มุ่งไปยังทางที่ควันล่องลอย
พวกคุณสามคนเดินเข้าไปในร้านเหล้า และหาที่นั่งเงียบ ๆ
5016Open quest →Quest Steps
Story evidence
พวกคุณสามคนเดินเข้าไปในร้านเหล้า และหาที่นั่งเงียบ ๆ
คุณกับ Paimon สั่งอาหารบางอย่าง และน้ำผลไม้ ส่วน Citlali สั่งเหล้ามาสองสามแก้ว แล้วก็กระดกมันลงไป
Citlali:...
Paimon:คุณมองอะไรอยู่เหรอ?
Citlali:ที่ประตูมีคนยืนอยู่สองคนใช่มั้ย? หน้าตาเหมือนกันจังเลย เป็นฝาแฝดเหรอ
Paimon:แต่ตรงนั้นมีคนแค่คนเดียวนะ
Citlali:หืม? เป็นไปได้ยังไง... ฉันงงไปหมดแล้ว เจ้าของร้าน เอามาอีกสักแก้วสองแก้วซิ!
Paimon:เขาคงไม่ได้เมาหรอกใช่มั้ย...
Traveler:ดื่มไปไม่น้อยเลยนะ...
Chanca:มาแล้ว เหล้าที่คุณสั่ง โอ๊ะ คุณยาย Itztli พาเพื่อนมาด้วยเหรอเนี่ย แถมยังเป็น Traveler ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในช่วงนี้ซะด้วย
Paimon:หืม? รู้จักพวกเราด้วยเหรอ? แหะ ๆ...
Chanca:แน่นอน พวกคุณเป็นคนช่วย Kachina ไว้ไม่ใช่เหรอ? มิน่าถึงเป็นเพื่อนกับ Citlali ได้ เขาไม่มีทางสนใจคนทั่วไปหรอก เฮ้อ ไม่รู้นานแค่ไหนแล้วที่ยายแกไม่ได้มีเพื่อนใหม่แบบนี้
Paimon:ทุกคนเรียกเขาว่าคุณยายกันหมดเลยเหรอ...
Chanca:เรียกว่าคุณยายนี่ถือว่าเกรงใจแล้วนะ อายุเท่าฉันนี่ เรียกเขาว่าคุณยายทวดยังได้เลย... เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงในหมู่จ้าวแห่งลมราตรี ปกติไม่ค่อยมีใครกล้าคุยกับเขาหรอก
Citlali:หืม? Chanca นินทาฉันต่อหน้าต่อตาเลยนะ
Chanca:ดูพูดเข้าสิ ฉันจะกล้านินทาคุณได้ยังไง เห็นคุณมีเพื่อนใหม่ ฉันดีใจจะแย่แล้ว เพื่อนของลูกค้าประจำก็ต้องเป็นลูกค้ารายใหญ่เหมือนกันแน่ ๆ
Citlali:เฮ้อ เอาเถอะ เธอไปทำธุระของเธอเถอะ ไม่ต้องมายืนจ้องฉันหรอก ฉันไม่อ้วกใส่โต๊ะหรอกน่า
Chanca:อ่าฮ่าฮ่า ในเมื่อคุณพูดแบบนี้ งั้นฉันก็ไม่ห่วงแล้วล่ะ
หลังจากเจ้าของร้านเดินจากไป Citlali ก็ดื่มเหล้าไปอีกหลายแก้ว จากนั้นก็นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้และเหม่อลอยโดยไม่ขยับเขยื้อน
พวกคุณคิดว่าเธอยังไม่เมา แต่คงกำลังครุ่นคิดเรื่องต่าง ๆ ในหัว
Citlali:...
Paimon:Citlali? Citlali!
Citlali:หืม... ใครเรียกฉัน? ฮึ... กล้าเรียกชื่อฉันงั้นเหรอ... เอิ๊ก! ...อยากจะแข่งกับฉัน Citlali "คุณยาย Itztli" งั้นสินะ?
Paimon:ยังได้สติอยู่มั้ยเนี่ย? คุณเริ่มเพ้อแล้วนะ...
