เสียงสะท้อนแห่งโชคชะตา
เธอตั้งใจมาถึงนี่ แค่เพื่อจะพูดเรื่องนี้เนี่ยนะ?
6020Open quest →Quest Steps
Story evidence
Marionette:เธอตั้งใจมาถึงนี่ แค่เพื่อจะพูดเรื่องนี้เนี่ยนะ?
Damselette:ใช่ หลังจากที่ฉันคิดดูแล้ว ฉันว่าเธอ ฉัน และ Arlecchino น่าจะนับว่าเป็น "เพื่อน" กันได้แล้ว
Damselette:ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องที่สำคัญมาก ก็เลยต้องมาบอกให้เธอรู้น่ะ
Marionette:ช่างเป็นเรื่องที่แปลกใหม่ดีจริงนะ ทำเอาฉันซาบซึ้งจนดื่มชาไม่ลงเลยล่ะ... ถ้าพูดจบแล้ว ก็ออกไปได้เลย
Damselette:เธอไม่อยากเป็น "เพื่อน" กับฉันเหรอ? หรือว่า เธออยากให้เราคบหากันในฐานะเพื่อนร่วมงานมากกว่า?
Marionette:เดี๋ยว ๆ ๆ Columbina นี่เธอกำลังอยากจะทดสอบค่าความอดทนที่ฉันตั้งไว้รึไง? ถ้าเธอพูดอีกแค่คำเดียว ฉันจะปิดโหมดใช้คำสุภาพแล้วนะ
Damselette:ถ้าเป็นคำสุภาพ ก็ต้องมีคำว่า "เชิญ" ด้วยสิ
Marionette:Pulonia เชิญท่าน Columbina ออกไปให้ฉันที
Damselette:แล้วครั้งหน้าเธอยังจะชวนฉันมางานเลี้ยงน้ำชาอีกมั้ย?
Marionette:...ว่าไงนะ?
Damselette:อืม ฉันว่าเธอต้องชวนแน่ ไว้เจอกันนะ Sandrone ที่รัก
Marionette:ครั้งก่อนที่ส่งพวกเธอออกไปคือการล่าอันบ้าคลั่ง ครั้งนี้พวกเธออยากให้ฉันลงมือเองรึไง?
Paimon:ก็เรื่องราวมันคลี่คลายแล้วน่ะสิ พวกเราก็เลยแวะมาดูว่าทางนี้เป็นยังไงบ้าง...
Marionette:เป็นห่วงความปลอดภัยของฉันงั้นเหรอ? เธอคงไม่ได้คิดจริง ๆ ใช่มั้ยว่าหลังจากที่ฉันเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว "ผู้ล่าจันทรา" จะยังทำอะไรฉันได้อีก
Paimon:ยังไงซะเธอก็ช่วยพวกเราไว้นี่นา ก็เลยแวะมาดูให้แน่ใจว่าเธอไม่เป็นอะไรน่ะ แถมดูเหมือนว่าหุ่นยนต์ของเธอก็ซ่อมเสร็จหมดแล้วด้วย...
Marionette:ไม่เป็นไร ก่อนหน้าพวกเธอ ก็มีคนนึงมาก่อนแล้ว ทำเอาฉันหมดอารมณ์จะดื่มชาไปเลย
Marionette:ถ้าพวกเธอสนใจ ก็หยิบถ้วยมาช่วยฉันดื่มชาพวกนี้ให้หมดเถอะ จะได้ไม่ต้องเททิ้งให้เสียดายของ
Marionette:จานรองถ้วยมันหายไปแล้ว พวกเธอเอาสมุดเล่มนี้รองถ้วยชาไปก่อนละกัน
Paimon:อู้หูวว สมุดบันทึกหนาปึ้กเลย... ข้างในมีแต่สูตรคำนวณเต็มไปหมด...
