Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_GoldenAppleIsles

Story Chapters

ปริศนาสุดท้าย! คำตอบที่ถูกเก็บซ่อนอยู่จนถึงทุกวันนี้

Event StoriesChapter number: ซัมเมอร์หรรษากับเกาะมหัศจรรย์ ฉากที่-4

Story evidence

Chapter quests

1

ปริศนาสุดท้าย! คำตอบที่ถูกเก็บซ่อนอยู่จนถึงทุกวันนี้

Open quest →
Quest flow
1

(test)四阶段桥接任务$HIDDEN

Open step page →
2

พักผ่อนจนถึงเช้าตรู่ของวันถัดไป (6:00 - 8:00 ของวันถัดไป)

Open step page →
3

กลับไปที่ข้างหอยสังข์ขนาดมหึมา

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Barbara:อัศวินผู้มีเกียรติ ทางนี้ทางนี้!

Traveler:พวกปลาเป็นยังไงบ้าง?

Jean:เป็นอย่างที่เราคาดการณ์ไว้ พวกมันถูกดึงดูดเข้าหาคริสตัล

Klee:จับปลา จับปลา จับน้องปลา!

Paimon:อ๊า! ไม่ได้นะ!

Paimon:เพื่อไม่ให้ Klee ระเบิดปลาจนหมด หน้าที่จับปลาให้เราจัดการเองดีกว่า เพราะถึงยังไง เราก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในการหาวัตถุดิบในป่านะ

4

จับปลาแล้วขอดเกล็ดปลา

Open step page →
5

จับปลาแล้วขอดเกล็ดปลา

Open step page →
6

จับปลาแล้วขอดเกล็ดปลา

Open step page →
7

(test)取得鳞片进度记录$HIDDEN

Open step page →
8

(test)任务隔离,防止回滚$HIDDEN

Open step page →
9

กลับไปคุยกับ Klee ที่ข้างกลไก

Open step page →
Conversation 1 · 13 linesOpen full page →

Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ ต้องวางเกล็ดปลาแล้วใช่มั้ย?

Traveler:ใช่แล้วล่ะ

Klee:Klee... Klee เอื้อมไม่ถึง...

Traveler:งั้นให้พี่ช่วย Klee นะ

Traveler:พอ Klee พูดว่า "วางเลย" พี่ก็จะวาง โอเคมั้ย?

Klee:อื้ม ได้เลย!

Klee:แต่ว่าที่จริงแล้ว Klee ไม่ค่อยเข้าใจขั้นตอนนี้เท่าไหร่...

Klee:แต่ Klee เชื่อพี่นะ! พี่ช่วยวางแทน Klee ต้องไม่มีปัญหาแน่นอน!

Paimon:งั้นเราจะวางเกล็ดปลา แล้ว Klee ก็มาเปิดกลไกสุดท้ายที่สำคัญที่สุดนะ

Klee:ได้เลย ได้เลย!

Klee:ฉันจะได้เจอเธอแล้วนะ Dodo-King! ฮี่ฮี่ จะได้รู้สักทีว่าเธอหน้าตาแบบไหนกัน!

Jean:Klee... ดูตื่นเต้นสุด ๆ ไปเลย

Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ สู้ ๆ นะ! หนูเอาใจช่วย!

10

วางเกล็ดปลา

Open step page →
11

คุยกับ Klee

Open step page →
Conversation 1 · 37 linesOpen full page →

Paimon:Klee...!

Traveler:เราวางเกล็ดปลาเรียบร้อยแล้ว

Klee:เยี่ยมไปเลย! ฮิ ๆ ต่อไปก็ตา Klee สินะ?

Paimon:ใช่แล้ว ฝากเธอจัดการกลไกทางนั้นด้วยนะ!

Klee:ได้เลยยย!

Traveler:Klee

Klee:หืม?

Klee:อื้ม เข้าใจแล้ว!

Klee:......

Barbara:Klee เป็นอะไรไปเหรอ?

Klee:Klee...Klee กลัวว่า...ถ้า Dodo-King อยู่ข้างในนี้จริง ๆ แล้วจะทำยังไงดี?

Klee:แล้วถ้า Dodo-King ไม่ยอมรับให้ Klee เป็นครอบครัวของ Dodoco หะ...หรือ...หะ...หรือว่า Klee เกิดแพ้เขาล่ะ...

Klee:ถ้าอย่างงั้น Dodoco ก็คงจะไม่ได้อยู่กับ Klee แล้วแม่ก็คงจะเสียใจ... Dodoco เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่แม่มอบให้หนูเลย

Klee:หนู...ไม่กล้ากด...