Citlali:ฮ่า! จะแข่งกับฉันให้ได้เลยสินะ แล้วยังไงต่อ? พอแพ้ฉันก็รู้สึกว่าฉันน่ากลัว เลยหลบหน้าฉันงั้นเหรอ? เป็นแบบนี้กันทุกคนเลย แล้วก็ยังบอกว่าฉันเป็นปีศาจแก่ในหมู่ชาแมนอีก
Citlali:เธอว่ามาซิ! หรือว่าฉันเป็นปีศาจแก่จริง ๆ? ฉันเหมือนปีศาจตรงไหนกัน?
Paimon:คุณยาย Citlali ไม่ใช่ปีศาจหรอก!
Citlali:ใช่แล้ว! แล้วอย่าคิดว่าฉันว่างมากนะ ฉันจะบอกให้พวกเธอรู้ว่า ฉันมีเรื่องที่ต้องทำเยอะจะตาย ทั้งช่วยหัวหน้าเผ่าแก้ปัญหา ทั้งคุยกับ Wayob ทั้งทำสมาธิ...
Citlali:...เอิ๊ก! แล้วก็ต้องดูแลเจ้าพวกเด็ก ๆ ที่มาเรียนที่นี่ด้วย... เจ้าเด็กใหม่! ใช่ เธอนั่นแหละ!
Citlali:ยังจะแกล้งโง่อีก ฉันก็สอนวิธีหาโฟลจิสตันให้เธอแล้วไม่ใช่เหรอ? ไหนบอกมาสิว่าฉันสอนถูกมั้ย สอนดีมั้ย!
Citlali:อือฮึ ในที่สุดก็มีคนมีมารยาทสักที ถูกต้อง คุณยายคนนี้น่ะ พึ่งพาได้นะ... เอิ๊ก...
Citlali:คร่อก... ฟี้...
Paimon:เขาคงไม่ได้หลับทั้ง ๆ ที่ลืมตาอยู่หรอกนะ? ให้ตายสิ...
Citlali:เปิดฉากแห่งความชั่วร้าย ท่ามกลางม่านอันมืดมิด ม่านหมอก... เบื้องหลังม่านหมอก...
Chanca:อ๋อ คุณยายกำลังทำสมาธิอยู่น่ะ ดื่มเยอะไปก็เป็นแบบนี้แหละ เขาไม่ได้กำลังหลับอยู่หรอกนะ! ตอนนี้สมองของคุณยายแล่นฉิวเลยล่ะ
Paimon:นี่ก็ถือเป็นความเชี่ยวชาญ ของจ้าวแห่งลมราตรีเหมือนกันเหรอ?
Chanca:ถ้าจะบอกว่าเป็นจ้าวแห่งลมราตรี สู้บอกว่าเป็นความสามารถของ Citlali จะเหมาะกว่า สิ่งที่คนอื่นทำได้ เขาก็ทำได้เกือบทั้งหมด แต่สิ่งที่เขาทำได้ คนอื่นอาจไม่มีโอกาสได้เรียนรู้ด้วยซ้ำ
Citlali:...คำเตือน... สีแดงของคำเตือน... ปรากฏขึ้นแล้ว มันอยู่ในดวงตาคู่นั้น...
Citlali:...อึก!
Paimon:หวาาา!
Traveler:คุณรู้สึกตัวแล้ว?
Citlali:Traveler... Paimon... ฉัน...
Paimon:เป็นอะไรไป?
Citlali:ฉัน... อยากอ้วก... อุแหวะ...
Chanca:อดทนไว้! อดทนไว้นะ!
Citlali:...ฟู่ววว... ดีที่ยังไม่อ้วกออกมา...
Paimon:ตกใจหมดเลย นึกว่าคุณจะอ้วกบนโต๊ะจริง ๆ ซะอีก!
Citlali:ฉันไม่มีวันทำเรื่องหยาบคายแบบนั้น ต่อหน้าพวกเธอหรอก เมื่อก่อนก็ไม่เคยอ้วกออกมาเลยนะ ไม่เคยเลย
Traveler:(เราไม่ได้ถามเรื่องเมื่อก่อนซะหน่อย...!)
Paimon:คุณโอเคมั้ย? ออกไปเดินเล่นซักหน่อยมั้ย? จะได้สูดอากาศบริสุทธิ์หน่อย
Citlali:...
Citlali:ฉันมีเรื่องอยากพูดหลายอย่าง แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี...
