh-CN
TextMap/TextMapCHS.json/2196245500BinOutput/Quest/70078.json/JIJKODHIEED/02
7007801
70078
true
2