Ghost

Main Quests

ขอให้ผู้ที่มีคุณธรรมได้รับการปฏิบัติอย่างชอบธรรม

Story evidence

Quest flow

7 steps · 11 conversations
Quest flow
1

ตามหาคนที่ถูกยึดวิชั่นคนต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 20 linesOpen full page →

Paimon:น่าแปลกจัง ได้ยินว่าสำนัก Tenryou อยู่ภายใต้อำนาจของโชกุนโดยตรง และคอยดูแลกิจการที่เกี่ยวกับกฎหมายและระเบียบของ Inazuma ด้วย เรื่องคำสั่งล่าวิชั่นก็เป็นพวกเขานี่แหละที่คอยดำเนินการ

Paimon:แต่ทำไมพวกเขาถึงลงมือกับพรรคพวกของตนเองล่ะ?

Paimon:ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ...เดี๋ยวนะ ดูเหมือนตรงนั้นจะมีคนทะเลาะกัน พวกเราไปดูกันก่อนเถอะ

Oomori:ฉันถามว่า อาหารบรรเทาทุกข์ของเดือนนี้น่ะ ตกลงแกจะให้หรือไม่ให้?

Yuuya:พวกเราทั้งครอบครัวต่างก็รออาหารบรรเทาทุกข์อยู่! ถ้าวันนี้ไม่ให้คำอธิบายอะไรสักอย่าง แกก็อย่าหวังว่าจะได้ไปเลย!

Kurosawa Kyounosuke:บอกไปกี่ครั้งแล้ว ฉันไม่รู้เรื่องอาหารบรรเทาทุกข์อะไรทั้งนั้น...

Oomori:ยังจะโกหกอีก นั่นมันเป็นอาหารบรรเทาทุกข์ ไม่ได้มีไว้ให้พวกซามูไรใช้มันเพื่อประโยชน์ของตัวเอง!

Yuuya:พวกซามูไรจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ! ฉันจะไปฟ้องร้องเรื่องนี้ที่สำนัก Tenryou!

Traveler:อาหารบรรเทาทุกข์ หมายถึงอะไรกัน...

Oomori:คุณคือใคร? เป็นพวกเดียวกันกับ Kurosawa รึเปล่า?

Paimon:ไม่ไม่ไม่ พวกเราเป็นแค่คนธรรมดาที่ผ่านมา

Paimon:ได้ยินเสียงพวกคุณทะเลาะกัน ก็เลยเดินเข้ามาดูน่ะ

Oomori:อย่างนี้นี่เอง... พอดีเลย ช่วยพวกเราจัดการเรื่องนี้หน่อยสิ...

Oomori:ซามูไรคนนี้ชื่อ Kurosawa เป็นทหารของกองทัพแห่งโชกุน ซึ่งทางกองทัพแห่งโชกุนได้แจกจ่ายอาหารบรรเทาทุกข์ให้กับพื้นที่บริเวณนี้ และเขาก็คือผู้รับผิดชอบ

Oomori:เมื่อก่อนถ้าพวกเรามาหาเขาก็จะได้รับอาหารบรรเทาทุกข์ แต่ตอนนี้อยู่ ๆ ก็ไม่ให้ซะอย่างนั้น

Oomori:เขาจะต้องโลภมากและคิดจะเอาอาหารพวกนี้ไว้ให้ตัวเองกินแน่! แต่ถ้าไม่มีอาหารพวกนี้ พวกเราคงจะต้องหิวตายแน่เลย!

Yuuya:ไม่คิดถึงความรู้สึกของพวกเราเลยสักนิด... เมื่อก่อนก็คิดว่าเขาเป็นคนดีคนนึง แต่ในตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเลวเหมือนกับซามูไรคนอื่น ๆ นั่นแหละ

Yuuya:มิน่าถึงได้ถูกยึดวิชั่นไป โชกุน Raiden คงไม่ต้องการให้คนแบบนี้มีส่วนร่วมในการปกครองดินแดนสินะ

Paimon:ที่แท้ก็เป็นคนที่ Ayaka พูดถึงนี่เอง แต่ว่าทำไม Ayaka ถึงให้เรามาช่วยคนนิสัยแบบนี้ล่ะ?