Marionette:ไม่ต้องคิดมากหรอก นี่มันก็แค่สมุดทดของฉันเท่านั้นแหละ
Marionette:เวลาว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ ฉันก็จะขีด ๆ เขียน ๆ ลงไปในนั้น บางครั้งก็หวนนึกถึงอดีตที่เลื่อนลอย บางทีก็วาดฝันถึงอนาคตที่ไกลเกินเอื้อม
Marionette:และบางครั้งก็ทำได้แค่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน จดเรื่องเละเทะของทุกวันนี้ลงไป สรุปง่าย ๆ ก็คือ ทำไปเพื่อแก้เบื่อ เหมือนที่คนเล่นเกมปริศนาอักษรไขว้ ในหนังสือพิมพ์นั่นแหละ
Marionette:การคาดเดาอนาคตก็เหมือนการฝันกลางวัน ส่วนการบันทึกเรื่องปัจจุบันก็มีแต่จะชวนให้หัวร้อน มีแต่อดีตนี่แหละที่ดีที่สุด เพราะอดีตมันแน่นอนตายตัว ไม่ต้องให้ฉันมานั่งปวดหัวกับมันอีก
Marionette:เหอะ... ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่ในอดีตของฉัน ความทรงจำเดียวที่พอจะเรียกได้ว่าน่าสนใจอยู่บ้าง ก็คงจะเหลือแค่เรื่องของ "เจ้าแห่งกลไกเครื่องลาน" แล้วล่ะ
Marionette:นอกจากเขาแล้วจะยังเป็นใครได้อีกล่ะ กลไกทั้งหมดใน Fontaine ก็เป็นผลงานของเขาทั้งนั้นแหละ
Paimon:ฟังจากคำพูดของเธอแล้ว อย่าบอกนะว่าเธอรู้จักกับ Alain Guillotin ด้วย?
Marionette:รู้จักสิ... ก็พอจะคุ้นเคยกันอยู่บ้างน่ะ
Marionette:ใช่แล้ว ในโลกใบนี้น่ะ "คนปกติ" ที่พอจะคุ้นเคยกับเขา บางทีอาจจะเหลือแค่ฉันคนเดียวแล้วล่ะ
Marionette:ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่น่ะ เขาจะแวะมาคุยกับฉันบ้างเป็นครั้งคราว แล้วก่อนที่จะเสียชีวิต เขาก็ไหว้วานให้ฉันช่วยทำลายต้นฉบับทั้งหมดทิ้งด้วย
Marionette:ฉันทำลายต้นฉบับพวกนั้นไปแล้วจริง ๆ แต่ก่อนจะทำลาย ฉันก็ได้อ่านมันทั้งหมดจนจบไปแล้วรอบหนึ่ง
Marionette:ยังไงซะ นั่นก็เป็นสติปัญญาของ "เจ้าแห่งกลไกเครื่องลาน" Alain Guillotin เลยนะ ถ้าจะให้มันหายไปเฉย ๆ แบบนี้ มันก็น่าเสียดายเกินไปหน่อย
Paimon:งั้นสูตรในสมุดพวกนี้ หรือว่าทั้งหมดจะเป็น...
Marionette:ก็บอกแล้วไงว่าเป็นแค่ของระดับเกมปริศนาอักษรไขว้น่ะ ไอ้สมการเด็กเล่นพวกนี้ เป็นแค่เกมคำนวณ ที่ฉันเอาไว้เล่นฆ่าเวลาเท่านั้นแหละ
Marionette:เทียบกับสมการของจริงของ Alain แล้ว พวกนี้ก็เป็นได้แค่ปริศนาตื้น ๆ เท่านั้นแหละ
Marionette:แต่ปริศนาตื้น ๆ พวกนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร อย่างน้อย... ตอนที่คำนวณ มันก็ไม่ได้ทำให้ใครต้องเจ็บตัว นอกจากเซลล์สมองที่อาจจะตายไปบ้างก็เท่านั้น
Marionette:ไหน ๆ ก็คุยเรื่อง Alain กันขึ้นมาแล้ว งั้นมาฟังฉันเล่าเรื่องชะตากรรมของ "เพื่อน" ไม่กี่คนของเขากันดีกว่า
Marionette:Alain Guillotin เคยมีเพื่อนสนิทสองคน คือ Rene กับ Jakob พวกเขาทั้งสามคน เคยใช้ชีวิตในวัยเด็กด้วยกันที่ "สถาบัน Narzissenkreuz"
Marionette:จะว่าไป พวกเขาก็เป็นคู่แข่งที่ดีต่อกันมาตั้งแต่เด็ก นอกจากความสัมพันธ์แบบนั้นแล้ว ก็อาจจะมีมิตรภาพอยู่บ้างล่ะนะ
Marionette:และภายใต้มิตรภาพทั้งหมดนั้น ก็มีความคิดถึงบ้านเกิดในอดีตอันหนักอึ้ง รวมอยู่ด้วยส่วนหนึ่ง
Marionette:เพียงแต่ว่าวัยเด็กย่อมมีวันสิ้นสุด คำพยากรณ์ย่อมเป็นจริง วันสิ้นโลกย่อมมาถึง และอนาคตกลับไม่เคยมาถึงอีกเลย
Marionette:"กอบกู้โลก"... ความฝันที่คงมีแต่คนบ้า และคนเสียสติเท่านั้นที่จะฝันถึง กลับหยั่งรากลึกลงในจิตใจของพวกเขา...
