ซัมเมอร์หรรษากับเกาะมหัศจรรย์ ฉากที่-4
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2780667098
Story Chapters
Story evidence
Barbara:อัศวินผู้มีเกียรติ ทางนี้ทางนี้!
Traveler:พวกปลาเป็นยังไงบ้าง?
Jean:เป็นอย่างที่เราคาดการณ์ไว้ พวกมันถูกดึงดูดเข้าหาคริสตัล
Klee:จับปลา จับปลา จับน้องปลา!
Paimon:อ๊า! ไม่ได้นะ!
Paimon:เพื่อไม่ให้ Klee ระเบิดปลาจนหมด หน้าที่จับปลาให้เราจัดการเองดีกว่า เพราะถึงยังไง เราก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในการหาวัตถุดิบในป่านะ
Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ ต้องวางเกล็ดปลาแล้วใช่มั้ย?
Traveler:ใช่แล้วล่ะ
Klee:Klee... Klee เอื้อมไม่ถึง...
Traveler:งั้นให้พี่ช่วย Klee นะ
Traveler:พอ Klee พูดว่า "วางเลย" พี่ก็จะวาง โอเคมั้ย?
Klee:อื้ม ได้เลย!
Klee:แต่ว่าที่จริงแล้ว Klee ไม่ค่อยเข้าใจขั้นตอนนี้เท่าไหร่...
Klee:แต่ Klee เชื่อพี่นะ! พี่ช่วยวางแทน Klee ต้องไม่มีปัญหาแน่นอน!
Paimon:งั้นเราจะวางเกล็ดปลา แล้ว Klee ก็มาเปิดกลไกสุดท้ายที่สำคัญที่สุดนะ
Klee:ได้เลย ได้เลย!
Klee:ฉันจะได้เจอเธอแล้วนะ Dodo-King! ฮี่ฮี่ จะได้รู้สักทีว่าเธอหน้าตาแบบไหนกัน!
Jean:Klee... ดูตื่นเต้นสุด ๆ ไปเลย
Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ สู้ ๆ นะ! หนูเอาใจช่วย!
Paimon:Klee...!
Traveler:เราวางเกล็ดปลาเรียบร้อยแล้ว
Klee:เยี่ยมไปเลย! ฮิ ๆ ต่อไปก็ตา Klee สินะ?
Paimon:ใช่แล้ว ฝากเธอจัดการกลไกทางนั้นด้วยนะ!
Klee:ได้เลยยย!
Traveler:Klee
Klee:หืม?
Klee:อื้ม เข้าใจแล้ว!
Klee:......
Barbara:Klee เป็นอะไรไปเหรอ?
Klee:Klee...Klee กลัวว่า...ถ้า Dodo-King อยู่ข้างในนี้จริง ๆ แล้วจะทำยังไงดี?
Klee:แล้วถ้า Dodo-King ไม่ยอมรับให้ Klee เป็นครอบครัวของ Dodoco หะ...หรือ...หะ...หรือว่า Klee เกิดแพ้เขาล่ะ...
Klee:ถ้าอย่างงั้น Dodoco ก็คงจะไม่ได้อยู่กับ Klee แล้วแม่ก็คงจะเสียใจ... Dodoco เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่แม่มอบให้หนูเลย
Klee:หนู...ไม่กล้ากด...
Albedo:......
Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ พี่กดแทนหนูได้มั้ย?
Traveler:Klee พี่กดแทนหนูไม่ได้
Klee:ทำไมล่ะ
Traveler:เพราะพี่ต้องจับอาวุธให้แน่น ๆ
Traveler:แบบนี้ถึงจะปกป้องหนูได้ไงล่ะ
Jean:ใช่แล้วล่ะ Klee ทุกคนจะอยู่เป็นเพื่อนหนูเอง
Paimon:นี่น่าจะเป็นฉากที่ทุกคนพูดถึงสินะ!
