ฤดูร้อน! มังกรร้าย? โลกนิทาน! หน้าที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2212425736
Story Chapters
Story evidence
No text in the selected or fallback locales.
Paimon:นี่! ตื่นเร็ว! นี่!
Traveler:(...)
Paimon:เฮ้อ ในที่สุดก็ตื่นซะที ฉันเป็นห่วงแทบแย่
Paimon:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พอลืมตาขึ้นมาก็อยู่ที่นี่แล้ว... แถมยังรู้สึกเวียนหัวด้วย...
Paimon:ดูจากวิวรอบ ๆ แล้ว... ฮือ ทำยังไงดี? อย่าบอกนะว่าพวกเราถูกจับมาไว้ในสถานที่แปลก ๆ ที่ไม่มีทางกลับไปแล้วน่ะ?
Paimon:...เธอพูดถูก ถะ...ถือซะว่าเป็นการผจญภัยครั้งใหม่ก็แล้วกัน!
Paimon:ฟู่... ยังดีที่ตื่นมาเห็นเธออยู่ข้าง ๆ ถ้าฉันอยู่คนเดียวละก็ ป่านนี้คงกลัวจนต้องเข้าไปหลบตัวสั่นอยู่ในโพรงไม้แล้วแหง ๆ
Paimon:ว่าแต่ เธอรู้สึกมั้ยว่าพืชที่อยู่ตามทางดูแตกต่างจากปกติ? อย่างกับ... ถูกพับขึ้นมาจากกระดาษเลย
Paimon:อ๊ะ แล้วก็ตรงนั้น ดูสิ กบสองตัวนั่น อย่างกับใช้กระดาษพับขึ้นมาเลย
???:โอ้! เห็นแก่ใบบัว สายธาร นี่เธอคงไม่ได้ลืมหรอกใช่มั้ย ว่าจะต้องกระโดดข้ามมายังไง?
สายธาร:ฉะ...ฉันไม่ได้ลืมซะหน่อยน่า ประทัด ฉันแค่... ไม่แน่ใจว่าตัวเองจำถูกรึเปล่า
ประทัด:โอ้ พอทีน่า ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันว่าเธอคงลืมแม้แต่วิธีการร้องเพลงแน่ เรื่องจำเนื้อนี่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย เธอคงจำได้ใช่มั้ยว่า ทำไมทุกคนถึงเรียกเธอว่าสายธาร?
สายธาร:จำได้สิ เพราะว่าเสียงของฉันไพเราะไงล่ะ แต่ในตอนนี้ ชื่อนี้ดูเหมือนเป็นเรื่องตลกเลย
ประทัด:เสียงเพราะเหมือนกับหยดน้ำค้างที่ไหลรินลงสายน้ำในยามเช้า! ถ้าจำได้ก็ฮึบหน่อยสิ กระโดดข้ามมา! ถ้าไม่ไหวก็ใช้ด้ายเวทมนตร์นั่นก็ได้ ฉันไม่หัวเราะเยาะเธอหรอกน่า ว่าแต่ ยังจำวิธีใช้ด้ายเวทมนตร์ได้อยู่ใช่มั้ย?
สายธาร:ฉันยังจำได้หลายเรื่องอยู่นะ ประทัด ฉันจำได้ว่าที่เธอชื่อนี้ก็เพราะว่าเธออารมณ์ร้อน! ทีนี้ก็ช่วยเงียบหน่อย ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
Paimon:Traveler ธะ...เธอก็เห็นเหมือนกันใช่มั้ย? ฉันไม่ได้หลอนไปเองใช่ปะ?!
Paimon:เรื่องราวชักจะงงไปหมดแล้วเนี่ย...
Paimon:ช่างเถอะ... ยังไงก็ลองตามไปดูก่อนดีกว่า เอ่อ... กบกระดาษ... สองตัวนั้น ดูเหมือนจะไม่ได้เลวร้ายอะไรนะ ถ้าไปถามทางกับพวกเขา คงไม่มีปัญหาหรอกมั้ง
Paimon:กระโดดไวชะมัด สมแล้วที่เป็นกบ... ฉันมองไม่ทันเลยว่า สุดท้ายแล้วพวกเขากระโดดไปที่ไหนกันแน่
???:ขอถามหน่อยนะ... ทั้งสองคนมาจาก "ผาแห่งคำทำนาย" ที่อยู่ทางนั้นรึเปล่า?
Paimon:หวา! ฮะ...แฮมสเตอร์อ้วนพูดได้!
???:อ้วน...! เธอว่าใครเป็นแฮมสเตอร์อ้วนฮะ? แค่กระดาษบนตัวฉันมันหนานิดหน่อยก็เท่านั้นเอง!
อัลมอนด์:อะแฮ่ม... ขอฉันแนะนำตัวก่อนนะ ฉันชื่อ อัลมอนด์ เป็นผู้อาวุโสของ "ป่าประทานพร" แห่งนี้ และกำลังรอผู้กล้าตามคำทำนายอยู่
Paimon:Traveler... ลองหยิกแก้มฉันหน่อยได้มั้ย ฉันว่าตัวเองยังฝันอยู่แน่ ๆ
Traveler:เรามาผลัดกันหยิกก็แล้วกัน...
อัลมอนด์:ให้ฉันช่วยหยิกมั้ยล่ะ? แต่แขนฉันไม่ได้ยาวเท่าไหร่นะ พวกเธอต้องเข้ามาใกล้อีกนิด...
