มหาสงครามกรุ๊งกริ๊ง - บทส่งท้าย
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3624169560
Story Chapters
Story evidence
Paimon:สวัสดี Ineffa... อ้าว Jahoda ก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?
Jahoda:เหนื่อยมาตั้งหลายวัน อย่างน้อยก็ต้องแบ่งเค้กให้ฉันกินสักชิ้นมั้ย?
Paimon:มีเค้กให้กินด้วย!
Ineffa:อื้ม Traveler กับ Paimon มาได้จังหวะพอดีเลย
Ineffa:Aino อยากจะขอบคุณทุกคนมาตลอด แถมยังได้ตัวกริ๊งกร๊างหวาน 70% กลับมาแล้ว เพราะงั้นก็เลยอยากให้ทุกคน ได้ลองชิมฝีมือทำขนมของมัน
กริ๊งกร๊างหวาน 70%:กึกกัก... กึกกัก...
Paimon:ว้าว นี่คือรูปร่างเดิมของกริ๊งกร๊างหวาน 70% งั้นเหรอ?
Ineffa:โชคดีที่แกนกลางค่อนข้างสมบูรณ์ Aino ก็เลยสร้างร่างกายให้มันใหม่
กริ๊งกร๊างหวาน 70%:กุกกัก... กุกกัก...
Paimon:ของหวานสดใหม่กำลังจะออกจากเตาแล้วเหรอ?
กริ๊งกร๊างหวาน 70%:งั่ม...
Paimon:กินเองซะงั้น...
Jahoda:เชฟแอบชิมก่อนเสิร์ฟสักคำสองคำก็เป็นเรื่องปกติ ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน
Ineffa:ไม่ต้องห่วง หลังจากที่กริ๊งกร๊างหวาน 70% กินแล้ว ก็จะอบของหวานให้ทุกคนได้ รออีกพักนึงก็เสร็จแล้ว
Paimon:ก็ได้... ว่าแต่ตอนที่กำลังจะกินของหวานกัน ทำไม Aino ถึงไม่อยู่ด้วยล่ะ?
Ineffa:Aino เพิ่งจะคิดไอเดียใหม่ในการสร้างหุ่นยนต์ได้น่ะ ก็เลยรีบมุดเข้าไปในสตูดิโอทันที ตั้งแต่ฉันมาถึงเวิร์กชอป เธอก็เป็นแบบนี้มาตลอด
Paimon:ทำไม Aino ถึงชอบสร้างหุ่นยนต์ขนาดนั้นล่ะ?
Ineffa:อืม... การจะตอบคำถามนี้ได้ คงต้องค้นหาประวัติจำนวนมากจากฐานข้อมูล
Ineffa:ในตอนแรก Aino อาจจะแค่ประหลาดใจ ที่บนโลกนี้ยังมีสิ่งที่ดึงดูดเธอได้มากกว่าของหวาน
Ineffa:Aino น่ะโชคดี ที่ความชอบของเธอ ได้รับการยอมรับจากเพื่อนพ้อง แม้ว่าการหาเลี้ยงชีพ ก็แทบจะกินเวลาในแต่ละวันของพวกเขาไปจนหมดแล้วก็ตาม
Ineffa:จนกระทั่งมีอาจารย์ที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ความชอบของ Aino ถึงถูกนิยามว่าเป็นพรสวรรค์
Ineffa:เช่นเดียวกับเพื่อนคนอื่น ๆ ในอดีตของ Aino ในที่สุดเธอก็ได้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองอยากทำและทำได้ดีที่สุด
Ineffa:และเมื่ออัจฉริยะคนหนึ่งได้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองอยากทำจริง ๆ แล้ว เธอก็ยากที่จะหยุดยั้งฝีเท้าของตัวเองได้
Ineffa:เพราะอย่างนั้น Aino ถึงได้จากเพื่อนในวัยเด็กมาในที่สุด และเริ่มก่อตั้งเวิร์กชอป Krumkake กรุ๊งกริ๊งขึ้นมาเป็นครั้งแรก เพื่อเริ่มสร้างหุ่นยนต์หลากหลายชนิด
Ineffa:ทั้งหมดนี้สำหรับ Aino ในตอนนั้น อาจเป็น "สัญชาตญาณ" ของอัจฉริยะ เธอปรารถนาที่จะเปลี่ยนความคิด อันน่าอัศจรรย์ของตัวเองให้กลายเป็นความจริง
Paimon:อ๋อ... เพราะงั้นถึงได้ชอบสร้างหุ่นยนต์ขนาดนั้นสินะ?