Kaeya:ไม่ว่าจะเป็นศัตรูแบบไหน ขอแค่มีพวกเราอยู่ด้วยก็ไม่ต้องกลัว
Diluc:พอดีเลย ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าศัตรูบนเกาะนี้จะแข็งแกร่งสักแค่ไหนกันเชียว
Razor:ไปเถอะ
Razor:มีฉันอยู่ที่นี่ทั้งคน
Barbara:ทุกคนอย่าพูดแบบนี้สิ... ถ้าเกิดว่า Dodo-King อยากจะเชิญ Klee ไปคุยที่บ้านของเขาด้วยเจตนาดีล่ะ? หรือว่า... ใช่แล้ว! ไม่แน่ว่าเขาอาจจะยอมรับ Klee แล้วก็ได้!
Klee:เขาจะยอมรับ Klee เหรอ?
Albedo:ทำไมถึงจะไม่ยอมรับล่ะ? Klee ตั้งอกตั้งใจ แล้วก็ทำได้ดีขนาดนี้
Klee:จริงเหรอ?
Klee:...อื้อ!
Klee:งั้น Klee ลุยเลยนะ!
Klee:กดปุ่ม กดปุ่ม... นี่แน่ะ!
Jean:นี่มัน... เดี๋ยวก่อนนะ ฉันงงไปหมดแล้ว นั่นมันอะไรกันน่ะ?!
Barbara:ทั้งเกาะเป็นเหมือนกล่องของขวัญขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ภายใต้บาเรียพลังงาน...
Albedo:ตรงนั้นเหมือนจะมีอะไรนะ ไม่ไปดูกันหน่อยเหรอ?
Klee:อื้ม ไปสิ!
Dodo-King:ยัยเด็กน้อยสีแดงที่ชั่วร้าย ในที่สุดก็มาถึงแล้ว ฉันรอเธอมานานมากแล้วล่ะ รอจนเบื่อแทบตายอยู่แล้ว!
Dodo-King:เธอกล้ามาเผชิญหน้ากับฉัน Dodo-King ผู้นำของตระกูล Dodo Clan ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!
Dodo-King:แม้ว่าความกล้าหาญนี้จะควรค่าแก่การชื่นชม แต่มันก็ไม่มีความหมายแล้วล่ะ เพราะ...
Alice:เพราะว่า Dodo-King ก็คือแม่เอง Alice แม่ของลูกไงล่ะจ๊ะ!
Klee:เอ๋? แม่ขา!
Paimon:Alice... คนที่เขียนหนังสือเรื่อง "หนังสือนำเที่ยว Teyvat" น่ะเหรอ?!
Alice:สวัสดีจ้ะ Klee แล้วก็ทุกคนที่พา Klee มายังเกาะแห่งนี้
Alice:เป็นไงมั่ง? เกาะนี้เยี่ยมไปเลยใช่มั้ยล่ะ? แสงแดดในฤดูร้อนและหาดทราย อื้ม~ ต้องเป็นการพักผ่อนที่ไม่เลวเลยล่ะสิ?
Alice:พวกเธอไม่ต้องหาหรอก ฉันไม่ได้อยู่แถวนั้น เครื่องที่อยู่ข้างหน้าพวกเธอมันคือ "เครื่องเล่นแผ่นเสียงของ Alice" ที่ฉันประดิษฐ์ขึ้นมาเอง ใช้เพื่อสื่อถึงความรักของแม่ไงล่ะ!
Kaeya:เอ๋? นี่มันช่าง...
Alice:เฮ้ คงไม่ได้ทำให้ทุกคนกลัวหรอกใช่มั้ย? ขอโทษด้วยนะ Klee น้อยของฉันน่ะชอบเล่นของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ในฐานะแม่ ฉันก็ต้องสนับสนุนเธอ
Paimon:ของเล่นพวกนี้มันชิ้นเล็กชิ้นน้อยตรงไหนกัน!
Razor:แม่... ของ Klee?
Alice:น่าเสียดายที่เราไม่ได้พบกันจริง ๆ แต่ฉันจะคอยจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของพวกเธออยู่ห่าง ๆ เหมือนอย่างที่ฉันเคยทำมาตลอด
Jean:เป็นคุณ Alice จริง ๆ ด้วย! ฉะ... ฉันประมาทเกินไปแล้ว...
Barbara:เอ๋? อะไรนะ?
