เงาคำลวงหลอกใต้แสงสาดส่อง
ถ้างั้นแบบนี้ สภาพที่เกิดเหตุโดยคร่าวก็ประมาณนี้สินะ
4006Open quest →Quest Steps
Story evidence
Navia:ถ้างั้นแบบนี้ สภาพที่เกิดเหตุโดยคร่าวก็ประมาณนี้สินะ
Navia:รอ Melus กลับมาแล้ว พวกเราค่อยไปหาที่มานั่งเรียบเรียงข้อมูลกันเถอะ เหมือนจะมีหลายจุดที่ยังไม่เคลียร์นะ
Melus:ขออภัยที่ทำให้รอนานครับ คุณหนู
Navia:คนของกองตำรวจว่ายังไงบ้าง คนร้ายหนีออกไปผ่านทางช่องระบายอากาศหรือเปล่า?
Melus:พวกเขาบอกว่าความเป็นไปได้ข้อนี้ค่อนข้างต่ำ เพราะช่องระบายอากาศอันนั้นเชื่อมต่อไปยังห้องใต้ดินของโรงอุปรากร
Melus:ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ยืนยันอย่างละเอียดแล้วว่า ไม่มีใครออกจากห้องใต้ดินระหว่างการแสดงหรือหลังเกิดเหตุ และไม่มีใครซ่อนตัวอยู่ที่นั่นด้วยครับ
Paimon:ถ้างั้นแบบนี้ อุโมงค์แห่งนี้ก็กลายเป็น 'ห้องปิดตาย' น่ะสิ? พวกเธอก็รู้ใช่ม้า แบบที่ในนิยายชอบเขียนอ่า
Traveler:เหมือนจะเป็นแบบนั้น...
Navia:แบบนี้ก็ยิ่งแปลกไปใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นการหายตัวไปของ Halsey หรือการตายของ Cowell ก็หาคำอธิบายไม่ได้เลยสักนิด
Navia:ไม่แปลกใจเลยที่ท่าน Furina จะมั่นใจขนาดนั้น เพราะเบาะแสทั้งหมดเหมือนจะพุ่งไปที่ Lyney กับ Lynette หมดเลย
Melus:หรือพูดอีกแบบก็คือ หากทางพวกเราไม่มีความคืบหน้าละก็ การ "กล่าวหา" ก็มีสิทธิ์สูงที่จะสำเร็จ
Paimon:ข้อกล่าวหา พิพากษา ถ้าการกล่าวหาสำเร็จ ก็จะเกิดการตัดสินโทษใช่มั้ยนะ?
Navia:อืม นี่แหละกระบวนการพิจารณาคดีของโรงอุปรากร ในระหว่างการพิจารณาคดี ผู้พิพากษาสูงสุดและ "ประกาศิตเที่ยงธรรม" จะรับฟังความจากทั้งสองฝ่าย
Traveler:"ประกาศิตเที่ยงธรรม" ก็ด้วยเหรอ?
Navia:ใช่แล้วล่ะ "Indemnitium" ก็เกิดขึ้นจากกระบวนการนี้นี่แหละ
Navia:คำแถลงการณ์จากทั้งสองฝ่าย การแก้ต่างของทนาย คำให้การจากพยาน รวมถึงอารมณ์ของผู้ชม ทั้งหมดนี้ล้วนจะแสดงอยู่บน "ประกาศิตเที่ยงธรรม"
Navia:อืมมม พูดง่าย ๆ ก็คือ "ประกาศิตเที่ยงธรรม" มีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง และก็ถือเป็นผู้พิพากษาท่านหนึ่งด้วย
Melus:สิ่งนี้ยังเป็นการป้องกันไม่ให้ผู้พิพากษาสูงสุดเล่นพรรคเล่นพวกหรือฉ้อฉลด้วย แต่แน่นอนว่า เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นหรอกนะ
Traveler:สุดยอดไปเลย
Navia:หลังจากทั้งสองฝ่ายแถลงการณ์เสร็จสิ้นแล้ว ผู้พิพากษาสูงสุดจะเป็นผู้ตัดสินชี้ขาด และความคิดเห็นของเขาจะถูก "ประกาศิตเที่ยงธรรม" นำไปใช้เป็นข้อมูลอ้างอิง
Navia:สุดท้าย เจ้าหน้าที่จะสอบถาม "ประกาศิตเที่ยงธรรม" อีกครั้ง ผลลัพธ์ที่ได้จากมัน จะถือเป็นเจตจำนงแห่ง "ความยุติธรรม"
Paimon:ไม่คิดเลยว่าเครื่องจักรนั่นจะเป็นตัวตัดสิน ฉันนึกว่าคนที่จะเป็นคนตัดสินคนสุดท้ายคือ Neuvillette ซะอีก
Melus:จริง ๆ แล้วก็ไม่ต่างอะไรกันหรอก การตัดสินของทั้งคู่มักจะตรงกันเสมอ ดังนั้นผู้คนใน Fontaine จึงเชื่อใจในผู้พิพากษาสูงสุดเป็นอย่างมาก
Melus:จริงสิ เมื่อครู่ทางกองตำรวจแจ้งมาว่า พวกเราทุกคนไม่สามารถออกจากที่นี่ได้ จนกว่าการพิจารณาคดีจะเริ่มขึ้น
Paimon:เอ๋? ทำไมอะ!
