Ghost

Main Quests

ผู้แสวงหาความรู้บนความสันโดษ

Story evidence

Quest flow

21 steps · 20 conversations
Quest flow
1

ไปตามหา Haypasia

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Paimon:Haypasia... เอ๊ะ ทำไมในนี้ไม่มีคนล่ะ?

Paimon:หรือว่าเธอออกไปหาของกินแล้ว? เดี๋ยวฉันจะลองไปดูรอบ ๆ

เสียงอันแผ่วเบา:*โครมคราม...*

Traveler:(Haypasia นี่นา! เธอเป็นอะไรไปน่ะ?)

???:?!

2

(test)隐藏任务:进入地城$HIDDEN

Open step page →
3

ตรวจสอบสถานการณ์ของ Haypasia

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Paimon:Traveler ที่แท้เธอก็อยู่นี่เอง

Paimon:เอ๋ Haypasia! เธอเป็นยังไงบ้างแล้ว?

Haypasia:ฮื่อ... ฮื่อออ...หิวจังเลย... แค่ก ๆ... น้ำ...

Paimon:แต่สภาพของเธอตอนนี้คงจะยังไม่สามารถกินอะไรได้ทันทีหรอก พวกเราออกไปหาน้ำมาให้เธอดื่มก่อนดีกว่า

Paimon:เดี๋ยวนะ ทำไมจู่ ๆ ด้านนอกถึงมีหมอกหนาล่ะ? พวกเราออกไปดูกันเถอะ

4

ข้ามผ่านม่านหมอก

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Paimon:เอ๋ ทำไมด้านนอกถ้ำถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ?

Paimon:เกิดเรื่องอะไรขึ้น พวกเราอยู่ที่ไหนกัน?

Paimon:อื้ม... เธอพูดถูก งั้นเราไปตรวจสอบรอบ ๆ กันดีกว่า

5

เดินหน้าทะลุโพรงต้นไม้ต่อ

Open step page →
6

ลองหาทางไปยังปากถ้ำพิเศษ

Open step page →
7

ตรวจสอบห้องสภาพเก่าซอมซ่อ

Open step page →
8

หาทางขึ้นไปชั้นบนของโพรงต้นไม้ต่อ

Open step page →
9

ตรวจสอบลานบ้านตรงส่วนลึกของโถงทางเดิน

Open step page →
10

ตรวจสอบโถงทางเดินอีกด้าน

Open step page →
11

ไปยังพื้นที่ด้านบน

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

Abyss Herald:หึหึหึ... นักเดินทาง เจอกันอีกแล้วนะ!

Paimon:Abyss Herald! เฮ้ พวกแกวางแผนจะทำอะไรในสถานที่แปลก ๆ แห่งนี้?

Abyss Herald:"สถานที่แปลก ๆ"? "วางแผน"? หึหึหึ...เรื่องพวกนี้ แกไม่จำเป็นต้องรู้หรอก!

12

ปราบ Abyss Herald

Open step page →
13

ปะทะกับ Abyss Herald

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Paimon:ไม่มีทางเอาชนะเขาได้เลย... เมื่อก่อนเธอก็เคยต่อสู้กับพวกนี้มาตั้งหลายครั้งแล้วนี่นา ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?

Abyss Herald:นักเดินทาง ถึงแม้เมื่อก่อนแกจะเคยผ่านพ้นวิกฤตมานับไม่ถ้วน แต่สักวันหนึ่งโชคดีของแกก็จะหมดลง ถึงตอนนั้นแกก็จะได้รู้ว่าตัวเองอ่อนแอและไร้ค่ามากแค่ไหน!

Abyss Herald:น้องสาว/พี่ชาย? หึหึหึ... ฮ่าฮ่าฮ่า! นักเดินทางหนอนักเดินทาง นี่แกยังไม่รู้ความจริง หรือไม่ยอมรับความจริงกันแน่?

Abyss Herald:องค์หญิง/องค์ชายทอดทิ้งแกไปตั้งนานแล้ว การคงอยู่ของแกก็เป็นแค่หินที่ขวางทางขององค์หญิง/องค์ชายเท่านั้น!

Abyss Herald:ครอบครัวที่แกตามหา มันไม่มีอีกต่อไปแล้ว และการเดินทางของแกก็ไม่มีความหมายอะไรเลย!

Abyss Herald:แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ เพราะวันนี้จะเป็นวันตายของแก!

14

ช่วยเหลือ Haypasia

Open step page →
Conversation 1 · 28 linesOpen full page →

Traveler:...!!

Traveler:(แปลกจัง เมื่อกี้นี้มันอะไรกัน? เหมือนเราฝันไปครู่หนึ่ง แต่กลับจำความฝันนั้นไม่ได้เลย...)

Paimon:ทำยังไงดี Traveler ด้านนอกไม่มีแม้แต่เงาของ Haypasia เลย...

Paimon:โอ๊ะ ที่แท้เจ้าตัวก็อยู่ที่นี่นี่เอง! ตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้างแล้ว?