Paimon:พวกเราไปถามซามูไรที่ชื่อ Kurosawa คนนั้นดีกว่า ว่าเขาคิดอะไรอยู่

2

คุยกับซามูไร Kurosawa

Open step page →
Conversation 1 · 16 linesOpen full page →

Kurosawa Kyounosuke:อาหารบรรเทาทุกข์อะไรกัน ฉันยังไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลยนะ!

Kurosawa Kyounosuke:ไม่รู้ว่าคนพวกนี้ไปฟังข่าวลือมาจากที่ไหนกัน ถึงคิดมาข่มขู่ฉัน น่าขำ ถ้าฉันมีอาหารบรรเทาทุกข์ให้กิน จะยากจนเหมือนในตอนนี้งั้นเหรอ?

Kurosawa Kyounosuke:แม้แต่บ้านของฉันเองยังไม่มีอาหารเลย... ไม่มีเรื่องอะไรแล้วก็ไปซะเถอะ ฉันยังมีเรื่องต้องทำ

Traveler:ได้ยินมาว่าคุณสูญเสียวิชั่นไป...

Kurosawa Kyounosuke:เป็นแบบนั้นจริง ๆ นั่นแหละ คนของกองทัพแห่งโชกุนบอกว่าฉันไม่ค่อยพอใจกับคำสั่งล่าวิชั่น จึงก่อเรื่องอยู่ตลอดเวลา และยังบอกว่าฉันทำเรื่องที่ผิดต่อโชกุน Raiden ก็เลยเอาวิชั่นของฉันไปน่ะ

Paimon:น่าแปลกจัง คุณเป็นคนที่ทำหน้าที่ตามคำสั่งล่าวิชั่น แล้วทำไมถึงไม่พอใจกับ "คำสั่งล่าวิชั่น" ซะเองล่ะ?

Kurosawa Kyounosuke:เรื่องนี้... พูดตามตรง ฉันเองก็จำไม่ได้แล้วล่ะ

Kurosawa Kyounosuke:ฉันจำได้แค่ว่า เหมือนในตอนนั้นฉันมีเรื่อง ๆ นึงที่ต้องทำประจำทุกเดือน แต่ว่าในตอนนี้ไม่อยากทำแล้วล่ะ

Kurosawa Kyounosuke:ไม่ใช่แค่จำไม่ได้แล้วเท่านั้น ฉันยังรู้สึกอึดอัดในใจด้วย... ราวกับว่ามีใครบางคนที่ติดค้างอะไรฉันอยู่

Paimon:เกี่ยวกับเรื่องอาหารบรรเทาทุกข์มั้ยนะ?

Kurosawa Kyounosuke:ฉันไม่ได้ยักยอกอาหารบรรเทาทุกข์นะ! พูดเหมือนเดิมนั่นแหละ ถ้ามีอาหารบรรเทาทุกข์ ใครจะอยากมีชีวิตที่ลำบากเหมือนตอนนี้กันล่ะ?

Kurosawa Kyounosuke:และเมื่อกี้บ้านของฉันก็เพิ่งโดนกองโจรล่าสมบัติบุกเข้ามาปล้น... อ๊ะ ใช่แล้ว เมื่อกี้ฉันวิ่งไล่กองโจรล่าสมบัติมาทางนี้ แล้วอยู่ ๆ ก็ถูกขวางทางไว้

Kurosawa Kyounosuke:ถ้าพวกเธอไม่เชื่อล่ะก็ ไปสั่งสอนพวกกองโจรล่าสมบัติสักหน่อย แล้วก็ถามพวกเขาดูสิว่า สรุปแล้วบ้านของฉันมีหรือไม่มีอาหารบรรเทาทุกข์กันแน่?