Ineffa:แต่ว่า เมื่อรวมกับประสบการณ์ของฉันเอง ฉันไม่คิดว่านั่นคือคำตอบทั้งหมด
Ineffa:นานมาแล้วก่อนที่จะรับฉันมาอยู่ด้วย Aino ก็ได้เริ่มทุ่มเทเทคนิคทั้งหมดที่เธอมี เพื่อพยายามมอบบุคลิกเฉพาะตัว ให้กับหุ่นยนต์ทุกตัวที่ถูกสร้างขึ้น และปฏิบัติต่อพวกมันเหมือนเป็นสหาย...
Ineffa:ฉันไม่ได้เป็นกรณียกเว้นในเวิร์กชอป เพียงเพราะที่มาของฉัน
Ineffa:พอลองวิเคราะห์ดู อาจเป็นเพราะเธอก้าวเดินบนเส้นทางของอัจฉริยะจนไกลเกินไป พอมองย้อนกลับมาข้างกายที่ว่างเปล่า ก็เลยอดที่จะรู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมาไม่ได้
Ineffa:เพราะฉะนั้น ฉัน, กริ๊งกร๊างหวาน 70% และหุ่นยนต์ตัวอื่น ๆ ทั้งหมด ที่ได้เข้าร่วมเวิร์กชอปด้วยฝีมือของ Aino จึงไม่ได้เป็นเพียง "ข้อพิสูจน์ความเป็นอัจฉริยะ" เพียงอย่างเดียว
Ineffa:แต่พวกเรายังเป็นครอบครัวของ Aino เป็นเพื่อนที่เธอปรารถนาอีกด้วย
Ineffa:นี่คือสิ่งที่ฉันเข้าใจ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง Aino และหุ่นยนต์
Paimon:ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง...
Ineffa:เพราะเหตุนี้ Aino เลยไม่สนใจว่ากริ๊งกร๊างหวาน 70% จะมีพลังที่ทำให้กองกำลังฝ่ายต่าง ๆ ต้องเกรงกลัวหรือไม่
Ineffa:ในเมื่อมันถูกยอมรับให้เป็น หนึ่งในสมาชิกของเวิร์กชอปแล้ว แค่นั้นก็เพียงพอให้ Aino ยอมทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อมัน
Paimon:อื้อ ๆ ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน! ก็เลยแปลกใจมากว่าคนอย่าง Aino ทำไมถึงมาอยู่ที่ Nod-Krai ได้...
Ineffa:...คำพูดของ Paimon เมื่อกี้ หน่วยตรรกะของฉันไม่สามารถเข้าใจได้
Paimon:ฉันหมายความว่า ในสายตาของฉัน สถานที่อย่าง Nod-Krai มีผู้คนหลากหลายปะปนกันอยู่เต็มไปหมด มีแต่การวางแผนหลอกลวง และคนที่สามารถยืนหยัดอยู่ที่นี่ได้ จะต้องเป็นคนที่ไม่ควรไปมีเรื่องด้วยแน่นอน
Paimon:ถ้าคนอื่นได้เทคโนโลยีแบบที่ Aino มีไปล่ะก็ จะต้องดัดแปลงหุ่นยนต์ให้เป็นอาวุธที่ทรงพลัง แล้วใช้มันไปข่มเหงคนอื่นแน่ ๆ
Paimon:แต่ Aino... เธอเป็นคนที่สร้างอาวุธทำลายล้างสูง ให้กลายเป็นเครื่องอบเค้กได้ การที่เธอมาอยู่ใน Nod-Krai มันดูไม่เข้ากันเลยสักนิด...
Ineffa:ไม่เลย หน่วยตรรกะของฉันมีความเห็นตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง
Ineffa:ฉันเคยพบปะผู้คนมากมายใน Nod-Krai แต่คนส่วนใหญ่ในนั้นไม่สามารถถูกนิยามว่าเป็น "ชาว Nod-Krai" ได้
Ineffa:แต่กลับเป็น Aino ที่ทำให้ Paimon ประหลาดใจนี่แหละ ที่สอดคล้องกับนิยามของ "ชาว Nod-Krai" ในหน่วยตรรกะของฉันมากที่สุด
กริ๊งกร๊างหวาน 70%:ติ๊งต่อง... ติ๊งต่อง...
Aino:ของหวานอบเสร็จแล้วสินะ?
Ineffa:อื้ม อย่าเพิ่งรีบร้อน ให้ฉันทำการแบ่งก่อน
Aino:ฉันจะเอาอันที่มีครีมเยอะที่สุด!
Ineffa:เอาล่ะ ทุกคนลองชิมดูสิ
Paimon:...อร่อยจัง!
Localized evidence
มหาสงครามกรุ๊งกริ๊ง - บทส่งท้าย
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3624169560No text in the selected or fallback locales.
ติ๊งติ๊งติ๊ง งานเลี้ยงใหญ่!
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1339856090Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/40310264
10261
WQ
2042
4020702
UI_ChapterIcon_NodKraiTour
4020701
event