Albedo:......

Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ พี่กดแทนหนูได้มั้ย?

Traveler:Klee พี่กดแทนหนูไม่ได้

Klee:ทำไมล่ะ

Traveler:เพราะพี่ต้องจับอาวุธให้แน่น ๆ

Traveler:แบบนี้ถึงจะปกป้องหนูได้ไงล่ะ

Jean:ใช่แล้วล่ะ Klee ทุกคนจะอยู่เป็นเพื่อนหนูเอง

Paimon:นี่น่าจะเป็นฉากที่ทุกคนพูดถึงสินะ!

Kaeya:ไม่ว่าจะเป็นศัตรูแบบไหน ขอแค่มีพวกเราอยู่ด้วยก็ไม่ต้องกลัว

Diluc:พอดีเลย ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าศัตรูบนเกาะนี้จะแข็งแกร่งสักแค่ไหนกันเชียว

Razor:ไปเถอะ

Razor:มีฉันอยู่ที่นี่ทั้งคน

Barbara:ทุกคนอย่าพูดแบบนี้สิ... ถ้าเกิดว่า Dodo-King อยากจะเชิญ Klee ไปคุยที่บ้านของเขาด้วยเจตนาดีล่ะ? หรือว่า... ใช่แล้ว! ไม่แน่ว่าเขาอาจจะยอมรับ Klee แล้วก็ได้!

Klee:เขาจะยอมรับ Klee เหรอ?

Albedo:ทำไมถึงจะไม่ยอมรับล่ะ? Klee ตั้งอกตั้งใจ แล้วก็ทำได้ดีขนาดนี้

Klee:จริงเหรอ?

Klee:...อื้อ!

Klee:งั้น Klee ลุยเลยนะ!

Klee:กดปุ่ม กดปุ่ม... นี่แน่ะ!

12

(test)留声机播放$HIDDEN

Open step page →
13

คุยกับ Klee

Open step page →
Conversation 1 · 82 linesOpen full page →

Jean:นี่มัน... เดี๋ยวก่อนนะ ฉันงงไปหมดแล้ว นั่นมันอะไรกันน่ะ?!

Barbara:ทั้งเกาะเป็นเหมือนกล่องของขวัญขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ภายใต้บาเรียพลังงาน...

Albedo:ตรงนั้นเหมือนจะมีอะไรนะ ไม่ไปดูกันหน่อยเหรอ?

Klee:อื้ม ไปสิ!

Dodo-King:ยัยเด็กน้อยสีแดงที่ชั่วร้าย ในที่สุดก็มาถึงแล้ว ฉันรอเธอมานานมากแล้วล่ะ รอจนเบื่อแทบตายอยู่แล้ว!

Dodo-King:เธอกล้ามาเผชิญหน้ากับฉัน Dodo-King ผู้นำของตระกูล Dodo Clan ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!

Dodo-King:แม้ว่าความกล้าหาญนี้จะควรค่าแก่การชื่นชม แต่มันก็ไม่มีความหมายแล้วล่ะ เพราะ...

Alice:เพราะว่า Dodo-King ก็คือแม่เอง Alice แม่ของลูกไงล่ะจ๊ะ!

Klee:เอ๋? แม่ขา!

Paimon:Alice... คนที่เขียนหนังสือเรื่อง "หนังสือนำเที่ยว Teyvat" น่ะเหรอ?!

Alice:สวัสดีจ้ะ Klee แล้วก็ทุกคนที่พา Klee มายังเกาะแห่งนี้

Alice:เป็นไงมั่ง? เกาะนี้เยี่ยมไปเลยใช่มั้ยล่ะ? แสงแดดในฤดูร้อนและหาดทราย อื้ม~ ต้องเป็นการพักผ่อนที่ไม่เลวเลยล่ะสิ?

Alice:พวกเธอไม่ต้องหาหรอก ฉันไม่ได้อยู่แถวนั้น เครื่องที่อยู่ข้างหน้าพวกเธอมันคือ "เครื่องเล่นแผ่นเสียงของ Alice" ที่ฉันประดิษฐ์ขึ้นมาเอง ใช้เพื่อสื่อถึงความรักของแม่ไงล่ะ!

Kaeya:เอ๋? นี่มันช่าง...

Alice:เฮ้ คงไม่ได้ทำให้ทุกคนกลัวหรอกใช่มั้ย? ขอโทษด้วยนะ Klee น้อยของฉันน่ะชอบเล่นของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ในฐานะแม่ ฉันก็ต้องสนับสนุนเธอ

Paimon:ของเล่นพวกนี้มันชิ้นเล็กชิ้นน้อยตรงไหนกัน!