Paimon:เอ่อ... รู้สึกเหมือนว่าเขาจะไม่พูดโกหกนะ

Paimon:แต่ก็ยังแน่ใจไม่ได้... พวกเราไปไล่จับคนในกองโจรล่าสมบัติแล้วลองถามดูกันเถอะ

Paimon:ดูจากร่องรอยที่กองโจรล่าสมบัติทิ้งไว้ ก็น่าจะตามหาพวกเขาได้ อาศัยจังหวะที่กองโจรล่าสมบัติยังหนีไปได้ไม่ไกล พวกเรารีบตามไปกันเถอะ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Yuuya:อาหารบรรเทาทุกข์... อาหารบรรเทาทุกข์ของฉัน...

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Oomori:จะทำเรื่องอะไร ต้องมีศีลธรรมสักหน่อยสิ!

3

ไปขัดขวางกองโจรล่าสมบัติที่รื้อค้นบ้านของ Kurosawa

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Ken:พี่ใหญ่ วันนี้ของที่ได้มาไม่เลวเลยนะ

Ken:บ้านซามูไรสองสามหลังที่เราไป ยกเว้นบ้านหนึ่งที่จนสุด ๆ ที่เหลือต่างก็มั่งคั่งกันทั้งนั้น คราวนี้สร้างรายได้มหาศาลเลยล่ะ

Tadao:เงินเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้ไม่เท่าไหร่หรอกนะ นี่เป็นเพียงก้าวแรกสำหรับพวกเราในการสร้างรายได้!

Tadao:ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะพาพวกแกไปสร้างชื่อให้ตัวเองในวงการโจร ให้ชื่อเสียงของพวกเราดังก้องไปให้ไกล!

Gou:ลูกพี่สุดยอดเลย!

Paimon:...ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็นกองโจรล่าสมบัติที่พวกเราตามหานะ พวกเราไปสั่งสอนพวกเขาสักหน่อยดีกว่า

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Oomori:อย่าโกหกกันเลย รีบเอาอาหารออกมานะ!

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Yuuya:ฮือฮือ ถ้าไม่มีอาหารฉันจะอยู่ได้ยังไงกัน...

Conversation 4 · 1 linesOpen full page →

Kurosawa Kyounosuke:คิดไม่ถึงเลยว่าวันหนึ่ง ฉันต้องพึ่งกองโจรล่าสมบัติเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของฉัน

4

เอาชนะกองโจรล่าสมบัติ

Open step page →
5

คุยกับกองโจรล่าสมบัติ

Open step page →
Conversation 1 · 22 linesOpen full page →

Ken:น่าโมโห ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ... เงินของฉัน นั่นคือสิ่งที่พวกเราขโมยมาได้อย่างยากลำบาก...

Ken:พี่ใหญ่ รีบคิดหาวิธีเร็วเข้า!

Tadao:อะแฮ่ม เจ้าคนนี้... ฉันว่าเธอเก่งไม่เบาเลยล่ะ สนใจที่จะเข้าร่วมกองโจรล่าสมบัติมั้ยล่ะ มาวางแผนการใหญ่กับพวกเรา?

Tadao:Kurosawa? อ๋อ อ๋อ... คิดออกแล้ว

Tadao:ที่แท้พวกเธอก็คือคนที่เขาส่งมางั้นเหรอ? ซวย ซวยจริง ๆ ฉันไม่น่าแวะที่บ้านเขาเลย

Paimon:ในบ้านของ Kurosawa เป็นยังไงบ้าง? คงเต็มไปด้วยอาหารเลยสินะ?

Tadao:อาหาร? ไม่มีหรอก ในบ้านรกเละเทะไปหมด แต่... มีกล่องที่ดูพิเศษอยู่กล่องนึง ฉันเดาว่ามันต้องมีสมบัติอยู่ในนั้นแน่ ๆ

Tadao:ตอนแรกคิดว่าจะเปิดทีหลัง เพราะกลัวว่าคนอื่นจะมาเห็นเข้า

Tadao:แต่ในเมื่อถูกพวกเธอจับได้แล้ว ก็ขอใช้กล่องนั้นในการไถ่ตัวของพวกเราแทนละกัน เธอคิดว่ายังไงล่ะ?