Paimon:มะ...ไม่ต้องก็ได้... พวกเราขอเวลาตั้งสติสักแป๊บนะ ฟู่... ขอฉันตั้งสติก่อน...
Paimon:ที่แน่ ๆ ก็คือ ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เราคุ้นเคยกันอย่างแน่นอน เพราะต้นไม้ที่อยู่ตามรายทาง กับพวกสัตว์กระดาษพูดได้นั่น มันผิดปกติมากเกินไปแล้ว
อัลมอนด์:คำทำนายได้กล่าวไว้ว่า "ผู้กล้าต่างโลกและสหายของเขา จะนำพาความสงบสุขกลับคืนสู่โลกใบนี้อีกครั้ง..."
อัลมอนด์:โถ่เอ๊ย ดูสมองอัลมอนด์ที่ใกล้จะเจ๊งเต็มทีของฉันนี่สิ... มัวแต่ตื่นเต้นกับการมาเยือนของผู้กล้า จนลืมแนะนำโลกใบนี้กับทุกคนไปเฉยเลย...
อัลมอนด์:หรือว่าหน้ากระดาษนี้ของฉัน จะซีดลงไปมากแล้วจริง ๆ...
Paimon:ไม่เป็นไร ๆ ค่อย ๆ พูดก็ได้ พวกเรากำลังอยากฟังอยู่เลยว่าที่นี่เป็นสถานที่แบบไหน
อัลมอนด์:ขอฉันคิดดูก่อนนะ ควรเริ่มเล่าจากตรงไหนดี... ฉันเองก็ลืมเรื่องในอดีตไปเกือบหมดแล้วละ...
อัลมอนด์:อ้อ จริงสิ ฉันจำได้ว่าเรื่องราวที่ไหลเวียนอยู่ในเยื่อกระดาษป่า ได้เล่าไว้อย่างนี้...
อัลมอนด์:...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เทพธิดาทั้งสามได้สร้างโลกที่มีชื่อว่า "Simulanka" นี้ขึ้นมา
อัลมอนด์:"เทพธิดาผู้สร้างโลก" ผู้ควบคุมพลังแห่งเวทมนตร์ และสสารมอบพลังชีวิตให้แก่เรา จนก่อเกิดเป็นทิวทัศน์ต่าง ๆ และก็เป็นเพราะเธอที่ทำให้ "Simulanka" สามารถอยู่รอดในโลกต่าง ๆ ได้มากมาย...
อัลมอนด์:ต่อมาก็คือ "เทพธิดาพยากรณ์" ผู้ควบคุมวิถีดวงดารา เธอทำให้หมู่ดาวมีการหมุนเวียน ทำให้โลกขับเคลื่อน... รูปปั้นของเธอยังคงตั้งตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดของเมืองหลวง Constellation
อัลมอนด์:สุดท้ายคือ "เทพธิดาแห่งโชคชะตา" ผู้ควบคุมเรื่องราว และความปรารถนาทั้งปวง เธอมอบความรักที่ไม่มีวันดับสูญ และความเกลียดชังอันร้อนรุ่มให้แก่เรา สอนให้เรารู้ว่าอะไรคือความตายและความหวัง...
Paimon:ว้าว พวกเขาฟังดูเก่งมากเลย
อัลมอนด์:แน่นอน ประชาชนทุกคนที่เพิ่งมายัง "Simulanka" จะต้องไปขอบคุณการให้กำเนิดของ "เทพธิดาผู้สร้างโลก" และอธิษฐานขอคำทำนายจาก "เทพธิดาพยากรณ์" ที่เมืองหลวงกันทั้งนั้นแหละ...
อัลมอนด์:สุดท้าย ค่อยไปที่สุดขอบโลก เพื่อบอกกล่าวความปรารถนาของตนเองให้ "เทพธิดาแห่งโชคชะตา" ได้รู้... เฮ้อ... จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้...
Paimon:หืม? ไม่นานมานี้... เกิดเรื่องไม่ดีอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
Traveler:"นำพาความสงบสุขกลับคืนสู่โลกใบนี้อีกครั้ง..."
Paimon:นั่นสิ นี่เกี่ยวข้องกับ "ผู้กล้า" ที่คุณกำลังรออยู่รึเปล่า?
อัลมอนด์:อืม... ถึงแม้ว่าฉันจะลืมเรื่องต่าง ๆ ไปมากมายแล้ว แต่ฉันไม่มีทางลืมเรื่องในวันที่มังกรชั่วร้ายปกคลุมทั่วท้องฟ้า...
อัลมอนด์:มันโอบล้อมด้วยหมอกดำอันเป็นลางไม่ดี จุติลงมาจากท้องฟ้า เหยียบย่ำบ้านเกิดของเรา... ในอาณาจักรกระดิ่งสายลมยังมีรอยเท้าขนาดใหญ่ของมันอยู่เลย... โชคดีจริง ๆ ที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บและล้มตาย...
Paimon:น่ากลัวจัง...
อัลมอนด์:ที่น่ากลัวมันไม่ใช่แค่นี้หรอกนะ... นับแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่รู้ว่าทำไมร้านเหล้าอักษรและสีหมึก ในป่าจึงปิดตัวไป นี่นับว่าเป็นภัยพิบัติของชาวบ้านที่อยู่ในป่าเชียวนะ...