Razor:แม่... ของ Klee?

Alice:น่าเสียดายที่เราไม่ได้พบกันจริง ๆ แต่ฉันจะคอยจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของพวกเธออยู่ห่าง ๆ เหมือนอย่างที่ฉันเคยทำมาตลอด

Jean:เป็นคุณ Alice จริง ๆ ด้วย! ฉะ... ฉันประมาทเกินไปแล้ว...

Barbara:เอ๋? อะไรนะ?

Alice:ทุกคนอาจจะคิดว่ามันแปลก เพราะอะไรแม่ที่อยู่ไกลบ้านอย่างฉันถึงใช้เวลามากมาย ในการสร้างสวนน้ำแบบนี้นะ?

Alice:ปิ๊งป่องงง! ถูกแล้วล่ะ ฉันเคยไปเกาะพวกนั้น แล้วฉันก็ชอบซากปรักหักพังโบราณ และภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์ของมันมากเลย ฉันเลยจัดเตรียมของพวกนี้ไว้ เพื่อให้ทุกคนได้มีความสุขกันยังไงล่ะ

Paimon:แม่ของ Klee ดูเป็นคนที่รักอิสระมากเลยนะ...

Alice:ฮี่ฮี่ มีคนนินทาฉันใช่มั้ย?

Paimon:อ๊ะ? มะ ไม่มีซะหน่อย! นี่เธอแอบฟังเราอยู่เหรอ?

Jean:ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นหรอก

Paimon:หมายความว่ายังไง?

Albedo:Alice แม่ของ Klee น่ะเป็นแม่มดที่ลึกลับและทรงพลัง ไม่ต้องแปลกใจไปหรอก เธอเป็นคนแบบนี้แหละ

Alice:พวกเธอคงกำลังคิดว่า เรื่องในจดหมายมันคืออะไรกัน เรื่องเรือพวกนั้นมันคืออะไรกัน แล้วยังมีเรื่องทุ่นลอยกับบาเรียพลังงาน...

Alice:อื้มอื้ม~ ตอนแรกฉันก็คิดว่ามันต้องใช้ความพยายามมากเกินไป แต่ว่านี่เป็นวิธีเดียวที่จะเชิญทุกคนมาที่นี่ได้ ถูกมั้ยล่ะ?

Alice:เกาะนั้นเต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย ทั้งชาวพื้นเมือง, ซากเรือ, หุ่นยนต์ลึกลับ... ความบังเอิญมากมายมารวมกันที่นี่ ถ้าฉันไม่เตรียมการอะไรสักอย่าง มันก็คงเป็นเรื่องน่าเสียดาย

Alice:ให้ฉันลองเดาดูซิ ทุกคนที่ได้รับจดหมายเชิญน่าจะอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว Kaeya, Diluc, Razor, Jean, Barbara...

Alice:แล้วก็ยังมี Albedo น้อยที่ฉลาดหลักแหลมและพึ่งพาได้ แล้วก็... นักเดินทางลึกลับกับ Paimon เพื่อนตัวน้อยของเธอ

Alice:พวกเธอทุกคนได้รับคำเชิญจากฉันให้เดินทางเป็นเพื่อน Klee ขอบใจทุกคนมากนะที่ทำให้ลูกสาวของฉันมีฤดูร้อนที่น่าจดจำ

Alice:ทุกอย่างบนเกาะแห่งนี้คือของขวัญแทนคำขอบคุณจากฉัน ขอบคุณทุกคนมากที่อยู่เป็นเพื่อนเธอ แต่เมื่อพวกเธอได้ยินเสียงบันทึกนี้ ฉันก็ได้ออกเดินทางไปดินแดนอื่นแล้วล่ะ

Alice:ชีวิตของนักเดินทางก็เร่งรีบและน่าสนใจแบบนี้แหละ ฮ่าฮ่า ลองถามนักเดินทางที่อยู่ข้างพวกเธอก็ได้

Jean:เพราะคุณ Alice ยุ่งมากจนไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อน Klee คุณถึงได้ทำเรื่องทั้งหมดนี้งั้นเหรอ...

Klee:ไม่ใช่นะ แม่ขาก็เป็นแบบนี้แหละ!