Melus:ในเมื่อพวกเราตัดสินใจจะเป็นทนายฝั่ง Lyney กับ Lynette นั่นย่อมทำให้พวกเรากลายเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดี
Navia:พวกเขาคงกลัวว่าพวกเราจะไปหาผู้สมรู้ร่วมคิดภายนอก หรือไปหาตัวช่วยจากด้านนอกมาช่วยแก้รูปคดีละมั้ง...
Navia:ถึงจะไม่ใช่แบบนั้น ถ้าเกิดพวกเราแพร่งพรายเบาะแสสำคัญของคดีออกไป ก็คงกลายเป็นเรื่องยุ่งยากสำหรับพวกเขาอยู่ดี
Silver:พังประตูออกไปได้นะครับ ผมพร้อมแล้ว
Paimon:เดี๋ยว ๆ ๆ จะทำแบบนั้นไม่ได้มั้ย! ฉันว่าความคิดของคนจากกองตำรวจก็สมเหตุสมผลอยู่นะ ว่าแต่ถ้าเป็นกรณีนี้เนี่ย... พวกเขาดูแลเรื่องอาหารให้ด้วยมั้ย?
Melus:แน่นอนครับ แต่คงไม่มีทางเลือกให้เยอะ คงจะถูกปากพวกเราทุกคนไม่ได้ ทั้งยังรับประกันเรื่องคุณค่าทางโภชนาการไม่ได้ด้วย
Traveler:นี่ก็ไม่ใช่เวลามาเรื่องมากอยู่แล้วละนะ
Navia:ถ้าอย่างนั้น พวกเราเอาเบาะแสทั้งหมดมาถกกันที่นี่แล้วกัน ตอนแรกว่าจะเลี้ยงร้านขนมชื่อดังของนครว่าการ Fontaine สักหน่อยเชียว
Navia:ก็นะ ต้องมีของหวานกับใบชา ถึงจะวิเคราะห์เรื่องราวได้อย่างราบรื่นและสง่างาม ใช่มั้ยล่ะ
Paimon:จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่า การพังประตูออกไปก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่นะเนี่ย...
Traveler:Paimon
Paimon:ล้อเล่นน่า ล้อเล่นนนน! ถึงจะไม่มีขนม ฉันก็จะตั้งใจทำงานน่า ไม่อู้แน่นอน!
Navia:หืม? มีขนมสิ เธอพูดอะไรน่ะ ถึงจะไปกินที่ร้านไม่ได้ แต่ก็ทำเองได้นะ
Paimon:เอ๋? ที่นี่เหรอ? ทำยังไงอะ?
Melus:รับทราบครับคุณหนู ทุกท่านโปรดตามกระผมมาทางนี้
Paimon:ทำไมถึงมีคนพกเตาทำอาหารติดตัวตลอดด้วยเล่า!
Melus:เพื่อให้คุณหนูได้เพลิดเพลินกับงานอดิเรกอย่างการทำขนมได้ตลอดเวลา กระผมจึงตระเตรียมทุกอย่างไว้อย่างครบครัน
Silver:ไข่ น้ำตาล อัลมอนด์ ผมล้วนพกมาหมด
Navia:ฮ่าฮ่าฮ่า สมกับเป็นพวกนาย ถ้างั้นฉันจะเริ่มละนะ พวกเธอรอสักครู่ เตรียมตัวลิ้มรสฝีมือการทำขนมที่ฉันภาคภูมิใจได้เลย
Paimon:สามคนนี้ เป็นคนแปลก ๆ เนอะ...
Traveler:น่าจะเป็นเอกลักษณ์ของ "องค์กรกุหลาบหนาม" น่ะ
Navia หยิบจับข้าวของอย่างเชี่ยวชำนาญ หลังจากนั้นไม่นาน มาการองหอมกรอบ น่ารับประทานก็ออกจากเตา
Paimon:ว้าวว หอมสุด ๆ ไปเลย! ตอนเอาออกจากเตาใหม่ ๆ นี่หอมมากกกก ฉันปาดน้ำลายไม่หยุดเลยเนี่ย!