Haypasia:...หวานจัง... ฮื่อ...

Paimon:โล่งอกไปที เธอยังรู้สึกตัวอยู่ โอ๊ะ ทำไมเธอทำข้าวกล่องหกเต็มพื้นอย่างนั้นล่ะ!

Paimon:นี่เธอสะเพร่าเกินไปแล้วนะ ไม่เหมือนเธอในเวลาปกติเลย

Paimon:แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้ เรารีบช่วยให้เธอได้สติก่อนเถอะ

Paimon:เอ๋ ทำไมรอบตัว Haypasia ถึงมีผลไม้เยอะจัง? จริงสิ ผลไม้พวกนี้น่าจะใช้ประโยชน์ได้นะ!

นำน้ำผลไม้ให้ Haypasia ที่กำลังสะลึมสะลือดื่ม หลังจากนั้นไม่นาน...

Haypasia:เอ่อ...ใครน่ะ? Tighnari เหรอ... เอ๋!

Haypasia:...

Paimon:Haypasia ไม่ต้องกังวลนะ Tighnari บอกให้เราเอาอาหารมาให้คุณน่ะ ดูสิ นี่เป็นจดหมายที่เขาเขียนให้คุณ

นำจดหมายของ Tighnari มอบให้ Haypasia

Haypasia:อย่างนี้นี่เอง พวกเธอเป็นเพื่อนของ Tighnari สินะ ขอโทษจริง ๆ นะที่เมื่อกี้ทำให้พวกเธอลำบาก

Haypasia:ขอบคุณมากนะที่อุตส่าห์รีบมาช่วยฉัน แถมยังเอาผลไม้มาตั้งมากมายอีก

Paimon:ไม่นะ พวกเราไม่ได้เป็นคนเอาผลไม้พวกนี้มาหรอก เมื่อกี้ตอนที่เราเข้ามามันก็มีอยู่แล้วนะ

Paimon:พวกเราก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกัน ว่ารอบตัวคุณมีอาหารตั้งมากมายขนาดนี้ แถมคุณยังมีคราบน้ำผลไม้ติดอยู่ที่มุมปากด้วย แต่ทำไมคุณถึงหิวจนเป็นลมเป็นแล้งไปได้นะ

Haypasia:เอ๋ งั้นเหรอ?

Haypasia:เข้าใจแล้วล่ะ... ถ้าเป็นอย่างนั้น สงสัยก่อนหน้านี้ "เพื่อนบ้าน" ของฉันคงแวะมาน่ะ

Paimon:เพื่อนบ้าน? แถวนี้ยังมีคนอื่นอยู่อีกเหรอ?

Haypasia:เอ๋ หรือว่าเธอก็มองเห็นเขาเหรอ?

บอกสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากเข้าไปในถ้ำให้กับ Haypasia และ Paimon ฟัง...

Conversation 2 · 6 linesOpen full page →

Paimon:ที่แท้เมื่อกี้เธอก็เจอ Aranara ที่นี่ และเขาก็ทำให้เธอฝันนี่เอง

Haypasia:"Aranara" เป็นชื่อของพวกเขาเหรอ? นอกจากพวกเธอจะมองเห็นเขาแล้ว ดูเหมือนจะสนิทสนมกับพวกเขาด้วยนะ

Traveler:เมื่อก่อนเราเคยเจอพวกเขาน่ะ

Paimon:Haypasia ถึงแม้คุณจะมองเห็น Aranara แต่กลับไม่รู้จักชื่อพวกเขางั้นเหรอ?

Haypasia:อื้ม เพราะว่าพวกเขาไม่ได้พูดคุยกับฉัน และฉันเองก็ไม่ได้ถามเรื่องนี้กับใครด้วย ฉันแค่รู้สึกได้ว่า พวกเขาจะต้องมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเทพแห่งพฤกษาอย่างแน่นอน

Paimon:เอ๋ คุณรู้ได้ยังไงเหรอ?

Conversation 3 · 5 linesOpen full page →

Paimon:เอ๊ะเดี๋ยวนะ? เมื่อกี้เธอเห็นสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ที่เราเคยเห็นก่อนหน้านี้อยู่ที่นี่ แล้วจู่ ๆ ก็ฝันแปลก ๆ งั้นเหรอ? นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

Haypasia:แต่ฉันว่าที่นักเดินทางพูดเป็นความจริงนะ เพราะฉันก็เคยเป็นแบบนี้เหมือนกัน ฉันบังเอิญทำให้เพื่อนบ้านที่กลัวคนท่านนี้ตกใจโดยไม่ระวังน่ะ

Haypasia:ไม่ต้องห่วง เขาไม่ได้คิดร้ายหรอก ที่เขาดึงเธอเข้าไปในความฝัน ก็เพื่อยื้อเวลาให้ตัวเองหนีก็เท่านั้นแหละ

Paimon:Haypasia สิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่เป็นเพื่อนบ้านของคุณ เป็นตัวอะไรกันแน่เหรอ?