Paimon:หา? ร้านเหล้าปิดตัว... นี่มันร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอ? ถ้าเกิดขึ้นใน Mondstadt ฉันก็พอจะเข้าใจได้อยู่หรอก
อัลมอนด์:ท่านเทพธิดาผู้สร้างโลกที่อยู่เบื้องบน เรื่องนี้น่ากลัวกว่าน้ำท่วมป่าซะอีก!
อัลมอนด์:กระดาษที่เปียกสามารถนำไปตากแห้งได้ ต้นไม้ที่ล้มก็ยังประคองขึ้นมาได้... แต่สิ่งที่ร้านเหล้าอักษรและสีหมึกมอบให้ เป็นถึง "น้ำมหัศจรรย์" ที่ชาวบ้านในป่าต่างพึ่งพาเพื่อเอาชีวิตรอดกันเลยนะ!
Paimon:นะ...น้ำอะไรนะ?
อัลมอนด์:น้ำยาวิเศษที่รักษาชีวิตของเราไว้... นั่นคือพรที่เทพธิดาผู้สร้างโลกได้ประทานให้กับป่าแห่งนี้
Traveler:ถ้าไม่ดื่มแล้วจะเป็นยังไงเหรอ...
อัลมอนด์:อืม... ร่างกายของเราจะค่อย ๆ เหี่ยวจนเปราะ สุดท้ายสีก็จะเริ่มซีดเซียวลง และลืมเรื่องต่าง ๆ ถึงขั้นที่ลืมว่าตัวเองเป็นใครในที่สุด...
Paimon:เอ๋? หรือว่า ผู้อาวุโสอัลมอนด์ เองก็...
อัลมอนด์:อื้ม... สีของฉันซีดลงไปมากแล้วละ บอกตามตรงนะ ฉันจำได้แค่ว่าตัวเองต้องมารอผู้กล้าอยู่ที่นี่ แต่ลืมไปแล้วว่าใครเป็นคนบอกให้ฉันรออยู่ตรงนี้...
Paimon:งะ...งั้นก็ต้องรีบแล้วสิ! มีอะไรที่เราพอจะช่วยได้บ้างมั้ย?
อัลมอนด์:โอ้ ภูตน้อยผู้กล้าหาญและสหายของเขา ขอให้เทพธิดาแห่งโชคชะตาตอบแทนความเมตตาของพวกเธอ
อัลมอนด์:หรือว่า... พวกเธอจะเป็นผู้กล้าที่ฉันกำลังรออยู่?
Paimon:เอ่อ... คุณถามเราอย่างนี้ เราก็ไม่รู้เหมือนกัน... อีกอย่าง จะมีผู้กล้าที่ลืมว่าตัวเองมาที่นี่ได้ยังไงจริง ๆ เหรอ?
อัลมอนด์:เอ่อ... แบบนี้ สมองอัลมอนด์ของฉันคงลำบากแย่แล้วล่ะ... ในคำทำนายไม่ได้พูดถึงสถานการณ์แบบนี้ไว้ซะด้วยสิ...
อัลมอนด์:ไม่งั้นพวกเธอทั้งสองคนตามฉันไปที่ "กระท่อมประทานพร" ก่อนมั้ยล่ะ ที่นั่นมีภูตที่อาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้อยู่ บางทีเธออาจจะรู้ก็ได้ว่าควรทำยังไงต่อ
Paimon:ภูตแห่งพงไพร? ว้าว เป็นผู้ที่ใช้เวทมนตร์ได้อย่างนั้นเหรอ?
อัลมอนด์:ใช่แล้ว เขาก็เป็นสหายที่ติดตาม และร่วมผจญภัยไปพร้อมกับผู้กล้าในคำทำนายนั่นแหละ
Paimon:โอ้! ฟังดูน่าเชื่อถือมากเลย งั้นรบกวนผู้อาวุโสอัลมอนด์ช่วยนำทางให้ทีนะ
อัลมอนด์:ถึงแล้วล่ะ ทั้งสองคนรอก่อนนะ ตอนนี้ท่านภูตคงกำลัง...
???:...! Traveler, Paimon!
Paimon:เอ๋? เสียงนี้มัน...
Nilou:...ดีจัง! ดีจริง ๆ ที่ได้เจอพวกเธอ!
Nilou:อ๊ะ...! ขะ...ขอโทษที!
Paimon:ที่แท้ "ภูตแห่งพงไพร" ก็คือ Nilou นี่เอง? แล้วเธอแต่งตัวแบบนี้...
Nilou:ขอบคุณที่ชมนะ จริง ๆ ฉันยังไม่ค่อยชินสักเท่าไหร่หรอก...
Nilou:...ฉันจำได้แค่ว่าตัวเองอ่านหนังสืออยู่ที่ Grand Bazaar แล้วไม่รู้ทำไมถึงเผลอหลับไป พอตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว...
Nilou:เหมือนมีคนบอกกับฉันในฝันว่า... "เธอคือภูตของป่าประทานพร ไปกอบกู้ป่าแห่งนี้สิ"
Nilou:ตอนแรกก็คิดว่าฉันแค่ฝันไป แต่กลับกลายเป็นว่าทำยังไงก็ไม่ตื่นขึ้นซะที รอบ ๆ ตัวก็ไม่มีคนรู้จักเลยสักคน...