Paimon:ดูมีความจริงใจอยู่นะ รีบเปิดดูกันเถอะ!

Ken:อ๋าา!

Tadao:นี่มัน!

Gou:บะ ใบสัญญาแจ้งหนี้?

Paimon:แล้วก็ยังมีที่เหมือนกันอีกเพียบเลย!

Paimon:ดูเหมือนว่าจะเป็นใบสัญญาแจ้งหนี้ของคุณ Aoi ที่ร้านขายของชำ หูยย... เป็นหนี้เยอะแยะเลยแฮะ

Paimon:นี่มันเรื่องอะไรกันแน่นะ... พวกเรารีบไปถามที่ร้านขายของชำกันเถอะ

Paimon:นี่ จะไปไหนก็ไปซะ! แล้วคราวหลังระวังอย่าให้พวกเราจับได้ล่ะ!

Ken:ได้! ได้เลย! ขอบคุณนะเจ้านายน้อย

Gou:เอาใบสัญญาแจ้งหนี้มาไถ่ตัวพวกเรา... ถือว่าพวกเราได้เงินรึเปล่านะ?

Tadao:รีบไปเถอะแกอ่ะ!

6

คุยกับคุณ Aoi ที่ร้านขายของชำ เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์

Open step page →
Conversation 1 · 36 linesOpen full page →

Aoi:ร้านขายของชำ Tsukumomono มีทุกอย่าง ไม่ทราบว่าลูกค้าต้องการรับอะไร?

Aoi:หรือว่า... อยากจะถามเรื่องอะไรรึเปล่า?

Traveler:ใบสัญญาแจ้งหนี้พวกนี้...

Aoi:หึหึ ที่แท้ก็เป็นเพื่อนของคุณ Kurosawa นี่เอง คุณลูกค้าจะมาใช้หนี้แทนคุณ Kurosawa งั้นเหรอ?

Paimon:ไม่ ไม่ ไม่ พวกเราแค่จะมาถามถึงที่มาของใบสัญญาแจ้งหนี้พวกนี้น่ะ...

Paimon:ทำไม Kurosawa ถึงติดเงินเยอะขนาดนี้ล่ะ เขาซื้อของล้ำค่าอะไรจากที่นี่ไปงั้นเหรอ?

Aoi:ขอฉันคิดก่อนนะ...

Aoi:คุณ Kurosawa ซื้ออาหารจากเราเป็นจำนวนมากเป็นประจำ แต่เขาใช้เงินเดือนของตัวเองในการซื้อนะ

Aoi:อย่างไรก็ตาม ด้วยราคาอาหารที่เพิ่มขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ เงินเดือนของคุณ Kurosawa ก็เลยไม่เพียงพอ เขาเริ่มจ่ายให้เราโดยใช้ใบสัญญาแจ้งหนี้ ลงบัญชีเพื่อแลกเปลี่ยนกับอาหารในปริมาณเท่าเดิม

Paimon:ที่แท้ก็ได้อาหารบรรเทาทุกข์มาด้วยวิธีนี้นี่เอง

Paimon:แต่ทำไม Kurosawa ต้องซื้ออาหารในปริมาณที่เท่าเดิมด้วยล่ะ? ถ้าราคาอาหารขึ้น ซื้อให้น้อยลงก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

Aoi:คุณลูกค้าลองคิดดูซิว่า ผู้ที่ได้รับ "อาหารบรรเทาทุกข์" ก่อนจะไปรับอาหาร พวกเขาจะคิดอย่างแน่นอนว่าอาหารเหล่านี้สามารถอยู่ได้นานแค่ไหน

Aoi:พวกเขาคำนวณอย่างรอบคอบ นับตรวจสอบมาทั้งวันทั้งคืน แต่เมื่อได้รับก็พบว่าปริมาณน้อยกว่าที่คาดไว้... คุณ Kurosawa คิดว่าถ้าเป็นแบบนั้นจะทำให้พวกเขาผิดหวังน่ะ

Aoi:เพื่อดูแลความรู้สึกของพวกเขา คุณ Kurosawa จึงยอมลงบัญชีเพื่อแลกกับอาหารในปริมาณเท่าเดิม

Paimon:ที่จริงแล้วอาหารพวกนั้น คุณ Kurosawa เป็นคนซื้อไว้เอง...