Haypasia:ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันรู้ว่าพวกเขาจะต้องมีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับเทพแห่งพฤกษาแน่นอน

Conversation 4 · 8 linesOpen full page →

Haypasia:เพราะครั้งแรกที่ฉันเจอเขา เป็นวันที่จิตสำนึกของฉันเชื่อมโยงกับ Irminsul ได้สำเร็จ

Haypasia:ตอนนั้นฉันลืมตาขึ้นจากการทำสมาธิ สมองของฉันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้ที่ท่วมท้น และหัวใจก็เต้นอย่างบ้าคลั่ง

Haypasia:ทันใดนั้นเอง ฉันก็เห็นร่างเล็ก ๆ อยู่ข้างทางเข้าถ้ำ

Haypasia:ฉันเลยเดินเข้าไปหาเขาด้วยความสงสัย เขาน่าจะคุ้นเคยกับการที่ฉันอาศัยอยู่ที่นี่แล้ว เลยไม่ได้ระมัดระวังอะไรฉันเลย แถมยังหมกมุ่นอยู่กับการทำธุระของตัวเองอย่างเริงร่าด้วย

Haypasia:จนกระทั่งฉันก้มลงไปมองเขา เขาถึงรู้ตัวว่าความจริงแล้วฉันมองเห็นเขา

Paimon:แล้วยังไงต่อเหรอ?

Haypasia:หลังจากนั้น... ฉันก็ฝัน พอฉันได้สติขึ้นมา เขาก็หายไปแล้ว

Haypasia:ฉันนึกว่าเขาจะไม่ปรากฏตัวอีกแล้วซะอีก แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน ฉันก็เห็นเขาอยู่แถวนี้อีกครั้ง แถมยังมีเพื่อนคนอื่น ๆ ของเขาอีกด้วย

Conversation 5 · 8 linesOpen full page →

Paimon:Haypasia ที่แท้คุณก็เคยทำให้เขาตกใจเหมือนกันเหรอเนี่ย

Haypasia:ฮ่าฮ่า ใช่แล้วล่ะ จนถึงทุกวันนี้ฉันก็ยังรู้สึกผิดต่อเขาอยู่เลย

Haypasia:ในเมื่อพวกเธอรู้จัก Aranara เป็นอย่างดี งั้นก็คงรู้สินะว่าเมื่อกี้ที่เขาดึงเธอเข้าไปในความฝัน ก็เพื่อยื้อเวลาให้ตัวเองหนีก็เท่านั้น

Paimon:Haypasia... Aranara ที่อยู่ละแวกนี้นอกจากจะปรากฏตัวให้คุณเห็นเป็นประจำแล้ว ครั้งนี้พวกเขายังมาช่วยเหลือคุณด้วย นั่นหมายความว่าพวกเขาเห็นคุณเป็นคนสำคัญนะ

Paimon:สักวันหนึ่งพวกเขาต้องเปิดปากพูดกับคุณและเป็นเพื่อนกับคุณแน่ ๆ เลย

Haypasia:ขอบคุณนะ หวังว่าวันนั้นจะมาถึงเร็ว ๆ นะ อ้อจริงสิ ในจดหมายของ Tighnari เขียนไว้ว่า พวกเธอมีคำถามเกี่ยวกับเรื่อง Irminsul จะถามฉันเยอะเลยนี่นา...

Conversation 6 · 4 linesOpen full page →

Haypasia:ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้เขาไม่ค่อยกลัวฉันเหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาช่วยฉันด้วย

Haypasia:อื้มใช่เลยล่ะ อ้อจริงสิ ในจดหมายของ Tighnari เขียนไว้ว่า พวกเธอมีคำถามเกี่ยวกับเรื่อง Irminsul จะถามฉันเยอะเลยนี่นา...

Conversation 7 · 5 linesOpen full page →

เสียงลึกลับ:"จ๊อก ๆ"

Haypasia:เอ่อ ขอโทษนะ ถึงแม้ฉันจะกินน้ำผลไม้ไปเยอะแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกว่าท้องว่างอยู่เลย

Paimon:Traveler พวกเราไปทำอะไรให้ Haypasia กินหน่อยดีกว่า ข้าวกล่องที่ Tighnari เตรียมมาให้ก็หกไปหมดแล้ว อีกอย่างฉันเองก็หิวเหมือนกัน เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วพวกเราค่อยคุยเรื่องนั้นก็ได้

Paimon:งั้นพวกเราทำ Sweet Madame กับ Radish Veggie Soup ละกัน สองอย่างนี้เป็นเมนูถนัดของเราเลยนี่นา

Haypasia:ว้าว ฉันไม่เคยกินอาหารต่างแดนมาก่อนเลย อยากเห็นจังว่าจะเป็นยังไง! บอกตามตรง ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ Tighnari มาที่นี่ ฉันก็ไม่ได้กินอาหารเป็นชิ้นเป็นอันมาตั้งนานแล้วล่ะ

15

ทำอาหารบนกองไฟ

Open step page →
Conversation 1 · 3 linesOpen full page →

ปรุงอาหารโดยใช้กองไฟ...