Paimon:คล้ายกับเราเลยแฮะ จู่ ๆ พวกเราก็ถูกส่งมาในโลกนี้เฉยเลย...
Nilou:อืม ขอโทษด้วยนะ เมื่อกี้พอเห็นพวกเธอแล้ว ฉันตื่นเต้นเกินไปหน่อยน่ะ...
Paimon:ไม่เป็นไรหรอก ก็เข้าใจได้แหละ พวกเราเองก็เป็นกังวลอยู่เหมือนกัน ว่าถ้ากลับไปไม่ได้จะทำยังไง เพราะงั้นการได้เจอกับคนรู้จักก็ถือว่าเป็นเรื่องดีแหละ
อัลมอนด์:โอ้ เทพธิดาแห่งโชคชะตาคุ้มครองเราอยู่จริง ๆ ที่แท้ทั้งสองเป็นเพื่อนกับท่านภูตนี่เอง!
Nilou:ผู้อาวุโสอัลมอนด์ ขอบคุณจริง ๆ ที่พาพวกเขา/พวกเธอมาหาฉัน ฝากคุณไปบอกกับทุกคนหน่อยได้มั้ย? ฉันจะไปช่วยเดี๋ยวนี้แหละ
อัลมอนด์:ได้ ๆ ไม่มีปัญหา!
อัลมอนด์:ฮ่า ๆ ๆ ธัญพืชกับเปลือกถั่วของฉันเอ๊ย วันนี้ช่างเป็นวันที่ดีจริง ๆ...
Paimon:สมกับเป็น Nilou เธอดูสนิทกับชาวบ้านในป่าแห่งนี้เป็นอย่างดีเลย
Nilou:อืม... ฉันมาถึงที่นี่เมื่อหนึ่งวันก่อน และได้ฟังผู้อาวุโสอัลมอนด์ เล่าสถานการณ์ของโลกใบนี้ให้ฟังแล้ว ในเมื่อเป็น "ภูต" ในสายตาของพวกเขา ฉันก็รู้สึกว่าควรจะทำอะไรสักอย่าง
Paimon:โอ้! หรือว่า เธอจะใช้เวทมนตร์ของป่า เพื่อช่วยพวกเขาซ่อมร้านเหล้าเหรอ?
Nilou:แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่รู้วิธีใช้ "เวทมนตร์" ของโลกนี้เลย ถึงแม้จะเคยลองใช้พลังธาตุของวิชั่นแล้วก็เถอะ แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล...
Nilou:จากหนังสือที่อยู่ในกระท่อมนี้ ที่นี่เคยเป็นสถานที่ทำงานของ "เทพธิดาผู้สร้างโลก" ที่ทุกคนพูดถึงกัน
Nilou:เขานำหน้ากระดาษมาพับเป็นสิ่งมีชีวิตตัวน้อย แล้วก็ใช้เวทมนตร์เสกให้พวกเขามีชีวิต เมื่อนานวันเข้า ป่าประทานพรแห่งนี้ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
Paimon:ไม่มีหนังสือเล่มไหนที่เขียนวิธีใช้ "เวทมนตร์" ไว้บ้างเลยเหรอ?
Nilou:ฉันอ่านไปรอบนึงแล้ว แต่เจอแค่บรรทัดเดียวที่บอกไว้ว่า...
Nilou:"'อะบราคาดาบรา' หมายถึง 'สร้างตามที่ฉันพูด' โลกนี้เกิดขึ้นจากคำพูด ทุกคนสามารถมีพลังเวทที่มหัศจรรย์นี้ได้ทั้งนั้น"
Paimon:อะ...บรา...คา อะไรนะ? สรุปก็คือ ทุกคนสามารถใช้พลังเวทมนตร์ได้งั้นเหรอ? เป็นคำพูดที่คลุมเครือจังแฮะ...
Nilou:จากหนังสือเล่มอื่น ๆ ก็จะเห็นได้ว่า เขาเป็นเทพธิดาที่ไม่ค่อยใส่ใจรายละเอียดสักเท่าไร
Paimon:งั้นตอนนี้จะทำยังไงดี? เมื่อกี้เหมือน Nilou บอกว่าจะไปช่วยนี่?
Nilou:อื้ม ดูเหมือนว่าชาวบ้านคนอื่น ๆ ในป่ากำลังเตรียมการฟื้นฟูกิจการของร้านเหล้าอยู่ ฉันว่าจะไปช่วยพวกเขาก่อนสักหน่อยน่ะ
Paimon:เอาล่ะ ดูเหมือนว่าต้องเริ่มจากเรื่องที่ทำได้ในตอนนี้ก่อนสินะ
Nilou:พูดตามตรงนะ ฉันเองก็ตื่นเต้นหน่อย ๆ เหมือนกัน รู้สึกเหมือนกับถูกดันให้ขึ้นเวทีที่ไม่รู้จักมาก่อนเลย
Nilou:แต่ในเมื่อเปลี่ยนเป็นชุดแสดงแล้ว ยังไงก็ต้องลองเต้นรำบนเวทีนี้ดูสักตั้งแหละ แบบนี้ถึงจะเรียกได้ว่าเป็นนักเต้นรำสิเนอะ
Nilou:ไม่แน่การเต้นรำไปเรื่อย ๆ อาจทำให้เราได้พบกับ "เวทมนตร์ที่เป็นของตัวเอง" ก็ได้นี่นา? พวกเธอว่ามั้ยล่ะ?