Paimon:พวกเขาไม่ขอบคุณคุณ Kurosawa ไม่พอ แต่ยังโทษเขาไม่หยุดอีกด้วย...

Aoi:ทัศนคติของผู้คนมักขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของพวกเขา ในการเผชิญกับปัญหาการเอาตัวรอด คนส่วนใหญ่เลยไม่คิดไตร่ตรองอะไรมากน่ะ

Aoi:ในความคิดของฉันนะ ถ้า Kurosawa บอกที่มาของอาหารบรรเทาทุกข์แต่แรก ตอนนี้เขาน่าจะลำบากน้อยลง...

Aoi:แน่นอนว่ามันน้อยลงนิดหน่อยเท่านั้นแหละ สิ่งที่เขาทำน่ะ แต่เดิมมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่อยู่แล้ว

Aoi:ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมเขาถึงใช้เงินตัวเองซื้ออาหารบรรเทาทุกข์ และทำไมเขาถึงไม่ยอมแสดงชื่อเพื่อให้ทุกคนขอบคุณ... ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่

Aoi:ถ้าพวกเธอสงสัยล่ะก็ ไปถามคุณ Kurosawa โดยตรงเลยเป็นไง?

Traveler:เขาเองก็จำไม่ได้แล้ว

Aoi:อ๋อ... จะว่าไปแล้วดูเหมือนเขาเพิ่งจะโดนยึดวิชั่นไปนี่นะ...

Aoi:เรื่องนี้ลำบากหน่อยนะ... ถ้าคุณ Kurosawa ไม่สามารถชำระหนี้ได้ เขาคงต้องขายดาบที่เขารักมากเล่มนั้นแล้วล่ะ

Paimon:ดาบ? ดาบอะไรเหรอ?

Aoi:คุณ Kurosawa ไม่ได้บอกพวกเธอหรอกเหรอ? เขามีดาบที่เขารักมากเล่มหนึ่งที่เขาพกติดตัวมาตลอดหลายปี

Aoi:ฉันเคยถามถึงที่มาของดาบเล่มนั้น คุณ Kurosawa บอกว่าเป็นดาบที่พ่อของเขาให้มา ต่อให้ราคาสูงมากแค่ไหนเขาก็ไม่ขาย

Aoi:ในตอนนั้นฉันยังรู้สึกเสียดายอยู่เลย ในความคิดของฉัน ทุกอย่างในโลกมีราคา ตราบใดที่สามารถเสนอราคาที่สอดคล้องกันได้ ทุกอย่างก็สามารถซื้อขายได้

Aoi:พวกเธอไปถามเรื่องดาบกับคุณ Kurosawa ดูก็ได้นะ บางทีคำตอบที่พวกเธอตามหา อาจจะอยู่ที่ดาบนั่นก็ได้

Aoi:และแน่นอน ก่อนหน้านั้นขอคุณลูกค้าช่วยชำระเงินในรอบนี้ก่อน...

Paimon:แต่ว่าพวกเรายังไม่ได้ซื้ออะไรเลยนะ?

Aoi:หึหึ ข้อมูลก็ถือเป็นสินค้าชนิดหนึ่งเหมือนกัน ไม่ใช่เหรอไง?

Aoi:แต่ว่าข้อมูลเกี่ยวกับคุณ Kurosawa นั้นไม่ได้แพงเลย เพราะยังไงคุณ Kurosawa ก็ไม่ได้ขอให้เราเก็บเป็นความลับ ขอคิดดูก่อนนะ... สัก 2000 Mora ล่ะกัน

Traveler:ก็ได้...