Paimon:จากนั้นก็นำมันมาใส่ในกล่องข้าวที่ Tighnari ให้พวกเรามากันเถอะ เมื่อกี้ฉันล้างอย่างดีแล้วล่ะ

Paimon:หอมจัง หน้าตาของข้าวกล่องนี้ก็ไม่เลวเลยแฮะ ป่ะ ไปกินข้าวกับ Haypasia กันเถอะ

16

(test)隐藏任务:炉灶点火$HIDDEN

Open step page →
17

นำข้าวกล่องที่ทำเสร็จมอบให้ Haypasia

Open step page →
18

คุยกับ Haypasia

Open step page →
Conversation 1 · 56 linesOpen full page →

หลังจากร่วมทานอาหารแสนอร่อยกับ Haypasia แล้ว คุณเล่าเรื่องการเชื่อมโยงกับ Irminsul ที่คุณประสบมาให้กับเธอฟัง...

Haypasia:ถึงแม้ฉันจะได้อ่านจดหมายของ Tighnari และได้ฟังเธอเล่าจากปากอีกรอบแล้ว แต่เรื่องที่เธอได้กลิ่น Spirit Borneol ครั้งแรกก็เชื่อมโยงกับ Irminsul ได้เลยในทันที ก็ยังทำให้ฉันประหลาดใจอยู่ดี!

Haypasia:ฉันที่ใช้เวลาตั้งประมาณสามปียังถูกเรียกว่า "อัจฉริยะ" ในหมู่นักวิชาการของสถาบันเลย

Haypasia:ฉันจะบอกให้รู้ไว้นะว่า นักวิชาการบางคนใช้เวลาทั้งชีวิตก็ยังไม่สามารถทำเรื่องนี้สำเร็จได้เลยด้วยซ้ำ

Paimon:ทำไมกำยานนี้ถึงสามารถทำให้คนเชื่อมโยงกับ Irminsul ได้ด้วยล่ะ?

Haypasia:เพราะส่วนผสมที่ใช้ทำ Spirit Borneol ส่วนใหญ่ประกอบด้วยพืชที่สร้างขึ้นโดยท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งมันมีส่วนช่วยในการกระตุ้นการรับรู้ถึงพลังของเทพแห่งพฤกษาให้กับพวกเรา

Haypasia:ในเมื่อต้นตอพลังเทพแห่งพฤกษาคือ Irminsul เราจึงสามารถใช้พลังของเธอในบางครั้ง เพื่อมองเข้าไปในส่วนลึกของโลกได้

Haypasia:อื้ม สมกับเป็นคนที่สามารถเชื่อมโยงกับ Irminsul ได้ เธอเป็นคนเข้าใจอะไรง่ายจริง ๆ

Paimon:อื้ม โอเค ว่าแต่ทำไม Traveler ถึงรู้สึกทรมานกับกลิ่นของพืชนานขนาดนี้ล่ะ?

Haypasia:หลัก ๆ เป็นเพราะว่าเขา/เธอมีร่างกายที่มีลักษณะเฉพาะ เมื่อถูกกระตุ้นด้วยกำยาน เขา/เธอจึงสามารถรับรู้ถึงพลังของเทพแห่งพฤกษามากเกินไป ทำให้เกิดความผิดปกติบางอย่าง

Haypasia:ทันทีที่ได้กลิ่นหอมของเครื่องเทศที่มีส่วนผสมคล้ายกับ Spirit Borneol ร่างกายก็ทำให้เกิดผลข้างเคียง

Haypasia:แต่ไม่ต้องเป็นกังวลหรอก ตอนนี้เธอไม่เป็นไรแล้วล่ะ

Haypasia:ถึงแม้จะบอกว่าเธออาจจะยังอ่อนไหวต่อพลังของเทพแห่งพฤกษาอยู่มาก แต่หากไม่ใช้วิธีนั่งสมาธิใด ๆ กลิ่นของ Spirit Borneol ก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อเธอ

Paimon:ฟู่ว... งั้นก็โล่งอกไปที

Haypasia:บอกตามตรงนะ ฉันอิจฉาการรับรู้ของเธอมาก ต่อให้ต้องใจสั่นหรือปวดหัวไปตลอดชีวิต แต่ถ้าสามารถเชื่อมโยงกับ Irminsul ได้ ฉันก็เต็มใจ

Paimon:โห ไม่นึกเลยว่าเธอจะหมกมุ่นกับเรื่องนี้มากขนาดนี้

Haypasia:ฮ่าฮ่า ช่วยไม่ได้นี่นา ก็ฉันเป็นนักวิชาการนี่

Haypasia:ฉันเป็นนักวิชาการภาควิชาอิลลูมิเนชั่นนิสม์ของสถาบันน่ะ หลัก ๆ ก็ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างดวงดาวกับชะตากรรมของสิ่งมีชีวิต แต่เรื่องนี้ยังเต็มไปด้วยความลึกลับที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกมากมาย

Haypasia:ดังนั้นฉันจึงต้องถาม Irminsul เท่านั้น

Haypasia:น่าเสียดายที่การรับรู้ของฉันมีจำกัด ทั้งไม่สามารถค้นพบ Irminsul ได้ทุกครั้ง และยังไม่อาจรับประกันได้ว่าจิตวิญญาณของตัวเองจะถูก Irminsul ทำลายหรือเปล่า

Haypasia:ตอนนี้ฉันอยู่ในขั้นการฝึกที่เรียกว่า "Satyavada Life" นักวิชาการหลายคนใน Sumeru ที่อยู่ในขั้นตอนนี้ มักจะเกิดคลุ้มคลั่งขึ้นในขณะที่สำรวจ Irminsul

Haypasia:เหล่านักปราชญ์กล่าวว่า Irminsul มีความรู้แห่งเทพ และหากสัมผัสความรู้ดังกล่าวโดยปราศจากความสามารถที่มากพอ สมองก็ไม่มีทางจะรับไหว

Haypasia:ดังนั้นเพื่อให้พวกเรามีจิตใจที่มั่นคง และไม่เป็นภาระให้แก่ผู้อื่น พวกเราจึงต้องอยู่อย่างสันโดษ

Paimon:การได้รับความรู้จาก Irminsul อันตรายมากซะขนาดนี้! Haypasia นี่คุณไม่กลัวเลยรึไง?

Haypasia:กลัวอยู่แล้วสิ โดยเฉพาะในคืนที่ไม่มีแสงจันทร์และไม่มีเสียงร้องของแมลง

Haypasia:แต่ช่วงนี้ ตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่ามีเพื่อนบ้านตัวเล็กอาศัยอยู่แถวนี้ ฉันก็ไม่ค่อยกลัวเท่าเมื่อก่อนแล้วล่ะ

Haypasia:ที่ฉันสามารถมองเห็นเขาได้ ต้องเป็นเพราะเทพแห่งพฤกษาที่คอยคุ้มครองแน่ ๆ

Haypasia:ฮ่าฮ่า แต่พูดแล้วก็แปลกเหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่มันเป็นผู้ส่งสารของท่านเทพแห่งปัญญา แต่กลับมีพลังที่สามารถทำให้คน "ฝัน" ได้

Paimon:ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ? ความสามารถแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์นี่นา

Haypasia:เพราะว่าชาว Sumeru แทบจะไม่ฝันเลยยังไงล่ะ

Paimon:หา มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?

Haypasia:ใช่ ใน Sumeru นี้มีแค่เด็กเท่านั้นแหละที่จะฝัน พวกผู้ใหญ่แทบจะไม่ฝันเลย

Haypasia:เหล่านักปราชญ์กล่าวว่า "ปัญญา" ยังหมายถึง "เหตุผล" และสิ่งที่อยู่ในห้วงความฝันมักไม่มีเหตุผลและไม่มีตรรกะใด ๆ

Haypasia:ใช่ ในความฝัน ผู้คนมักจะถูกความกังวลของตัวเองรบกวน

Haypasia:ในมุมมองของนักปราชญ์ ที่ชาว Sumeru ไม่มีความฝันนั้น เป็นเพราะพรของท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเป็น "เทพแห่งปัญญา" ทำให้เราห่างไกลจากภาพลวงตาอันโง่งมในขณะที่หลับใหล

Haypasia:ฉันเกิดในครอบครัวนักปราชญ์ในเมือง Sumeru พ่อแม่ของฉันบอกว่า เมื่อไหร่ที่ฉันไม่ฝันแล้ว เมื่อนั้นฉันจะถือว่าเป็นผู้ใหญ่

Haypasia:ฉันตั้งใจศึกษาเล่าเรียนจนกลายเป็นนักเรียนของสถาบัน จากนั้นก็ได้มาเป็นนักวิจัย แน่นอนว่าตอนนี้ฉันไม่ฝันอีกแล้วล่ะ

Haypasia:แต่แล้วในวันนั้น เขาที่ตกใจเพราะฉัน กลับทำให้ฉันกลับมาฝันอีกครั้ง

Haypasia:มันมหัศจรรย์มาก ถึงแม้ฉันจะจำเรื่องราวในความฝันไม่ได้ แต่จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง

Haypasia:ทั้ง ๆ ที่ฉันในตอนเด็กโง่เขลาขนาดนั้น แต่กลับไม่มีความกลัวอะไรเลย... บางทีความฝันอาจจะไม่ได้ร้ายกาจอย่างที่คิดก็ได้

Haypasia:อ้อ ไว้อนาคตถ้าพวกเธอได้ไปที่เมือง Sumeru ก็อย่าเล่าเรื่องแปลก ๆ แบบนี้ให้คนอื่นฟังล่ะ ไม่อย่างนั้นจะถูกหัวเราะเยาะเอา

Paimon:จริงสิ Haypasia คุณมีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่ Traveler เห็นใน Irminsul บ้างมั้ย?