Paimon:เธอนี่มองโลกในแง่ดีจริง ๆ
Traveler:ฉันจะเต้นรำไปพร้อมกับเธอเอง
Nilou:อื้ม! งั้นพวกเราออกเดินทางกันเถอะ
Paimon:ดูเหมือนจะช่วยงานไปเกือบหมดแล้ว ทีนี้ก็เหลือแต่ให้ร้านเหล้าอักษรและสีหมึกเปิดให้บริการแล้วใช่มั้ย?
Nilou:แต่พวกเรายังไม่รู้วิธีการใช้เวทมนตร์ และยังไม่รู้ว่าทำไมร้านเหล้าอักษรและสีหมึก ถึงปิดตัวไปเลยนะ
Paimon:หรือว่าจะลองวิธีที่เจ้าแฮมสเตอร์อ้วนบอกดูมั้ย?
Nilou:หมายถึงที่ปู่ของเขาเห็นนอกกระท่อมนั่นน่ะเหรอ? อืม... เทพธิดาผู้สร้างโลก ทำให้พวกเขามีชีวิตได้ยังไงกันนะ...
Paimon:ไม่ว่ายังไง เรามาลองดูก่อนดีกว่า ในเมื่อคนที่นี่ต่างเรียกเธอว่าภูตแห่งพงไพร ไม่แน่ เธออาจจะใช้เวทมนตร์เป็นตั้งแต่แรกอยู่แล้วก็ได้นะ?
Nilou:Paimon กำลังจะบอกว่า "เวที" ของป่าแห่งนี้ จะประสานไปตามการเคลื่อนไหวของ "นักเต้นรำ" อย่างฉันงั้นเหรอ? ฮ่าฮ่า เหมือนกับในนิทานเลย
Paimon:เอ๋? งั้นเหรอ? ฉันอาจได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมที่อยู่รอบ ๆ ไปด้วยละมั้ง มีทั้งสัตว์กระดาษที่ขยับได้ อีกทั้งยังมีน้ำยาวิเศษอะไรด้วยอีก... ดูเหมือนว่าที่นี่ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นเลย
Nilou:เธอพูดถูกนะ ยังไงก็ต้องลองดูก่อน ถึงจะรู้ว่าได้หรือไม่ได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ละก็...
Nilou หยิบกระดาษขึ้นมาแผ่นหนึ่ง แล้วพับมันให้มีรูปร่างเหมือนแฮมสเตอร์อ้วน...
Nilou:พับอย่างนี้ใช่รึเปล่า? ฉันคงไม่ได้จำผิดหรอกเนอะ
Paimon:ว้าว! พับเก่งจังเลยอ่า!
Nilou:ฉันเคยเห็นเพื่อน ๆ ที่รับผิดชอบอุปกรณ์บทเวทีเคยพับอะไรแบบนี้อยู่น่ะ ฉันว่ามันน่าสนใจดี ก็เลยใช้เวลาที่ว่าง ๆ มาลองศึกษาดู ปกตินี่เป็นวิธีแก้ง่วงที่ดีของฉันเลยนะ!
Paimon:เป็นไง? เธอรู้สึกถึง... เอ่อ... พลังของเวทมนตร์บ้างรึเปล่า?
Nilou:...
Nilou:...ไม่เลย
Paimon:หา? ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้ล่ะ... หรือพวกเราพลาดตรงไหนไปรึเปล่า?
Traveler:ดูเหมือนว่าจะต้องพูดกับมันด้วยนะ...
Nilou:พูดเหรอ... แต่ว่า เทพธิดาผู้สร้างโลกแห่งพงไพรท่านนั้น จะพูดอะไรในเวลาแบบนี้กันนะ...
Paimon:จริงด้วย หรือไม่ Nilou ก็ลองคิดดูสิว่า ในฐานะที่เป็นภูตแห่งพงไพร อยากจะพูดอะไรกับชาวบ้านใหม่บ้าง
Nilou:...
Nilou ประคองแฮมสเตอร์อ้วนด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วจุมพิตไปที่หน้าผากของมันเบา ๆ...
Nilou:"ฉันขอประทานพรของป่านี้ให้แก่เธอ ดลบันดาลให้เธอกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของป่าแห่งนี้..."
Nilou:"ให้เธอมีชื่อว่า Padisarah เบ่งบานงามสะพรั่งบนโลกใบนี้เฉกเช่นเดียวกับมัน..."
Padisarah:...
Padisarah:...Padisarah คือชื่อของฉัน
Paimon:โอ้วววว...! สำเร็จจริง ๆ ด้วย!
อัลมอนด์:ธัญพืชเปลือกถั่วของฉัน... คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าอัลมอนด์แก่อย่างฉัน จะมีโอกาสได้เห็นปาฏิหาริย์อะไรแบบนี้ด้วย... นี่เหมือนกับเวทมนตร์ของเทพธิดาผู้สร้างโลกในตำนานไม่มีผิด!
Padisarah:เปลือกถั่ว... อัลมอนด์... ?
Nilou:สวัสดี Padisarah ฉันชื่อว่า Nilou เป็นภูตของป่าแห่งนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอคือหนึ่งในสมาชิกของป่าแห่งนี้แล้วนะ
Padisarah:สวัสดี ท่านภูต Nilou
Nilou:ขอให้เธอเติบโตอย่างมีความสุขในสถานที่แห่งนี้นะ
Padisarah:เติบโต...