Paimon:อย่างน้อยพวกเราก็ได้รู้ถึงที่มาของอาหารบรรเทาทุกข์ แล้วก็ยังรู้เรื่องดาบเล่มนั้นที่คุณ Kurosawa พกติดตัวไว้...

Paimon:พวกเราลองไปถามคุณ Kurosawa อีกครั้งแล้วกัน เผื่อว่าเขาจะพอนึกอะไรออกบ้าง...

7

คุยกับซามูไร Kurosawa

Open step page →
Conversation 1 · 36 linesOpen full page →

Paimon:ทำไมถึงเหลือแค่คุณคนเดียวล่ะ อีกสองคนที่ล้อมอยู่เมื่อกี้ไปไหนซะแล้ว?

Kurosawa Kyounosuke:ฉันบอกพวกเขาว่า ถ้ายังไม่ไปฉันจะชักดาบออกมา พวกเขาก็เลยไปน่ะ

Kurosawa Kyounosuke:วิธีนี้ดีกว่าที่ใช้คำพูดบอกพวกเขาซะอีก หรือต่อไปฉันควรจะ...

Kurosawa Kyounosuke:ตรวจสอบเรื่องกองโจรล่าสมบัติดูแล้วใช่มั้ย? ฉันไม่ได้หลอกพวกเธอใช่มั้ยล่ะ

Traveler:ที่จริง...

Paimon:เรื่องมันเป็นประมาณนี้น่ะ ที่จริงแล้วคุณแจกอาหารบรรเทาทุกข์จริง ๆ แต่ว่าอาหารพวกนั้นคุณเป็นคนออกเงินซื้อเองน่ะ

Kurosawa Kyounosuke:เป็นไปได้ยังไงกัน... เมื่อก่อนฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ...

Kurosawa Kyounosuke:ฉันจำไม่ได้เลยสักนิด ต่อให้เธอบอกฉันเรื่องนี้ ฉันก็คิดไม่ออกอยู่ดี

Kurosawa Kyounosuke:เมื่อก่อนทำไมฉันถึงทำเรื่องแบบนั้นนะ? นั่นมันไม่ได้เป็นการทำให้ตัวเองลำบากหรอกเหรอ? ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ

Kurosawa Kyounosuke:แต่จริง ๆ แล้ว ตอนฉันถือดาบเล่มนี้และข่มขู่ทั้งสองคนนั้น ฉันก็รู้สึกว่าร่างกายของฉันต่อต้านขึ้นมาตามสัญชาตญาณ

Kurosawa Kyounosuke:ดาบเล่มนี้ เคยเป็นดาบของพ่อฉันน่ะ

Kurosawa Kyounosuke:ฉันจำได้ครั้งหนึ่งตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ฉันขโมยดาบเล่มนี้ไปจากพ่อ และอวดให้เด็ก ๆ แถวบ้านดู ตอนนั้นพ่อลงโทษฉันอย่างหนักเลยล่ะ

Kurosawa Kyounosuke:เขาบอกกับฉันว่า... ว่ายังไงนะ.... แปลกจัง ฉันจำไม่ได้แล้วล่ะ

Kurosawa Kyounosuke:หลังจากที่ถูกเอาวิชั่นไป ดูเหมือนว่าฉันจะลืมสิ่งสำคัญหลายอย่างไป ในความทรงจำของฉันมีช่องว่างมากมายเลยล่ะ ไม่ว่าจะคิดยังไงก็จำไม่ได้

Kurosawa Kyounosuke:จำได้แค่พ่อเคยบอกฉันว่า ดาบเล่มนี้คือความเชื่อทั้งชีวิตของเขา ก่อนที่เขาจะจากโลกนี้ไป เขาก็ได้มอบดาบนี้ให้ฉันเองกับมือ...