Marionette:...ถ้า Rene และ Alain เป็นคนธรรมดาที่โง่เขลา ความฝันนี้ก็คงเป็นได้แค่เรื่องไว้คุยกันเล่น ๆ ในยามที่แก่เฒ่า
Marionette:น่าเสียดาย ที่พวกเขาต่างไม่ใช่คนธรรมดา ความฝันนั้นเลยถูกพวกเขาฟูมฟักจนแตกหน่อ เติบใหญ่แข็งแรง และเข้ากัดกินจิตวิญญาณของพวกเขา
Marionette:คนแรกที่ถูกความฝันอันบ้าคลั่งนี้เข้าครอบงำจิตใจก็คือ Rene
Marionette:เขาได้หล่อหลอมชีวิตของเพื่อนขึ้นมาใหม่ ตามใจปรารถนาของตัวเอง Alain ไม่เห็นด้วยกับการกระทำนั้นของเพื่อนสนิท และได้ตัดสินใจแยกตัวออกมาเพียงลำพัง
Marionette:ถึงแม้... Alain จะเชื่อว่าการกระทำนี้ของ Rene นั้นมาจากความคิดถึงเพื่อนสนิทของเขาจริง ๆ แต่ตอนที่เขาเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง ในน้ำเสียงของเขา ก็ยังคงเจือปนไปด้วยความคลางแคลงใจ
Marionette:...บางทีในตอนนั้น เมล็ดพันธุ์ที่ห่อหุ้มฝันร้ายเอาไว้ ก็ได้เริ่มแตกหน่อขึ้นในใจของ Rene แล้ว
Marionette:ครั้งต่อมาที่พวกเขาได้พบกัน Rene ก็ถูกความฝันเรื่อง "กอบกู้โลก" นั้นกลืนกินไปแล้ว คลื่นแห่งโชคชะตาที่เขาหมายมั่นจะก่อขึ้น กำลังจะกลืนกินโลกใบนี้ไปก่อนที่วันสิ้นโลกจะมาถึงซะอีก
Marionette:ถึงแม้ว่าคลื่นลูกนั้นจะสงบลงไปในที่สุด แต่ฉันก็ได้ยินมาว่า เมื่อไม่นานมานี้มันได้หวนกลับมาอีกครั้ง
Marionette:และ Rene ก็คิดจะกลับไปสานต่อความฝันแห่งการกอบกู้โลกนั้นอีกครั้ง
Marionette:แต่ฉันก็ได้ยินมาว่า คลื่นแห่งความบ้าคลั่งที่หวนกลับมานั้น สุดท้ายก็กลับคืนสู่ความเงียบงัน และในที่สุด Rene ก็ได้ตื่นขึ้นจากความฝัน ถึงแม้ว่า ทุกอย่างจะสายเกินไปแล้วก็ตาม
Marionette:Traveler เธอคิดยังไงกับ Rene เหรอ?
Marionette:จะนับถือชื่นชมอัจฉริยะเหนือโลกคนนี้ ที่ยอมจ่ายทุกสิ่งเป็นค่าตอบแทน เพียงเพื่อบรรลุเป้าหมายในการกอบกู้โลกให้เป็นจริงมั้ย?
Marionette:หรือจะเคียดแค้นเขา ในฐานะคนบ้าที่ชั่วร้าย ที่ปั่นป่วนชะตากรรมของคนรอบข้างจนพังพินาศ เพียงเพื่อภาพฝันของตัวเอง?
Marionette:หึ ดูเหมือนว่าทั้งสองมุมมองก็ไม่ได้ต่างกันเลยนะ
Marionette:ก็ไม่แปลกหรอก ในเมื่อเธอกับเขามีบางอย่างที่เหมือนกันนี่นา "กอบกู้โลก" ไงล่ะ
Marionette:ความแตกต่างเพียงอย่างเดียว คือความฝันของเธอกลายเป็นจริง แต่ความฝันของเขา... กลับไม่ได้สำเร็จด้วยน้ำมือของเขาเอง
Traveler:แล้วเธอคิดยังไงกับ Rene ล่ะ?