Alice:ทุกคนอาจจะคิดว่ามันแปลก เพราะอะไรแม่ที่อยู่ไกลบ้านอย่างฉันถึงใช้เวลามากมาย ในการสร้างสวนน้ำแบบนี้นะ?
Alice:ปิ๊งป่องงง! ถูกแล้วล่ะ ฉันเคยไปเกาะพวกนั้น แล้วฉันก็ชอบซากปรักหักพังโบราณ และภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์ของมันมากเลย ฉันเลยจัดเตรียมของพวกนี้ไว้ เพื่อให้ทุกคนได้มีความสุขกันยังไงล่ะ
Paimon:แม่ของ Klee ดูเป็นคนที่รักอิสระมากเลยนะ...
Alice:ฮี่ฮี่ มีคนนินทาฉันใช่มั้ย?
Paimon:อ๊ะ? มะ ไม่มีซะหน่อย! นี่เธอแอบฟังเราอยู่เหรอ?
Jean:ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นหรอก
Paimon:หมายความว่ายังไง?
Albedo:Alice แม่ของ Klee น่ะเป็นแม่มดที่ลึกลับและทรงพลัง ไม่ต้องแปลกใจไปหรอก เธอเป็นคนแบบนี้แหละ
Alice:พวกเธอคงกำลังคิดว่า เรื่องในจดหมายมันคืออะไรกัน เรื่องเรือพวกนั้นมันคืออะไรกัน แล้วยังมีเรื่องทุ่นลอยกับบาเรียพลังงาน...
Alice:อื้มอื้ม~ ตอนแรกฉันก็คิดว่ามันต้องใช้ความพยายามมากเกินไป แต่ว่านี่เป็นวิธีเดียวที่จะเชิญทุกคนมาที่นี่ได้ ถูกมั้ยล่ะ?
Alice:เกาะนั้นเต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย ทั้งชาวพื้นเมือง, ซากเรือ, หุ่นยนต์ลึกลับ... ความบังเอิญมากมายมารวมกันที่นี่ ถ้าฉันไม่เตรียมการอะไรสักอย่าง มันก็คงเป็นเรื่องน่าเสียดาย
Alice:ให้ฉันลองเดาดูซิ ทุกคนที่ได้รับจดหมายเชิญน่าจะอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว Kaeya, Diluc, Razor, Jean, Barbara...
Alice:แล้วก็ยังมี Albedo น้อยที่ฉลาดหลักแหลมและพึ่งพาได้ แล้วก็... นักเดินทางลึกลับกับ Paimon เพื่อนตัวน้อยของเธอ
Alice:พวกเธอทุกคนได้รับคำเชิญจากฉันให้เดินทางเป็นเพื่อน Klee ขอบใจทุกคนมากนะที่ทำให้ลูกสาวของฉันมีฤดูร้อนที่น่าจดจำ
Alice:ทุกอย่างบนเกาะแห่งนี้คือของขวัญแทนคำขอบคุณจากฉัน ขอบคุณทุกคนมากที่อยู่เป็นเพื่อนเธอ แต่เมื่อพวกเธอได้ยินเสียงบันทึกนี้ ฉันก็ได้ออกเดินทางไปดินแดนอื่นแล้วล่ะ
Alice:ชีวิตของนักเดินทางก็เร่งรีบและน่าสนใจแบบนี้แหละ ฮ่าฮ่า ลองถามนักเดินทางที่อยู่ข้างพวกเธอก็ได้
Jean:เพราะคุณ Alice ยุ่งมากจนไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อน Klee คุณถึงได้ทำเรื่องทั้งหมดนี้งั้นเหรอ...
Klee:ไม่ใช่นะ แม่ขาก็เป็นแบบนี้แหละ!
Alice:ถ้าทุกคนต้องการจะหาความหมายที่ซ่อนอยู่ในเรื่องทั้งหมดนี้ ฉันบอกได้เลยว่า สถานการณ์มันไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่ทุกคนคิดหรอกนะ
Alice:เหตุผลที่ฉันชอบเมือง Mondstadt ก็เพราะว่าอิสระเป็นสิ่งที่เราสองแม่ลูกปรารถนา
Alice:ความปรารถนาของฉันง่ายมากฉันหวังว่าสักวัน Klee จะเติบโตด้วยหัวใจที่อยากรู้อยากเห็น และมีความเมตตา เธอสามารถทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจเธอต้องการ
Jean:ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้... นี่มันเป็นสไตล์ของคุณ Alice จริง ๆ นั่นแหละ ขอโทษนะ ฉันเข้าใจผิดไปเอง
Paimon:เป็นคุณแม่ที่พิเศษไม่เหมือนใครเลยนะ
Klee:ใช่แล้วล่ะ! แม่ขาเป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลกเลย!