Paimon:แต่ฉันนึกว่า เธอจะเอาแต่เรียกใช้สองคนนั้นตอนอบขนมด้วยซะอีก เหมือนที่สั่งให้พวกเขาพกข้าวของมาเยอะแยะนั่นแหละ
Paimon:ปรากฏว่าเธอกลับเหมาทำเองทั้งหมด ตั้งแต่เริ่มตีไข่ขาวยันโม่แป้งอัลมอนด์เลยแฮะ
Silver:ผมกำลังปรบมืออยู่ไง
Melus:ส่วนกระผมก็กำลังส่งรอยยิ้มเป็นกำลังใจให้คุณหนู
Traveler:เอ่อ Paimon ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นมั้ง...
Paimon:ฉันแค่คิดว่าคุณหนูแต่งตัวดูดีขนาดนั้น แต่กลับมายืนตีไข่ขาวที่นี่แบบนี้ ไม่กลัวเปื้อนเลยเหรอ?
Navia:ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่มีใครบัญญัติว่าคุณหนูทำได้แค่อ่านหนังสือ ดื่มชา ขี่ม้าหรือเล่นเปียโนสักหน่อย ฉันก็แค่ชอบทำขนมเท่านั้นเอง
Navia:อย่าดูถูกการตีไข่ขาวเชียวนะ มันเป็นการออกกำลังกายแขนที่ดีเชียวล่ะ แรงการตีไข่ก็ต้องไม่มากไม่น้อยกำลังพอดี มาการองที่อบเสร็จจะได้ไม่แตกไงล่ะ
Navia:เอ้า มาลองสิ มาการองร้อน ๆ เพิ่งออกจากเตา คนละสามชิ้นนะ
Paimon:แค่สามชิ้นเองเหรอ?
Navia:อื้ม กินของหวานมากไปก็ไม่ดีนะ เดี๋ยวสมองก็มึนตื้อจนวิเคราะห์คดีไม่ออกกันพอดี
Melus:ชาก็พร้อมแล้วครับ นี่เป็นชารสโปรดของคุณหนู กลิ่นหอมของดอกไม้ จะทำให้อารมณ์ดีและสดชื่นครับ
Melus:ไม่ต้องกังวล กระผมแค่ทำสิ่งที่สมควรทำ
Navia:เอาล่ะ เรามาคุยเรื่องจริงจังกันดีกว่า อย่างที่พูดกันเมื่อกี้ อุโมงค์นั้นมีลักษณะเป็นห้องปิดตาย
Navia:แต่ในสภาพแวดล้อมปิดตายแบบนี้ กลับยังไม่มีผู้ต้องสงสัยคนอื่นนอกจาก Lyney กับ Lynette
Navia:มีความเป็นไปได้ที่พวกเขาสองคนจะก่ออาชญากรรมก็จริง แต่กลับไม่พบว่ามีแรงจูงใจใด ๆ เลย
Paimon:ใช่ม้า แถมยังเลือกเวลาก่อเหตุตอนอยู่ท่ามกลางสายตาคนแบบนี้อีก ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่
Navia:แจกันในอุโมงค์กับเสียงดังระหว่างการแสดงนั่น ถ้าสมมติว่าเป็น Halsey ที่กำลังขัดขืนคนร้ายในอุโมงค์ล่ะ
Navia:ผลลัพธ์คือแจกันแตก เสื้อผ้าของเธอถูกโยนทิ้ง และถูกพาตัวไป...
Navia:หรือคนร้ายคิดว่า เพราะเหยื่อถูกเลือกต่อหน้าสายตาทุกคน ถ้าไม่ถอดเสื้อตัวเดิมออก อาจจะตกเป็นที่สังเกตเห็นได้ง่าย?
Paimon:ฉันคิดว่ามันฟังดูเข้าท่านะ แต่ประเด็นสำคัญที่สุดก็ยังเป็น...
Traveler:ไม่มี "บุคคลที่สาม" อยู่
Navia:ถูกต้อง... เบาะแสที่เราเจอ ไม่มีอันไหนที่ชี้เลยว่ามี "บุคคลที่สาม" อยู่ด้วย
Navia:แต่คนที่เหลือ ไม่ว่าจะเป็น Halsey ที่หายไปหรือ Cowell ผู้ล่วงลับต่างก็ถือเป็นเหยื่อทั้งสิ้น...
Paimon:งะ...งั้นเป็นไปได้มั้ยที่ Halsey ต้องการฆ่า Cowell เลยแอบเล่นตุกติกกับอุปกรณ์ และหลบหนีไปคนเดียวน่ะ?