Marionette:ฉันไม่ชอบพวกคลั่งที่ยอมอุทิศตนเพื่ออุดมการณ์ และก็ไม่ชอบพวกคนโง่ที่ถูกความเพ้อเจ้อชักนำ
Marionette:ขนาดปัญญาชนอย่าง Rene ยังหลงทางในเขาวงกตแห่งจิตใจเลย... แล้วนับประสาอะไรกับปุถุชนคนธรรมดาทั่ว ๆ ไปล่ะ
Marionette:เอาล่ะ ชะตากรรมของ Rene ก็จบลงเท่านี้ ต่อไปก็ถึงคราวของ "เจ้าแห่งกลไกเครื่องลาน" Alain Guillotin กันบ้าง
Marionette:หลังจากที่ได้ใช้มือของตัวเองหยุดยั้งคลื่นลูกแรกที่ Rene ก่อขึ้น Alain Guillotin ก็ได้สูญเสียทั้งเพื่อนและครอบครัวไป
Marionette:ยังไงก็ขอแก้ต่างให้เขาสักหน่อยแล้วกัน การที่ต้องสูญเสียเพื่อนและครอบครัวไปนั้นเป็นอุบัติเหตุล้วน ๆ ไม่ใช่หมากในการต่อรองที่เขาจงใจแลกเปลี่ยนหรอกนะ
Marionette:...หลังจากนั้น สิ่งเดียวที่ค้ำจุนให้เขาทำงานต่อไปได้ ก็มีเพียงความฝันเดียวกัน ที่เคยฉุดลากเพื่อนสนิทของเขาให้จมดิ่งสู่ห้วงเหวลึก
Marionette:แต่หลังจากที่ก่อตั้งศูนย์วิทยาศาสตร์ Fontaine ขึ้นมาเพื่อกอบกู้ Fontaine แล้ว Alain ก็ยังคงเกลียดทุกสิ่งที่อยู่เหนือความรู้ของมนุษย์อยู่ดี อาจจะเป็นเพราะคำพูดและการกระทำของเพื่อนสนิท ยังคงฝังใจให้เขาหวาดกลัวอยู่ล่ะมั้ง
Marionette:ฉันคิดว่า คงมีแค่สูตรคำนวณและกลไกต่าง ๆ ที่ "ไม่เกินสติปัญญาของมนุษย์" เท่านั้น ที่พอจะมอบการปลอบประโลมให้กับจิตใจของเขาได้บ้าง
Marionette:แต่สติปัญญาของ Alain ยิ่งใหญ่เกินไป ถึงขนาดที่ไม่เหลือพื้นที่ว่าง ให้ชีวิตของเขาได้หยุดพักหายใจเลย
Marionette:ตอนที่สัมผัสได้ว่า เปลวเทียนแห่งชีวิตของตัวเองกำลังจะมอดดับ ในที่สุดเขาก็ยอมรับความจริงที่ว่า... ในบรรดาผู้คนจากสถาบัน Narzissenkreuz จะต้องมีสักคนที่เดินทางไปสู่จุดจบในฐานะมนุษย์
Marionette:เขาหยุดคำนวณลง แล้วหยิบหนังสือนิทานสมัยเด็กที่คุ้นเคย แต่เมื่อโตขึ้นก็ไม่ค่อยได้อ่านอีกเลย
Marionette:เขาบอกฉันว่า นิทานพวกนี้เคยเป็นยาวิเศษที่ผู้อำนวยการของ "สถาบัน Narzissenkreuz" ใช้กล่อมพวกเขาให้หลับใหล
Marionette:ฉันคิดว่า ความปรารถนาเดียวของเขาในตอนนั้น น่าจะเป็นแค่การได้นอนหลับอย่างสงบโดยไม่ต้องกังวลใจ เพราะนอกเหนือจากนี้ ทุกอย่างก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
Marionette:ในท้ายที่สุด เขาก็ได้หลับใหลอย่างสงบลงข้าง ๆ ซาก "สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า Narzissenkreuz" ส่วนศูนย์วิทยาศาสตร์ Fontaine ที่เขาก่อตั้ง ก็ยังคงทำงานอย่างมุ่งมั่นต่อไป
Marionette:หลายปีต่อมา เหล่านักวิจัยของศูนย์วิทยาศาสตร์ ก็ได้แยกย้ายกันไปตามเส้นทางความฝันที่ต่างกัน... แต่ไม่ว่าเจ้าพวกโง่นั่นจะทำอะไรลงไป มันก็ไม่เกี่ยวกับ Alain อีกแล้ว
Marionette:นี่คือชะตากรรมของคนสองคนจาก "สถาบัน Narzissenkreuz" ที่ต่างก็ต้องการจะ "กอบกู้โลก" เหมือนกัน
Marionette:คนหนึ่งไล่ตามความฝัน ที่จะช่วยกอบกู้โลกอย่างไม่คิดชีวิต จนท้ายที่สุดก็จมลงสู่ก้นบึ้งที่ลึกที่สุดแต่โดยดี
Marionette:ส่วนอีกคน ก็ทุ่มเทสุดกำลัง เพื่อโหมเปลวเทียนแห่งชีวิตให้ลุกโชน แม้จะไม่รู้เลยว่า เส้นทางข้างหน้าจะพาไปที่ไหน
Marionette:เหอะ... แต่บางครั้งฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า คนอย่างพวกเขา ทำไมถึงได้มีความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ถึงขั้นที่จะ "กอบกู้โลก" กันนะ?
