อารัมภบทของศิลปินเดี่ยว
...
4004Open quest →Quest Steps
Story evidence
???:...
Paimon:...เอ่อ ขอโทษที่รบกวนนะ ธะ...เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?
???:...หืม?
???:ขอบคุณนะ ฉันสบายดี
Paimon:งะ...งั้นก็ดีแล้ว ท่าทางเธอเหมือนจะ... เอ่อ มีเรื่องอะไรในใจหรือเปล่า
???:มีเรื่องราวมากมาย... ที่สามารถเก็บไว้ได้แค่ในใจ มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้
???:ฉันแค่กำลังคิดถึงสถานที่ที่ฉันกับพี่ชายเคยเล่นด้วยกันตอนเด็กน่ะ บนเนินลูกเล็ก ๆ ตรงนั้นไง เธอดูสิ
Paimon:เอ่อ... ตะ...แต่ที่ที่เธอชี้ไปคือทะเลนะ เอ่อ เดี๋ยวก่อน หรือว่าตอนเด็กเธอกับพี่ชายอาศัยอยู่ในทะเลงั้นเหรอ?
???:ถึงผู้คนมักจะเรียกน้ำรอบ ๆ Fontaine ว่าทะเล... แต่แท้จริงแล้ว มันเป็นเพียงทะเลสาบที่เต็มไปด้วยน้ำจืดก็เท่านั้น
???:ถึงเนินลูกเล็ก ๆ นั่นจะชัดเจนอยู่ในความทรงจำของฉัน แต่ตอนนี้มันกลับนอนจมอยู่ที่ก้นทะเลอย่างนั้น
???:เขากระโดดโลดเต้นจนทรายฟุ้งกระจาย ในอากาศก็มีแต่กลิ่นของแสงแดดและลมทะเล
???:ทะเลค่อย ๆ กลืนกินความทรงจำของพวกเราทีละน้อย...
???:...หลังจากนั้นก็เป็นตัวของพวกเราเอง
Paimon:ฉะ...ฉันไม่ค่อยเข้าใจอะ...
???:ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยแฮะ เพื่อนใหม่ของ Lynette เหรอ?
Paimon:เอ๋ นายคือ...
???:ขอบคุณที่ดูแลน้องสาวของฉันนะ Lynette มักจะมารำลึกช่วงเวลาในวัยเด็กของพวกเราที่นี่น่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
Lyney:โอ๊ะ ขอแนะนำตัวเองก่อนนะ ฉันชื่อ Lyney ส่วนนี่ Lynette น้องสาวของฉัน ดูเหมือนพวกเธอจะเป็นนักเดินทางจากที่อื่นสินะ?
Paimon:สวัสดี ฉันชื่อ Paimon ส่วนคนนี้คือ Traveler พวกเราเพิ่งมาถึง Fontaine สด ๆ ร้อน ๆ เลย
Paimon:เมื่อกี้พวกเราคุยกับน้องสาวของนายอยู่ เอ่อ... ถึงจะคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องก็เถอะ...
Lyney:อย่างนี้นี่เอง ไม่บ่อยนะที่จะเห็น Lynette เต็มใจคุยกับคนอื่นเยอะขนาดนี้ ปกติน้องฉันเป็นคนเงียบ ๆ น่ะ ส่วนมากก็จะเป็นฉันที่พูดอยู่คนเดียว
Paimon:อ้อ~! อย่างนี้นี่เอง ฉันกับ Traveler ก็เหมือนกัน ส่วนมากเหมือนจะมีแต่ฉันที่พูดอยู่ตลอดเลย
Paimon:เอ๊ะ เป็นอย่างนี้นี่เองเหรอเนี่ย!
Lynette:บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าพี่ชายฉันพูดมากเกินไป
Lyney:อ๊ะ ฮ่าฮ่าฮ่า.... พวกเราสองคนนี่เหมือนกันเลยนะ Paimon
Paimon:แหะ ๆ...
Paimon:งั้นเมื่อกี้ที่ Lynette พูดว่า "ทะเลค่อย ๆ กลืนกินความทรงจำของพวกเราทีละน้อย หลังจากนั้นก็เป็นตัวของพวกเราเอง" ...มันหมายความว่ายังไงเหรอ?
Lyney:โอ้ นั่นน่ะเหรอ "คำพยากรณ์" ที่เล่าลือมานานของ Fontaine น่ะ
Lyney:อืม จะพูดว่าเป็นคำพยากรณ์ก็ดูเหมือนจะไม่ถูกซะทีเดียว เพราะในความรู้สึกของผู้คน คำพยากรณ์มักจะเอาแน่เอานอนไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ แต่ใน Fontaine มันคือเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นอยู่...
Traveler:กำลังเกิดเรื่องอะไรขึ้นอยู่เหรอ?
Lyney:เอ่อ... จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดีนะ...
Lyney:โอ๊ะ จริงสิ เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลังละกัน พวกเราเหมือนจะยังไม่ได้ทักทายกันอย่างเป็นทางการเลยนี่เนอะ?
Paimon:หืม? การแนะนำตัวเองเมื่อกี้ไม่นับเหรอ?
Lyney:สวัสดี Traveler
Lyney:แล้วก็... สวัสดี Paimon
Paimon:อ้าว! ทำไมไม่จับมือฉันบ้างล่ะ อะไรของนายเนี่ย Lyney
Lyney:ฮ่าฮ่าฮ่า... อย่าเคืองกันเลยนะ พวกเธอก็คิดซะว่ามันเป็น "มารยาท" อย่างหนึ่งในการทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ของ Fontaine ก็พอ ไม่แน่นะ อนาคตมันอาจจะ "มีประโยชน์" ก็ได้...
Paimon:อย่างนั้นเหรอ... ก็ได้ การมีเพื่อนเป็นคนท้องถิ่นก็ถือเป็นเรื่องน่าดีใจเหมือนกัน
Paimon:จะว่าไปแล้ว พวกเรากำลังจะไปที่โรงอุปรากรเพื่อพบเทพแห่งน้ำล่ะ ถ้าสะดวกละก็ ช่วยพาพวกเราไปหน่อยได้มั้ย?
Lyney:ไปพบท่าน Furina เหรอ ได้สิ ๆ ฉันก็กำลังจะไปที่โรงอุปรากรต่อเหมือนกัน แต่ต้องรอฉันจัดการเรื่องที่นี่ให้เสร็จก่อนนะ...
Lyney:ตามฉันมาเถอะ
Localized evidence
คุยกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ริมน้ำ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3248570148BinOutput/Quest/4004.json/JIJKODHIEED/23
400403
4004
true
3