Alice:ถ้าทุกคนต้องการจะหาความหมายที่ซ่อนอยู่ในเรื่องทั้งหมดนี้ ฉันบอกได้เลยว่า สถานการณ์มันไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่ทุกคนคิดหรอกนะ

Alice:เหตุผลที่ฉันชอบเมือง Mondstadt ก็เพราะว่าอิสระเป็นสิ่งที่เราสองแม่ลูกปรารถนา

Alice:ความปรารถนาของฉันง่ายมากฉันหวังว่าสักวัน Klee จะเติบโตด้วยหัวใจที่อยากรู้อยากเห็น และมีความเมตตา เธอสามารถทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจเธอต้องการ

Jean:ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้... นี่มันเป็นสไตล์ของคุณ Alice จริง ๆ นั่นแหละ ขอโทษนะ ฉันเข้าใจผิดไปเอง

Paimon:เป็นคุณแม่ที่พิเศษไม่เหมือนใครเลยนะ

Klee:ใช่แล้วล่ะ! แม่ขาเป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลกเลย!

Klee:แม่ขา ครั้งนี้เราได้จับปลา, ขับเรือ, ว่ายน้ำ... ได้เล่นสนุกหลายอย่างเลย!

Klee:ทุกคนน่ารักกับหนูสุด ๆ เลย! แถมยังใจดีสุด ๆ!

Klee:คราวหน้าแม่ขาต้องมาด้วยนะ แล้วเรากลับมาเล่นที่นี่กันใหม่!

Kaeya:สองแม่ลูกมีจิตวิญญาณอิสระเหมือนกันสินะ

Alice:ฤดูร้อน... เมื่อพูดถึงฤดูร้อน ตอนที่แม่ไปที่เกาะนั้นมันเป็นฤดูร้อนพอดี แม่นั่งอยู่บนชายหาด ฟังเสียงคลื่นที่ซัดมากระทบเท้าของแม่ แม่ก็คิดถึงลูกขึ้นมา

Alice:Klee หนูเป็นเด็กที่เกิดในฤดูร้อน เป็นของขวัญจากทะเลและสายลม แม่ขอบคุณจริง ๆ ที่หนูเกิดมา แม่ก็เลยอยากให้ของขวัญบางอย่างกับหนู

Alice:แม่ก็เลยตกแต่งเกาะนี้ เปลี่ยนซากปรักหักพังให้กลายเป็นสวนสนุกในฤดูร้อน และใช้ฐานะ Dodo-King เชิญลูกมา

Alice:ในตำนานของอีกโลกหนึ่งมีเกาะมหัศจรรย์แห่งหนึ่ง ที่ตั้งชื่อตาม "แอปเปิ้ลทองคำ" มันมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป ทำให้ผู้คนจินตนาการถึงความฝันที่สวยงาม

Alice:แม่ชอบตำนานนั้นมากเลย และหวังว่าลูกจะได้สัมผัสกับสิ่งมหัศจรรย์ทั้งหลายใน ตำนานเรื่องนั้น เพราะงั้นแม่ถึงมอบน้ำทะเลสีฟ้าคราม, หาดทรายขาวดุจไข่มุก, และสวนสวรรค์แห่งนี้ให้ลูก...

Alice:และคนที่รักลูกทั้งหลาย

Jean:......

Barbara:คริสตัลก็เลยมีแค่สามชิ้นงั้นเหรอ... สีแดงอ่อนเหมือนกลีบดอกไม้, สีฟ้าอ่อนเหมือนเกลียวคลื่น, สีเหลืองอ่อนเหมือนใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง...

Jean:บางทีในความคิดของ Alice เกาะนี้คงเป็นคริสตัลชิ้นที่สี่ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ... เกาะกลางทะเลที่ปกคลุมไปด้วยพืชพรรณนานาชนิด เปล่งประกายสีเขียวมรกตราวกับเป็น "คริสตัลฤดูร้อน"

Alice:Klee หนูเองก็เหมือนกันกับแม่ เผ่าพันธุ์ของเราเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป สำหรับเราแล้ว เวลาเปรียบเสมือนลมกระโชกแรง และเมื่อมันพัดมามันก็สิ้นสุดลง

Alice:ในช่วงชีวิตที่ยืนยาวแบบนี้ พ่อแม่ก็เป็นเพียงตัวเชื่อมต่อตัวแรกของลูก ถึงเราจะไม่อยากแยกจากกัน แต่สุดท้ายแล้ว ลูกก็ต้องเดินไปตามเส้นทางของลูกเอง

Alice:Klee แม่จะรักหนูตลอดไป แต่นอกจากแม่แล้ว ยังมีคนอื่นอีกมากมายที่คอยอยู่เคียงข้างหนู

Alice:เพื่อนที่อยู่เคียงข้างหนู, อาจารย์ผู้คอยสั่งสอนหนู, คนที่รู้ว่าบนเกาะนี้เต็มไปด้วยสิ่งประหลาดมากมาย แต่ก็ยังเต็มใจจะอยู่เป็นเพื่อนหนูต่อไป...