Marionette:ต้นไม้ใหญ่โตแค่ไหน ก็มาจากเมล็ดพันธุ์เล็ก ๆ เมล็ดหนึ่ง บางที เหตุผลที่ทำให้พวกเขาเลือกเดินบนเส้นทางนี้ ก็อาจจะแค่ต้องการ "ช่วยเหลือตัวเอง" เท่านั้น
Marionette:ทั้งเพื่อนและครอบครัวคนสำคัญ ความหมายของชีวิตที่ยังคงค้นหาไม่พบ ภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ยังทำไม่สำเร็จ... พวกเขาคงไม่อยากจะทนดูสิ่งเหล่านี้ ต้องพังทลายลงไปต่อหน้าต่อตา
Marionette:หรืออาจเป็นเพียง เพื่อค้นหาหลักยึดเหนี่ยวของตัวเอง ในโลกอันสับสนวุ่นวายนี้ เพื่อที่จะไม่ถูกกระแสคลื่นและสายลมแห่งโชคชะตา พัดพากลืนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
Marionette:เพราะต้องการที่จะ "ช่วยเหลือตัวเอง" ก็เลยถูกบีบคั้น ให้ต้องก้าวเข้าสู่กระแสคลื่นอันบ้าคลั่งแห่งชะตากรรม
Marionette:...
Marionette:Traveler สำหรับเธอแล้ว เหตุผลอย่าง "ช่วยเหลือตัวเอง" มันเพียงพอที่จะเป็นเหตุผลให้ "กอบกู้โลก" รึเปล่า?
Marionette:คำพูดคำจาของเธอคล้าย ๆ กันกับ Alain เลย ตอนที่เขายังทำงานได้อย่างเต็มที่ ฉันก็เคยถามคำถามนี้กับเขาเหมือนกัน
Marionette:คำตอบของ Alain Guillotin ในตอนนั้น ก็เหมือนกับเธอทุกอย่าง
Marionette:หลังจากคำตอบสั้น ๆ นั่น เขาก็กลับไปตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อเหมือนเดิม
Marionette:แต่คำตอบของ Alain Guillotin กลับเรียบง่ายมาก ตอนที่เขายังทำงานได้อย่างเต็มที่ ฉันก็เคยถามคำถามนี้กับเขาเหมือนกัน
Marionette:"เพียงพอสิ"
Marionette:พอตอบแบบนั้นเสร็จ เขาก็กลับไปตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อเหมือนเดิม
Marionette:เอาล่ะ หมดเวลาจิบน้ำชายามบ่ายแล้ว
Marionette:เพื่อที่จะสืบเสาะเรื่องพวกนี้ ฉันก็ติดหนี้บุญคุณ Arlecchino เข้าซะแล้ว ครั้งหน้าตอนไป "บ้านแสนอบอุ่น" คงต้องเตรียมของขวัญไปเยอะหน่อย
Marionette:ฉันจะไปปรับปรุง Pulonia ต่อ พวกเธออยากทำอะไรก็ทำ แต่อย่ามารบกวนฉันละกัน
Marionette:Pulonia สิ้นสุดโหมดจำศีล เริ่มการตรวจสอบตัวเอง
Localized evidence
ตามหา Marionette
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3108233820BinOutput/Quest/6020.json/JIJKODHIEED/1625
602017
6020
true
25