Paimon:ทำไมล่ะ? อยากพูดอะไรก็พูดออกมาเลยสิ
Citlali:เธอนี่นะ นึกว่ามันง่ายขนาดนั้นรึไง พวกเราเพิ่งรู้จักกันไม่นาน ใช่มั้ยล่ะ? ถ้าบ่นเรื่องส่วนตัวกับคนที่เพิ่งรู้จัก ก็จะถูกเหม็นขี้หน้าเอานะ
Paimon:ฉันเข้าใจแล้ว คุณกำลังขอให้พวกเราอย่ารังเกียจคุณ ไม่ว่าจะได้ยินเรื่องอะไรสินะ!
Citlali:ไม่ใช่สักหน่อย! เจ้าตัวเล็กนี่ไม่มีความละอายใจเลยรึไง? ความละอายใจ! ฉันมีชีวิตมาจนถึงตอนนี้ฉัน แต่ก็ยังทิ้งความละอายใจไปไม่ได้เลย แล้วเธอ... เธอไม่มีความละอายใจเลยเหรอ?
Paimon:เอ่อ...อันที่จริง... อันที่จริงแล้ว...
Traveler:จะพูดออกมาตอนนี้เลยมั้ย?
Citlali:หืม? พูดอะไร?
Paimon:พูดเลยเถอะ! ฉันว่าตอนนี้เป็นโอกาสดีเลย!
Traveler:ก็ได้... Citlali
Traveler:คุณช่วยทำใจให้สงบ แล้วฟังที่ฉันพูดนะ...
คุณอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการค้นหา Ororon ครั้งก่อนอย่างเป็นกลาง ยุติธรรม และไม่ใช้อารมณ์
วันนั้น Citlali ใช้อาคมแบ่งปันความสามารถในการรับรู้สิ่งต่าง ๆ บางส่วนให้คุณกับ Paimon ซึ่งผลข้างเคียงของมันก็คือ พวกคุณสามารถได้ยินเสียงความคิดในใจของเธอชั่วคราว
Citlali:...
Citlali:ฉะ...ฉัน...
Paimon:คุณอย่าเสียใจไปเลยนะ ไม่เป็นไรหรอก พวกเรารู้สึกว่า เรื่องพวกนั้นเป็นแค่การบ่นทั่วไปน่ะ
Citlali:ฉันทนตัวเองไม่ไหวแล้วจริง ๆ ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้กันนะ!
Citlali:ปกติแค่บ่นพึมพำไม่พอ ขนาดคำพูดในใจก็ยังถูกคนอื่นได้ยิน... มันควรจะเป็นแบบนี้เหรอ?
Citlali:เรื่องแบบนี้ก็เหมือนกับเวลาไม่ได้ล็อกประตูบ้าน แล้วมีคนมาส่งกะหล่ำปลีให้ด้วยความหวังดี แต่กลับเห็นเธอนอนกลิ้งไปมาบนพื้นในชุดนอน...
Paimon:คุณเคยทำเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ...
Citlali:ใครไม่มีชุดนอนหา! อย่าว่าแต่สองร้อยปีเลย คนเราต่อให้อยู่ถึงห้าร้อยปีหรือพันปี ก็ยังนอนกลิ้งในชุดนอนอยู่ดีนี่นา? ฉันก็แค่ทำในสิ่งที่ทุกคนทำเท่านั้นเอง...
Citlali:...
Traveler:เป็นอะไรรึเปล่า? ทำหน้าซังกะตายแบบนั้น
Citlali:ออกไปกับฉันหน่อยสิ ฉันมีเรื่องที่อยากจะเล่าให้พวกเธอฟัง
Paimon:เขาดูสิ้นหวังมากเลย เหมือนนักโทษที่ถูกจับกุม ที่สารภาพเรื่องราวอาชญากรรมทั้งหมดที่ทำไป เพื่อที่จะล้างบาปของตัวเอง และกลับตัวเป็นคนดีในเรือนจำ...
Traveler:พวกเราตามเขาไปดีกว่า อย่าให้เขาทำเรื่องโง่ ๆ เด็ดขาด...
Localized evidence
ไปที่ร้านเหล้า
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3705422732BinOutput/Quest/5016.json/JIJKODHIEED/1519
501616
5016
true
19