Traveler:Halsey ไม่น่ารู้ความลับเบื้องหลังมายากลนะ
Navia:ใช่ ถึงเจ้าตัวจะเล่นตุกติกกับอุปกรณ์ได้ก็จริง แต่นั่นก็ต้องรู้ความลับเบื้องหลังมายากลทั้งหมด ถึงจะรู้ว่าควรลงมือยังไง
Navia:นอกจากนี้ Halsey ยังไม่มีแรงจูงใจอีกด้วย เจ้าหน้าที่ตำรวจบอกว่า เจ้าหล่อนไม่เคยติดต่อกับคณะมายากลมาก่อน
Paimon:เฮ้อ หรือพวกเรายังค้นหากันไม่ละเอียดพอกันนะ...
Paimon:ถ้าพูดจากสถานการณ์ตอนนี้ มันกลายเป็นคดีที่เป็นไปไม่ได้แล้วน่ะสิ
Paimon:งืมมม... แต่จะว่าไป Navia มาการองของเธออร้อยอร่อย ทั้งหวานทั้งหอม กรอบนอกนุ่มในอีก...
Navia:ฮิฮิ ของมันแน่อยู่แล้ว นี่เป็นงานถนัดของฉันเลยล่ะ ว่าแต่ Paimon เธอกินไปห้าชิ้นแล้วนะ
Paimon:เอ๋? ห้าชิ้นเหรอ? ไม่หรอกม้าง แค่สามชิ้นเอง ฉันนับอยู่นะ!
Melus:ไม่เป็นไรครับ กินแล้วก็ไม่เป็นไร กระผมเองก็อายุมากแล้ว กินของหวาน ๆ แบบนี้ให้น้อยลงจะดีกว่า
Paimon:ไม่ ๆ ความตะกละของฉันก็เรื่องหนึ่ง แต่กินไปเท่าไหร่นี่มันอีกเรื่องมั้ย!
Paimon:ถ้าฉันกินเยอะไป คนอื่นก็จะไม่ได้กิน เหตุผลนี้ฉันเข้าใจดีหรอก
Paimon:ขนาดเธอก็ยังไม่เชื่อฉันเลยเหรอ?! ฉะ...ฉัน... ทำไมเธอถึงไม่เชื่อฉันล่ะ!
Paimon:ขอสาบานเลยว่า ถ้าฉันกินมาการองเกินไปสองชิ้น ขอให้พวกมันกลายเป็นหินในท้องของฉันเดี๋ยวนี้เลย!
Navia:ฮ่าฮ่าฮ่า โอเค เข้าใจแล้ว งั้นคงเป็นเพราะพวกเราคุยกันเพลินเกินไป แล้วมีคนเผลอกินเกินละมั้ง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก
Navia:Melus จัดของ เปิดเตา!
Paimon:เอ๋? เธอจะทำอะไรอะ?
Navia:ทุกคนต้องได้กินมาการองคนละสามชิ้น!
Traveler:ไม่จำเป็นหรอกน่า อย่าเลย ๆ
Paimon:ใช่ ๆ อย่าลำบากเลย
Melus:รับทราบครับ คุณหนู จะเตรียมการเดี๋ยวนี้
Silver:ไข่ น้ำตาล อัลมอนด์ ผมล้วนพกมาหมด
Paimon:เอ่อ เอิ่ม... ดูออกเลยนะว่า นี่คืองานอดิเรกของเธอจริง ๆ
เพื่อมาการองสองชิ้น Navia จึงเริ่มทำทั้งหมดใหม่อีกรอบ
แต่การพูดคุยกันหลังจากนั้น กลับไม่มีความคืบหน้าเลยแม้แต่น้อย...
Navia:เอาล่ะ หมดเวลาของว่างแล้ว ฉันว่าจะไปตรวจสอบรอบ ๆ นี้ดูอีกสักหน่อย
Navia:ถึงจะยังไม่มีเงื่อนงำอะไร แต่ยังพอมีเวลาอยู่บ้าง ในเมื่อพวกเธอเป็นทนาย ฉันก็ขอแนะนำให้พวกเธอลองสันนิษฐานรูปคดีใหม่อีกรอบนะ
Navia:ไม่อย่างนั้นคงเขินน่าดู ถ้าขึ้นเวทีไปแล้วไม่มีอะไรจะพูด
Paimon:โอเค ขอบคุณที่ช่วยกันนะ แถมยังทำขนมให้พวกเรากินอีก
Navia:ไม่ต้องเกรงใจ สำหรับ "องค์กรกุหลาบหนาม" แล้ว แค่นี้เป็นเรื่องจิ๊บ ๆ Melus Silver พวกเราไปกันเถอะ
Navia:ถ้าเจอเบาะแสอะไรเพิ่ม ฉันจะกลับมาหานะ!
Localized evidence
คุยกับ Navia
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3038950140BinOutput/Quest/4006.json/JIJKODHIEED/614
400607
4006
true
14