คำเฉลยแห่งโชคชะตา
ไม่ได้เจอกันนานเลย ลิขิตกรและผู้เป็นพยาน!
16004Open quest →Quest Steps
Story evidence
Alice:ไม่ได้เจอกันนานเลย ลิขิตกรและผู้เป็นพยาน!
Paimon:ตอนนี้ได้ยินชื่อเรียกนี้อีกครั้ง ก็รู้สึกว่าคุณมีแผนการพิเศษบางอย่างสำหรับ Traveler ตั้งแต่แรกแล้ว
Alice:แน่นอนสิ ถ้าอยากให้เรื่องราวดำเนินต่อไปได้ นอกจากคนเขียนเรื่องราวแล้ว คนอ่านก็จำเป็นไม่แพ้กัน เวทมนตร์ของฉันถึงจะได้ผลไงล่ะ
Alice:ส่วนเหตุผลที่ให้ Traveler มารับบทเป็นผู้เป็นพยานนั้น ก็เพราะสถานะพิเศษของเธอล้วน ๆ
Alice:คนที่มีสถานะแบบนี้หายากนะ ฉันเองก็เคยคิดจะจัดการเองเหมือนกัน
Traveler:ยังไงคุณก็มีสิทธิ์อธิบายอยู่แล้ว...
Venti:อย่างน้อยก็ได้อ่านนิทานน่าสนใจอีกเรื่องไม่ใช่เหรอ?
Paimon:นักร้องข้างถนน มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย?
Venti:สมาคมแม่มดได้ทำ "การทดลอง" ที่อันตรายขนาดนี้ใน Mondstadt เทพแห่งลมอย่างฉัน ก็ต้องมาตรวจสอบสถานการณ์บ้างไม่ใช่เหรอ?
Durin:ขออภัยที่รบกวน ท่าน Barbatos...
Alice:ไม่เป็นไรหรอก ฉันว่าท่านเทพแห่งลมก็ดูจะสนุกกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน ถ้างั้นตามที่ตกลงกันไว้ เรามาดูผลงานของพวกเธอหน่อยดีกว่า
Durin:เชิญดูได้เลย
Alice:อืม... ถึงจะวางแผนเอาไว้มากมาย แต่เรื่องราวนี้ก็ยังมีอะไรที่ทำให้ฉันประหลาดใจอยู่เยอะเลยนะ
Alice:ฉันไม่เคยคิดเลยว่าลูกของ Rhinedottir จะทำ "การแปรธาตุ" ส่วนนั้นแทนเธอได้ ตอนที่ได้ยินคำขอจากเด็กคนนั้น ฉันตกใจจริง ๆ นะ
Alice:ถ้าทุกคนอยู่ที่นี่ด้วยก็คงดี จะได้แบ่งปันสิ่งนี้ด้วยกัน
Barbeloth:ฉันก็อยู่ตรงนี้นะ คนที่ไม่ตอบเธอก็มีแค่ ยัยคนที่กำลังยุ่งกับการกินคนนั้นแหละ
Alice:Barbie? ฉันส่งการติดต่อไปตั้งนานแล้ว แต่เธอตอบกลับช้าไปหน่อยนะ
Barbeloth:มานี่สิ เด็กน้อย เข้ามาใกล้ ๆ ให้ฉันดูหน่อยสิ
Durin:...ได้เลย คุณน้าแม่มดพยากรณ์
Barbeloth:เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ โชคชะตาของเด็กคนนี้ ไม่ได้สะท้อนอยู่ในหมู่ดวงดาว Anya ได้ทำสิ่งที่แทบไม่มีใครเคยทำสำเร็จมาก่อน
Durin:หมายความว่ายังไงเหรอ?
Barbeloth:เด็กน้อย เธอรู้แค่ว่าตัวเองโชคดีก็พอแล้วล่ะ
Durin:อ่า...
Traveler:แล้วสรุปว่ามันหมายความว่าไงกันแน่?
Barbeloth:(ถ้วยชาไม่ได้ส่งเสียงอีกต่อไป บางทีความคิดของแม่มดผู้นั้นอาจจะออกจากที่นี่ไปแล้ว)
Paimon:เหมือนในนิทานเลยนะ...
Alice:เจ้าหนู Durin มีแผนอะไรต่อไปมั้ย? ฉันตั้งตารอเรื่องราวตอนต่อไปจริง ๆ
Durin:อืม... มีเยอะมากเลยล่ะ เยอะจนไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดีเลย...
Venti:งั้นก็เริ่มจากการแก้ไข "ความเสียใจ" ที่เพิ่งเกิดขึ้นก่อนดีกว่า
Paimon:นักร้องข้างถนน เมื่อกี้นายให้ Durin ไปทำอะไรน่ะ?
Venti:ไปทำตามความปรารถนาที่ควรจะเป็นจริงตั้งนานแล้วน่ะ
แม่มด M:สุดท้ายนี้ ต้องขอบคุณ Alice อีกครั้งนะ
Alice:...เธอยังเหลือเวลาอีกเท่าไหร่?
แม่มด M:นี่คงจะเป็นช่วงเวลาสุดท้ายของฉันแล้ว ฉันจะได้ใช้บอกลาเพื่อน ๆ พอดีเลย
Alice:...ความรู้สึกแบบนี้แย่จัง เหมือนกำลังบอกลาเพื่อนของตัวเองเป็นครั้งที่สองเลย
แม่มด M:...ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบสนองกับเรื่องนี้ยังไงดี
แม่มด M:ในข้อความที่ "ฉัน" ทิ้งไว้ เธอมักจะดูมีความสุขอยู่เสมอ ถึงขนาดที่ฉันได้เตรียมฉายา "แม่มดแสนสุข" ไว้ให้เธอในนิทานนี้โดยเฉพาะเลยนะ
Alice:อย่าพูดอะไรใสซื่อแบบนั้นสิ ก็เรื่องราวของเธอนี่แหละ ที่สอนให้ฉันรู้จัก "ความเศร้า"
แม่มด M:...
Alice:นอกจากจะบอกลาฉันแล้ว เธอไม่คิดจะทิ้งข้อความไว้ให้เด็กคนนั้นบ้างเหรอ?
Alice:สุดท้ายหนังสือเล่มนี้ก็ต้องส่งต่อให้เขา เพื่อให้เขาเขียนเรื่องราวต่อไป งั้นเธอก็เขียนข้อความส่งท้ายให้หนังสือเล่มนี้หน่อยมั้ยล่ะ?
แม่มด M:จริง ๆ แล้วไม่จำเป็นต้องให้ฉันเขียนใหม่หรอก แม่ของเด็กคนนั้นได้เขียนไว้นานแล้วล่ะ
แม่มด M:ให้ฉันเป็นผู้ส่งต่อข้อความแทนละกัน
Localized evidence
คืนหนังสือให้ Alice
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/852179540BinOutput/Quest/16004.json/JIJKODHIEED/3741
1600438
16004
true
41