ร่องรอยของเทพแห่งปัญญา
ฟู่ว มาถึงตรงนี้ พวกเขาน่าจะหาพวกเราไม่เจอแล้วล่ะ... หยุดนะ! Dehya!
3004Open quest →Quest Steps
Story evidence
Dunyarzad:ฟู่ว มาถึงตรงนี้ พวกเขาน่าจะหาพวกเราไม่เจอแล้วล่ะ... หยุดนะ! Dehya!
Dehya:คุณหนู พวกเขาสองคนเป็นใครกัน?
Dunyarzad:พวกเขาเป็นนักท่องเที่ยวชาวต่างแดนที่ฉันเพิ่งเจอระหว่างทาง แต่บังเอิญเจอพวกเธอกำลังตามหาฉันอยู่พอดี ก็เลยช่วยพาฉันมาหลบน่ะ
Dehya:ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นตรงนี้ก็ไม่มีเรื่องของพวกเธอแล้วล่ะ พวกเธอกลับไปเถอะ
Paimon:เดี๋ยวก่อนนะ คุณเป็นใครกัน ทำไมถึงมาไล่พวกเราแบบนี้?
Dehya:ฉันคือผู้คุ้มกันของคุณหนู Dunyarzad มีหน้าที่รับผิดชอบในการพาคุณหนูกลับบ้านอย่างปลอดภัย
Dehya:คุณหนู กลับไปกับพวกเราเถอะ คุณหนูหนีออกมานานขนาดนี้ นายท่านและท่านหญิงเป็นห่วงคุณหนูมากเลยนะ
Dunyarzad:แล้วถ้าฉันบอกว่า ฉันไม่อยากกลับไปกับเธอล่ะ?
Dehya:ฉันก็หวังว่าคุณหนูจะให้ความร่วมมือ แบบนี้พวกเราจะได้สะดวกด้วยกันทั้งสองฝ่าย แต่ถ้าคุณหนูยืนหยัดที่จะไม่ยอมล่ะก็ ฉันก็คงต้องพยายามพาคุณหนูกลับไปให้ได้แล้วล่ะ
Paimon:นี่ Dunyarzad ก็บอกไปแล้วไงว่าไม่อยากกลับไป ทำไมคุณต้องบังคับเธอด้วยล่ะ?
Dehya:อย่าเพิ่งขัดจังหวะสิ เรื่องราวมันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดหรอกนะ
Dehya:คุณหนู ต้องขออภัยด้วยนะ ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นผู้คุ้มกันของคุณหนู แต่ว่าพ่อของคุณหนูเป็นคนจ้างฉันมา ฉันก็ต้องมีความรับผิดชอบต่อนายจ้างน่ะ
Dunyarzad:...เท่าไหร่?
Dehya:คุณหนู ว่าไงนะ?
Dunyarzad:ฉันต้องจ่ายเงินจ้างเธอเท่าไหร่ เธอถึงจะไม่ฟังที่พ่อแม่ของฉันสั่งการมา? สองเท่า... หรือว่าสามเท่า? ขอแค่ให้เวลาฉันหน่อย ฉันจะไปหามาให้จนครบแน่นอน!
Dehya:คุณหนู ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่เรื่องเงิน
Dehya:เฮ้อ ไม่รู้ว่าคุณหนูมองพวกเรากลุ่ม Eremite ยังไง แต่ฉันก็จะขอบอกไว้ว่า: แม้ว่าฉันจะชอบเงิน แต่ว่าฉันจะไม่มีทางทำเรื่องที่ขัดกับหลักการของตัวเองเป็นอันขาด
Dehya:ที่ฉันออกมาตามหาคุณหนู นอกจากจะเป็นคำขอของผู้ว่าจ้างแล้ว ก็เป็นเพราะสามัญสำนึกของฉันบอกให้ฉันทำแบบนี้
Dehya:ร่างกายของคุณหนูไม่ค่อยดี ออกมาเที่ยวเล่นข้างนอกแบบนี้ เป็นอันตรายต่อสุขภาพมาก ดังนั้นเพื่อคนที่รักคุณหนูพวกนั้น ก็ขอคุณหนูอย่าเอาแต่ใจนักเลยนะ
Dunyarzad:ไม่ใช่ ผิดแล้วล่ะ ฉันรู้สถานการณ์ของตัวเองดี และก็รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ จริง ๆ แล้วในความคิดของฉัน คนที่เห็นแก่ตัวคือพ่อและแม่ของฉันต่างหากล่ะ
Dunyarzad:ทั้งที่พวกเขาก็รู้ว่าไม่ว่าฉันจะอยู่ที่บ้านหรือไม่อยู่ก็ตาม เรื่องราวมันก็ไม่ได้มีอะไรต่างออกไป แต่ก็ยังไม่ยอมรับความจริงสักที
Dunyarzad:ทุกครั้งที่ฉันเป็นคนเปิดประเด็นคุยเรื่องนี้กับพวกเขา พวกเขาก็เอาแต่เบี่ยงประเด็นหลบเลี่ยง Dehya เธอก็อยู่ที่บ้านนี้มาตั้งนานแล้ว เรื่องพวกนี้เธอเองก็น่าจะรู้ดีนี่นา
Dehya:...
