Adventure EXP× 800
Mora× 38,100
Hero's Wit× 4
Mystic Enhancement Ore× 7
Main Quests
ความหมายของการรอคอยที่ไร้ความหมาย
Story evidence
Quest flow
ไปสอบถามเรื่องราวที่หมู่บ้าน Konda
Open step page →Paimon:ไหนฉันดูหน่อยซิ คนที่ Ayaka พูดถึงอยู่ที่ไหนกันนะ...
Mahiru:นี่คุณจะทำอะไร อยู่มาตั้งหลายปีแล้ว ทำไมอยู่ ๆ ถึงคิดจะจากไปล่ะ?
Kenjirou:ใช่แล้วล่ะ พวกเรายังไม่ได้เตรียมใจอะไรเลย อยู่ ๆ ก็มาได้ยินเรื่องแบบนี้...
Kenjirou:พวกเด็ก ๆ ยังรอให้คุณพาพวกเขาออกไปเที่ยวเล่นอยู่นะ... ขอร้องล่ะ ช่วยคิดให้ดีอีกครั้งเถอะ!
Paimon:นั่นคงจะเป็นคนที่ Ayaka พูดถึงแหละ พวกเรารีบไปดูกันเถอะ!
สอบถามข้อมูลกับผู้คน
Open step page →Mahiru:คุณคือ... คุณเองก็มาเพื่อรั้งคุณ Tejima ไว้เหมือนกันเหรอ?
Traveler:เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?
Mahiru:คุณ Tejima น่ะ ตั้งแต่เขามาที่นี่เมื่อสามสิบปีก่อน เขาก็คอยปกป้องที่นี่มาตลอดเลยล่ะ
Mahiru:ขับไล่กองโจรล่าสมบัติ จัดการพวกมอนสเตอร์ที่อยู่รอบ ๆ แก้ไขปัญหาขัดแย้งในหมู่บ้าน... เขาทุ่มเทให้กับที่นี่ไปไม่น้อยเลยล่ะ และพวกเรายังถือว่าเขาเป็นบุคคลที่น่าเคารพนับถือมากที่สุดอีกด้วย
Mahiru:แต่ในตอนนี้อยู่ ๆ เขาก็จะออกไปจากที่นี่ หรือว่า... พวกเราทำอะไรผิดไป?
Mahiru:ถ้าเป็นไปได้ พวกเราก็ยินดีที่จะขอโทษคุณ Tejima ขอเพียงแค่ให้คุณ Tejima อยู่ที่นี่ต่อไป...
สอบถามข้อมูลกับผู้คน
Open step page →Kenjirou:เฮ้อ...
Traveler:เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?
Kenjirou:ถ้าจะให้ฉันพูด ไม่แน่เรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับ "คำสั่งล่าวิชั่น" นะ
Kenjirou:ทั้งที่คุณ Tejima ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแท้ ๆ แต่กลับถูกยึดวิชั่นไป หลังจากนั้นเขาก็เหมือน... เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
Kenjirou:ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร แต่รู้สึกว่าของสำคัญของเขาบางอย่างได้สูญหายไป หลังจากที่เดินวนเวียนรอบ ๆ หมู่บ้านหลายรอบ อยู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมาว่าต้องการไปเที่ยวรอบโลก
Kenjirou:ความจริงแล้วพวกเราก็ไม่รู้ว่าควรรั้งเขาไว้ดีมั้ย แต่รู้สึกว่า... ปล่อยให้เขาจากไปอย่างสับสนแบบนี้ไม่ได้
Paimon:ดูเหมือนว่าคนรอบข้างเขา จะเคารพเขามากเลยนะ
คุยกับ Tejima เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์
Open step page →Paimon:คุณคือ Tejima สินะ ทำไมอยู่ ๆ ถึงอยากไปจากที่นี่ล่ะ?
Tejima:ฉันเหรอ? ถ้าถามว่าทำไมถึงจะไปจากที่นี่... ในอีกแง่หนึ่ง ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันถึงต้องอยู่ที่นี่ต่อไป
Traveler:คุณอยู่ที่นี่มานานมากแล้วนะ
Traveler:ทุกคนต้องพึ่งพาคุณนะ
Tejima:ใช่แล้วล่ะ แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันควรจะอยู่ต่อไป
Tejima:ทำไมสามสิบปีก่อนฉันต้องมาที่นี่? แล้วทำไมฉันถึงไม่ยอมไปจากที่นี่ตลอดสามสิบปีที่ผ่านมา?
Tejima:เรื่องพวกนี้ฉันจำมันไม่ได้แล้วล่ะ หลังจากถูกขโมยวิชั่นไป ดูเหมือนฉันจะลืมเรื่องต่าง ๆ ไปหลายเรื่องเลยล่ะ
Tejima:เมื่อก่อนฉันอยากอยู่ที่นี่ แต่ตอนนี้เมื่อความต้องการนี้มันหมดไป ฉันคิดว่าออกไปเที่ยวเล่นบ้างก็ดี ถึงแม้ว่าในใจจะรู้สึกว่างเปล่า
Paimon:เป็นแบบนี้นี่เอง... นั่นก็หมายความว่า ถ้าพวกเราช่วยคุณหาเหตุผลในการอยู่ต่อได้ คุณก็จะไม่ไปใช่มั้ย?