อัลมอนด์:ฮ่า ๆ ๆ ให้ฉันเป็นผู้ดูแลสมาชิกใหม่ของป่าแห่งนี้เองก็แล้วกัน ป่าแห่งนี้ ไม่ได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับมานานเท่าไรแล้วเนี่ย คิดถึงจัง
อัลมอนด์:มานี่สิ Padisarah มาหาปู่อัลมอนด์มา
Paimon:ในเมื่อ Nilou เรียนรู้การใช้เวทมนตร์ได้แล้ว งั้นก็เปิดบริการร้านเหล้าอักษรและสีหมึกได้แล้วสิ?
Nilou:อืม... ผู้อาวุโสอัลมอนด์ รบกวนท่านช่วยส่งคนไปดูชั้นใต้ดินของร้านเหล้าหน่อยได้มั้ย?
อัลมอนด์:ได้สิ แต่เพื่ออะไรเหรอ?
Nilou:เมื่อกี้ แวบหนึ่งตอนที่ฉันใช้เวทมนตร์ ฉันสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่แตกต่างไปจากที่นั่น ฉันว่า นี่อาจเกี่ยวข้องกับสาเหตุที่แท้จริงที่ร้านเหล้าอักษรและสีหมึก ต้องปิดตัวลงก็ได้
อัลมอนด์:ได้เลย ไม่มีปัญหา เรื่องเล็กน้อย
Nilou:Padisarah ต้องเชื่อฟังปู่อัลมอนด์ดี ๆ นะ อย่าเถลไถลไปไหนล่ะ
Padisarah:Padisarah... เชื่อฟัง... ไปโลด!
อัลมอนด์:เฮ้อ เด็กคนนี้นี่! รอเดี๋ยว!
Paimon:ต้องบอกว่าสมแล้วที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ Nilou พับออกมาน่ะ... มีชีวิตชีวา พลังเต็มเปี่ยมเลย ว่าแต่ เมื่อกี้ Nilou ทำได้ยังไงเหรอ?
Nilou:เรื่องนั้น... ฉันก็แค่พูดคำอวยพรที่มีต่อเขาออกมาเท่านั้นแหละ บางที อาจเหมือนกับที่หนังสือบอกไว้ก็ได้ว่า "คำพูดก็คือเวทมนตร์" น่ะ
Paimon:เป็นวิธีทำความเข้าใจแบบในนิทานเลยจริง ๆ
Nilou:จะว่าไปแล้ว... ป่าแห่งนี้ก็ชื่อว่า "ป่าประทานพร" นี่นา?
Paimon:ฮี่ฮี่ ฉันรู้สึกว่าเวทมนตร์แบบนี้เหมาะกับ Nilou มากเลยล่ะ
Nilou:อื้ม ตอนที่ให้พร เหมือนฉันจะสัมผัสได้ถึงการไหลเวียนของเวทมนตร์ในป่าแห่งนี้ เวทมนตร์ที่อยู่ในต้นไม้ใบหญ้า และเวทมนตร์ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของทุกคน...
Nilou:แต่ฉันมักจะรู้สึกว่าด้านล่างของร้านเหล้าอักษรและสีหมึก เหมือนจะมีพื้นที่ว่างเปล่าที่ไม่มีอะไรเลย...
อัลมอนด์:ท่านภูต พวกเรากลับมาแล้ว
Paimon:เร็วจัง!
อัลมอนด์:ด้านล่างร้านเหล้าอักษรและสีหมึกมีสิ่งที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน มันดูโปร่งใส แถมเวลาเคาะก็มีเสียง "ก๊อกก๊อก" ด้วย...
Nilou:สิ่งของที่โปร่งใสเหรอ... อ้อ! ฉันรู้แล้วละ!
Paimon:เอ๋? ทำไมแค่นี้ก็รู้แล้วล่ะ?
Nilou:ฮ่าฮ่า Paimon ก็ลองใช้ "วิธีทำความเข้าใจแบบในนิทาน" ดูบ้างสิ?
Traveler:...มันคือ "ขวดหมึก" เหรอ?
Nilou:ใช่แล้ว ถ้าพูดให้ถูก ก็คือ "ขวดหมึกเปล่า ๆ" นี่แหละ Paimon ยังจำรสชาติ "น้ำมหัศจรรย์" ที่เคยชิมได้มั้ย?
Paimon:อ๋อ! อย่างนี้นี่เอง!
อัลมอนด์:สมองอัลมอนด์ของฉันตามไม่ทันอีกแล้วล่ะ... เอาเป็นว่า มีอะไรให้เราช่วยอีกมั้ย?
Nilou:Traveler, Paimon ช่วยไปเก็บวัสดุเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย? ตอนที่อยู่ในกระท่อม ฉันเคยอ่านเจอข้อมูลที่เกี่ยวกับวัสดุทำน้ำมหัศจรรย์น่ะ
Paimon:ได้เลย แล้วต้องใช้อะไรบ้างล่ะ?
Nilou:อืม... "ตะวันที่ไม่มีวันลับฟ้า", "มังกรที่ไม่สามารถบินได้" แล้วก็ "แสงจันทร์ที่ส่องยามค่ำคืน"...
Paimon:หา? นี่มัน... ของแปลก ๆ พวกนี้คืออะไรกันล่ะเนี่ย...