Haypasia:ขอโทษนะ ตอนนี้ฉันไม่มีเบาะแสอะไรเลย แต่สิ่งที่เธอเห็นใน Irminsul ต้องเป็นความทรงจำบางอย่างที่มีอยู่จริงแน่

Haypasia:"โลก... ลืมฉัน..." ประโยคนี้หมายความว่ายังไงกันแน่นะ?

Haypasia:ถ้าฉันสามารถก้าวผ่าน "Satyavada Life" และเริ่มต้น "Paripurna Life" ได้ ก็อาจจะพอรู้บางอย่างก็ได้

Haypasia:ถ้าอนาคตพวกเธอมีโอกาสผ่านมาทางนี้ ก็แวะมาหาฉันได้นะ

Haypasia:ไม่ต้องขอบคุณหรอก พวกเธอเป็นผู้มีพระคุณของฉันนะ แล้วฉันจะตั้งตารอที่จะได้กินฝีมือของเธออีกครั้งนะ

หลังจากพูดคุยเรื่องต่าง ๆ นานากับ Haypasia แล้ว คุณก็พักค้างคืนในถ้ำ...

Paimon:ตอนนี้ Haypasia ก็ปลอดภัยดีแล้ว สิ่งที่อยากรู้ก็ถามเธอไปหมดแล้วด้วย งั้นพวกเรากลับไปที่ Gandharva Ville กันเถอะ

19

(test)隐藏任务:炉灶点火$HIDDEN

Open step page →
20

กลับไปที่ Gandharva Ville

Open step page →
Conversation 1 · 38 linesOpen full page →

Ghulam:Tighnari ไม่คิดว่าเหตุผลการปฏิเสธนี้คือการปัดความรับผิดชอบเหรอ?

Ghulam:ฉันรู้ว่านายเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า และการจัดการกับแดนมรณะก็เป็นงานของนาย แต่นายก็รู้ว่าการทำแบบนี้ มันเป็นเพียงวิธีการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุก็เท่านั้น

Ghulam:ท่าน Khajeh ก็บอกแล้วนี่ ว่าสิ่งที่นายสามารถทำได้ในเมือง Sumeru นั้น ข้องเกี่ยวไปถึงว่า Irminsul จะได้รับการรักษาหรือไม่เลยนะ ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้วทำไมถึงยังปฏิเสธล่ะ?

Khajeh:อย่าไปรบเร้าเขาเลยน่า ฟังเขาอธิบายดีกว่า พวกเรามาที่นี่เพื่อเชิญ Tighnari กลับสถาบันนะ ไม่ได้มาสร้างศัตรูซะหน่อย

Tighnari:ท่าน Khajeh ขออภัยที่ต้องให้มาด้วยตัวเอง

Tighnari:ผมเป็นแค่หัวหน้าเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ไม่ใช่คนที่จะช่วยเหลือผู้เป็นถึงมันสมองจากภาควิชาสัญศาสตร์อย่างคุณได้จริง ๆ

Khajeh:ฮ่ะ ๆ เป็นเพราะจดหมายครั้งก่อนของนายที่เขียนปฏิเสธอาจารย์ของตัวเองอย่างไม่ไยดีไม่ใช่หรือไง นั่นทำให้นักปราชญ์แห่งภาควิชาชีววิทยาอย่างเขาต้องอับอายขายหน้า ฉันก็เลยต้องมาแทนเขาไงล่ะ

Tighnari:อย่างนี้นี่เอง... ผมนึกว่าด้วยอารมณ์นิสัยของอาจารย์แล้ว เขาจะมาด่าผมถึงที่นี่ด้วยตัวเองซะอีก

Khajeh:Tighnari อาจารย์ของนายก็เข้าร่วมโครงการนี้ด้วย และตอนนี้เขาก็ต้องการความช่วยเหลือจากนาย

Tighnari:ท่าน Khajeh อาจารย์ต้องการให้ผมช่วยอะไรเหรอ?

Khajeh:ถ้าไปถึงเมือง Sumeru นายก็จะรู้เอง

Tighnari:ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่?

Khajeh:ตอนนี้ยังยืนยันไม่ได้

Tighnari:...คุณจะบอกว่า ถึงแม้คุณจะมา Gandharva Ville ด้วยตัวเอง แต่ก็ยังไม่สามารถตอบคำถามทั้งหมดที่ผมเคยถามอาจารย์ไว้ในจดหมายก่อนหน้านี้อย่างนั้นเหรอ?

Tighnari:ถ้าเป็นอย่างนั้น เห็นทีผมคงให้คำตอบที่แน่ชัดกับคุณไม่ได้

Ghulam:Tighnari นายนี่มัน...

Khajeh:เฮ้อ ช่างเถอะ พวกเราไปกันเถอะ

Paimon:Tighnari เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?