Klee:แม่ขา ครั้งนี้เราได้จับปลา, ขับเรือ, ว่ายน้ำ... ได้เล่นสนุกหลายอย่างเลย!
Klee:ทุกคนน่ารักกับหนูสุด ๆ เลย! แถมยังใจดีสุด ๆ!
Klee:คราวหน้าแม่ขาต้องมาด้วยนะ แล้วเรากลับมาเล่นที่นี่กันใหม่!
Kaeya:สองแม่ลูกมีจิตวิญญาณอิสระเหมือนกันสินะ
Alice:ฤดูร้อน... เมื่อพูดถึงฤดูร้อน ตอนที่แม่ไปที่เกาะนั้นมันเป็นฤดูร้อนพอดี แม่นั่งอยู่บนชายหาด ฟังเสียงคลื่นที่ซัดมากระทบเท้าของแม่ แม่ก็คิดถึงลูกขึ้นมา
Alice:Klee หนูเป็นเด็กที่เกิดในฤดูร้อน เป็นของขวัญจากทะเลและสายลม แม่ขอบคุณจริง ๆ ที่หนูเกิดมา แม่ก็เลยอยากให้ของขวัญบางอย่างกับหนู
Alice:แม่ก็เลยตกแต่งเกาะนี้ เปลี่ยนซากปรักหักพังให้กลายเป็นสวนสนุกในฤดูร้อน และใช้ฐานะ Dodo-King เชิญลูกมา
Alice:ในตำนานของอีกโลกหนึ่งมีเกาะมหัศจรรย์แห่งหนึ่ง ที่ตั้งชื่อตาม "แอปเปิ้ลทองคำ" มันมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป ทำให้ผู้คนจินตนาการถึงความฝันที่สวยงาม
Alice:แม่ชอบตำนานนั้นมากเลย และหวังว่าลูกจะได้สัมผัสกับสิ่งมหัศจรรย์ทั้งหลายใน ตำนานเรื่องนั้น เพราะงั้นแม่ถึงมอบน้ำทะเลสีฟ้าคราม, หาดทรายขาวดุจไข่มุก, และสวนสวรรค์แห่งนี้ให้ลูก...
Alice:และคนที่รักลูกทั้งหลาย
Jean:......
Barbara:คริสตัลก็เลยมีแค่สามชิ้นงั้นเหรอ... สีแดงอ่อนเหมือนกลีบดอกไม้, สีฟ้าอ่อนเหมือนเกลียวคลื่น, สีเหลืองอ่อนเหมือนใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง...
Jean:บางทีในความคิดของ Alice เกาะนี้คงเป็นคริสตัลชิ้นที่สี่ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ... เกาะกลางทะเลที่ปกคลุมไปด้วยพืชพรรณนานาชนิด เปล่งประกายสีเขียวมรกตราวกับเป็น "คริสตัลฤดูร้อน"
Alice:Klee หนูเองก็เหมือนกันกับแม่ เผ่าพันธุ์ของเราเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป สำหรับเราแล้ว เวลาเปรียบเสมือนลมกระโชกแรง และเมื่อมันพัดมามันก็สิ้นสุดลง
Alice:ในช่วงชีวิตที่ยืนยาวแบบนี้ พ่อแม่ก็เป็นเพียงตัวเชื่อมต่อตัวแรกของลูก ถึงเราจะไม่อยากแยกจากกัน แต่สุดท้ายแล้ว ลูกก็ต้องเดินไปตามเส้นทางของลูกเอง
Alice:Klee แม่จะรักหนูตลอดไป แต่นอกจากแม่แล้ว ยังมีคนอื่นอีกมากมายที่คอยอยู่เคียงข้างหนู
Alice:เพื่อนที่อยู่เคียงข้างหนู, อาจารย์ผู้คอยสั่งสอนหนู, คนที่รู้ว่าบนเกาะนี้เต็มไปด้วยสิ่งประหลาดมากมาย แต่ก็ยังเต็มใจจะอยู่เป็นเพื่อนหนูต่อไป...