Kurosawa Kyounosuke:แล้วยังบอกฉันอีกว่า ถ้าถือดาบเล่มนี้ แล้วจะ...

Paimon:อืม... ลองดูให้ดีแล้ว บนด้ามดาบมีตัวอักษรอะไรสลักไว้ใช่มั้ย?

Paimon:Traveler เธอมองออกมั้ยว่าสลักไว้ว่าอะไร?

Traveler:สลักว่า "ความเมตตาและความชอบธรรม"

Kurosawa Kyounosuke:"ความเมตตาและความชอบธรรม" ?

Kurosawa Kyounosuke:พูดอย่างนี้แล้ว ดูเหมือนว่าพอจะอธิบายได้แล้วล่ะ...

Kurosawa Kyounosuke:ไม่เสียดายที่จะเป็นหนี้ แต่จงทำให้คนอื่นมีความสุข นี่คือความปรารถนาสูงสุดของฉัน

Kurosawa Kyounosuke:แต่การมี "ความเมตตาและความชอบธรรม" มันมีประโยชน์ตรงไหนกัน? ฉันเดินตามวิถีนี้และใช้เงินของตัวเองเพื่อซื้ออาหารเพื่อช่วยพวกเขา แต่ผลลัพธ์ที่ได้ล่ะ?

Kurosawa Kyounosuke:สำนัก Tenryou ชิงเอาวิชั่นของฉันไป และพวกที่ฉันให้การช่วยเหลือก็ไม่ยอมเข้าใจฉัน!

Kurosawa Kyounosuke:สิ่งที่แย่ไปกว่านั้นก็คือในตอนที่ฉันชักดาบไปทางพวกเขา ฉันกลับรู้สึกเจ็บปวดใจ

Kurosawa Kyounosuke:ฉันเป็นคนดีไม่ได้ จะเป็นคนเลวก็ยังทำไม่ได้! ฉันควร... ควรทำยังไงดีล่ะ...

Paimon:เป็นคนที่น่าสงสารอีกคนแล้ว...

Paimon:ส่วนเรื่องที่เขาติดเงิน ถ้าพวกเรามีเวลาก็ไปคุยกับ Thoma ให้เขาหน่อยก็แล้วกัน สำนัก Yashiro ก็น่าจะให้การสนับสนุนเขาได้ใช่มั้ย?

Paimon:จะให้เขาเอาดาบที่มีค่าสำหรับเขาไปขายก็คงไม่ได้หรอกใช่มั้ย...

Paimon:อืม... เดิมทีการสูญเสียก็เป็นเรื่องที่น่ากลัวมากอยู่แล้วล่ะ

Paimon:โชคดีที่เธอไม่มีวิชั่น ใช่มั้ยล่ะ?

Paimon:พวกเราไปหาคนต่อไปที่สูญเสียวิชั่นกันเถอะ

Rewards

5

Localized evidence

Text fields

3 fields
DescriptionTextMap 88821310
หลังจากที่สูญเสียวิชั่นไป ซามูไรก็ถูกผู้คน "กลั่นแกล้ง" ว่าแต่เขาพบเจอเรื่องอะไรมา ถึงมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้?
หลังจากที่สูญเสียวิชั่นไป ซามูไรก็ถูกผู้คน "กลั่นแกล้ง" ว่าแต่เขาพบเจอเรื่องอะไรมา ถึงมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้?

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/88821310
ขอให้ผู้ที่มีคุณธรรมได้รับการปฏิบัติอย่างชอบธรรม
ขอให้ผู้ที่มีคุณธรรมได้รับการปฏิบัติอย่างชอบธรรม

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/284197415
Unlock conditionTextMap 726385358
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.

Relationships

3 links

Properties

8

main_quest2005

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/MainQuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/361
id
2005
resId
1009
series
1201
luaPath
Actor/Quest/AQ2005
chapterId
1202
activeMode
PLAY_MODE_SINGLE
rewardIdList
[
  102005
]
suggestTrackMainQuestList
[
  2006
]