Tighnari:ไม่มีอะไรหรอก คนของสถาบันอยากให้ฉันไปช่วยงานที่เมือง Sumeru น่ะ แต่งานทางนี้ก็ยังไม่คลี่คลาย ฉันก็เลยปฏิเสธไปแล้วล่ะ

Tighnari:จริงสิ แล้วเรื่องของ Haypasia เรียบร้อยดีมั้ย?

Paimon:อื้ม ถึงแม้จะเกิดเรื่องขึ้นบ้าง แต่ตอนนี้เธอปลอดภัยดีแล้วล่ะ แถมพวกเราก็ได้คำตอบที่มีประโยชน์มากมายเลยล่ะ

Tighnari:งั้นก็ดีแล้วล่ะ Traveler ตอนนี้ร่างกายเธอก็ฟื้นตัวเต็มที่แล้ว ฉันเองก็ไม่มีเหตุผลที่จะรั้งให้เธออยู่ที่ Gandharva Ville ต่อไป หลังจากนี้พวกเธอคงจะไปที่เมือง Sumeru สินะ?

Paimon:อื้ม พวกเราอยากเจอท่านหญิงน้อย Kusanali และเราก็มีเรื่องบางอย่างที่อยากจะถามคุณด้วย Tighnari คุณพอจะรู้มั้ยว่าต้องทำยังไงถึงจะได้เจอท่านหญิงน้อยน่ะ?

Tighnari:ขอโทษนะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเจอได้ยังไง

Paimon:ถ้างั้นคุณรู้มั้ยว่าถ้าเราถึงเมือง Sumeru แล้ว เราสามารถไปถามข้อมูลจากใครได้บ้าง

Tighnari:ขอฉันคิดก่อนนะ... ฉันอยู่เมือง Sumeru แค่แป๊บเดียว แถมคนรู้จักส่วนใหญ่ก็มีแต่นักวิจัย

Tighnari:งั้นเอางี้ ฉันจะเขียนจดหมายแนะนำตัวให้เธอ จากนั้นเธอก็เอาไปให้นักวิจัยของภาควิชาชีววิทยาคนหนึ่งที่ฉันรู้จักดู เขาเป็นคนที่รอบรู้มากเลยล่ะ

Tighnari:นอกจากนี้แล้ว ตอนที่เธอเข้าสู่เมือง Sumeru เธออาจได้รับของบางอย่าง ถึงแม้ไม่แน่ใจว่าจะช่วยอะไรเธอได้รึเปล่า แต่พวกเธอลองใช้ก็ได้นะ

Paimon:เอ๋ คืออะไรเหรอ?

Tighnari:มันคือ Akasha Terminal เป็นเครื่องมือที่สถาบันสร้างขึ้นจากมรดกที่ท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่ทิ้งไว้ มีคนบอกว่าสิ่งของชิ้นนี้เป็นรากฐานที่ทำให้ Sumeru กลายเป็นเมืองแห่งปัญญาอย่างแท้จริง

Tighnari:คนในสถาบันจะสอนวิธีใช้ให้กับพวกเธอเอง ดังนั้นฉันจะไม่พูดถึงมันแล้วกัน

Paimon:โอเค งั้นพวกเราเตรียมตัวออกเดินทางไปเมือง Sumeru กันเถอะ! แต่ก่อนอื่น...

Traveler:ต้องไปบอกลา Collei ก่อน

Paimon:ใช่! Tighnari พวกเรายังมีเรื่องสำคัญจะบอก Collei น่ะ ตอนนี้อาการเธอดีขึ้นบ้างรึยัง?

Tighnari:อื้ม ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ ฉันเห็นเจ้าตัวนอนมานานแล้วก็เลยให้ไปเดินเล่นแถว ๆ นี้บ้าง เมื่อกี้ก็เห็นว่ามุ่งหน้าไปทางแยกทางเหนือแล้วนะ

Tighnari:Collei รู้ว่าพวกเธอจะไปแล้ว ก็คงไปดักรอพวกเธอที่นั่นแหละมั้ง

Paimon:ขอบคุณนะ Tighnari งั้นพวกเราไปก่อนนะ

Tighnari:แล้วเจอกัน ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ

Conversation 2 · 18 linesOpen full page →

Haypasia:พวกเธอจะกลับแล้วเหรอ? ถ้ามีอะไรที่อยากรู้อีก ก็มาถามฉันได้เลยนะ

Haypasia:ถึงแม้เพื่อนบ้านของฉันจะทำให้เธอฝัน แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สามารถควบคุมเรื่องราวในห้วงความฝันได้

Haypasia:ที่ความฝันในตอนท้ายของเธอออกจะน่ากลัวหน่อย ๆ นั้น คงเพราะเธอมีความกังวลบางอย่างในส่วนลึกของจิตใจล่ะมั้ง