Alice:ฤดูร้อนเป็นของทุกคน ไม่ว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปยังไง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในปีนี้ ฤดูร้อนก็จะไม่มีวันหายไป เช่นเดียวกับความรักระหว่างคน
Alice:แม่หวังว่าไม่ว่าหนูจะอยู่ที่ไหน ก็อย่าลืมว่ามีคนมากมายในโลกที่รักหนู
Alice:อ้อ อีกอย่าง หนูต้องเชื่อฟังพี่ Albedo นะ แม่จะกลับมาเยี่ยมหนูบ่อย ๆ ที่จริงแล้วทุกครั้งที่แม่มีเวลาแม่ก็แอบกลับมาเยี่ยม Klee กับทุกคนประจำ ฮิฮิ แต่ไม่มีใครรู้ใช่มั้ย?
Albedo:ยังเหมือนเดิมเลยนะ น้า Alice
Paimon:Albedo คงไม่ได้รู้เรื่องนี้ตั้งแต่แรกหรอกใช่มั้ย...?
Alice:หืม? เวลาใกล้จะหมดแล้ว งั้นก็พูดแค่นี้ก่อนแล้วกัน จริงสิ ฉันใช้ความพยายามอย่างมากในการทำเรื่องนี้ ทุกคนต้องเล่นให้สุดเหวี่ยงกันไปเลยนะ!
Alice:ถ้างั้นทุกคนและ Klee ลูกรักของแม่ ไว้เจอกันครั้งหน้านะจ๊ะ
Klee:แล้วเจอกันค่ะ แม่ขา!
Traveler:ดูเหมือน Klee จะมีความสุขมากเลยนะ
Klee:อิอิ... Dodo-King ก็คือแม่ขา หนูก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่หนูมีความสุขจัง!
Klee:ไม่ว่าจะเป็นแม่ขาที่ระเบิดประตูเมือง Mondstadt, แม่ขาที่ถูกกักบริเวณ หรือจะเป็นแม่ขาที่เขียนจดหมายประหลาดมาให้... Klee ก็รักทั้งหมดเลย
Traveler:Klee จะรู้สึกเหงารึเปล่า?
Klee:ไม่เหงาหรอก เพราะแม่ขาของหนูเป็นแม่มดที่ทรงพลังที่สุด ไม่ว่า Klee จะอยู่ที่ไหน แม่ขาก็จะอยู่เคียงข้าง Klee และจะไม่มีวันทำให้ Klee เบื่อ!
Klee:Klee รักรักรักรักรักแม่ขาที่สุดดด!
Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ พี่ชอบหนูมั้ย!
Traveler:อื้ม
Klee:Klee รักพี่เหมือนกันนะ พี่ต้องเล่นเป็นเพื่อน Klee อยู่ที่นี่จนจุใจเลยนะ ไม่งั้นแม่ขาจะผิดหวัง!
Klee:หนูยังมี Jumpy Dumpty เหลืออีกเยอะเลย หนูเอา Dodoco มาด้วยนะ... หนูจะพาพี่ไปว่ายน้ำแล้วก็ระเบิดปลา!
Paimon:อยู่กับเธอทีไรมีแต่เรื่องสนุกทั้งนั้นเลยนะ Klee!
Klee:เฮ้! รีบมาสิ!
Paimon:อย่าให้ Klee รอนานเลย พวกเรารีบไปกันเถอะ!
Localized evidence
ซัมเมอร์หรรษากับเกาะมหัศจรรย์ ฉากที่-4
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2780667098No text in the selected or fallback locales.
ปริศนาสุดท้าย! คำตอบที่ถูกเก็บซ่อนอยู่จนถึงทุกวันนี้
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3427177601Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/8510030
10027
EQ
4001309
UI_ChapterIcon_GoldenAppleIsles
4001308
event