Dunyarzad:Dehya ฉันรู้ว่าพ่อแม่ของฉันเองก็ลำบากเหมือนกัน และฉันก็ซาบซึ้งในทุกสิ่งที่พวกเขาทำให้ฉันด้วย แต่ว่าบนโลกใบนี้ยังมีอีกสิ่งนึงที่ฉันอยากจะขอบคุณ
Dunyarzad:เพราะว่าเป็นเธอคนนั้นที่ "ช่วยชีวิต" ฉันเอาไว้ ความเคารพรักที่มีต่อเธอในใจของฉัน จึงมากพอ ๆ กับที่มีต่อพ่อและแม่
Dunyarzad:นี่มันเป็นชีวิตของฉัน และก็เป็นโอกาสสุดท้ายของฉันแล้วด้วยเหมือนกัน ดังนั้นฉันก็เลยอยากจะทำเรื่องราวที่มันมีความหมายบ้าง!
Dehya:คุณหนู แน่ใจหรือว่าสิ่งที่คุณหนูกำลังทำอยู่ในตอนนี้มันมีความหมายน่ะ?
Dunyarzad:ฉันแน่ใจ อย่างน้อย... ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น
Dehya:เฮ้อ... เอาล่ะ คุณหนู ฉันจะไม่ร้องขอให้คุณหนูกลับบ้านอีกแล้วล่ะ
Dehya:แต่ว่าฉันขอพูดให้ชัดเจนเลยนะ ว่าที่ฉันทำแบบนี้ไม่ใช่เพราะว่าเห็นด้วยกับวิธีที่คุณหนูทำ แต่เพราะว่าฉันเคารพในความมุ่งมั่นของคุณต่างหาก
Dunyarzad:ขอบคุณนะ Dehya! ต้องขอโทษด้วย เมื่อกี้ฉันใจร้อนไปหน่อยก็เลยทำตัวไม่ค่อยดีกับเธอ แถมยังพูดถึงเรื่องเงินหยามเกียรติเธออีกด้วย...
Dehya:ไม่เป็นไรหรอกคุณหนู ฉันบอกแล้วว่าฉันชอบเงิน อีกอย่างพวกเราก็ควรมาเริ่มคุยปัญหาเรื่องนี้กันดี ๆ แล้วล่ะ
Dehya:แต่ว่าวันนี้เรื่องมันวุ่นวายขนาดนี้แล้ว ผู้คุ้มกันในบ้านก็ออกมาตามหากันหมด การช่วยเหลือคุณหนูจากนายท่านคงไม่ใช่เรื่องง่ายสักเท่าไหร่
Dehya:ยิ่งไปกว่านั้น คุณหนูก็คงจะไม่ออกมาแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวหรอก ก่อนออกมาครั้งหน้า อย่างน้อยก็ต้องตรวจสอบความเรียบร้อยบริเวณรอบ ๆ ห้องของคุณหนูก่อน และในตอนที่อยู่ข้างนอก ก็ควรมีคนคอยมาดูแลด้วย
Dehya:คุณหนู เอาแบบนี้มั้ยล่ะ คุณหนูก็ให้จ้างฉันมาช่วยเป็นไง? แบบนี้ก็จะดีกับทุกฝ่าย ส่วนเรื่องค่าตอบแทน... ให้สักครึ่งนึงของที่นายท่านให้ก็พอแล้วล่ะ รอคุณหนูกลับบ้านก่อนค่อยจ่ายก็ได้
Dunyarzad:อื้ม ได้เลยไม่มีปัญหา
Paimon:เจ๋งเลย ดูเหมือนพวกเธอจะเห็นพ้องต้องกันแล้วล่ะ
Dunyarzad:ฮื่อ...
Traveler:Dunyarzad คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Dunyarzad:ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรหรอก แค่จู่ ๆ ก็โล่งใจขึ้นมา ก็เลยหมดแรงนิดหน่อยน่ะ...
Dehya:คุณหนู อย่าฝืนตัวเองเลยนะ พวกเราพักในร้านนี้กันหน่อยละกัน หาอะไรกินสักหน่อย
Dunyarzad:ทั้งสองท่าน ต้องขอโทษด้วยนะที่ทำให้พวกเธอต้องเป็นห่วงน่ะ ถ้าไม่รังเกียจล่ะก็ มานั่งด้วยกันกับพวกเราเถอะ
Paimon:ได้เลย หลังคุณหายเหนื่อยแล้ว พวกเราก็อยากฟังคุณเล่าเรื่องท่านหญิงน้อย Kusanali ต่อเหมือนกัน
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
เข้าไปในร้านเหล้า
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/2416593740ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/26279
300408
3004
2416593228
{
"type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
"param": [
"Q300408_guide",
"",
"",
"",
""
],
"autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 1072,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_POINT"
}{}9