Paimon:อืม... แต่ว่าแม้แต่คุณเองก็ยังลืม แล้วจะทำยังไงดีล่ะ
Paimon:ลองพยายามทบทวนดูอีกทีสิ ดูซิว่าพอจะนึกอะไรออกบ้างมั้ย?
Mahiru:จะว่าไปแล้ว ครั้งก่อนที่เอาผลไม้ไปส่งให้คุณ Tejima เหมือนว่าจะเห็นคุณ Tejima กำลังเขียนไดอารี่อยู่นะ?
Tejima:ฉันเคยทำอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ? พูดจริง ๆ เลยนะ... ฉันจำไม่ได้แล้วล่ะ
Mahiru:เคยทำซิ! ในตอนนั้นคุณ Tejima ยังบอกว่าจะต้องจดเรื่องราวที่น่าสนใจเอาไว้เพื่อเอาไว้ใช้ในโอกาสสำคัญในวันข้างหน้า
Paimon:เจ๋งเลย! ถ้าหาไดอารี่เจออาจจะรั้งคุณ Tejima ไว้ได้นะ พวกเราลองไปหาดูแถว ๆ นี้กันเถอะ
Mahiru:งั้นก็รบกวนพวกเธอด้วยนะ... พวกเราเอาเรื่องของคุณ Tejima ไปบอกให้กับคนในหมู่บ้านก่อน
ตามหาเบาะแสในความทรงจำของ Tejima
Open step page →Paimon:นี่ดูเหมือนจะเป็นไดอารี่ของคุณ Tejima
Paimon:ไหนฉันดูหน่อยซิ...
Paimon:"วันนี้ฉันทำปลาเค็มตุ๋นแห้งกับทุก ๆ คนในหมู่บ้าน ด้วยความซุ่มซ่ามจึงบังเอิญทำหม้อไหม้ ฉันจึงต้องแกล้งทำเป็นว่าฉันทำปลาเผาตากแห้งแทน"
Paimon:"วันนี้ได้ช่วยเด็กที่ตกน้ำในหมู่บ้าน เขาบอกว่า Banbu เพื่อนรักของเขายังอยู่ในน้ำ ฉันงมค้นหาทั้งช่วงบ่าย จากนั้นถึงได้รู้ว่า Banbu เป็นปูตัวน้อยที่เขาเลี้ยงไว้นี่เอง"
Paimon:"วันนี้ฉันไปเล่นว่าว แต่แล้วอยู่ ๆ สายเชือกก็ขาด ฉันวิ่งไล่ตามไปเรื่อย ๆ จนพบว่าตามไม่ทันซะแล้ว ก็เลยหาที่นั่งลงและดูมันลอยไกลออกไปเรื่อย ๆ"
Paimon:อืม... เหมือนจะเป็นเรื่องทั่วไปในชีวิตประจำวัน
Paimon:เอ๋? เดี๋ยวก่อนนะ ดูตรงนี้สิ!
Paimon:"วันนี้ก็ไปสวดมนต์ที่ศาลเจ้าใกล้ ๆ อีกแล้ว นั่งอยู่ตรงนั้นอยู่นาน เครื่องรางที่คุณให้ไว้สีซีดจางลงนิดหน่อย แต่ก็ยังเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดของฉันอยู่ดี..."
Paimon:รู้สึกว่าจะเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ไปดูที่ศาลเจ้ากัน!
ไปตรวจสอบบริเวณใกล้เคียงศาลเจ้า
Open step page →Paimon:นี่ก็คือเครื่องรางที่คุณ Tejima พูดถึงสินะ
Paimon:ดูเหมือนเป็นสิ่งของของเด็กผู้หญิงเลยนะ ไม่ว่าจะเป็นสี หรือว่ารูปแบบ...
Paimon:ถ้าคุณ Tejima ถือมันไว้ตลอด บางทีอาจมีพลังธาตุของคุณ Tejima หลงเหลืออยู่ก็ได้ สามารถใช้สิ่งนี้ทำอะไรได้บ้างมั้ยนะ?
ใช้จิตสัมผัสธาตุค้นหาเบาะแสของบันทึก
Open step page →Paimon:เจอแล้วล่ะ! คุณ Tejima จะต้องมาแถวนี้บ่อยมากแน่เลยล่ะ
Paimon:มีร่องรอยดินที่แยกออก... หรือว่าคุณ Tejima จะฝังสมบัติไว้ที่นี่ และก็ถูกเก็บไว้ที่นี่มาตลอดกัน?
Paimon:สมบัติที่มีค่าพอให้คุณ Tejima เก็บรักษาไว้ที่นี่มานานถึงสามสิบปี ต้องสุดยอดมากแน่ ๆ เลยล่ะ รีบขุดขึ้นมาดูกันเถอะ~
Paimon:นี่คือ... จดหมาย? กระดาษจดหมายเหลืองแล้วนะ เหมือนเขียนไว้นานแล้วล่ะ
Paimon:หมู่บ้าน Konda... ชื่อดูคุ้นหูจัง อยู่ที่ไหนกันนะ?