Alice:ฤดูร้อนเป็นของทุกคน ไม่ว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปยังไง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในปีนี้ ฤดูร้อนก็จะไม่มีวันหายไป เช่นเดียวกับความรักระหว่างคน

Alice:แม่หวังว่าไม่ว่าหนูจะอยู่ที่ไหน ก็อย่าลืมว่ามีคนมากมายในโลกที่รักหนู

Alice:อ้อ อีกอย่าง หนูต้องเชื่อฟังพี่ Albedo นะ แม่จะกลับมาเยี่ยมหนูบ่อย ๆ ที่จริงแล้วทุกครั้งที่แม่มีเวลาแม่ก็แอบกลับมาเยี่ยม Klee กับทุกคนประจำ ฮิฮิ แต่ไม่มีใครรู้ใช่มั้ย?

Albedo:ยังเหมือนเดิมเลยนะ น้า Alice

Paimon:Albedo คงไม่ได้รู้เรื่องนี้ตั้งแต่แรกหรอกใช่มั้ย...?

Alice:หืม? เวลาใกล้จะหมดแล้ว งั้นก็พูดแค่นี้ก่อนแล้วกัน จริงสิ ฉันใช้ความพยายามอย่างมากในการทำเรื่องนี้ ทุกคนต้องเล่นให้สุดเหวี่ยงกันไปเลยนะ!

Alice:ถ้างั้นทุกคนและ Klee ลูกรักของแม่ ไว้เจอกันครั้งหน้านะจ๊ะ

Klee:แล้วเจอกันค่ะ แม่ขา!

Traveler:ดูเหมือน Klee จะมีความสุขมากเลยนะ

Klee:อิอิ... Dodo-King ก็คือแม่ขา หนูก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่หนูมีความสุขจัง!

Klee:ไม่ว่าจะเป็นแม่ขาที่ระเบิดประตูเมือง Mondstadt, แม่ขาที่ถูกกักบริเวณ หรือจะเป็นแม่ขาที่เขียนจดหมายประหลาดมาให้... Klee ก็รักทั้งหมดเลย

Traveler:Klee จะรู้สึกเหงารึเปล่า?

Klee:ไม่เหงาหรอก เพราะแม่ขาของหนูเป็นแม่มดที่ทรงพลังที่สุด ไม่ว่า Klee จะอยู่ที่ไหน แม่ขาก็จะอยู่เคียงข้าง Klee และจะไม่มีวันทำให้ Klee เบื่อ!

Klee:Klee รักรักรักรักรักแม่ขาที่สุดดด!

Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ พี่ชอบหนูมั้ย!

Traveler:อื้ม

Klee:Klee รักพี่เหมือนกันนะ พี่ต้องเล่นเป็นเพื่อน Klee อยู่ที่นี่จนจุใจเลยนะ ไม่งั้นแม่ขาจะผิดหวัง!

Klee:หนูยังมี Jumpy Dumpty เหลืออีกเยอะเลย หนูเอา Dodoco มาด้วยนะ... หนูจะพาพี่ไปว่ายน้ำแล้วก็ระเบิดปลา!

Paimon:อยู่กับเธอทีไรมีแต่เรื่องสนุกทั้งนั้นเลยนะ Klee!

Klee:เฮ้! รีบมาสิ!

Paimon:อย่าให้ Klee รอนานเลย พวกเรารีบไปกันเถอะ!

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2780667098
ซัมเมอร์หรรษากับเกาะมหัศจรรย์ ฉากที่-4
ซัมเมอร์หรรษากับเกาะมหัศจรรย์ ฉากที่-4

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2780667098
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ปริศนาสุดท้าย! คำตอบที่ถูกเก็บซ่อนอยู่จนถึงทุกวันนี้
ปริศนาสุดท้าย! คำตอบที่ถูกเก็บซ่อนอยู่จนถึงทุกวันนี้

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3427177601

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_GoldenAppleIsles
Chapter iconchapterIcon199 × 187 · 12 KBUI_ChapterIcon_GoldenAppleIslesResource name

Properties

7

chapter10030

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/85
id
10030
groupId
10027
questType
EQ
endQuestId
4001309
chapterIcon
UI_ChapterIcon_GoldenAppleIsles
beginQuestId
4001308
chapterCategory
event