Traveler:คือ "Sunsettia", "Snapdragon" แล้วก็ "Nilotpala Lotus" น่ะ...
Paimon:หาาาา? ทำไมเธอตอบได้เร็วจังอะ!
Traveler:"นิทาน" ไงล่ะ Paimon
Paimon:นิทาน ไม่ใช่กลเกมฝึกสมองซะหน่อย!
Nilou:รอแป๊บนึงนะ ฉันเข้าไปหยิบขวดหมึกในห้องก่อน
Paimon:ไม่เข้าใจจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่วัตถุดิบมีแต่ของอร่อย แต่ทำไมสุดท้ายถึงทำออกมาเป็นรสน้ำหมึกได้ละเนี่ย
Paimon:คราวนี้ถ้าให้ฉันดื่มละก็ ฉันไม่มีทางดื่มอีกแล้ว...
Nilou:ทั้งสอง ขอโทษที่ให้รอนานนะ
Nilou:ฉันดูก่อนนะ ในหนังสือบอกไว้ว่า... ทำอย่างนี้ก่อน จากนั้น... ก็แบบนี้...
Nilou:...สำเร็จแล้ว!
Paimon:ว้าว มีเวทมนตร์นี่สะดวกจริง ๆ
อัลมอนด์:รสชาติแบบนี้แหละ... คือ "น้ำมหัศจรรย์" ที่เราต้องการ!
Nilou:ถ้างั้นฝากผู้อาวุโสอัลมอนด์ ช่วยนำมันไปวางไว้ข้าง ๆ ขวดใสที่อยู่ใต้ดินนั่นทีนะ เดี๋ยวฉันจะจัดการเรื่องต่อจากนี้ให้เอง
อัลมอนด์:ได้ ไม่มีปัญหา ฉันจะทำตามที่ท่านภูตบอกเอง
Nilou:ฟู่... พอถึงเวลาเข้าจริง ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่หน่อย ๆ แฮะ... อย่างกับยืนอยู่กลางเวที และสายตาของทุกคนก็เพ่งเล็งมาที่ตัวเราเลย
Nilou:อื้ม! ขอบคุณพวกเธอมากนะ ดีจังที่มีทุกคนอยู่ด้วย บางทีฉันอาจได้รับพรจากเทพธิดาแห่งโชคชะตาก็ได้นะ?
Nilou:เราไปกันเถอะ อย่าปล่อยให้ทุกคนในป่าต้องรอนานเลย
อัลมอนด์:รสชาติแบบนี้แหละ... คือ "น้ำมหัศจรรย์" ที่เราต้องการ!
Nilou:ถ้างั้นฝากผู้อาวุโสอัลมอนด์ ช่วยนำมันไปวางไว้ข้าง ๆ ขวดใสที่อยู่ใต้ดินนั่นทีนะ เดี๋ยวฉันจะจัดการเรื่องต่อจากนี้ให้เอง
อัลมอนด์:ได้ ไม่มีปัญหา ฉันจะทำตามที่ท่านภูตบอกเอง
Nilou:ฟู่... พอถึงเวลาเข้าจริง ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่หน่อย ๆ แฮะ... อย่างกับยืนอยู่กลางเวที และสายตาของทุกคนก็เพ่งเล็งมาที่ตัวเราเลย
Nilou:อื้ม! ขอบคุณพวกเธอมากนะ ดีจังที่มีทุกคนอยู่ด้วย บางทีฉันอาจได้รับพรจากเทพธิดาแห่งโชคชะตาก็ได้นะ?
Nilou:เราไปกันเถอะ อย่าปล่อยให้ทุกคนในป่าต้องรอนานเลย
อัลมอนด์:ฉันวางขวดไว้แล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับท่านภูตแล้วล่ะ
ส้มเขียวหวาน:ชงน้ำมหัศจรรย์รสอะไรก่อนดีนะ...
แปะก๊วย:...ฉันบอกให้ก็ได้ ตอนนั้นเทพธิดาผู้สร้างโลกก็ทำแบบนี้
เกาลัด:ชู่ว เลิกโม้ซะที เดี๋ยวไปขนท่อกับฉันนะ
ประทัด:เพื่อเห็นแก่ท่านภูต สายธาร เดี๋ยวตอนร้องเพลง อย่าลืมใช้เสียงที่ไพเราะที่สุดของเธอด้วยนะ!
สายธาร:ไม่ต้องห่วงหรอก ประทัด ฉันรอวันนี้มานานแล้ว...
Nilou:...
Nilou:ฟู่ว...
Nilou:ป่าเอ๋ย... โปรดรับฟังเสียงของฉัน... และยอมรับคำอวยพรจากฉันด้วยเถิด...
Nilou:ขอให้เวทมนตร์นี้คงอยู่ชั่วนิรันดร์... ขอให้สรรพชีวิตที่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งนี้ มีความสุขตลอดไป...
Padisarah:ท่านภูต Nilou เก่งจัง!
Paimon:ว้าว สวยจัง! ที่แท้ร้านเหล้าอักษรและสีหมึกสวยขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!
Nilou:เข้ากับวิวในป่าเลย อีกอย่าง ฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่ามันจะถูกเปิดด้วยวิธีนี้ เหมือนกับหนังสือพับกระดาษเลย
อัลมอนด์:...จำได้แล้ว ฉันจำได้หมดแล้ว!