Traveler:ก็คือที่นี่ไงล่ะ
Paimon:เอ๋? งั้นก็แปลว่าจริง ๆ แล้วคุณ Tejima คนนั้น อยู่ที่นี่เพื่อรอคนงั้นเหรอ?
Paimon:แต่ก็ผ่านมาสามสิบปีแล้วนะ ยังไม่เจออีกเหรอ...
Paimon:ยังไงก็เอาของพวกนี้ไปคืนให้คุณ Tejima ก่อนแล้วกัน
คุยกับ Tejima
Open step page →Tejima:ใช่แล้วล่ะ ในไดอารี่มันเป็นลายมือของฉันเอง เครื่องรางและจดหมาย... ก็น่าจะเป็นของฉันด้วย
Tejima:แม้ว่าสิ่งที่เขียนไว้บนนั้น ฉันจะลืมมันไปหมดแล้วก็ตาม
Tejima:แต่ว่า ฉันน่าจะรอใครสักคนอยู่ที่นี่มาสามสิบปีแล้วจริง ๆ นั่นแหละ
Tejima:ในช่วงเวลานี้ ฉันเขียนสิ่งที่น่าสนใจทุกวัน เพื่อในวันที่เราจะได้พบกันอีกในอนาคต ฉันจะเล่าให้เธอฟังถึงเรื่องราวที่ผ่านมาตลอดสามสิบปีนี้
Tejima:มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้... เวลาผ่านไปเร็วมาก ผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
Tejima:ทำไมฉันถึงลืมเรื่องสำคัญเรื่องนี้ไปนะ? พอคิดดูดี ๆ แล้ว หลังจากที่ถูกแย่งวิชั่นไป ฉันก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองนั้นว่างเปล่า
Tejima:ทั้งความรัก ทั้งความอาลัย เรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเธอ ต่างก็หายไปจนหมดสิ้น...
Traveler:รู้สึกเศร้ามั้ย?
Tejima:ดูเหมือน... จะไม่ค่อยเศร้าสักเท่าไหร่นะ?
Tejima:อันที่จริงฉันลืมไปแล้วล่ะว่าเธอคือใคร หน้าตาของเธอ เสียงของเธอ เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับเธอเป็นยังไง ฉันก็จำไม่ได้แล้วล่ะ
Tejima:มันเหมือนกับว่าเธอไม่เคยปรากฏตัวที่ข้างกายฉัน... ช่วงเวลาหลายปีนั้นเป็นเหมือนห้วงแห่งความฝันที่เลือนราง
Traveler:แล้วยังจะจากไปอยู่รึเปล่า?
Tejima:ไม่แล้วล่ะ... ฉันรอมาเกือบทั้งชีวิตแล้ว ก็รอต่อไปนั่นแหละ
Tejima:แต่ว่าถ้าเจอเธอแล้วแต่กลับเรียกชื่อเธอไม่ได้ เธอจะเสียใจมั้ยนะ?
Tejima:พอนึกถึงเรื่องนี้ ในใจของฉันก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ
Tejima:แปลกจัง ฉันจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ ทำไมฉันถึงยังมีความคิดแบบนี้อยู่ล่ะ? เมื่อก่อนรู้สึกอยู่เสมอว่าในใจนั้นว่างเปล่า เหมือนขาดอะไรไป...
Tejima:แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ขอบคุณพวกเธอนะ ที่ทำให้ฉันเจอเหตุผลที่จะอยู่ที่นี่ต่อไป
Tejima:ฉันจะรอเธออยู่ที่นี่ต่อไป
Paimon:ถึงคุณ Tejima จะบอกว่าไม่ได้เศร้า แต่ไม่รู้ทำไม ฉันถึงได้รู้สึกเศร้าจังเลย...
Paimon:เป็นอย่างที่ Ayaka และคุณ Thoma บอกจริง ๆ ด้วย... หากสูญเสียวิชั่นไป ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับความปรารถนา ก็จะสูญหายไปพร้อม ๆ กัน...
Paimon:นี่คงเป็นเหตุผลที่คุณ Tejima มีสภาพเป็นแบบนั้นในตอนแรกสินะ
Paimon:อย่างน้อยเราก็ถือว่าได้ช่วยเขาแล้วแหละ... ใช่มั้ย?
Paimon:เห้อ... งั้นเราไปหาคนต่อไปกันเถอะ!
Rewards
Localized evidence
Text fields
ผู้พิทักษ์หมู่บ้านที่สูญเสียวิชั่น ดูเหมือนจะลืมความหมายของการอยู่ที่นี่ไปเสียแล้ว...
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_0.json- JSON Pointer
/4002710070
ความหมายของการรอคอยที่ไร้ความหมาย
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/2637528983
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/MainQuestExcelConfigData.json- JSON Pointer
/360
- id
2004
- resId
1009
- series
1201
- luaPath
Actor/Quest/AQ2004
- chapterId
1202
- activeMode
PLAY_MODE_SINGLE
- rewardIdList
[ 102004 ]
- suggestTrackMainQuestList
[ 2005 ]