Haypasia:ไม่ต้องกังวลหรอก ในความเป็นจริงแล้ว เธอจะต้องก้าวข้ามอุปสรรคไปได้แน่

Haypasia:ถึงแม้ชาว Sumeru อย่างฉันจะไม่มีความฝัน ทำให้ฉันไม่ต้องกังวลกับเรื่องพวกนี้ แต่พักนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองสูญเสียอะไรบางอย่างไป เหอะ ๆ แปลกดีเหมือนกัน

21

บอกลา Collei

Open step page →
Conversation 1 · 17 linesOpen full page →

Collei:อ่า พวกเธอมาแล้วเหรอ

Collei:โอ๊ะ ไม่สิ... ตอนนี้ฉันไม่น่าพูดแบบนี้นี่นา ต้องบอกว่า "เดินทางปลอดภัยนะ" ถึงจะถูก

Paimon:Collei ขอบคุณที่มารอพวกเราที่นี่นะ เดี๋ยวพวกเราต้องไปที่เมือง Sumeru ต่อแล้วล่ะ

Collei:อื้ม พวกเธอไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี และตอนนี้ฉันก็สบายดีแล้วด้วย ไม่ได้มีอาการกำเริบบ่อย ๆ แล้ว ฉันเป็นถึงเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่านะ ต้องคอยช่วยทุกคนปกป้องป่าฝนแห่งนี้สิ

Collei:แล้วก็...ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันไม่ได้บอกเรื่องที่ป่วยกับพวกเธอตั้งแต่แรก ฉันแค่อยากเป็นเพื่อนกับพวกเธอแบบเท่าเทียมกัน ฉันไม่ได้อยากได้ความเห็นใจใด ๆ จากพวกเธอ

Collei:แต่การเป็นเพื่อน แท้จริงแล้วสิ่งสำคัญที่สุดคือการจริงใจต่อกันต่างหาก

Paimon:Collei เธอไม่ต้องขอโทษหรอก เราต่างหากที่ต้องขอบคุณที่เธอไว้ใจ และเต็มใจที่จะบอกอดีตที่ผ่านมาให้พวกเราฟัง

Paimon:แน่นอนว่าเราต้องเป็นห่วงสุขภาพเธออยู่แล้ว แต่ทั้งหมดนั้นเป็นความห่วงใยที่มีต่อเพื่อนล้วน ๆ เลยนะ

Collei:ขอบคุณนะ อ้อจริงสิ รับนี่ไปสิ

Paimon:นี่คืออะไรเหรอ?

Collei:สูตรทำ Pita Pocket น่ะ จำได้มั้ยก่อนหน้านี้ที่ฉันบอกว่าจะคัดลอกมาให้น่ะ ฉันเขียนหนังสือไม่ค่อยสวย พวกเธออย่าหัวเราะเยาะฉันล่ะ

Paimon:ว้าว ดีจัง แบบนี้ต่อไปก็จะได้กินของอร่อยบ่อย ๆ แล้วสิ

Collei:หวังว่าตอนที่พวกเธอกิน Pocket Pita เธอจะคิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ที่ Gandharva Ville นะ

Traveler:แน่นอนอยู่แล้ว

Collei:สุดท้ายนี้ เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าฝึกหัด Collei ขอให้ทั้งสองเดินทางโดยสวัสดิภาพ โอกาสหน้ามาเป็นแขกของ Gandharva Ville อีกนะ เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่ายินดีให้การช่วยเหลือทุกท่านอย่างเต็มที่

Conversation 2 · 9 linesOpen full page →

Tighnari:Collei อยู่ตรงทางแยกทางเหนือของ Gandharva Ville ถ้าพวกเธอถึงที่นั่นก็จะเห็นเธอเองแหละ

Tighnari:ไม่ต้องห่วง Collei หรอก ฉันจะดูแลอีกฝ่ายเป็นอย่างดีเลย และฉันจะหาวิธีทำความเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างแดนมรณะกับโรค Eleazar ของ Collei ให้ได้ด้วย

Rewards

6

Localized evidence

Text fields

3 fields
ตามที่ Tighnari พูด Haypasia นักวิชาการของสถาบันที่อาศัยอยู่ตามลำพังในป่า เป็นคนที่ตอบคำถามเรื่อง Irminsul ได้ดีที่สุด
ตามที่ Tighnari พูด Haypasia นักวิชาการของสถาบันที่อาศัยอยู่ตามลำพังในป่า เป็นคนที่ตอบคำถามเรื่อง Irminsul ได้ดีที่สุด

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/3075946382
ผู้แสวงหาความรู้บนความสันโดษ
ผู้แสวงหาความรู้บนความสันโดษ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/3252345351
Unlock conditionTextMap 2911629030
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.

Relationships

3 links

Properties

9

main_quest3003

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/MainQuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/385
id
3003
resId
1015
series
1301
luaPath
Actor/Quest/AQ3003
chapterId
1301
activeMode
PLAY_MODE_SINGLE
rewardIdList
[
  103003
]
specialShowRewardId
[
  33366
]
suggestTrackMainQuestList
[
  3004
]