อัลมอนด์:...ฉันเองแหละ ฉันเดินทางไปยังจุดสูงสุดของเมืองหลวง Constellation จากนั้นก็ขอคำทำนายจากเทพธิดาพยากรณ์!
อัลมอนด์:..."ผู้กล้าที่กอบกู้โลกใบนี้ จะจุติที่ 'ผาแห่งคำทำนาย' ผู้กล้าต่างโลกและสหายของเขา จะนำพาความสงบสุขกลับคืนสู่โลกใบนี้อีกครั้ง..."
Paimon:ที่แท้ก่อนหน้านี้ก็ลืมครึ่งแรกของคำทำนายไปนี่เอง...
อัลมอนด์:นี่คือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงไปรอที่นั่น... ฮ่า ๆ ๆ เยี่ยมเลย! สมองอัลมอนด์นี้ยังดีอยู่!
Paimon:ผาแห่งคำทำนาย... หมายถึง สถานที่ที่มีภาพวาดฝาผนังใหญ่ ๆ นั่นน่ะเหรอ? พวกเราตื่นขึ้นมาจากตรงนั้นนั่นแหละ แต่ว่าเราจำอะไรไม่ได้เลย ขนาดเสื้อผ้าก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลย... แล้วจะใช่ผู้กล้าจริง ๆ เหรอ?
อัลมอนด์:ก็ใช่น่ะสิ พวกเธออยู่ด้วยกันกับท่านภูต คืนชีวิตสู่ป่าประทานพรอีกครั้ง พวกเธอเป็นผู้กล้าของป่าแห่งนี้แน่นอน
Paimon:ฮี่ฮี่ ก็ได้ ถ้าพวกคุณบอกว่าใช่ก็ใช่แหละ ยังไงเราก็ต้องไปกันต่อ เพื่อหาทางกลับไปอยู่ดี
Paimon:ใช่แล้ว พวกเราชอบช่วยเหลือคนอื่นสุด ๆ!
อัลมอนด์:คำทำนายของเทพธิดาพยากรณ์ไม่เคยผิดเลยจริง ๆ
Nilou:ฉันก็จะไปกับทุกคนด้วย มีภูตแห่งพงไพรที่ใช้เวทมนตร์ได้อยู่ทั้งคน แบบนี้คงทำให้การเดินทางสะดวกขึ้นแหละ จริงมั้ย?
Paimon:ผู้กล้ากับภูตเวทมนตร์ มังกรยักษ์และการผจญภัย... ฮี่ฮี่ นี่เหมือนกับจุดเริ่มต้นของเรื่องราวในนิทานจริง ๆ เลย
อัลมอนด์:ดูเหมือนว่าจุดมุ่งหมายต่อไปของทุกคน จะเป็น "เมืองหลวง Constellation" ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของมหาสมุทร ที่นั่นเป็นถึงสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองมากที่สุดใน Simulanka เลยนะ
อัลมอนด์:พอพวกเธอถึงสวนดาราที่อยู่ด้านบนสุดของเมืองหลวงแล้ว บางที พวกเธออาจขอคำตอบที่ต้องการจากเทพธิดาพยากรณ์ดูก็ได้นะ
Padisarah:...ท่านภูต Nilou จะไปแล้วเหรอ?
Nilou:อื้ม ยังมีคนที่ต้องการความช่วยเหลืออยู่อีกน่ะ แต่ฉันไปไม่ไกลมากหรอก ถ้าหากมีเวลา ฉันจะแวะกลับมาหาหนูน้อย Padisarah นะ
Nilou:เพราะงั้น หนูน้อย Padisarah อย่าลืมเป็นเด็กดี แล้วก็คอยช่วยงานคุณปู่อัลมอนด์ด้วยนะ
Padisarah:อื้ม! เข้าใจแล้วล่ะ! Padisarah จะรอท่านกลับมานะ!
อัลมอนด์:ฮ่า ๆ ๆ เป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายจริง ๆ นะ โอ๊ะ เกือบลืมไปเลย ถ้าทุกคนอยากจะไปที่เมืองหลวง Constellation จะต้องนั่ง "รถไฟเหนือทะเล" ไปนะ
อัลมอนด์:เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้า ฉันจะไปที่สถานีรถไฟ และช่วยปลุกเจ้าหน้าที่ขี้เกียจคนนั้นให้ วันนี้ไปพักผ่อน ชมวิวสวย ๆ ของป่าประทานพรกันก่อนเถอะ
Paimon:ดีเลย ยุ่งมาตั้งนาน เหนื่อยจะแย่แล้วเนี่ย ฉันอยากนั่งเล่นในร้านเหล้าอักษรและสีหมึกอยู่พอดีเลย
ส้มเขียวหวาน:โอ้? นี่ฉันได้ยินเสียงคนสั่งเครื่องดื่มรึเปล่านะ?
Paimon:ใช่! ขอน้ำมหัศจรรย์รส Bulle Fruit แก้วนึง เอ่อ... ไม่ใส่น้ำมหัศจรรย์ดีกว่า ขอบคุณ!
Localized evidence
ฤดูร้อน! มังกรร้าย? โลกนิทาน! หน้าที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2212425736No text in the selected or fallback locales.
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในป่าที่ไร้ซึ่งสายฝน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2187825242Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/34110192
10192
EQ
4016218
UI_ChapterIcon_FairyTales
4016203
event